Tibetan
་ཆེར་བཤད་པ་འདིར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རྟོགས་བྱ་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པའི་རིགས་པའམ་གཏན་ཚིགས་དངོས་བཤད་པ་ལ། པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། དབུ་མ་སྣང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བོད་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་བཞི་བྱ་བར་བྱས་པ་ལས། གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་དང་རྟེན་འབྲེལ་གཉིས་སུ་འདུ་བ་ཡིན། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ལ་རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིར་མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་མ་གསུངས། འབྲས་བུའི་ངོས་ནས་དཔྱད་པ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་དང༌། རྒྱུའི་ངོས་ནས་དཔྱད་པ་རྡོ་རྗེ་གཟིགས་མ་སྟེ་འདིའི་མིང་ཡང་སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་བཏགས་པ་ཡིན། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་ལ་དཔྱད་པ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གྱི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལའང་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་འབྲས་བུའི་ངོས་ནས་དཔྱད་པ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་གི་གཏན་ཚིགས་ནི། ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་རིགས་མིན་ཏེ། །མེད་པ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །ཉེས་པ་གཉིས་ཀར་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །གཉིས་ཀ་དག་ཀྱང་འབྱུང་བ་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་གོང་དུ་ཕུང་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་དུ་དམ་བཅས་པ་དེ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཤེས་བྱ་བདེན་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་ཡོད་དམ་སྙམ་ན། དེའི་ལོག་རྟོག་འགོག་པ་ནི་ཡོད་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་ཡོད་དགོས་པ་ལས། འབྲས་བུའི་ངོས་ནས་དཔྱད་ན་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའམ་མེད་པའམ་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་སྐྱེ། ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེའང་རིགས་པ་མིན་ཏེ། ཡོད་པ་གྲུབ་ཟིན་པ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོད་པ་གྲུབ་ཟིན་པ་དེའི་ངོ་བོར་སྐྱེ་ན་མི་སྐྱེ་བའི་དུས་མེད་ཅིང་སྐྱེ་བ་ཐུག་པ་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མེད་པ་སྐྱེ་བའམ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་པ་ནི་དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ཏེ། བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་རྒྱུ་ཡིས་ཀྱང༌། །དངོས་པོར་མེད་ལ་བསྒྱུར་དུ་མེད། །ཅེས་པས། རྒྱུ་ཇི་ལྟར་ནུས་པ་ཆེ་ཡང་མེད་པ་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་ལ། མེད་པ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་ན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རྐྱེན་མིན་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་དང་རི་བོང་གི་རྭ་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་འབྲས་བུ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་ནི་མེད་ལ། རྒྱུའི་ངོ་བོར་ནི་ཡོད་མིན་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེའོ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་སྐྱེས་ནས་ཡོད་དམ་མ་སྐྱེས་པར་ཡོད་ཅེས་བརྟགས་ན་རྒྱུར་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་ལ། ཡོད་མེད་ཆོས་འགལ་བས་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོད་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྐྱེས་ཟིན་སླར་ཡང་སྐྱེ་ན་སྐྱེ་བ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བ་སོགས་དང༌། མེད་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་རྒྱུའི་ཡུལ་དུ་འགལ་བ་སྟེ། སྔར་བསྟན་པའི་ཉེས་པ་གཉིས་ཀར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་དག་ཀྱང་འབྱུང་བ་མིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས། ཡོད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མི་སྐྱེ། །མེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་སྐྱེ། །ཆོས་མི་མཐུན་ཕྱིར་གཉིས་ཀའང་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། རྒྱུའི་ངོས་ནས་དཔྱད་པ་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི། དངོས་པོ་རང་ལས་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། །གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་མིན། །རྒྱུ་མེད་ལས་མེད་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུའི་དངོས་པོར་བདེན་ནམ་སྙམ་ན་ཡང༌། དེ་དག་ལ་རྒྱུའི་ངོས་ནས་དཔྱད་ན་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་རང་ལས་སྐྱེའམ། གཞན་ལས་སྐྱེའམ། གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེའམ། རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་ཞེས་པའི་མཐའ་བཞི་ལས་མེད་ལ། དེ་ལས་རང་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། མེད་ན་གང་གི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར། །ཡོད་ན་རྐྱེན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་པའི་རིགས་པས། རང་གྲུབ་པ་ལས་སྐྱེའམ་མ་གྲུབ་པ་ལས་སྐྱེ། གལ་ཏེ་གྲུབ་པ་ལས་སྐྱེ་ན་ནི་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་དང་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། མ་གྲུབ་པ་ལས་སྐྱེ་ན་ནི་བསྐྱེད་བྱའི་རང་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པས་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ནི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རྒྱུར་མི་རུང་ཞིང་འབྲས་བུར་ཡང་མི་རུང་བ་དེས་ན། ཕུང་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་རྒྱུའི་ངོས་ནས་རང་ལས་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། གཞན་ལས་སྐྱེའོ་ཞེ་ནའང༌། གཞན་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། འབྲས་བུ་རང་གྲུབ་ན་ནི་བསྐྱེད་མི་དགོས་པ་དང་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་སྔ་མར་འགྱུར་ལ། རང་མ་གྲུབ་ན་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པས་གཞན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གཞན་ནི་གཞན་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཞན། །གཞན་མིན་གཞན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཡང་མ་ཟད་གཞན་ལས་གཞན་སྐྱེ་ན་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས། སློབ་དཔོན་ཟླ་བས་གསུངས་པ
Chinese
在此将广说归纳为两种方式来阐述，首先是真实宣说确定所证悟的无我之义的理路或论式。普陀瓦说：“追随中观光明论，藏地做了四种大的论式，一切论式都可归纳为一与多分离和缘起二者。其中，一切遮止生的论式都称为缘起。此处未说四句生遮。从果的角度观察，有无生遮；从因的角度观察，金刚屑，此名也是由堪布寂命所起。观察因果二者是一与多分离的论式。”如是所说的两种论式中，首先遮止生的缘起论式也有两种。首先，从果的角度观察，有无生遮的论式是：已有的产生不合理，如同虚空的鲜花一般。过失在于对二者都应成，二者皆无也不可能产生。如是说。也就是说，之前所立宗的蕴等诸法自性空性没有成立，如果心想是否存在所知真实的实有之物呢？为了遮止此邪分别，如果存在，则必须在因和果中存在。从果的角度观察，蕴等是产生为有、无或二者的自性吗？如果认为是已有的产生，那也不合理，因为已有的已经成立，不需要因缘来产生。如果已有的产生为其自性，则没有不生的时间，并且生将变成无止境。如果认为是无的产生呢？那也不合理，比如如同虚空的鲜花一般。《百业经》中说：“纵经百千俱胝因，无事亦不能转为有。”因此，无论因的力量多么强大，也不能产生无。如果无从因产生，因为没有差别，也将从非因产生，虚空的鲜花和兔角也将产生。又如果认为在大的果的自性中没有，而在因的自性中是从有无二者产生呢？那也不合理，因为那
English
Here, the extensive explanations are summarized into two ways of exposition. First, the actual exposition of the reasoning or arguments for ascertaining the meaning of selflessness to be realized. Putowa said, "Following the Madhyamaka-aloka, Tibet has made four great arguments, all of which are included in the two: separation from one and many, and dependent origination. Among them, all arguments that prevent production are called dependent origination. Here, the four-fold negation of production is not mentioned. Examining from the perspective of the result, there is the negation of production of existence and non-existence; examining from the perspective of the cause, there is the Vajra Splinter, which was named by Acharya Kamalaśīla. Examining both cause and result, there is the argument of separation from one and many." Among the two arguments as stated, the first, the argument of dependent origination that prevents production, also has two aspects. First, examining from the perspective of the result, the argument of the negation of production of existence and non-existence is: It is not reasonable for what exists to be produced, like a sky flower. The fault is that both would be consequential, and it is not possible for both to occur. As it is said. That is, the previously asserted emptiness of inherent existence of the aggregates and other phenomena has not been established. If one wonders whether there is a knowable, truly existent entity, then to prevent this wrong conception, if it exists, it must exist in the cause and the result. Examining from the perspective of the result, are the aggregates and so on produced as being of the nature of existence, non-existence, or both? If one thinks that what exists is produced, that is not reasonable, because what exists is already established and does not need to be produced by causes and conditions. If what exists is produced as its own nature, then there is no time when it is not produced, and production would become endless. If one thinks that what does not exist is produced, that is not reasonable, like a sky flower. As the Hundred Deeds Sutra says, "Even with hundreds of thousands of billions of causes, nothing can be transformed into existence." Therefore, no matter how powerful the cause is, it cannot produce non-existence. If non-existence arises from a cause, because there is no difference, it will also arise from a non-cause, and sky flowers and rabbit horns will also arise. Furthermore, if one thinks that it does not exist in the nature of the great result, but in the nature of the cause, it arises from both existence and non-existence, that is not reasonable, because that
Chinese
如果考察事物存在于已生或未生之时，那么作为原因的存在本身也不能成立。因为存在和不存在是相违的，所以两者兼具是不合理的。对于存在的事物产生的情况，如果已经产生的事物再次产生，那么产生将变成无有穷尽等过失。对于不存在的事物产生的情况，就像虚空中的花朵一样，与作为原因的处所相违背。因为会犯下之前所说的两种过失。果，如蕴等，也不是从存在和不存在两者中产生的。正如《七十空性论》中所说：已存在之物因其已存在故不生，不存在之物因其不存在故不生，二者相违故，二者皆非生。第二，从原因的角度进行分析，金刚屑的理证是：事物不从自身生，不从他者和二者生，无因亦不生，因此，自性本无生。意思是说，如果认为蕴等是真实的作为原因的事物，那么，从原因的角度分析这些蕴等，蕴等是从自身产生，还是从他者产生，还是从二者产生，还是从无因产生？没有超出这四种边。其中，认为从自身产生是不合理的。如云：若无，何为缘？若有，缘何用？按照这个道理，是从已成立的自身产生，还是从未成立的自身产生？如果从已成立的自身产生，那么产生就变得没有意义，并且会变成无有穷尽。如果从未成立的自身产生，那么就像所生之物自身未成立一样，能生之物也未成立，因此是不存在的。因为不存在的事物是空无一切能力的，所以不能作为原因，也不能作为结果。因此，蕴等的实物从原因的角度来说，不是从自身产生的。如果说是从他者产生的，那么他者本身也不能成立。如果果自身成立，那么就会犯下不需要产生和无有穷尽的先前过失。如果自身未成立，那么因为没有依赖，如何成为他者呢？如云：他者依赖于他者而为他，非他者如何成为他者？因为这两者是互相依赖的。不仅如此，如果从他者产生他者，那么因为没有差别，就会变成一切从一切产生。正如圣月论师所说
English
If one examines whether things exist when they are already born or not yet born, then the very existence as a cause cannot be established. Because existence and non-existence are contradictory, it is unreasonable for both to be the case. Regarding the aspect of an existing thing arising, if what has already arisen arises again, then arising would become endless, and so on. Regarding the aspect of a non-existent thing arising, it contradicts being a place for a cause, like a flower in the sky. Because it would entail both of the faults previously shown. Fruits, such as aggregates, etc., also do not arise from both existence and non-existence. As it is said in the Seventy Stanzas on Emptiness: 'What exists does not arise because it exists; what does not exist does not arise because it does not exist; because the two are contradictory, neither arises.' The second, the reasoning of the Vajra Splinter, which analyzes from the perspective of the cause, states: 'Things do not arise from themselves, nor from others, nor from both; because there is no cause, there is no thing; therefore, by nature, there is no inherent existence.' That is to say, if one thinks that aggregates, etc., are truly existent as causes, then, if one analyzes these aggregates, etc., from the perspective of the cause, do the aggregates, etc., arise from their own cause, or from another, or from both, or from no cause? There are no more than these four extremes. Among these, the assertion that they arise from themselves is unreasonable. As it is said: 'If there is nothing, what will be the condition? If there is something, what will the condition do?' According to this reasoning, do they arise from a self that is established or from one that is not established? If they arise from one that is established, then arising becomes meaningless and endless. If they arise from one that is not established, then just as the object to be produced is not established, the producer is also not established, and therefore it is non-existent. Because a non-existent thing is empty of all capabilities, it cannot be a cause, nor can it be a result. Therefore, the objects of aggregates, etc., do not arise from themselves from the perspective of the cause. If it is said that they arise from others, then the other itself cannot be established. If the result is self-established, then the previous fault of not needing to be produced and being endless will occur. If it is not self-established, then how can it become another, since there is no dependence? As it is said: 'The other depends on the other to be other; how can what is not other become other?' Because these two are mutually dependent. Moreover, if another arises from another, then because there is no difference, everything would arise from everything. As said by the teacher Chandrakirti