Tibetan
་བཞིན་དུ་མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་མཐུག་པོ་འབྱུང་བར་ཡང་འགྱུར་ལ། གཞན་ཡང་གཞན་ལས་གཞན་སྐྱེ་ན། གཞན་རྟག་པ་ལས་སྐྱེའམ་མི་རྟག་པ་ལས་སྐྱེ། རྟག་པ་ལས་སྐྱེའོ་ཞེ་ན་ནི། མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྟག་པ་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལས། འབྲས་བུ་རྣམས་རིམ་ཅན་དུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུ་རྟག་པས་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་དུ་བསྐྱེད་པ་ཅི་ལྟོ་སྙམ་ན། རྒྱུ་རྟག་པས་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་དུ་བསྐྱེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟ་ན་འབྲས་བུ་ལ་རིམ་པ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ལ་ཡང་རིམ་པ་ཡོད་དགོས་པས་རྟག་པ་ཉམས་པའི་ཕྱིར། གཞན་མི་རྟག་པ་ལས་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། འདས་པའམ་མ་འོངས་པའམ་ད་ལྟ་བ་གང་ལས་སྐྱེ། འདས་པ་ལས་སྐྱེའོ་སྙམ་ན། འདས་པ་ནི་འགགས་པ་ཞིག་པ་བྲལ་བ་ཡིན་པས་མེད་པ་ཡིན་ལ། མེད་པ་ནི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པས་རྒྱུར་མི་རུང་ཞིང༌། མ་འོངས་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། མ་འོངས་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པའམ་མ་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་རྒྱུར་མི་རུང་ལ། ད་ལྟ་བ་ལས་སྐྱེའོ་སྙམ་ན་ཡང༌། དེ་ནི་དུས་མཉམ་པ་ལས་ཕན་ཚུན་བསྟངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དུས་མཉམ་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་མི་རུང་བས་ན་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཤེས་པ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོས་ནས་རང་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། དམིགས་པའི་རྐྱེན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་ལྷག་མ་གསུམ་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོས་ནས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞིང༌། ས་བོན་དང་ཞིང་ས་དང་ཆུ་ལུད་དང་སྐྱེས་བུའི་རྩོལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ན་ཡང༌། ས་བོན་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོས་ནས་རང་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། རྐྱེན་གཞན་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོས་ནས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞིང༌།སེམས་ཅན་སྐྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ས་བོན་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོས་ནས་རང་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། ཕ་མའི་འདུ་འཕྲོད་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོས་ནས་ནི་གཞན་ལས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་འདྲ་བས་ན། གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དུས་སྔ་ཕྱི་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་ཡང་རང་དུ་མི་འགྲུབ་པས་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་མི་འགྲུབ་ལ། རང་དང་གཞན་ཆོས་འགལ་བར་གནས་པས་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའང་མི་འཐད་ཅིང༌། རང་ངམ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་གོང་དུ་སྨོས་པ་གཉིས་ཀར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཕུང་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མིན་ནོ། །ཡང་རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲ་བ་དག་པདྨོའི་སྡོང་བུ་དང་གེ་སར་དང་འདབ་མ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་རྒྱུ་གང་གིས་བྱས། དེ་བཞིན་དུ་རྨ་བྱའི་མདོངས་ལ་སོགས་པའི་རི་མོ་དེ་དག་རྒྱུ་གང་གིས་བྱས། དེས་ན་དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་གྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་དུ་བྱུང་ན་ཁྱད་པར་མེད་པས་གླང་མ་དང་བལ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་པདྨོའི་ཆོས་དེ་དག་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། ཁྭ་ཏ་ལ་ཡང་རྨ་བྱའི་ཆོས་དེ་དག་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ལས་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་ཡང༌། རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་འགྱུར་རིགས་པ་ལས་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཡུལ་ལ་ལར་དུས་རེ་འགའ་ཞིག་འབྱུང་བར་སྣང་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པར་གྲུབ་པས་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བའང་མིན་ལ། དེས་ན་ཕུང་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་འདི་ནི། རིང་པོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཐུང་ངུའམ། མར་མེ་ལ་ལྟོས་པའི་འོད་དམ། ཕ་རོལ་ལ་ལྟོས་པའི་ཚུ་རོལ་བཞིན་དུ་ལྟོས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། རྫས་སུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དག་ལས། །འབྱུང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་ན་ནི། །རང་བཞིན་བྱས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །རང་བཞིན་དག་ནི་ཇི་ལྟ་བུར། །བྱས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བའི་རིགས་པས་རང་བཞིན་རྒྱུས་བཅོས་སུ་མི་རུང་བ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་གཟོད་མ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། རྡོ་རྗེས་དངོས་པོ་མི་ཆོམས་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་འདིས་ཀྱང་དངོས་པོར་འཛིན་པ་མི་ཆོམས་པ་མེད་པས་རྡོ་རྗེ། ཕྲ་ཞིང་རྟོགས་དཀའ་བས་གཟེགས་མ་ཞེས་བྱ་གསུངས། གཏན་ཚིགས་གཉིས་པ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱིས་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་ལ་དཔྱད་པ་ནི། ཡང་ན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དག །གཅིག་དང་དུ་མས་རྣམ་དཔྱད་ན། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མི་དམིགས་པས། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡང་ན་ཕུང་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དག་ལ་གོང་གི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་པོ་ལས་གཞན་གཅིག་དང་དུ་མས་བརྟག་པའི་གཏན་ཚིགས་འདིས་རྣམ་པར་དཔྱད
Chinese
如同火苗也能产生浓厚的黑暗一样。另外，如果是从他产生他，那么他从常产生还是从无常产生？如果说是从常产生，那是不对的。因为常因具有无碍的能力，所有的果应该同时产生。但因为果是有次第的，如果认为常因如何能有次第地产生果呢？常因有次第地产生果也是不合理的。如果那样，就像果有次第一样，因也必须有次第，因此常的性质就丧失了。如果说从无常产生，那么是从过去、未来还是现在产生？如果认为是过去产生，过去是已灭、已坏、已离的，所以是不存在的。不存在的东西是空无一切能力的，所以不能作为因。也不是从未来产生，因为未来还没有形成或获得自己的体性，所以是不存在的。因此也不能作为因。如果认为是现在产生，因为那是同时的，没有互相依赖的关系，所以同时的东西不能作为因果，因此不是从他产生。如果以果，即六识聚从四缘产生为例，从因缘，即前识产生来说，是从自产生。从所缘缘，即色等其余三缘产生来说，是从他产生。又如从种子、田地、水肥和人的努力等产生苗芽时，从种子产生来说，是从自产生。从其他缘产生来说，是从他产生。如果以众生产生为例，从识的种子产生来说，是从自产生。从父母的结合产生来说，是从他产生。同样，一切都是如此。如果说是从二者产生，因为因和果在时间上有先后差别，所以因缘等也不能成立为自，因此从二者产生不能成立。而且，自和他安住于相违的法，因此是二者也不合理。而且，如果认为是从自或他产生，那么上述两种观点的过失也会同样出现。因此，蕴等的实
English
Just as a thick darkness can arise even from a flame. Furthermore, if something arises from something else, does it arise from the permanent or the impermanent? If it is said to arise from the permanent, that is not correct. Because the permanent cause has unimpeded power, all effects should arise simultaneously. But because the effects are perceived in a sequential order, if one wonders how a permanent cause can sequentially produce effects, it is also unreasonable for a permanent cause to produce effects sequentially. If that were the case, just as there is sequence in the effects, there must also be sequence in the cause, thereby undermining its permanence. If it is said to arise from the impermanent, from which does it arise: the past, the future, or the present? If it is thought to arise from the past, the past is something that has ceased, decayed, and separated, so it is non-existent. And the non-existent is devoid of all power, so it cannot serve as a cause. Nor is it from the future, because the future has not yet formed or attained its own nature, so it is non-existent. Therefore, it also cannot serve as a cause. If it is thought to arise from the present, because that is simultaneous, there is no mutual dependence, so simultaneous things cannot be cause and effect, therefore it does not arise from another. If we consider the case where the effect, the six aggregates of consciousness, arises from the four conditions, from the perspective of the causal condition, arising from the preceding consciousness, it arises from itself. From the perspective of the objective condition, arising from form and the other three remaining conditions, it arises from another. Also, when a sprout arises from seeds, fields, water, fertilizer, and human effort, from the perspective of arising from the seed, it arises from itself. From the perspective of arising from other conditions, it arises from another. Similarly, if we consider the arising of sentient beings, from the perspective of arising from the seed of consciousness, it arises from itself. From the perspective of arising from the union of parents, it is from another. Likewise, it is the same for everything. If it is said to arise from both, because cause and effect are different in time, earlier and later, the causal conditions and so forth cannot be established as self, therefore arising from both cannot be established. Moreover, self and other abide in contradictory dharmas, therefore being both is also unreasonable. Furthermore, if one believes that it arises from self or other, the faults of the aforementioned two positions will also similarly occur. Therefore, the reality of the aggregates and so on
Chinese
因此，事物既非自生，亦非他生。又，那些主張無因論的人會問：蓮花的莖、花蕊、花瓣等，是由什麼因產生的呢？同樣地，孔雀羽毛上的圖案等，是由什麼因產生的呢？因此，如果他們認為所有這些事物都是從無因而生，那麼，這就證明了它們是有因的。如果它們是無因而生，那麼它們就應該沒有差別，因此母牛和羊毛等也應該具有蓮花的特性，烏鴉也應該具有孔雀的特性。但事實並非如此。此外，正如「無因不依賴他者，故應恆常存在或不存在」所說的那樣，事物應該恆常存在或不存在，但事實也並非如此。因為事物似乎在某些地方的某些時候出現，因此，在世俗諦中，它們被證明是依賴於因的。因此，它們也不是從無因而生。因此，蘊等事物在勝義諦中是沒有產生的。而在世俗諦中，果似乎是從因和緣產生的，這就像相對於長的來說是短的，相對於蠟燭來說是光，相對於彼岸來說是此岸一樣，只是一種相對的關係，因此只是世俗諦，而不是實質性的存在。因為，自性從因和緣中產生是不合理的。如果從因和緣中產生，那麼自性就會變成被造作的。自性怎麼能被稱為被造作的呢？正如經文所說，由於這種推理，自性是不能被因所改變的，因此，蘊等事物從一開始就是本質上無自性的空性。對此，夏惹瓦尊者說：「正如金剛石能摧毀一切事物一樣，這個理證也能摧毀對事物的執著，因此被稱為金剛石。由於它微細且難以理解，因此被稱為金剛碎。」第二個理證，以一和多分離的方式來分析因果二者：或者，所有的法，如果以一和多的方式來分析，由於不能找到自性，因此可以確定它們是無自性的。正如經文所說，或者，對於蘊等的因和果二者的所有法，用上述兩個理證之外的，以一和多的方式來分析的理證來進行分析。
English
Therefore, things are not born from either themselves or others. Furthermore, those who argue for causelessness ask: What causes the lotus stem, pistil, petals, and so on? Similarly, what causes the patterns on peacock feathers and so on? Therefore, if they think that all these things and so on arise from no cause, then that itself proves that they have causes. If they arose without cause, they would be undifferentiated, so cows and wool, etc., would also have the qualities of lotuses, and crows would also have the qualities of peacocks. But this is not the case. Furthermore, as it says, "Because causelessness does not rely on others, it would always exist or not exist." It would be reasonable for it to be like that, but it is not. Because things appear to arise in some places at some times, they are proven to depend on causes in conventional truth, so they are not born from no cause either. Therefore, the aggregates and other things do not arise in ultimate truth. And in conventional truth, the appearance of effects arising from causes and conditions is just a relative relationship, like shortness relative to length, light relative to a lamp, or this shore relative to the other shore, so it is only conventional truth, not a substantial existence. Because it is not reasonable for self-nature to arise from causes and conditions. If it arises from causes and conditions, then self-nature would become something made. How can self-nature be called something made? As the scriptures say, because of this reasoning, self-nature cannot be changed by causes, so the aggregates and other things are emptiness, which is inherently without self-nature from the very beginning. On this, Sharawa said: "Just as a diamond can destroy all things, this reasoning can also destroy the clinging to things, so it is called a diamond. Because it is subtle and difficult to understand, it is called a diamond splinter." The second reasoning, analyzing both cause and effect by separating one and many: Or, all phenomena, if analyzed by one and many, because self-nature cannot be found, it can be determined that they are without self-nature. As the scriptures say, or, for all the phenomena of both cause and effect of the aggregates and so on, analyze with the reasoning of analyzing by one and many, other than the above two reasonings.