Tibetan
བཤད་པ་དང་ལྔའི། དང་པོ་ལྷག་པའི་སེམས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་འབྲེལ་བྱེད་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སྦྱོར་དང༌། །བྲལ་བས་སྒྲིབ་པ་ཟད་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣལ་འབྱོར། །རྟག་ཏུ་ཐབས་བཅས་སྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་དུ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྷག་པའི་སེམས་གཉིས་ལ་བསླབ་ཀྱང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་མི་སྤོངས་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་མི་འགྱུར་ལ། སྒྲིབ་པ་གཉིས་མ་ཟད་ན་ཡང་འཁོར་བ་པ་ཉིད་ཡིན་པ། དེའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་རྨོངས་པའི་དབང་གིས་ཆགས་སྡང་གི་རྣམ་པར་སྐྱེ་བ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། དངོས་པོར་འཛིན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤེས་བྱ་ཡི་སྒྲིབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཉིས་མ་ལུས་པར་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དུ་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཞི་གནས་མེད་ན་མར་མེ་རླུང་ལ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་ཤེར་རབ་ཀྱིས་བདག་མེད་པའི་དོན་གསལ་པོར་མི་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་དེ་ཡང་ཐབས་དང་ཡ་བྲལ་དུ་མ་སོང་བར་རྟག་ཏུ་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་རིམ་པ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔའི་ཐབས་དང་བཅས་ཏེ་བསྒོམ་པར་བྱ། ཞེས་པ་སྟེ། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། བསླབ་པ་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སུན་ཕྱུང་བ་དང་མགོ་གནོན་པ་ཙམ་བྱས་ཀྱང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་མེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་བདག་ལྟ་མ་སྤངས་པར། བསམ་གཏན་ནགས་མེས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ནི། །ཉེས་པའི་ནགས་ཚལ་བསྲེགས་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། །བདག་ལྟའི་རྩ་བ་བརྟན་པོ་མ་བཏོན་པས། །ཆར་གྱིས་བརླན་བཞིན་མདུན་ནས་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མེས་ནགས་ཀྱི་ཅོ་དོ་བསྲེགས་ཀྱང༌། རྩ་བ་མ་བཏོན་ན་ཆར་ལ་སོགས་པས་བརླན་པའི་དུས་སུ་ཐལ་བས་ལུད་བྱས་ནས་སླར་བཟང་དུ་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མ་སྤངས་ན་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པས་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་མནན་ཡང་ཕྱིས་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་སླར་དྲག་ཏུ་སྐྱེ་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་བསྒོམས་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པར་འཛིན་པ་མ་སྤང་ན་ཡང༌། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་ཏེ། །དེ་ལས་ཡང་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཉིད་ཀྱང་སྤང་བར་མི་ནུས་ཏེ། ད0ེར་ན་ཐོ་ཡོར་ལ་མིར་འཁྲུལ་བ་དེའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཙ་ན། དེར་ཤེས་ཀྱང༌། དེ་མ་བསྒྱིལ་ན་ཐག་རིང་དུ་ཕྱིན་ཙ་ན་འཁྲུལ་བ་བཞིན་དུ་ཡིན་ལ། བདག་ལྟ་སྤོངས་སུ་བཅུག་ན་ཡང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་བསྒོམས་པར་མི་སྤོངས་པས་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པར་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ་དེ་སྒོམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་ཏེ། རང་གི་རྟེན་གྱིས་བསྡུས་པ་ཙམ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡང་མ་རྟོགས་ལ། ཐབས་ཀྱི་ཆེ་བ་དང་ཡང་བྲལ་བས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་སྤོངས་པར་བཞེད་པ་ཡིན། དེ་བས་ན་ཡུམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་དེ་ཡང་ཤེས་རབ་རྐྱང་པ་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐབས་དང་བཅས་པར་སྒོམ་ལ། དེ་ཡང་ལན་ཅིག་ཐབས་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་ཐབས་དང་བཅས་པར་སྒོམ་ཞེས་པའི་ཐབས་དེ་ཡང་འདི་ཉིད་ནས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ལས་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་བསྒོམས་པས་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ་བཞིས་ཆོས་ལས་མི་འདའི་བློ་ཚོད་དུ་ཕྱིན་པའི་ཐབས་དང༌། སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བསྒོམས་པས་ཁམས་གསུམ་དག་ནི་རྨི་ལམ་ན་ཡང་འདོད་པ་མེད་ཅིང་དེའི་རྒྱུ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་གློ་བུར་དུ་མགོའམ་གོས་ལ་མེ་ཤོར་བ་གསོད་པ་བས་ཀྱང་རིངས་པར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་ཐབས་དང༌། ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕ་མར་ཤེས་པས་དེ་རྣམས་སྲིད་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པས་གཙེས་པ་ལ་རང་གི་ཉམས་ལ་དཔགས་ནས་སྙིང་རྗེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་པས། དེ་དག་བསྐྱབ་པའི་ཆེད་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དམ་བཅས་ནས་བསླབ་བྱ་ལྔ་ལ་སློབ་པའི་ཐབས་དང༌། འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་རྒྱུ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་གསུམ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་ལ་ལེགས་པར་སློབ་པ་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་སྒྲུབ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་ཤེས་རབ་བསྒོམས་པ་ཡིན། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་འཆི་བ་ཡང་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམས་པའི་སྒོ་ནས་འཕོངས་པ་དང་འཇིགས་པ་སྐྱབས་ཚོལ་ཞིང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྐྱབས་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བས་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཐབས་ཤིག་ཁོ་ན་གལ་ཆེ་བ་ཡིན། ཡང་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ནས་སྦྱིན་པ་མེད་ན་འཚོ་བ་གཞན་གྱི་ངོར་བལྟ་བས་སྟོང་པ་ཉིད་འཕྲོ་འཆད། ཚུལ་ཁྲིམས་མེད་ན་ངན་འགྲོ
Chinese
五种解释中的第一个，是关于增上心和智慧之学的关联：与般若波罗蜜多的结合分离，就不会断绝障碍。因此，为了断除所有烦恼和所知障，应当时常以方便法修持般若波罗蜜多的瑜伽。如是说。也就是说，正如刚才所说，即使学习增上戒和增上心二者，如果与修持般若波罗蜜多相结合分离，因为不舍弃对实有的执着，所以其根本的障碍就不会断绝。如果二障没有断绝，仍然是轮回者。因此，由于对四圣谛的无明，产生贪嗔等烦恼障，以及依赖于对实有的执着而产生的分别念，称为所知障，为了断除这二者，应当依靠止观，观人法无我，修持般若波罗蜜多的瑜伽。如果没有止观，就像把灯放在风中一样，智慧不能清楚地认识无我的意义。像这样修持智慧，也不要与方便分离，应当时常以三士道的次第和五度的方便来修持。这是沙拉瓦的教言：之前的两种学修只是压制和降伏了烦恼，如果没有般若波罗蜜多的瑜伽，就没有舍弃所有烦恼的根本——我执。禅定之林火，纵然再三地，焚烧罪恶林，我见之根若未掘，如雨润湿已，前方仍复生。如是说。就像火烧了森林的枝叶，但如果没有拔出树根，在雨水等滋润的时候，灰烬就成了肥料，反而生长得更好一样，如果没有舍弃我执，即使获得了禅定和无色定等，压制了烦恼，但之后随着因缘，烦恼会再次强烈地生起。仅仅修持人无我，如果没有舍弃对蕴等的实执，那么，只要存在对蕴的执着，就存在对它的我执。只要存在我执，就会有业。
English
Of the five explanations, the first concerns the connection between the training in higher mind and wisdom: Separation from the union with the Perfection of Wisdom will not exhaust the obscurations. Therefore, in order to abandon all afflictions and cognitive obscurations, one should always cultivate the yoga of the Perfection of Wisdom with skillful means. So it is said. That is to say, as just explained, even if one trains in higher discipline and higher mind, if one is separated from the practice of cultivating the Perfection of Wisdom, one will not abandon the clinging to reality, and therefore the root obscurations will not be exhausted. If the two obscurations are not exhausted, one is still a samsaric being. Therefore, due to ignorance of the Four Noble Truths, the arising of attachment and aversion is the obscuration of affliction, and the conceptualization based on clinging to reality is called the cognitive obscuration. In order to abandon these two completely, one should rely on calm abiding and view the selflessness of persons and phenomena, and cultivate the yoga of the Perfection of Wisdom. Without calm abiding, it is like placing a lamp in the wind; wisdom will not clearly understand the meaning of selflessness. And when cultivating wisdom in this way, one should not be separated from skillful means, but should always cultivate it with the stages of the three types of individuals and the skillful means of the five perfections. This is the teaching of Sharawa: The previous two trainings only suppressed and subdued the afflictions, but without the yoga of the Perfection of Wisdom, one has not abandoned the root of all afflictions, which is the view of self. The forest fire of meditation, even if repeatedly, burns the forest of faults, if the root of self-view is not uprooted, like being moistened by rain, it will grow vigorously in the future. So it is said. Just as fire burns the branches and leaves of a forest, but if the roots are not pulled out, when moistened by rain and the like, the ashes become fertilizer and it grows back even better, so if one does not abandon the view of self, even if one attains meditation and the formless realms, suppressing the afflictions, the afflictions will later arise strongly again according to circumstances. Even if one only cultivates the selflessness of persons, if one does not abandon the clinging to the truth of the aggregates and so on, then, as long as there is clinging to the aggregates, there will be clinging to self in them. As long as there is clinging to self, there will be karma.
Chinese
诶！如是说，连我执也无法断除。譬如把木桩误认为人，走到它跟前，虽然知道那是木桩，但不推倒它，走远了还是会误认。即使允许断除我执，如果未修习能断除所知障的法无我，也无法断除一切障碍，为了断除一切障碍，所以要修习。按照龙树论师的观点，声闻乘也能证悟法无我，但他们没有证悟一切法的无我，仅仅证悟了与自身相关的法的无我。而且由于缺乏殊胜的方便，他们认为无法断除所知障。因此，修习般若瑜伽并非仅仅是智慧，而是要与方便一起修习。而且，不是一次与方便一起修习，而是要恒常与方便一起修习。如经中所说，修习业、因、果，以四种非行的方式，使心识达到不离佛法的程度，这是一种方便。修习一切有为法皆为痛苦的自性，从而在梦中也不贪恋三界，为了断除其因，比头或衣服着火更迅速地精进修习三学，这是一种方便。了知三界一切众生皆为父母，想到他们在轮回中遭受种种痛苦，以自己的体验为依据，生起圆满的慈悲心，为了救护他们，发誓证得一切智智，并修学五种学处，这是一种方便。为了努力于获得果位的因，精进修学成为寂止之助缘的三种戒律，并依此修习寂止，再依此修习胜观智慧。在这一切之前，最重要的是通过修习忆念死亡，寻求无常和怖畏的救护，了知三宝是皈依处，并皈依三宝，从而成就佛果的方法。
English
E! As it is said, even the view of self cannot be abandoned. For example, mistaking a post for a person, when you go near it, you know it is a post, but if you don't knock it down, you will still mistake it when you go far away. Even if you are allowed to abandon the view of self, you cannot abandon all obscurations without meditating on the selflessness of phenomena, which is the antidote to the obscuration of knowledge. Therefore, in order to abandon all obscurations, you should meditate on it. According to the view of Master Nagarjuna, even the Hearers realize the selflessness of phenomena, but they do not realize the selflessness of all phenomena, only the selflessness of phenomena related to their own basis. Moreover, because they lack the great means, they believe that they cannot abandon the obscuration of knowledge. Therefore, meditating on the yoga of the Mother is not just wisdom, but meditating with means. Moreover, it is not just meditating with means once, but always meditating with means. As it is said in this very text, meditating on actions, causes, and results, using the four non-behaviors, is a means of bringing the mind to the point where it does not deviate from the Dharma. Meditating on all existence as the nature of suffering, so that one does not desire the three realms even in dreams, and striving to abandon its cause by practicing the three trainings more quickly than putting out a fire on one's head or clothes, is a means. Knowing all sentient beings in the three realms as one's parents, and feeling great compassion based on one's own experience of the various sufferings they endure in existence, and vowing to attain omniscience in order to protect them, and training in the five precepts, is a means. In order to diligently engage in the cause of attaining the result, one must train well in the three trainings of morality, which become conducive to calm abiding, and based on that, accomplish calm abiding. Based on that, one must meditate on higher insight wisdom. Before all of that, the most important thing is to seek refuge from impermanence and fear by meditating on the recollection of death, to know that the Three Jewels are the refuge, and to go for refuge to them, which is the only important method for attaining Buddhahood. Furthermore, from the Entrance to the Middle Way, if there is no generosity, one will have to look to others for sustenance, and emptiness will be interrupted. If there is no morality, one will go to the lower realms.