Tibetan
བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཙམ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཁོ་ན་ལ་འཁོར་བའམ་སྲིད་པ་ཞེས་བྱ་བས་སམ། གཞན་ཡང་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པར་བརྟགས་པ་ལས། བདག་འདོད་པ་ལ་སྲེད་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སྲེད་པ་དང༌། སྲིད་པར་སྲེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་འབྱུང་ཞིང༌། དེ་ལས་མ་ཡིན་པ་དང༌། བསོད་ནམས་དང༌། མི་གཡོ་བའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་འབྱུང༌། དེ་ལས་ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བ་ཙམ་ཞིག་ལ་འཁོར་བའམ་སྲིད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་ན། རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་དེ་དག་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་སྲིད་པ་འདི་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འདུག་པ་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་གི་རྟོག་པ་སྤངས་པས་སྐྱེ་བའི་རྟོག་པ་འགགས་ཏེ། སྲིད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་མ་ལུས་པའི་རྟོག་པ་སྤངས་པ་དེ་ནི་ཐོབ་བྱ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། མཆོག་ཅེས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཙམ་ཡང་འཁོར་བ་ལ་ལྟོས་ནས་མཆོག་ཡིན་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ནང་ན་ཡང་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་སངས་རྒྱས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཆོག་ཡིན་པ། དེས་ན་ཤེས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་ན་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཆོག་མི་འཐོབ་པས་དེ་ཡང་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དེ། རྣམ་རྟོག་མ་སྤངས་ན་སྲིད་པ་མི་ལྡོག་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བ་ཡིན་གསུངས། གཉིས་པ། དེ་ཉིད་ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་ལ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའམ་རྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་ཀྱི་ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའམ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡང་ནི་བཅོམ་ལྡན་གྱིས། །རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བར་བྱེད། །རྟོག་མེད་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་པ། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྟོག་མེད་གསལ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་སྲིད་པའི་རྩ་བ་མ་རིག་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདིར་རྣམ་རྟོག་ལས་སྲིད་པ་བྱུང་བར་བཤད་པ་ལ་ཤེས་བྱེད་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། རྣམ་རྟོག་ལས་སྲིད་པ་བྱུང་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའམ། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རྒྱུད་ལས། རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཞེས་མ་རིག་པ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པར་གསུངས་ནས། དེ
Chinese
痛苦的谛实也是分别念而已。仅仅那二者就被称为轮回或有吗？此外，通过对欲、色、无色进行考察，我执著于欲，执著于色，生起执著于有的分别念三种。由此生起非福、福德、不动行的作意之分别念三种。由此仅仅生起于三界中出生的分别念，就被称为轮回或有吗？因此，从作为原因的集起分别念仅仅那些所产生的作为结果的痛苦的谛实，这个有也仅仅存在于分别念的自性中，除此之外别无他物。因此，舍弃集起的分别念，出生的分别念就止息了。舍弃了有的因果全部的分别念，那就是所要获得的殊胜的涅槃。这是这样说的。对此，霞惹瓦说：殊胜，仅仅涅槃也是相对于轮回而言是殊胜的。在涅槃之中，也存在着完全舍弃了一切分别念的佛陀不住涅槃是殊胜的。因此，即使没有在智慧中舍弃分别念，也无法获得殊胜的涅槃，因此那也应该是被舍弃的。如果不舍弃分别念，有就不会止息，因此是对分别念视为过患。第二，以教证来成立它。以毗卢遮那现证菩提或幻化网的教证来成立，以及以进入无分别的陀罗尼的教证来成立两种。第一，以毗卢遮那现证菩提或幻化网的教证来成立是这样的：如是世尊也说：分别念是大无明，使人堕入轮回的苦海。安住于无分别的禅定，如虚空般无分别而明澈。这样说。这样说，那么有的根本不是无明吗？在此，如果认为从分别念产生有，有什么能证明呢？从分别念产生有是这样的，世尊在毗卢遮那现证菩提或幻化网的续部中说：分别念是大无明。这样说了无明本身就是分别念。
English
The truth of suffering is also just conceptualization. Are only those two called samsara or existence? Furthermore, by examining desire, form, and formlessness, I am attached to desire, attached to form, and three kinds of conceptualizations of attachment to existence arise. From that, three kinds of conceptualizations of non-merit, merit, and unwavering action arise. From that, merely the conceptualization of being born in the three realms arises, is that called samsara or existence? Therefore, the truth of suffering, which is the result arising from the cause of the arising of conceptualizations, also exists only in the nature of conceptualization, and there is nothing else. Therefore, by abandoning the conceptualization of arising, the conceptualization of birth ceases. Abandoning all the conceptualizations of the cause and effect of existence, that is the supreme nirvana to be attained. This is what is said. To this, Sharawa said: Supreme, merely nirvana is also supreme in relation to samsara. Among nirvanas, the nirvana of the Buddha who has completely abandoned all conceptualizations and does not abide in nirvana is supreme. Therefore, even if one does not abandon conceptualization in wisdom, one cannot attain the supreme nirvana, so that should also be abandoned. If one does not abandon conceptualization, existence will not cease, therefore one views conceptualization as a fault. Second, establishing it with scripture. Establishing with the scripture of Vairochana's Abhisambodhi or the Net of Illusions, and establishing with the scripture of the dharani for entering non-conceptualization. First, establishing with the scripture of Vairochana's Abhisambodhi or the Net of Illusions is like this: Thus also the Bhagavan said: Conceptualization is great ignorance, it causes one to fall into the ocean of samsara. Abiding in non-conceptual samadhi, like the sky, non-conceptual and clear. Thus he said. Thus he said, then is not the root of existence ignorance? Here, if one thinks that existence arises from conceptualization, what proves it? That existence arises from conceptualization is like this, the Bhagavan said in the tantra of Vairochana's Abhisambodhi or the Net of Illusions: Conceptualization is great ignorance. Thus he said that ignorance itself is conceptualization.
Tibetan
འི་དབང་གིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བར་བྱེད་ལ། རྒྱུའི་དུས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་དེས་ནི་འབྲས་བུའི་དུས་ན་དཔེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གསལ་བ་ཉིད་འཐོབ་པར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་པ་དང༌། གཉིས་པ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་ཀྱི་ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་ནི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་ལས་ཀྱང༌། །དམ་ཆོས་འདི་ལ་རྒྱལ་བའི་སྲས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་བསམས་གྱུར་ན། །རྣམ་རྟོག་བགྲོད་དཀའ་རྣམ་འདས་ནས། །རིམ་གྱིས་མི་རྟོག་འཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ལས་སྲིད་པ་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའམ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པར་མ་ཟད། དེ་དག་ལ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ལུང་གཞན་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་ལས་ཀྱང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དམ་པའི་ཆོས་འདི་ལ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་བྱའི་དངོས་པོ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསམ་པར་གྱུར་ན། རྣམ་རྟོག་བགྲོད་དཀའ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་མ་སྤངས་པར་རྗེས་སུ་ཞུགས་ན་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་མུ་མཐའ་མེད་འཁྱམ་དགོས་པས་བགྲོད་པར་དཀའ་ཞིང༌། སྤོང་ན་དུས་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་འབད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱེད་དགོས་པས་སྤང་དཀའ་བའི་ཕྱིར་བགྲོད་པར་དཀའ་བ་དེ་ལས་དང་པོར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། དེ་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། དེ་ནས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། དེ་ནས་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་རིམ་པས་སྤོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་འདས་ནས། རིམ་གྱིས་དང་པོར་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་མི་རྟོག་པ་དང༌། དེ་ནས་ཆོས་གཟུགས་ཅན་དུ་ཡང་མི་རྟོག་པ་དང༌། དེ་ནས་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་སུ་ཡང་མི་རྟོག་པ་དང༌། དེ་ནས་ཤེས་རབ་ཉིད་དུ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་ཚོགས་ལམ་གྱི་དུས་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངེས་པ་ཐོབ་པ་དང༌། སྦྱོར་ལམ་གྱི་དུས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་སྐྱེས་པས་རྟོག་པ་རགས་པ་རྣམས་ངེས་འབྱེད་ཆ་བཞིས་རིམ་གྱིས་སྤངས་པ་ལས། མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་སུ་
Chinese
以（恶分别）的力量，会像以前一样堕入轮回的苦海。如果在因位时安住于无分别的禅定，那么在果位时，就能获得像虚空一样无分别的明澈智慧。如是说。这是第一点。第二，以趣入无分别陀罗尼的教证来成立。从趣入无分别陀罗尼中也说：“诸佛子于此殊胜法，若能思惟无分别，超越分别难行处，次第获得无分别。”如是说。如是说，也就是说，从分别产生有，不仅在《毗卢遮那佛现证菩提经》或《幻化网续》中有所阐述，而且为了理解这些，还有其他的教证，即从趣入无分别陀罗尼中也说：大乘的殊胜法，诸佛子菩萨们，如果认识到任何可观察的事物都没有真实成立，从而思惟无分别，那么分别难行，也就是说，不舍弃分别而随顺它，就必须在轮回的苦海中无止境地漂流，所以难以行进；如果舍弃分别，就必须经历无数劫的无量精进，所以难以舍弃，因此难以行进。从那难以行进之处，首先是贪欲等自性分别，然后是波罗蜜多等对治分别，然后是三解脱门自性分别，然后是获得力量和无畏等功德的四种分别，以次第舍弃的方式超越，次第地首先获得对补特伽罗无我，然后是对法有色也无我，然后是对非色法也无我，然后是对智慧本身也无分别。或者说，在资粮道时，通过从思惟无分别而产生的智慧获得定解，在加行道时，由于生起了从世间禅定产生的智慧，通过四种决择分次第舍弃粗大分别，在获得见道时，真实地
English
By the power of (evil discrimination), one will fall into the ocean of samsara as before. If one abides in non-discriminating samadhi at the time of the cause, then at the time of the result, one will attain the clear wisdom that is non-discriminating like the sky. Thus it is said. This is the first point. Secondly, it is established by the scriptural authority of the Dharani of Entering into Non-Discrimination. From the Dharani of Entering into Non-Discrimination, it is also said: "O sons of the Victorious Ones, in this supreme Dharma, if you contemplate non-discrimination, having transcended the difficult passage of discrimination, you will gradually attain non-discrimination." Thus it is said. Thus it is said, that is to say, that existence arises from discrimination is not only explained in the Sutra of the Manifest Enlightenment of Vairochana or the Tantra of the Net of Illusion, but also in order to understand these, there are other scriptural authorities, namely from the Dharani of Entering into Non-Discrimination, it is also said: In this supreme Dharma of the Great Vehicle, if the sons of the Victorious Ones, the Bodhisattvas, realize that none of the objects to be examined are truly established, and thereby contemplate non-discrimination, then discrimination is difficult to traverse, that is to say, if one does not abandon discrimination and follows it, one must wander endlessly in the ocean of suffering of samsara, so it is difficult to proceed; if one abandons discrimination, one must undergo countless eons of immeasurable effort, so it is difficult to abandon, therefore it is difficult to proceed. From that difficult passage, first, the nature of discrimination such as desire, then the antidotal discrimination such as the Paramitas, then the nature of the three doors of liberation, and then the four kinds of discrimination of obtaining qualities such as powers and fearlessness, are transcended in a way that they are abandoned in sequence, and gradually one first attains non-discrimination of the self of the person, then non-discrimination of the phenomena that are form, then non-discrimination of the phenomena that are not form, and then non-discrimination of wisdom itself. Or, at the time of the path of accumulation, one obtains certainty through the wisdom arising from contemplating non-discrimination, and at the time of the path of preparation, because the wisdom arising from worldly meditation arises, the coarse discriminations are gradually abandoned by the four parts of discernment, and when the path of seeing is attained, the non-discriminating wisdom is actually