Tibetan
་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་དངོས་གཞི་ཐོབ་ན་རྣམ་གནས་མི་དགོས་གསུང་སྐད་དེ་སྐུ་ཉམས་སུ་བཞེས་པ་མ་ལགས་སམ། སྤྱིར་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་པོ་ཙམ་ཐོབ་ཀྱང་ཉམས་པའི་མཐའ་ཅན་ཡིན་པས་ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་ཤེས་དགོས། དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་རབ་དགོས། དེ་ལའང་ཞི་གནས་ཐོབ་དགོས་པ། མཉམ་བཞག་ཡང་དག་ཇི་བཞིན་དུ། །ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཞེས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་ལ། སེམས་ནི་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་མི། །ཉོན་མོངས་མཆེ་བའི་ཕྲག་ན་གནས། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས། སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་མི་ཡོང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པས། དེ་དག་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་གནོན་པའི་ཞི་གནས་དགོས་པ་ཡིན། ཞི་གནས་ཐོབ་པའི་རྟགས་ལུས་སྦྱངས་པ་མོང་གི་རྩེ་མོ་ལ་སྤྱི་བོ་གཏད་ནས་བསྒོམས་ཀྱང་རང་ཇི་སྲིད་འདོད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པར་ནུས། སེམས་ལས་སུ་རུང་བས་དམིགས་པ་གང་འདོད་པ་ལ་ཇི་སྲིད་འདོད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པར་ནུས་པ་ཡོང་བ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་རྟགས་དེ་ཀུན་གང་ཡང་མེད་པར་ཞི་གནས་ཐོབ་ཟེར་བར་སྣང་སྟེ། དགེ་བཤེས་སྟོན་པ། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཡིན་ན་རུང་དེ་མིན་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་ཅ་འབྱིད་གསུངས་ཤིང༌། ཡུང་བ་བའི་བཙུན་ཆུང་ཞིག་ལ་ཚོགས་འདི་ན་ཁྱོད་ཁོ་ན་གཞོན་གྱིས་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་ཙམ་དུ་ཐུབ་པར་གྱིས་ལ། སྔོན་འབྲོམ་དགེ་བསྙེན་རྒན་པོ་ཞིག་ན་རེ་ཞི་གནས་ཐོབ་ཟེར་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་སྣང་ན་དེ་འདྲེས་ཁྱེར་བར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ཞལ་མཐོང་ཟེར་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་སྣང་ན་དེ་འདྲེས་ཁྱེར་བར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་ཟེར་གྱིས་ལ་འཕྲིན་ཟློས་ཤིག་གསུངས་སྐད་དེ། དེ་ནི་བཟླས་སམ་མ་བཟླས་མ་འཚལ། ཁམས་པ་ལུང་པས་དགུང་ལོ་དགུ་བཅུ་རྩ་བགྲངས་སུ་བཞུགས་ནས་བཟླས། སེམས་གནས་པ་གཤའ་མར་ཡོད་ན་དངོས་གཞི་ཁོ་ན་མ་ཐོབ་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་པ་ལ་མགོ་གནོན་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་ཟེར་ཇེ་ཡང་དུ་འགྲོ། འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཞེན་པ་ཇེ་ཆུང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་ཉོན་མོངས་པ་ཇེ་མཐུག འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེན་པ་ཇེ་ཆེར་སོང་བར་བྱས་ནས་སྒོམ་ཡང་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ཏེ་དེས་འདོད་སར་མི་ཕྱིན་གསུངས། གསུམ་པ་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་བཤད་པ་ལ། ལྷག་པའི་སེམས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་འབྲེལ། ཐབས་ཤེས་ཡ་བྲལ་གྱིས་འཆིང་བས་གཉིས་ཀ་མི་སྤོང་བར་བསྟན་པ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བ། དེ་གཉིས་སྒོམ་པའི་གོ་རིམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཉིད་
Chinese
难道说，如果以（空性）本性为目标而获得了正行，就不需要次第位了吗？一般来说，即使只获得了五种神通，也是有退失的，因此需要无漏尽通。为了获得无漏尽通，需要胜观智慧。为了获得胜观智慧，也必须获得止观。“如实正等入定，智者即能知晓”，如佛所说。就像“心散乱之人，安住于烦恼之齿间”一样。如果心散乱，戒律也不会清净，菩提心也不会稳固。因此，对于这些，也需要能够压制烦恼的止观。获得止观的标志是，即使将身体的脊梁骨顶在芒刺的尖端上进行禅修，也能随自己意愿安住多久就安住多久。由于心可以被训练，因此可以随自己意愿安住在任何目标上多久就安住多久。现在看来，在没有任何这些征兆的情况下，却声称获得了止观。格西敦巴说：“如果是增上慢还可以，否则就舍弃别解脱戒吧。”以前仲敦巴格西对一位年轻的比丘说：“在这个僧团里，你独自年轻，要能忍受八十岁左右。以前仲敦巴格西对一位年老的居士说：‘如果有人说获得了止观，但烦恼却在相续中生起，要知道那是魔鬼附身。如果有人说见到了本尊，但烦恼却在相续中生起，要知道那是魔鬼附身。’你就这样告诉他，并重复我的话。”我不知道他是否重复了。康巴隆巴活到九十多岁时，就重复了这些话。如果心真正安住，即使没有获得正行，也能压制烦恼，并且对所知的事物，也会越来越容易理解。对一切欲望的执着也会越来越小。现在，烦恼却越来越强烈，对一切欲望的执着却越来越大，还自称在修行，这样是到不了想去的地方的。第三，宣说增上慧学的学处。增上心学和增上慧学的关系。由于方便和智慧相互束缚，因此阐述了两者都不能舍弃。方便和智慧的差别。修习这两者的次第。慧学本身。
English
Is it not the case that if one attains the actual state by focusing on the very nature (of emptiness), then the stages are not necessary? Generally, even if one attains only the five superknowledges, they are subject to decline, so one needs the superknowledge of the exhaustion of defilements. For that, one needs the wisdom of insight. For that, one must also attain calm abiding. As the Buddha said, "When samadhi is perfectly attained, the wise will know." It is like, "A person whose mind is distracted dwells in the jaws of afflictions." With a distracted mind, pure morality will not come about, and the mind of enlightenment will not be firmly established. Therefore, for these, one needs calm abiding that can subdue afflictions. The sign of having attained calm abiding is that even if one meditates with the crown of one's head resting on the tip of a thorn, one can remain as long as one wishes. Because the mind is workable, one can remain on any object of focus as long as one wishes. Now, it seems that people are saying they have attained calm abiding without any of these signs. Geshe Tonpa said, "If it is pride in superknowledge, that's okay, but otherwise, abandon the vows of individual liberation." Once, Drom Geshe said to a young monk, "In this assembly, you alone are young, so endure until you are about eighty years old. Formerly, an old lay practitioner of Drom said, 'If someone says they have attained calm abiding, but afflictions arise in their mindstream, know that they are possessed by a demon. If someone says they have seen a deity, but afflictions arise in their mindstream, know that they are possessed by a demon.' Tell them this and repeat my words." I don't know if he repeated them or not. Khampa Lungpa lived to be over ninety years old and repeated these words. If the mind truly abides, even if one has not attained the actual state, one can still subdue afflictions, and understanding of knowable things becomes easier. Attachment to all desires also becomes smaller. Now, afflictions are becoming stronger, and attachment to all desires is becoming greater, yet people claim to be meditating, but they will not reach their desired destination. Third, explaining the training in higher wisdom. The relationship between the training in higher mind and higher wisdom. Because skillful means and wisdom are mutually bound, it is shown that neither should be abandoned. The difference between skillful means and wisdom. The order of meditating on these two. The training in wisdom itself.