Tibetan
པོ་ནས་དེ་དག་ཏུ་གྱུར་ཟིན་པ་ཞིག་མ་ཡིན། བདག་ལྟ་བུ་ལས་རིམ་གྱིས་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ན། བདག་གིས་ཀྱང་གོམས་པར་བྱས་ན་མི་ནུས་པ་མེད་སྙམ་དུ་སྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་ས་ལ་བཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཀུན་མདའ་འཕངས་མིག་ལ་སླར་སོང་ནས་ཞུམ་པ་སྐྱེ་བ་ཙམ་ཡང་མི་ཡོང༌། གཞན་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཚེ་འདིའི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་ཞིང༌། ཚེ་འདིའི་བདེ་སྡུག་ཅི་ལ་ཡང་མི་ལྟ་བ་ཞིག་དགོས་བྱས་ཙ་ན་ཞུམ་ནས་ཡོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞུམ་པའི་དུས་ན་ཆོས་བོར་ན་ཚེ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཞབས་ལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡང་བསམ། རང་གིས་རྩོལ་བ་མ་བྱས་ན་ཉོན་མོངས་པས་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་མི་ལྟ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲུབ་མི་ནུས་པར་འདུག་པས་ངེད་དག་གིས་རྫོགས་པར་བྱ་ཡིས་ཟེར་བ་མི་འོང༌། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་གིས་ཀྱང་སྐྱབས་པར་མི་སྤྱོད། སྤྱོད་ན་ལྷ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་གཅིག་པུས་དེང་སང་ན་ཐམས་ཅད་ཐར་པ་ལ་བཀོད་ཟིན་ཏེ། མ་ཐར་པ་དེ་མ་སྤྱོད་པ་ཡིན། རང་གིས་རྩོལ་བ་སྔར་བྱས་ན་སྔར་ཐར་ཕྱིས་བྱས་ན་ཕྱིས་ཐར། གཞན་ལ་བལྟས་ན་ཡང་ཆོས་བོར་བ་ལ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཡང་སྐྱིད་ཡེ་མ་མཐོང༌། ཆོས་བཞིན་དུ་བྱས་ན་ཇེ་བདེ་འགྲོ་བ་མཐོང་བས་གྲུབ། སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ཡན་ཆད་དུ་བདེ་བ་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྤྱད་དེ་ཡང་བསླུས། སྡུག་བསྔལ་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བླངས་ཏེ་ཡང་འབྲས་བུ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཡང་བསམ། ད་ལྟ་ཆོས་བྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྔར་གྱི་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མེད་ལ་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ཡང་བསམ། ཆོས་བོར་བའི་བདེ་བ་ལ་སྔར་གྱི་བདེ་བ་ལས་ལྷག་པ་ཡང་མེད་ལ། འདིར་ཆོས་བོར་ན་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་དུ་སྡུག་བསྔལ་མུ་མཐའ་མེད་པ་ཉམས་སུ་བླང་དགོས་པ་ཡང་བསམས་ལ་བདག་ཉིད་ལ་ཁྱད་དུ་མི་གསོད། ད་ལྟ་ཆོས་ལ་ལེགས་མོར་ཚད་པ་རང་མེད་པས་བདག་ཉིད་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པར་ཕྱིན་པ་ཡང་མི་འདུག་སྟེ་ལེགས་མོར་ཚད་ན་ཞུམ་ཞིང་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ཉེས་ཆེ་སྟེ། རང་ལ་ཁྱད་དུ་གསད་ན་བདེ་འགྲོ་ཙམ་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཇེ་དམན་ཇེ་དམན་འགྲོ། བདུན་པ་བཟོད་པ་དང་དེས་པ་ལས། བཟོད་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་དང་གནོད་པ་བཟོད་པ་གཉིས་ཀ་དགོས། སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པ་མེད་ན་ཆོས་གང་ཡང་མགོ་མི་ཐོན་པ་དགེ་བཤེས་སྟོན་པས་ཆང་ལ་སྦྱར་ནས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན། གནོད་པ་མ་བཟོད་པར་ངན་ལན་བྱས་ན་གཞན་ལ་གནོད་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་ལས་ལོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་བས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཟོད་པ་སྒོམ་སྟེ། སྐད་ཅིག་གཅིག་བྱས་སྡིག་པས་ཀྱང༌། །བསྐལ་པར་མནར་མེད་གནས་འགྱུར་ན། །ཞེས་ལས་འབྲས་བསམ་པ་ཁོ་ན་ཡང་བཟོད་པ་སྒོམ་པ་ལ་ཕན། དེ་ལྟར་བསམ་པ་ལས། བདག་ནི་བསྲེགས་ཏེ་བསད་གྱུར་ཏམ། །བདག་གི་མགོ་བོ་བཅད་ཀྱང་བླ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཉོན་མོངས་པའི། །དགྲ་ལ་འདུད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མི་སྐྱོ་བར་བསྲན་ཚུགས་པ་ཞིག་དགོས། དེས་པ་ནི། ཡོན་ཏན་འདོད་པ་ནགས་ན་གནས་པ་ཡིས། །ཕ་རོལ་གཞན་གྱི་སྐྱོན་ལ་བརྟག་མི་བྱ། །བདག་ནི་ཁྱད་པར་འཕགས་ཤིང་བདག་མཆོག་ཅེས། །དེ་སྙམ་དུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་གཞན་ཉེས་པ་དང་འགལ་བར་སྤྱོད་པ་ལ་རྨ་མི་འབྱིན་པ་དེས་པའི་ཆོས་དྲུག་དང་ལྡན་པ་སྟེ། གཞན་ལ་རྨ་ཕྱུང་ན་ཐབས་ལ་ཉེན་བྱུང་བས་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། བདག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་ཞེས་བདག་མ་སྙེམས། །འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ཞེས་གཞན་མ་བརྙས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཙམ་གྱིས་གཞན་ལ་གང་བརྙས་པ། །བརྙས་ཕྱིར་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པ་བཞིན་དུ་རང་ཉིད་འཆལ་བའི་ཁྱུར་ཆ། དེས་ན་ཆོས་བཞིན་གྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བརྟེན་ལ། སེམས་ཅན་ཉེ་དུ་བྱེད་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་གིས་སྤངས་པར་དམ་བཅས་པ་ཡིན་པ་ལས། ད་དུང་སེམས་ཅན་གྱི་ཉེས་པ་སྣ་གཅིག་ཀྱང་སྤང་མ་ཐུབ་པ་འདུག་སྙམ་དུ་གནོང་བཀུར། བརྒྱད་པ་ཡན་ལག་ལྔས་བསྡུས་པའི་བག་ཡོད་པ་ནི། འདས་པའི་དུས་ན་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་རྣམས་དྲན་མ་ཐག་ཏུ་ཕྱིར་འཆོས་པ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་བག་ཡོད་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་ན་ལྟུང་བ་བྱུང་ན་ཡང་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བཅོས་པ་ཉིད་དུ་གོ་གྱོན་པ་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་བག་ཡོད་པ་དང༌། ད་ལྟར་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་རྣམས་རྩལ་པོ་ཆེ་རྡབ་འཆོས་པ་བཞིན་དུ་སྟན་དེ་ཉིད་ལས་ལྡང་བའམ། དེ་ཉིད་ལས་ལྡང་བ་མ་གྲུབ་ཀྱང་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་རོ་དང་མི་འགྲོགས་པ་བཞིན་དུ་ལྟུང་བ་དང་ཞག་ཏུ་མི་འགྲོགས་པར་ཕྱིར་འཆོས་པ་དབུས་ཀྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་བག་ཡོད་པ་དང༌། གནས་གང་དུ་གནས་པ་དང་གྲོགས་གང་དང་འགྲོགས་པ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་གང་ལ་སྤྱད་པ་དང་བྱ་བ་གང་བྱས་པ་དང་མདུན་འགྲོས་ཇི་ལྟ་བུ་བྱས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ལ་མི་འབྱུང་བ་དང༌། གཞན་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པའི་བར་དུ་མི་གཅོད་པ
Chinese
並非從本來就變成那樣的。我等也是通過逐漸習慣才變成那樣的，因此，我也認為如果習慣了就沒有不能做到的，是這樣想的。現在安住在地上的菩薩們的行為，都像箭射出去又回到靶心一樣，連產生退縮的念頭都不會有。為了利他而成就一切智，必須捨棄今生的一切慾望，對於今生的苦樂什麼都不顧，如果這樣要求，就會產生退縮。在這樣退縮的時候，也要想想如果捨棄佛法，今生會變成什麼樣子。如果自己不努力，煩惱也不會可憐你。布施等等也不會說因為你做不到，所以我們來完成吧。佛和菩薩們也不會救護你。如果救護的話，觀世音菩薩一位，現在就應該已經把一切眾生都安置在解脫的境界了。沒有解脫的就是因為沒有救護。自己先努力，就先解脫，後努力，就後解脫。看別人也是，捨棄佛法，今生也不會快樂。如果按照佛法去做，就會越來越好，這是看得到的。想想以前的生世，享受了那麼多的快樂，也被欺騙了。經歷了那麼多的痛苦，也沒有得到任何結果。現在修行佛法的痛苦，連以前惡道的痛苦的極小一部分都沒有，而且具有很大的果報，能使一切痛苦都得到究竟。捨棄佛法的快樂，也沒有比以前的快樂更好。如果在這裡捨棄佛法，來世乃至以後都要經歷無邊的痛苦，要這樣想，不要虧待自己。現在對於佛法沒有好好地衡量，所以才會走到虧待自己的地步，如果好好地衡量，就會退縮，虧待自己的罪過很大。如果虧待自己，連善趣都不能成就，只會越來越差。第七是忍辱和精進。忍辱：需要忍受痛苦和損害兩種。如果不能忍受痛苦，任何佛法都無法入門，就像格西敦巴用酒來比喻說的那樣。沒有忍受損
English
It is not that one has already become those from the beginning. We, too, have become like that through gradual habituation, so I also think that if I get used to it, there is nothing I cannot do. I meditate like that. Now, the actions of the Bodhisattvas who are dwelling on the earth, all like an arrow shot and returned to the target, will not even give rise to the slightest hesitation. In order to accomplish omniscience for the sake of others, one must abandon all the desires of this life, and not look at any of the happiness or suffering of this life. If one demands that, one will come back discouraged. At such times of discouragement, one should also think about what will happen to this life if one abandons the Dharma. If one does not make effort oneself, the afflictions will not look at compassion either. Giving and so on will not say, 'Because you cannot accomplish it, we will complete it.' The Buddhas and Bodhisattvas will not protect you either. If they did, the Lord Avalokiteshvara alone would have already placed all beings in liberation by now. Those who are not liberated are those who are not protected. If you make effort yourself first, you will be liberated first; if you make effort later, you will be liberated later. Looking at others, too, abandoning the Dharma, you will not see any happiness even in this life. If you act according to the Dharma, you will see that it becomes easier and easier. Think about how much happiness you have enjoyed in previous lives, and you have been deceived. You have taken on so much suffering, and there is no result. Now, the suffering of practicing the Dharma does not have even a tiny fraction of the suffering of the lower realms, and it has great results, making all suffering come to an end. The happiness of abandoning the Dharma is not better than the previous happiness. If you abandon the Dharma here, you will have to experience endless suffering in future lives, so think about that and do not mistreat yourself. Now, because you have not properly measured the Dharma, you are going to mistreat yourself. If you measure it properly, you will be discouraged, and the fault of mistreating yourself is great. If you mistreat yourself, you will not even achieve a good rebirth, and you will only go lower and lower. The seventh is patience and diligence. Patience: It is necessary to endure both suffering and harm. If you cannot endure suffering, you will not be able to start any Dharma practice, just as Geshe Tonpa said, using alcohol as an example. Without enduring harm,
Chinese
如果以恶报恶，就不会成为远离连根拔起损害他人的恶行的持戒者，因此要以各种方式修持忍辱。因为“刹那造作之罪业，亦能令堕无间狱”，仅仅思维业果也有助于修持忍辱。如此思维后，就要像“我宁愿被烧死或杀死，宁愿被砍头，无论如何也不向烦恼之敌屈服”那样，不厌倦佛法，具有忍耐力。因此，想要功德而住在森林中的人，不应观察他人的过失。不应生起“我特别殊胜，我最优秀”这样的想法。如是说，对于他人作恶和违背正法，不加以伤害，就具有六种德行的法。因为如果伤害他人，就会危及方便，从而耗尽一切善根。不要自以为是持戒者，不要轻视他人为破戒者。如果仅仅因为持戒就轻视他人，因为轻视，那人就被称为破戒者。如是说，自己就会落入破戒者的行列。因此，要依靠如法的大悲心，发誓断除所有将众生视为亲友的一切过失，如果还觉得连众生的一种过失都无法断除，就要感到惭愧。第八，以五支归纳的谨慎是：忆及过去所犯的罪过，立即忏悔，这是依赖于前际的谨慎。如果未来犯下罪过，也如法忏悔，这是穿上未来之端的谨慎之甲。现在犯下的罪过，要像武艺高强的人迅速纠正错误一样，立即从座位上起身忏悔，或者即使不能立即起身，也要像大海不与尸体为伍一样，不让罪过停留过夜，立即忏悔，这是依赖于中际的谨慎。无论住在何处，与何人为友，享用何种受用，做何种行为，以及如何前进，都不会违背菩萨的学处，并且为了利益他人而证得大菩提之间不会中断。
English
If one retaliates with evil, one will not become a virtuous person who refrains from harming others, root and branch. Therefore, one should cultivate patience in various ways. Because "even a sin committed in a moment can cause one to be reborn in the Avici hell for an eon," merely contemplating the results of karma is also beneficial for cultivating patience. After contemplating in this way, one should, like, "I would rather be burned or killed, I would rather have my head cut off, I will never submit to the enemy of afflictions," not be weary of the Dharma and have endurance. Therefore, one who desires merit and lives in the forest should not examine the faults of others. One should not generate thoughts such as "I am particularly superior, I am the best." As it is said, not inflicting wounds on others who do evil and act contrary to the Dharma is to possess the six qualities of Dharma. Because if one inflicts wounds on others, the means will be endangered, thereby exhausting all roots of virtue. Do not be arrogant, thinking, "I am virtuous," and do not despise others as immoral. If one despises others merely because of being virtuous, because of that contempt, that person is called immoral. As it is said, one will fall into the category of the immoral. Therefore, rely on the great compassion that accords with the Dharma, and vow to abandon all the faults of treating sentient beings as friends. If one still feels that one cannot abandon even one fault of sentient beings, one should feel ashamed. Eighth, mindfulness gathered by the five limbs is: immediately repenting upon remembering the transgressions committed in the past, which is mindfulness based on the past extreme. Even if transgressions occur in the future, repenting according to the Dharma is like donning the armor of the future extreme of mindfulness. Transgressions that occur in the present should be repented immediately, rising from the seat like a skilled warrior quickly correcting a mistake, or even if one cannot rise immediately, one should not let the transgression linger overnight, just as the great ocean does not associate with corpses, which is mindfulness based on the middle extreme. Wherever one dwells, with whomever one associates, whatever one enjoys, whatever one does, and however one proceeds, one will not violate the bodhisattva's training, and one will not interrupt the attainment of great enlightenment for the sake of others.