Tibetan
་ཞིག་ཏུ་ལེགས་པར་དཔྱད་ནས་འཇུག་ལ། དེ་དག་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་འདུག་ན་མི་འཇུག་པ་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོག་མར་འགྲོ་བའི་བག་ཡོད་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་བརྟག་བྱ་བ། །དེ་ཉིད་ཁོ་ན་མདོར་ན་ནི། །ཤེས་བཞིན་བསྲུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་འཕྲལ་འཕྲལ་དུ་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཟིན་པར་བྱས་ནས་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་ཅིང་ཉེས་པ་མི་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་ལྷན་ཅིག་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པའི་བག་ཡོད་པ་སྟེ། དེ་ལས་དང་པོ་གསུམ་ནི་ལྟུང་བ་ཕྱིར་འཆོས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་ཉེས་པ་མི་འབྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དགུ་པ་ཆོ་ག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། འཕྲལ་གྱི་བྱ་བ་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའི་མཁས་པས་མ་སྨད་པ་དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་དང་མི་འགལ་བར་བྱེད་ལ། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་གདམས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ཚན་བཞི་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བྱེད། དགེ་བའི་སྦྱོར་བའི་བྱ་བ་བསམ་གཏན་དང་ཀློག་པའི་འཁོར་ལོ་གཉིས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། རང་ཅག་ལ་འདི་ཀུན་ལ་ཆོས་སུ་གོ་བའམ་གླེང་བའི་གཞི་རང་མེད། འགྲོ་ན་ཉི་མ་ནུབ་ཀའི་གླང་སྟོར་བཞིན་དུ་མིག་ཕྱོགས་བཞིར་ལྟ། གོམ་པ་གྱ་ཚོམ་ལིངས་ལིངས་འབོར། ལྷན་ཅིག་འཚོགས་ན་ཡང་དམག་གཡུལ་ལེགས་པ་བཞིན་དུ་ཁ་གཏོད་མི་ཐུབ་པར་སྨྲ་གསུང་བར་གདའ། བཅུ་པ་འཚོ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བར། ཚུལ་འཆོས་རྙེད་དང་བཀུར་སྟིའི་ཕྱིར། །དབང་པོ་སྡོམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །ཁ་གསག་རྙེད་དང་བཀུར་སྟིའི་ཕྱིར། །ཚིག་འཇམ་སྔར་ནི་སྨྲ་བའོ། །གཞོག་སློང་དེ་ནི་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །གཞན་གྱི་རྫས་ལ་བསྔགས་བྱེད་པ། །ཐོབ་ཀྱིས་འཇལ་བ་རྙེད་པའི་ཕྱིར། །མངོན་སུམ་གཞན་ལ་སྨོད་བྱེད་པ། །རྙེད་པས་རྙེད་པ་རྣམས་འདོད་པ། །སྔར་ཐོབ་པ་ལ་བསྔགས་བྱེད་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་གྱི་ལོག་འཚོ་ལྔ་དང༌། སོ་ནམ་སྣ་བཞིས་འཚོ་བ་དང༌། ཐ་ན་བཟོས་འཚོ་བ་ཡང་སྤངས་ཏེ། ཆོས་བཤད་བྱས་པས་འཚོ་བ་ཡང་བཟོས་འཚོ་བར་བགྲང་བས་དེ་ཀུན་ཚུན་ཆད་སྤངས་ནས། ཉི་མ་ཕྱེད་ན་བསོད་སྙོམས་བྱིན་ལེན་ལག་པ་བཀན་པའི་སྟེང་དུ་བྱུང་བ་ཙམ་ཞིག་བླངས་ནས། སང་གི་འཚོ་བ་གང་ནས་ཡོང་གི་རྟོག་དཔྱོད་ཉིད་ཀྱང་མི་བྱེད་པར་གྱུར་པ་ན་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་མིག་སུ་རྣོ་དང་བང་སུ་མགྱོགས་
Chinese
仔细观察后再进入，如果其中有阻碍，就不进入。一切事情的开始都要谨慎，进入行为时，对于身心的状态，要再三地检查。总而言之，这就是守护正念的特征。如经文所说，要时时以正念和正知来把握身语意的所有行为，从而进行取舍，不产生过失，这就是伴随而行的谨慎。其中前三者是针对堕落后进行补救，后两者是针对不产生过失。第九，仪轨圆满：对于眼前的事务，如法衣和钵的事务，都要做到不被世间智者所呵责，不与圣法毗奈耶相违背。对于四种威仪，也要如此。如所说的甚深教诫等五支四类等。对于善行的事务，如禅定和诵读，也要如此。博朵瓦说：我们这些人，对于这些都没有理解为佛法或者谈论的基础。行走时，像丢失了傍晚的牛一样，眼睛四处张望，步伐蹒跚，摇摇晃晃。聚集在一起时，也像打了胜仗一样，无法正面相对地说话。第十，生活圆满：导师的《宝鬘论》中说：为了名利和恭敬，而守护根门；为了名利和恭敬，而先说柔和的语言；为了获得，而谄媚奉承，赞叹他人的财物；为了获得，而用所得来衡量；为了获得，而当面诽谤他人；想要用获得的来获取更多；赞叹先前获得的。像这样，舍弃五种邪命，舍弃以四种农业为生，甚至舍弃经商为生。因为说法也算作经商为生，所以要舍弃这一切。中午时分，仅仅接受在乞食时，施主放在手中的一点食物。甚至不去思考明天的生活从哪里来，这样才是真正的修行。现在是谁的眼睛更锐利，谁的速度更快呢？
English
Entering after careful examination, and not entering if there are obstacles. Being mindful at the beginning of all actions, and when engaging in conduct, the state of body and mind should be repeatedly examined. In short, that alone is the characteristic of guarding mindfulness. As it is said in the scriptures, all actions of body, speech, and mind should be grasped with mindfulness and awareness, so that taking and abandoning are done without error. This is the mindfulness that accompanies practice. Among these, the first three are for remedying after a fall, and the latter two are for preventing errors from arising. Ninth, complete ritual: For immediate tasks, such as the affairs of robes and alms bowls, one should act in a way that is not criticized by worldly scholars and does not contradict the holy Dharma Vinaya. The same applies to all four postures. As it is said, the fivefold of profound instructions and the four categories, etc., should be practiced. The same applies to virtuous activities, such as meditation and reading. Putowa said: We do not have the basis to understand or discuss all of this as Dharma. When walking, we look in all four directions like losing an ox in the evening. Our steps are faltering and staggering. When we gather together, we speak in a way that cannot be confronted, as if we have won a battle. Tenth, complete livelihood: In the Teacher's Precious Garland, it says: 'Controlling the senses for gain and respect; speaking softly first for gain and respect; flattering to obtain, praising the possessions of others; measuring by gain for the sake of gain; openly slandering others for gain; desiring to gain more with what is gained; praising what was previously gained.' Like this, abandon the five wrong livelihoods, abandon living by the four kinds of agriculture, and even abandon trading for a living. Because teaching the Dharma is also counted as trading for a living, abandon all of that. At noon, only accept the small amount of food that is placed in your hands during alms rounds. Do not even think about where tomorrow's livelihood will come from. That is true practice. Now, whose eyes are sharper and whose speed is faster?
Tibetan
བྱེད་པར་སོང་བ་རྣམས་ལ་ཏ་ནམས་ཀྱང་མེད་དེ། ཇི་ལྟ་བུའི་བསོད་ནམས་ཅན་ཞིག་ལ་ཡང་ལོག་འཚོས་མ་སྒྲུབ་པའི་ཟས་སྐོམ་ཁམ་གང་དང་ཧུབ་གང་ཡང་མི་ཡོང་བར་སྣང༌། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཕྱི་དུས་མེད་ཁས་བླངས་པའི་ཉིན་མོ་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་སློབ་དགོས་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་པས་གང་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་དེ་ལ་དེ་རིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པས་ཀྱང་བསླབ་པར་གསུངས་པ་ཡིན། ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་གཅིག་གིས་ཀྱང་གཞན་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པའི་བར་དུ་གཅོད་པས་སྤང་ཞེས་ཤ་ར་བས་གསུངས། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལའང༌། དགེ་བའི་ཆོས་ལེགས་པར་བསྡུས་པའི་ཚོད་ནི་པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། ཉེར་གནས་ཀྱི་ཆོས་བཅུ་ཚང་བ་ན་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔའི་ཉེར་གནས་ལྔ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྔ་སྟེ་བཅུ་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྔ་པོ་འདི་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་ཉི་ཚེ་ལ་དམིགས་པར་འདུག་པས་གཞུང་དེ་ཀུན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་མཐར་ཐུག་གི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཉེར་གནས་ཉིད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། སྦྱིན་པའི་ཉེར་གནས་ནི། ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ལྟ་བ་བྱུང་བ་ཆུང་ངུ་ཡང་དང་དུ་མི་ལེན་པ་སྟེ། ལུས་ལ་ལྟ་བ་དང་དུ་བླངས་ན་དེའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དགོས་པས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཡང་ལྟ་ཞིང་གཏོང་མི་ནུས་པས་ན། འདོར་བར་འགྱུར་བའི་ལུས་སྲོག་ལ། །ཆུ་དང་རྩྭ་ཡྀ་ཟིལ་པ་ལྟར། །ལྟོས་མེད་ཡུན་རིང་གོམས་པས་ནི། །བདེ་བ་ཆེན་པོར་ནམ་ཞིག་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལུས་ལ་བལྟས་ཀྱིན་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་བསྐྱངས་ཀྱང་མི་ན་བ་དང་མི་འཆི་བ་ལ་ནི་ནམ་ཡང་མི་ཕན། ནམ་ཡང་མི་འདོར། ལོད་པས་ན་ཆུ་དང་མི་རྟག་པས་ན་རྩྭའི་ཟིལ་དང་འདྲ། ལུས་འདི་ཅི་ཙམ་དུ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་བསྐྱངས་པ་ཙམ་དུ་ཙེ་རག་ཇེ་ཆེར་འགྲོ། ན་ཚ་ཡང་སླར་མང༌། རྒས་གྲོན་ཡང་སླར་ཆེ། ན་ཚ་བྱུང་ན་ནད་གསོས་དང་སྨན་ཡང་བླ་ལྷག་རེ་དགོས། ངན་ངོན་གྱིས་བསྐྱངས་ན་དེ་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ལྟ་བ་མ་སྤངས་ན་ཕྱི་མའི་བདེ་འགྲོ་ཡང་མི་ཡོང༌། སེར་སྣའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱིས་ཡི་དྭགས་སུ་སྐྱེ་བ་བསམ་ལ་དེ་ལ་ལྟ་བ་དང་དུ་མི་བླང༌། དེ་ལྟར་ལུས་ལ་མི་ལྟ་བས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མི་ལྟ་ཞིང་སྦྱིན་པར་གཏོང་བ་འབྱུང་བས་ན་ཉེར་གནས་ཏེ་རྒྱུའི་དོན་ཏོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཉེར་གནས་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བ་དང་དུ་མི་ལེན་པ་སྟེ། ལས་དང་པོ་ལ་ཡེ་མི་སྐྱེ་བ་མི་ཡོང་ཡང༌། སྐྱེས་མ
Chinese
那些去行动的人什么也没有。对于像你这样有福报的人来说，似乎连一口食物或一口饮料，都无法通过不正当的手段获得。从承诺遵守戒律的那天起，就必须向所有人学习。因此，佛陀说，即使受戒百年的人，今天受戒的人也应该向他学习。夏惹瓦说，即使是一个小小的过错，也会阻碍为了利益他人而证得一切智智，所以要舍弃它。同样，对于积累善法的戒律，布朵瓦说，圆满积累善法的标准是具备十种近住法。五种波罗蜜多的五种近住，以及智慧的五种近住，共十种。其中，智慧的五种近住似乎也专注于暂时的因果。因此，即使将所有经典都置于其控制之下，最终也会成为究竟智慧的近住。夏惹瓦说，布施的近住是：即使对身体和受用产生微小的贪恋，也不接受。如果接受对身体的贪恋，就需要受用作为其条件，因此也会贪恋受用，无法施舍。因此，就像这首诗所说：对于终将舍弃的身体和生命，就像水和草上的露珠一样，如果长时间不执着，何时才能获得大乐？像这样，即使照顾身体，用受用滋养它，也永远无法避免生病和死亡。永远无法舍弃。因为容易腐烂，所以像水一样；因为无常，所以像草上的露珠一样。身体被受用滋养得越多，污垢就越多。疾病也会复发，衰老也会加剧。如果生病，就需要更多的治疗和药物。如果不好好照顾，情况就会相反。如果不舍弃对身体和受用的贪恋，来世也无法获得善趣。考虑到吝啬的过患会导致转生为饿鬼，所以不要接受对它们的贪恋。这样，因为不贪恋身体，所以也不贪恋受用，从而能够布施，这就是近住，是因的意思。戒律的近住是：不接受烦恼和近烦恼的生起。对于初学者来说，完全不生起烦恼是不可能的，但是...
English
Those who have gone to act have nothing. It seems that even a mouthful of food or a sip of drink cannot be obtained through improper means for someone as fortunate as you. From the day one promises to keep the vows, one must learn from everyone. Therefore, the Buddha said that even one who has taken vows for a hundred years, one who takes vows today should also learn from him. Sharawa said that even a small misdeed will hinder the attainment of omniscience for the benefit of others, so abandon it. Similarly, regarding the discipline of accumulating virtuous dharmas, Putowa said that the standard for perfectly accumulating virtuous dharmas is to have ten abidings. The five abidings of the five perfections, and the five of wisdom, are ten. Among these, the five abidings of wisdom also seem to focus on temporary cause and effect. Therefore, even if all the scriptures are placed under its control, it will ultimately become the abiding of ultimate wisdom. Sharawa said that the abiding of generosity is: not to accept even the slightest attachment to the body and possessions. If one accepts attachment to the body, one needs possessions as a condition for it, so one will also be attached to possessions and unable to give. Therefore, as the poem says: For the body and life that will eventually be abandoned, like dew on water and grass, if one is not attached for a long time, when will one attain great bliss? Like this, even if one takes care of the body and nourishes it with possessions, it will never help to avoid sickness and death. One can never abandon it. Because it is perishable, it is like water; because it is impermanent, it is like dew on grass. The more the body is nourished by possessions, the more the dirt increases. Sickness will also recur, and aging will also increase. If one gets sick, one needs more treatment and medicine. If one does not take good care of it, the situation will be reversed. If one does not abandon attachment to the body and possessions, one will not attain a good rebirth in the future. Considering that the fault of stinginess will lead to rebirth as a hungry ghost, do not accept attachment to them. In this way, because one is not attached to the body, one is also not attached to possessions, and thus one is able to give, which is the abiding, meaning the cause. The abiding of discipline is: not to accept the arising of afflictions and near afflictions. It is impossible for a beginner not to arise at all, but...