Tibetan
ད་ལ་དཔྱད་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། དང་པོ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཙམ་དུ་ཡང་སྒོམ་པ་ཉིད་མན་ངག་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་འཁྲུལ་བ་ཐམས་ཅད་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁྲུལ་བས། འཁྲུལ་པའི་གཞི་དེ་ཉིད་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གང་ཡིན་ཡང་དཔྱད་ནས་སྟོང་པར་གཏོང་པ་ཡིན། དེ་ཡང་གཅིག་གི་བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་དུ་མ་འདུས་པ་ཙམ་གྱི་ཕུང་པོར་བསམ། རྒྱུ་ཉིད་དུ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་ཁམས་ཙམ་དུ་གྱུར་པར་བསམ། བྱེད་པ་མེད་པ་ལ་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ན་ཁམས་ཏེ། སའི་མཚན་ཉིད་སྲ་བ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པའོ། །ཟ་བ་པོ་ཉིད་དུ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་སྐྱེ་མཆེད་ཙམ་དུ་བསམ། དེ་ལྟར་བསམས་པས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་བཟློག་པའོ། །དེ་ཡང་ཡོད་པ་མེད་པར་བཏང་བ་བཀག་པའི་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པ་ལ་བདེན་པར་བཟུང་བའི་འཁྲུལ་བ་དེ་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་གཞི་དེ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོག་པས་དཔྱད་པས་བདེན་པར་མི་འགྲུབ་པས་འཁྲུལ་བ་བཟློག དེ་ལོག་པས་རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དེ་ཡང་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་ཏེ། །དེ་ལས་ཡང་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཞེས་པས། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྲོ་བཏགས། གཟུགས་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ། ལྷག་མ་ལ་བདག་གིར་བྱས། བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བ་འདི་ཁོ་ན་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སྤང༌། འདི་སྤངས་པས་ཐར་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་འཐོབ། དེ་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་པས་དཔྱད་ནས་སྒོམ་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཐལ་འགྱུར་དང་རང་རྒྱུད་གཉིས་རྒྱ་གར་ནས་བྱུང༌། ཇོ་བོ་ཐལ་འགྱུར་བཞེད་དེ་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་རིགས་པས་མི་དཔྱད་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཞིགས་ནས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་ལ་སྒོམ་པ་ཡིན་པས་ཡོངས་གཅོད་མི་བཞེད། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡང་འདི་ལྟར་ཡིན་གསུངས། ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་དགོས་པས། གཉིས་པ། དེ་ཉིད་སྒོམ་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། རྟོགས་བྱ་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་རིགས་པས་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང༌། རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། དངོས་དང༌། དེ་ཉིད་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལས་རྒྱ
Chinese
因此，通过观察来进行禅修。首先，仅对五蕴、十二处和十八界进行禅修就是窍诀，因为对人我和法我的所有错觉都依赖于五蕴等而产生。因此，无论是作为客体还是主体的错觉之基础，都要通过观察使其空性。也就是说，为了对治执着于单一之我的想法，要观想五蕴仅仅是不聚合的集合。为了对治执着于因的想法，要观想它们仅仅是十二处。当执着于无作用的特征时，那就是十八界，例如执着于地的特征是坚硬等等。为了对治执着于能食者的想法，要观想它们仅仅是十八界。这样观想就能阻止对我的执着。这也不是通过否定存在而使其不存在的断灭空性，而是自性本无生。为了认识到将不存在的事物执着为真实的错觉，通过分别观察来分析错觉的基础，因为它们无法被证实为真实，所以错觉被阻止。当错觉消失时，就会证悟自性本无生。并且，对我的执着也来自于对法的执着。《宝鬘论》中说：只要对五蕴有执着，就有对我执。如果存在我执，就会有业。从那（业）里又会产生轮回。因此，对五蕴等进行虚构，将色蕴视为我，将其余的视为我的。这种对我和我的的看法是轮回和恶趣的原因，所以要舍弃。舍弃这些就能获得解脱和菩提。这也是通过分别观察来进行禅修。其中，应成派和自续派都源于印度。觉沃（阿底峡）尊者赞同应成派，不通过事物力量进入的推理来分析，而是通过分别观察的智慧来观察，因为仅仅是对什么都没有成立的状态进行禅修，所以不接受完全的否定。据说龙树论师的观点也是如此。因此，为了获得佛果，必须证悟远离一切戏论的法无我。第二，详细阐述禅修方法，分为：以理智确定要证悟的无我之意义；以及将证悟的智慧融入连续性中。第一部分又分为：正文；以及从伟大的中观论典中
English
Therefore, one meditates by examining. First, meditating on just the five aggregates, the twelve senses, and the eighteen realms is the key instruction, because all illusions about self and phenomena arise based on the aggregates and so on. Therefore, the basis of illusion, whether it is an object or a subject, is examined and emptied. That is, to counter the idea of clinging to a single self, one should contemplate the aggregates as merely a collection of non-assembled parts. To counter the idea of clinging to a cause, one should contemplate them as merely the senses. When clinging to the characteristic of having no action, that is the realms, such as clinging to the characteristic of earth as solidity and so on. To counter the idea of clinging to an eater, one should contemplate them as merely the senses. By contemplating in this way, clinging to self is reversed. This is not an emptiness of negation, where existence is made non-existent by being negated, but rather something that is naturally unborn. In order to recognize the illusion of clinging to something that is not truly established as true, the basis of illusion itself is analyzed by discriminating awareness, because it cannot be proven to be true, so the illusion is reversed. When that is reversed, one will realize the unborn nature. And clinging to self also arises from clinging to phenomena. As it says in the "Garland of Jewels": As long as there is clinging to the aggregates, there is clinging to self. If there is clinging to self, there is also action. From that (action) comes rebirth. Therefore, one fabricates about the aggregates and so on, seeing form as self, and the rest as belonging to self. This view of self and what belongs to self is the cause of samsara and the lower realms, so it should be abandoned. By abandoning this, one also attains liberation and enlightenment. This is also meditating by examining with discriminating awareness. Among these, the Prasangika and Svatantrika schools both originated in India. Lord Atisha approved of the Prasangika, and does not analyze with reasoning that enters through the power of objects, but rather examines with the wisdom of discriminating awareness, because one meditates on just the state of nothing being established, so he does not accept complete negation. It is said that Nagarjuna's intention was also like this. Therefore, in order to attain Buddhahood, one must realize the selflessness of phenomena, which is free from all elaborations. Second, explaining in detail the method of meditating on that, divided into: establishing the meaning of selflessness to be realized through reasoning; and how to settle the stream of realizing wisdom in equanimity. The first part is divided into: the actual topic; and from the great Madhyamaka treatises