Tibetan
་ཐག་ཏུ་དང་དུ་མི་ལེན་པར་སྦྲུལ་པང་དུ་འོངས་པ་སྐྲོད་པ་བཞིན་དུ་ཉེས་དམིགས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སུན་འབྱིན་ཅིང་གཉེན་པོ་སྒོམ་དགོས་པ་ཡིན། དང་དུ་བླངས་ན་དེས་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཀུན་ནས་སློང་བས་དེ་བསྲུང་བར་མི་ནུས། དེ་དང་དུ་མ་བླངས་ན་ཀུན་སློང་ལོག་པས་ལྟུང་བ་ལྡོག་ཅིང་དེ་བསྲུང་ནུས་པར་འགྱུར་བས་ཉེར་གནས་ཞེས་བྱ། ཕུ་ཆུང་བས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ད་ལྟ་ཉོན་མོངས་པས་ཕྱི་སྐན་དུ་མནན་ནས་འདུག་པའི་དུས་ན་ཡང་འོག་ནས་སོམ་ཚིགས་རེ་ཙམ་བྱེད་དགོས་ཏེ། ད་ལྟ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་དགྲར་ཤེས་པ་རང་མེད་ཇོ་བོ་ཉིད་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་འདུག དགྲ་ཞིག་རང་དུ་ཤེས་ན་ཏ་སྨ་ཕེབས་པའི་དུས་ཤིག་ཡོང༌། ཡང་དང་ཡང་དུ་ཉེས་དམིགས་སུ་བལྟས་ཀྱིན་གཉེན་པོ་བསྟེན་ན་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བ་ཇེ་ཉུང་རྒྱུ་བ་ཇེ་ཞན་ཡུན་ཇེ་ཐུང་ལ། མཐར་ཡེ་མི་འབྱུང་བར་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན། བཟོད་པའི་ཉེར་གནས་ནི། ཁྲོ་བ་དང་འཁོན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་བ་དང་དུ་མི་ལེན་པ་སྟེ། ལས་དང་པོ་པ་འདོད་པའི་ཁམས་པ་ལ་དེ་དག་ཡེ་མི་སྐྱེ་བ་མི་ཡོང༌། བྱུང་བ་དང་དུ་མི་ལེན་པར་སྤོང་དགོས་པ་ཡིན། དང་དུ་བླངས་ན། བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་བསགས་པ་ཡི། །སྦྱིན་དང་བདེ་གཤེགས་མཆོད་ལ་སོགས། །ལེགས་སྤྱད་གང་ཡིན་དེ་ཀུན་ཡང༌། །ཁོང་ཁྲོ་གཅིག་གིས་འཇོམས་པར་བྱེད། །ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་བསྲེག་པར་བྱེད། སེམས་ཅན་བློས་སྤངས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་གཏོང་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དང་དུ་མི་བླང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཉེར་གནས་ནི། སྦྱོར་བ་དམན་པའི་ལེ་ལོ་དང་སྙོམ་ལས་ཀྱི་ལེ་ལོ་བྱུང་བ་དང་དུ་མི་ལེན་པ་སྟེ། དེ་དང་དུ་བླངས་ན་བདེ་འགྲོ་ཙམ་ཡང་མི་ཐོབ་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་མ་ཐོབ་ན་གཞན་དོན་མི་འགྲུབ་པས་མགྲོན་དུ་གཉེར་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསླུས་པའི་ཕྱིར། རྫུན་ཆེན་པོ་སྨྲས་པས་བདག་ཉིད་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་བསམས་ལ། མགོ་ལ་སེམས་ཅན་ཁུར་ཆེན་ཁྱེར་བ་ཡི། །སེམས་ཅན་མཆོག་ནི་དལ་གྱིས་འགྲོ་མི་མཛེས། །བདག་གཞན་སྣ་ཚོགས་འཆིང་བས་རབ་བཅིངས་པས། །བརྩོན་པ་བརྒྱ་འགྱུར་དུ་ནི་བྱ་བར་རིགས། །ཞེས་པས་མཚོན་ཏེ་སེམས་ཅན་གཅིག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱད་ཙམ་དུ་བརྩམས་ལ། བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་གཏོང་བསྲུང་དག་སྤེལ་བཞི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་བཅས་པ་ལ་བར་མཚམས་མེད་པར་སྒྲུབ་པར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་གོ་ཆ་བགོ་བར་བྱ། བསམ་གཏན་གྱི་ཉེར་གནས་ནི། སྒྲིབ་པ་ལྔ་དང་དེའི་རོ་མྱང་བ་བྱུང་བ་དང་
Chinese
不接受，就像驱赶来到蛇窝的东西一样，认识到过患后加以呵斥，必须修持对治。如果接受，那会引发一切戒律的破损，因此无法守护。如果不接受，因为动机颠倒，堕落就会逆转，并且能够守护它，所以称为近住。如普穹瓦所说，现在烦恼压在外面的皮囊上的时候，也要从下面做一点点松动。现在没有把烦恼视为敌人，而是皈依了觉沃本身。如果把敌人视为自己，就会有到达塔斯玛的时候。反复地看到过患，并依止对治，那么相续中生起的会越来越少，力量越来越弱，时间越来越短。最终也会变成完全不生起。安忍的近住是，不接受生起的愤怒和怀恨等等。对于最初的欲界众生来说，那些完全不生起是不可能的。对于生起的，必须不接受而加以舍弃。如果接受，那么“千劫所积累，布施和供养善逝等，一切善行，都会被一瞬间的愤怒摧毁。”按照这种方式，会焚烧一切善根。要知道，因为舍弃有情，菩提心也会舍弃，所以不要接受。精进的近住是，不接受生起的低劣的懈怠和懒惰的懈怠。如果接受它，连善趣都无法获得，更何况是遍知。如果没有获得它，就无法成办利他，因此为了欺骗作为客人的所有有情。想到说了大妄语，自己会堕入恶趣。以“头上顶着有情重担的，殊胜有情慢慢走是不庄严的。自己和他人被各种束缚紧紧束缚着，因此应该百倍地精进。”为代表，像对待一个有情和所有有情的差别一样对待。如《集学论》中所说，对于舍弃、守护、清净、增长四种菩提心，要毫不间断地修持，像那样穿上盔甲。禅定的近住是，五盖以及品尝它的滋味生起的时候
English
One should not accept it, just as one would drive away something that comes into a snake's nest. Having recognized the faults, one should rebuke it and practice the antidote. If one accepts it, it will arouse all breaches of discipline, and therefore one will not be able to protect it. If one does not accept it, because the motivation is reversed, the downfall will be reversed, and one will be able to protect it, therefore it is called "abiding near." As Phuchungwa said, even when afflictions are now pressing on the outer skin, one must loosen it a little from below. Now, without recognizing afflictions as enemies, one has taken refuge in Jowo himself. If one recognizes the enemy as oneself, there will come a time when Tasma arrives. If one repeatedly sees the faults and relies on the antidote, then what arises in the mindstream will become less and less, the power will become weaker and weaker, and the duration will become shorter and shorter. Eventually, it will also become completely non-arising. The abiding near of patience is not accepting the arising of anger and resentment, etc. For the first practitioners of the desire realm, it is impossible for those not to arise at all. One must abandon what arises without accepting it. If one accepts it, then "The merit accumulated in a thousand eons, such as offerings to the Sugatas, All that has been well practiced, A single moment of anger will destroy." In this way, it will burn all virtues. Knowing that by abandoning sentient beings, the mind of enlightenment will also be abandoned, one should not accept it. The abiding near of diligence is not accepting the arising of inferior laziness and indolent laziness. If one accepts it, one will not even attain a good rebirth, let alone omniscience. If one does not attain it, one will not be able to accomplish the benefit of others, therefore, one will deceive all sentient beings who are invited as guests. Thinking that by speaking a great lie, one will fall into the lower realms. Represented by "Those who carry the heavy burden of sentient beings on their heads, It is not beautiful for the supreme sentient beings to walk slowly. Since self and others are tightly bound by various bonds, Therefore, one should exert oneself a hundredfold." Treat it as the difference between one sentient being and all sentient beings. As it is said in the Compendium of Trainings, one should practice the four aspects of abandoning, protecting, purifying, and increasing the mind of enlightenment without interruption, and put on armor in that way. The abiding near of meditation is when the five obscurations and the taste of them arise
Tibetan
དུ་མི་ལེན་པ་སྟེ། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ། གནོད་སེམས། གཉིད་རྨུགས། རྒོད་འགྱོད། ཐེ་ཚོམ་རྣམས་ཀྱི་གཉིད་དང་རྨུགས་པ་གཉིས་སེམས་སློང་བར་བྱེད་པས་གཅིག་ཏུ་བྱས། རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པ་གཉིས་སེམས་གཡེང་བར་བྱེད་པས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་དང་དུ་བླངས་ན། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་གནོད་སེམས་ཀྱིས་ཤཱི་ལ་བསྲུང་བའི་བར་ཆད་བྱེད། གཉིད་དང་རྨུགས་པས་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད། རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་འཐོབ། རོ་མྱངས་ན་ཐོབ་པ་ཉམས་པར་བྱེད་པས་དེ་དག་དང་དུ་མི་བླང༌། རང་ཅག་གི་རྒྱུད་དུས་རྟག་ཏུ་སྒྲིབ་པ་ལྔས་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདུག་པས་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་ལ་འབད་པ་ཆེན་པོ་བྱ། ད་ལྟ་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བའི་རོ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མྱོང་བ་མེད། ཡོད་ན་འདོད་པའི་བདེ་བ་བས་ཀྱང་ཉམས་ལ་སྤེན་པ་སྤང་དཀའ་བ་ལགས་པར་གདའ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྔ་ནི། དགེ་བའི་འབྲས་བུའི་ཕན་ཡོན་ཤེས། དགེ་བའི་རྒྱུ་ཤེས། དགེ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་ཤེས། དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཤེས། དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །ད་ལྟ་ཚན་ཅིག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མ་ཤེས་ན་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕན་མེད་ཟེར་ཏེ། དེ་ཏ་མཐོང་བའི་ལམ་མ་སྐྱེས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཀྱང་ཅི་རུང་སྟེ། ཆོས་ལ་གོ་བ་བྱ་བ་ཞིག་དགོས། འདི་དག་མེད་པར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་སྐྱེར་མི་བཏུབ། འདི་ལྔ་ཡོད་པས་ཀྱང་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཡིན། དེ་ལ་དང་པོ་དགེ་བའི་འབྲས་བུའི་ཕན་ཡོན་ཤེས་པ་ནི། དགེ་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་མཐོ་བ་ཐོབ་པའི་ཕན་ཡོན་ཐར་པ་གསུམ་གྱི་རྟེན་དུ་རུང་བ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བའི་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་གཏན་སྤངས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པའི་ཕན་ཡོན་སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་ནས་འཕྲིན་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསོས་སུ་གྱུར་པ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་པ་དགེ་བའི་རྒྱུ་ཤེས་པ་ནི། དགེ་བ་ལུས་ངག་ཏུ་ཐོན་པའི་རྒྱུ་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཡིན་ལ། མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། མཐུན་པའི་ཡུལ་དུ་གནས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པའོ། །གསུམ་པ་དགེ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་ཤེས་པ་ནི། རྒྱུ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པའོ། །བཞི་པ་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཤེས་པ་ནི། དགེ་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་མཐོ་བ་ལ་བ
Chinese
不接受它们。贪欲、嗔恨、睡眠、昏沉、掉举、后悔、怀疑等，睡眠和昏沉使心迟钝，故合为一。掉举和后悔使心散乱，故合为一。如果接受这五盖，贪欲和嗔恨会阻碍守护戒律。睡眠和昏沉会阻碍修习心的学处。掉举和后悔会阻碍修习智慧的学处，因此无法获得禅定。如果品尝其滋味，会使已获得的退失，所以不应接受它们。我们相续恒时被五盖所控制，因此要努力修习对治之法。现在连禅定的微小安乐滋味也未曾尝到。如果尝到，那比贪欲的安乐更难舍弃。智慧的五种是：了知善果的利益，了知善的因，了知对善的障碍，了知对善果的颠倒，以及对它的不颠倒。现在如果连如幻的道理都不懂，就说其他的都没有用。如果未生起见道，世间法又有什么用呢？必须对佛法有所理解。没有这些，就无法生起如幻的智慧。有了这五种，一切意义都能成就。其中，第一，了知善果的利益，是指了知获得善果增上的利益，它能作为三解脱的所依；声闻和独觉解脱的利益是永远断除包括因在内的痛苦；获得一切智的利益是断证圆满，事业成为一切有情的资粮等等。第二，了知善的因，是指了知善行在身语上显现的因是不贪等三种。不贪等三种的因是依止殊胜士夫，听闻正法，如理作意，安住于顺境。第三，了知对善的障碍，是指了知与上述因相反的情况。第四，了知对善果的颠倒，是指对善果增上
English
Do not accept them. Desire, malice, sleep, drowsiness, excitement, regret, doubt, etc., sleep and drowsiness make the mind dull, so they are combined into one. Excitement and regret make the mind scattered, so they are combined into one. If you accept these five obscurations, desire and malice will hinder the guarding of precepts. Sleep and drowsiness will hinder the practice of mental discipline. Excitement and regret will hinder the practice of wisdom, so you cannot attain samadhi. If you taste its flavor, it will cause what has been attained to decline, so you should not accept them. Our minds are constantly controlled by the five obscurations, so we must strive to practice the antidotes. Now we have not even tasted the slightest flavor of the bliss of meditation. If we did, it would be even more difficult to abandon than the pleasure of desire. The five aspects of wisdom are: knowing the benefits of virtuous results, knowing the causes of virtue, knowing the obstacles to virtue, knowing the perversions of virtuous results, and knowing the non-perversions of them. Now, if you do not even understand the illusion-like nature, it is said that all others are useless. If the path of seeing has not arisen, what use is worldly dharma? It is necessary to have some understanding of the Dharma. Without these, you cannot generate the illusion-like wisdom. With these five, all purposes are accomplished. First, knowing the benefits of virtuous results means knowing the benefits of attaining higher realms, which can serve as the basis for the three liberations; the benefits of liberation for hearers and solitary realizers are the permanent abandonment of suffering and its causes; the benefits of attaining omniscience are the perfection of abandonment and wisdom, and the activity becomes a resource for all sentient beings, and so on. Second, knowing the causes of virtue means knowing that the causes of virtue manifesting in body and speech are the three, such as non-attachment. The causes of the three, such as non-attachment, are relying on noble individuals, listening to the sacred Dharma, proper attention, and abiding in favorable environments. Third, knowing the obstacles to virtue means knowing the opposite of those causes. Fourth, knowing the perversions of virtuous results means knowing the perversions of virtuous results in higher realms.