Tibetan
་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་ཅན་རྟོགས། །ཞེས་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། སྒོམ་པ་ནི་ཡོད་ལ་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མེད་པས། ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་གཙོ་བོར་གསོག་ལ། ཚོགས་ལམ་གསུམ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་པ་དེ་ནས་མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་སྔ་ལྟས་སུ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་བྱུང་དང་པོ་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་ཞིང་སོགས་པས་དེ་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་གཡོ་བའི་རྩེ་མོར་ཕྱིན་པ་དང༌། དེ་ནས་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བཟོད་པ་དང༌། དེ་ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ནི་ཡིན་པ་ལ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་རིམ་པས་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་གནས་སྐབས་དེ་དག་ཏུ། དེ་ཡིས་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་དོན་རིག་ནས། །དེར་སྣང་སེམས་ཙམ་ལ་ནི་ཡང་དག་གནས། །དེ་ནས་ཆོས་དབྱིངས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། །བྲལ་བ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །སེམས་ལས་གཞན་མེད་པར་ནི་བློས་རིག་ནས། །དེ་ནས་སེམས་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ། འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཐོབ་པས་དྲོད་རྩེ་བཟོད་པ་གསུམ་དུ་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང༌། ཆོས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའང་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཙོ་བོར་གསོག་པ་ཡིན། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཐོབ་པ་ལས། བློ་དང་ལྡན་པས་གཉིས་པོ་མེད་རིག་ནས། །དེ་མི་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས། །ཞེས་པའི་ཚུལ་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་མཐོང་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་འཐོབ་སྟེ། དེ་འཐོབ་པའི་དུས་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཐོབ་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་རྟོགས་ལ། ལ་སོགས་པས་ནི། མཐོང་བས་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་རྣམས། །ཐམས་ཅད་ཡང་དག་ཟད་བྱས་ནས། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་པ་བཞིན་དུ། ས་དང་པོ་ཐོབ་པས་མཐོང་སྤོང་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་ཆ་རྣམས་སྤངས་པ་དེ་ནས་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ། གསུམ་པ་འོད་བྱེད་པ། བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བ། ལྔ་པ་སྦྱང་དཀའ་བ། དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ། བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བ། བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ། དགུ་པ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས། བཅུ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ཏེ་སྒོམ་ལམ་ས་དགུ་ཡང་རིམ་གྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་སུ་སྔར་མཐོང་ལམ་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་དེ་ཉིད་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས། བློ་དང་ལྡན་པས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྟོ
Chinese
如《经庄严论》所说：“言说之因即是分别”。因此，修习是存在的，但从修习中产生的智慧是不存在的。它是听闻和思维的自性。主要积聚福德资粮，次第经历资粮道三种，从那以后，在见道无分别智慧之火的先兆中，最初生起世间修所生慧，即加行道暖位的智慧等等，从那以后，善根到达动摇的顶端。从那以后，对大法生起忍。从那以后，世间法是存在的，但次第获得所有这些之中的殊胜者，在那些阶段中。“仅以言说而知义，于彼显现唯心而安住，从彼法界二者之体性，远离现量即能证悟，由慧知心之外无他物，从彼知心亦无自性”。如是说，获得从世间修习中产生的智慧，执著暖、顶、忍为三者是无自性的，以及执著法为最胜也是通过证悟无自性的方式来主要积聚智慧资粮。从获得与决择分相应的四者之后，“具慧知二者皆无，彼不住于无彼之法界”。以这种方式，菩萨的第一地极喜地获得见道的阶段。在获得它的时期，通过获得超世间的修所生慧，证悟法界周遍行之义。等等。因为“以见所断诸烦恼，一切皆已如实尽，为断所知诸盖故，当勤精进修诸道”。如是说，通过获得第一地，断除见断烦恼障的各个部分，从那以后，第二地离垢地，第三地发光地，第四地发焰地，第五地极难胜地，第六地现前地，第七地远行地，第八地不动地，第九地善慧地，第十地法云地，也次第获得修道九地。在那些阶段中，通过串习先前在见道中证悟的意义，具慧者生起无分别智慧。
English
As stated in the Ornament of the Sutras, "The cause of expression is conceptualization." Therefore, meditation exists, but the wisdom arising from meditation does not. It is of the nature of hearing and thinking. One primarily accumulates the accumulation of merit, and gradually experiences the three paths of accumulation. From then on, in the foreshadowing of the fire of non-conceptual wisdom of the path of seeing, the first worldly meditation-born wisdom arises, namely the wisdom of the heat of the path of joining, and so on. From then on, the root of virtue reaches the peak of movement. From then on, one develops tolerance for the great Dharma. From then on, worldly Dharma exists, but one gradually obtains the best of all of these, and in those stages, "Knowing the meaning only through expression, one abides correctly in the mere mind that appears there. From then on, the characteristics of the two realms of Dharma, being separate, will be directly realized. Having known with wisdom that there is nothing other than mind, from then on, one realizes that even mind is without essence." As it is said, by obtaining the wisdom arising from worldly meditation, grasping heat, peak, and forbearance as three is without essence, and grasping Dharma as supreme is also primarily accumulating the accumulation of wisdom through realizing non-essence. After obtaining those four that are in accordance with the part of definite discrimination, "The wise one knows that both are without, and abides in the Dharma realm without them." In this way, the first bodhisattva ground, the Joyful One, obtains the stage of the path of seeing. At the time of obtaining it, by obtaining the wisdom arising from transcendental meditation, one realizes the meaning of the Dharma realm pervading all. And so on. Because "All the afflictions to be abandoned by seeing, are completely and truly exhausted, for the sake of abandoning the obscurations of knowledge, one should diligently apply oneself to meditation." As it is said, by obtaining the first ground, one abandons the parts of the afflictions and obscurations to be abandoned by seeing, and from then on, the second ground, the Stainless One, the third ground, the Luminous One, the fourth ground, the Radiant One, the fifth ground, the Very Difficult to Train, the sixth ground, the Manifest One, the seventh ground, the Gone Afar, the eighth ground, the Immovable One, the ninth ground, the Good Intelligence, and the tenth ground, the Cloud of Dharma, the nine grounds of the path of meditation are also gradually obtained. In those stages, through familiarizing oneself with the meaning previously realized on the path of seeing, the wise one generates non-conceptual wisdom.
Tibetan
བས། །རྟག་ཏུ་ཀུན་ནས་མཉམ་པར་སོང་བ་ཡིས། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཉེས་ཚོགས་ཚང་ཚིང་དག །དུག་སྨན་ཆེན་པོས་དུག་བཞིན་སེལ་བར་བྱེད། །ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒོམ་སྤང་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་ཆ་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྤངས་པས། དཀའ་སྤྱད་དཔག་མེད་བརྒྱ་ཕྲག་དང༌། །དཔག་མེད་དགེ་བ་བསགས་པ་དང༌། །དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དུས་དང་ནི། །དཔག་མེད་སྒྲིབ་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར། །སྒྲིབ་པ་ཀུན་གྱི་དྲི་མེད་པ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་འཐོབ། །ཅེས་པ་ལྟར་ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་སུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གཅིག མ་དག་ས་བདུན་དུ་གྲངས་མེད་གཅིག དག་པ་ས་གསུམ་དུ་གྲངས་མེད་གཅིག་སྟེ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་བསག་སྦྱང་མཐར་ཕྱིན་ནས། མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་བཞིའི་བདག་ཉིད་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྲལ་བ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མངའ་བ་དེ་འཐོབ་སྟེ། ཤ་ར་བས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། འཁོར་བ་མཐའ་མེད་ལ་ལྟོས་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་ཐོབ་པ་དེ་ཡང་དུས་ཡུན་རིང་བས་ཐོབ་པ་ཡིན་པས། རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དུ་ཡང༌། ཐུབ་པས་གསུངས་པའི་དམ་ཆོས་ལེགས་བཞག་པ། །རྩ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱྀངས་ལ་བློ་གྲོས་བཞག །དྲན་རྒྱུ་རྟོག་པ་ཙམ་རིག་བརྟན་པ་དག །མྱུར་དུ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་དང་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་རྣམ་གཞག་ཕྱོགས་ཙམ་ཞིག་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་སྤྱིལ་བུ་བའི་ཞལ་ནས། འདི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མན་ངག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་འཁྲིད་པ་ཡིན་པས་ཚོགས་ལམ་བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བྱ་བ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཞིག་གཏན་ལ་ཕབ། དེ་ནས་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོར་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཞལ་མཐོང༌། དྲོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ནས་དེ་ལས་ཆོས་ཉན་དུ་ཡོད་པས་འདི་ལ་ལྟོས་མི་དགོས། ཡང་ན་ཡན་ཆད་དུ་ཅི་ལྟར་སྒོམ་པ་དང༌། དེ་དག་གི་རྟགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྒྱས་འབྲིང་གསུམ་དང༌། བྱམས་པའི་ཆོས་ལྔ། འཕགས་པའི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པས་དེ་ཡན་ཆད་རྒྱས་པར་ཡུམ་ལ་ཞལ་འཕངས་མཛད་པ་ཡིན་གསུངས། དེ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་པའི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ནས། (༡) ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་བླ
Chinese
བས། 经常从一切处平等行持，依靠它所产生的罪恶丛林，就像用大毒药消除毒素一样。像这样逐渐断除修断所断的烦恼障和所知障，无数百千的苦行，积累无数的善根，经历无数的时间，为了无数的业障消除，断除一切业障的垢染，获得一切种智。如是，在资粮道和加行道两个阶段经历一个无数大劫，在不清净的七个阶段经历一个无数大劫，在清净的三个阶段经历一个无数大劫，这样在三个无数大劫中，菩萨道的积累和净治达到究竟。从而获得无学道的果位，圆满正等觉佛陀的菩提，证得灭尽和不生，是三身四智的自性，具足十力、四无畏等无离和成熟的不可思议的功德。如夏惹瓦所说，相对于无边无际的轮回，用三个无数大劫获得，也是因为时间长久才获得的。至尊在《大乘经庄严论》中也说： 善立能仁所说之圣法，于根本法界中安立智慧，忆持唯是分别觉了者，迅速能渡功德之大海。 这样说的是，这是指暂时的果位菩萨十地和究竟的果位佛地的略说。对此，斯布瓦的口中说： 这是以般若波罗蜜多窍诀的力量引导，因此四资粮道三加行道十二的行持没有不圆满的。之后在资粮道大时见到化身的容颜，生起暖位的智慧后，从那听闻佛法，因此不需要看其他的。或者以上如何修持，以及那些征兆等等，广中略三品，慈氏五法，圣者显现等等都善加确定，因此以上对母经作了开示。 这样，依靠大乘般若波罗蜜多的方式，显示了道和果。 (1)受持大乘般若波罗蜜多的修法
English
Ba. Always acting equally from all places, the thicket of faults that arise from relying on it, like using a great poison to eliminate poison. In this way, gradually abandoning the portions of the afflictive obscurations and cognitive obscurations to be abandoned by meditation, hundreds of thousands of immeasurable hardships, accumulating immeasurable merits, experiencing immeasurable time, and for the sake of the exhaustion of immeasurable obscurations, free from the stain of all obscurations, one obtains omniscience. As it is said, in the two stages of the accumulation and application paths, one immeasurable kalpa is experienced, one immeasurable kalpa in the seven impure grounds, and one immeasurable kalpa in the three pure grounds. Thus, in three immeasurable kalpas, the accumulation and purification of the bodhisattva's path are completed. Thus, one obtains the fruit of the path of no more learning, the perfect enlightenment of the Buddha, the knowledge of cessation and non-arising, the nature of the three bodies and four wisdoms, endowed with inconceivable qualities of strength and fearlessness, etc., which are free from separation and maturation. As Sharawa said, in relation to endless samsara, obtaining it with three immeasurable kalpas is also obtained because of the long duration of time. The Lord also said in the Ornament of the Great Vehicle Sutras: The well-established holy Dharma spoken by the Able One, establishing wisdom in the realm of the fundamental Dharma, those who remember only conceptual awareness, quickly cross to the other shore of the ocean of qualities. This is said to be a brief explanation of the temporary fruit, the ten bhumis of the bodhisattva, and the ultimate fruit, the ground of the Buddha. To this, Spilbupa said: This is guided by the power of the pith instructions of the Prajnaparamita, therefore the actions of the four accumulation paths, the three joining paths, and the twelve are established without being incomplete. Then, at the great time of the accumulation path, the face of the emanation body is seen. After the wisdom of warmth arises, one listens to the Dharma from that, so there is no need to look at others. Or how to meditate further, and the signs of those, etc., the three extensive, medium, and brief, the five dharmas of Maitreya, the appearance of the noble ones, etc., are well established, so above that, an explanation was made to the Mother Sutra. Thus, relying on the method of the Great Vehicle Prajnaparamita, the path and fruit are shown. (1) Taking the practice of the Great Vehicle Prajnaparamita to heart.