Tibetan
པ་སྒོམ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་ལས་སྙིང་རྗེ་འབྱུང་ཞིང༌། དེ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབྱུང་བས་དེ་དག་གི་དམིགས་པ་ཡང་སེམས་ཅན་རྒྱུའི་དུས་ན་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། འབྲས་བུའི་དུས་ན་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་མནར་བ་ལ་མི་བཟོད་པའི་སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་པས། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལས་གཏན་ཐར་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་འགོད་པ་ལ། རང་གིས་དེ་ཐོབ་དགོས་པར་ཤེས་ནས། མ་བརྒལ་བ་བསྒྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དམ་འཆའ་བ་སྨོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། སངས་རྒྱས་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ན་སངས་རྒྱས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མ་ངེས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་མི་རྒྱ་བ་ཡིན། འོ་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་བསྐྱེད་པ་དོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། བུདྡྷའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམས་ནས་བསྐྱེད་པས་དོན་ཡོད། སྐྱེ་ཡང་སྐྱེ། འོ་ན་ཡིན་ནས་སྒོམ་ན་ནི་སྒོམ་ཅི་དགོས། མིན་ན་བསྒོམས་པས་ཅི་ཕན་སྙམ་ན། ཡིན་ནས་སྒོམ་སྟེ། རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ཁྱད་མེད། རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མཉམ། མཛད་པ་ཆོས་གསུང་བ་ལ་སོགས་པར་མཉམ་པས། ཤཱི་ལ་དག་པ་དང་ལྡན་པས་བོ་དྷི་རུ་བསྐྱེད། བསླབ་བྱ་མ་ཉམས་པ་དང་ལྡན་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་མཉམ་གསུངས། དམ་བཅའི་ཚིག་མ་བརྒལ་བ་བསྒྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིའི་དོན་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བཞི་དང་སྦྱར་ཏེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཐོབ་པ་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་བརྒལ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཕལ་ཆེར་ལས་གྲོལ། ཕྱིར་མི་འོང་བ་དེའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་དབུགས་འབྱིན། དགྲ་བཅོམ་པ་མྱ་ངན་གྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལྟར་ན་མཐོང་ལམ་ཐོབ་ཙ་ན་འཇིག་རྟེན་བརྒལ། ས་བདུན་པ་ཐོབ་པ་ན་མཚན་མའི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ། འབྲས་བུའི་ས་གསུམ་ལས་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་དབུགས་བྱིན། སངས་རྒྱས་ས་ན་མྱ་ངན་གྱི་གནས་ལྟ་བུའི་སྤང་བྱ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱེད་དགོས། དེ་ལ་རིགས་ཅན་གསུམ་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་འགོད་དགོས་པས་སོ་གསུངས་ཤིང༌། ཆོ་ག་གཞན་ནི་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚེ་ཤེས་པར་འགྱུར་གསུངས། གསུམ་པ། རྗེས་དེའི་བསླབ་བྱ་བཤད་པ་ལ། པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། གདམས་ངག་ལས་སྦྱང་བ་སྔོན་དུ་བྱུང་ཡང་སྔོན་དུ་བཤད་པ་ནི་བཤད་པའི་རིམ་པ་ཟེར་བ་དེ་ཤེད་ཡིན་ནམ། གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཤ་ར་བ་ཆེན་པོས། དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པས་བསླབ་བྱ་ལྔ་ལ་བསླབ་སྟེ། དུས་རྟག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱང་བ་ལ་བསླབ་པ་དང༌། སྦྱོང་སྙིང་འདོད་པའི་དོན་དུ་དུས་རྟག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་སྒོམ་པ་དང༌། སེམས་དེ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེས་པ་མི་ཉམས་ཤིང་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ལས་ལ་འབད་པ་སྟེ། སེམས་བསྐྱེད་འཆོར་བའི་རྒྱུ་སེམས་ཅན་བློས་སྤོང་བ་སྤང་པ་དང༌། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤང་ཞིང་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ལ་བསླབ་པའོ། །དེ་དག་ལས་འདིར་ནི་གོ་རིམ་ཅུང་ཟད་མི་མཐུན་པས། དང་པོ། ཕན་ཡོན་སྒོམ་པ་སྟོན་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྨོན་པའི་སེམས་དག་ནི། །བསྐྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ཡི། །མདོ་ལས་བྱམས་པས་རབ་ཏུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ་སྦྱོར་བ་དངོས་གཞིའི་ཆོ་ག་བསྟན་མ་ཐག་པ་དེ་ལྟར་དུ་འབྲས་བུ་ལ་དམ་འཆའ་བ་སྨོན་པའི་སེམས་དག་ནི་ཤ་ར་བ་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཆོ་ག་ཙམ་ཞིག་རྩེད་མོ་ཙམ་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར། སྐྱེ་བ་མང་པོའི་གོང་རོལ་ནས་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ་བློ་སྦྱངས་ཤིང་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསགས་པ་ལས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་གིས། འདིར་ཡང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་ཅིང་བློ་སྦྱངས་ཚོགས་བསགས་ལ། ཆོ་གའི་དུས་སུ་ཡང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་ལས་ཆོ་ག་ཚུལ་བཞིན་དུ་མནོས་ནས་བསྐྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་ནམ་ཕན་ཡོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ཡི་མདོ་སྡེ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནོར་བཟང་ལ་རབ་ཏུ་བཤད་ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བམ་པོ་གཉིས་ཙམ་བཞུགས་པ་དེ་རིལ་གྱིས་ཀྱང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཕན་ཡོན་དུ་འབྱུང༌། ཕན་ཡོན་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཉིས་བརྒྱ་ཙམ་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པ་གསུངས་པ་ལས། དེ་དག་ལ་ལ་ནི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཕན་ཡོན་དུ་གསུངས་པ་ཡང་ཡོད། ལ་ལ་ནི་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དུ་གསུངས་པ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི། མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྨོན་པའི་ཕན་ཡོན་དུ་ཡོང་བ་ཡིན། དེ་ཡང་རང་དོན་གཞན་དོན་གཉིས། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བ་དང་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ཏེ་ཕན་ཡོན་གྱི་སྒོ་བཞིར་འདུ་བ་ཡིན་གསུངས་པའི་དང་པོ་རང་དོན་གྱི་ཕན་ཡོན་ནི།
Chinese
帕绷喀大师说：这样修慈心会生起悲心，从悲心生起菩提心，因此，它们的所缘是，众生在因位时，被业和烦恼所折磨，在果位时，被三种痛苦所折磨，修不忍的悲心。为了将众生安置于永远脱离痛苦的佛果，自己必须获得它，知道以度未度等方式，发誓获得一切智智，这就是发愿菩提心。对此，博朵瓦说：对佛发心就是佛，对菩萨不一定，对凡夫不会广大。那么，对凡夫发心没有意义吗？不是的，观想佛的意念后发心是有意义的，生起也会生起。那么，如果是真实的，修什么呢？如果不是真实的，修了有什么用呢？是真实的才修，自性法性没有差别，因菩提心相同，事业说法等相同，具有清净的戒律，因此在菩提中生起。如果具有不退失的学处，就和不退转相同，这样说。誓言的词句，度未度等四种意义是，与声闻的四果结合，获得入流果时，就超越了世间，一来果解脱了欲界的大部分烦恼，不来果断除了所有的烦恼而止息，阿罗汉超越了如涅槃之地的三界的所有烦恼。按照大乘的观点，获得见道时就超越了世间，获得七地时就解脱了相的束缚，从果位的三个地来说，无相而任运成就，因此止息，在佛地时，超越了如涅槃之地的所有应断之法，必须成办所有菩萨的利益。因此，三种根器必须安置于三种乘，这样说。其他的仪轨，在经历业时就会知道，这样说。第三，之后宣说那之后的学处，博朵瓦说：从诀窍中修学在先，但先宣说的是宣说的次第吗？正如所说，霞惹巴大师说：这样发心
English
Pagom said: In this way, compassion arises from cultivating loving-kindness, and from that, the mind of enlightenment arises. Therefore, their object is also that sentient beings are tormented by karma and afflictions in the causal stage, and by the three sufferings in the resultant stage. By cultivating unbearable compassion, one knows that one must attain Buddhahood, which is the permanent liberation of sentient beings from suffering. Vowing to attain the omniscient wisdom by means of liberating those who are not liberated, etc., is the generation of aspirational bodhicitta. Regarding this, Potowa said: If one generates the mind for Buddhahood, one becomes a Buddha. It is not certain for a Bodhisattva. It does not become vast for an ordinary being. Then, one might think, is it meaningless to generate it for an ordinary being? No, it is meaningful to generate it after contemplating the idea of a Buddha. It arises and will arise. Then, if it is real, what is there to cultivate? If it is not real, what is the benefit of cultivating it? It is real, so one cultivates it. There is no difference in nature and dharma. The cause, the mind of enlightenment, is the same. The deeds, such as teaching the Dharma, are the same. One generates it in Bodhi because one possesses pure morality. If one possesses precepts that are not diminished, it is the same as being irreversible, he said. The meaning of the words of the vow, liberating those who are not liberated, etc., is combined with the four fruits of the Hearers. When one attains Stream-entry, one transcends the world. Once-returner is liberated from most of the afflictions of the desire realm. Non-returner abandons all those afflictions and ceases. Arhat transcends all the afflictions of the three realms, which are like a place of sorrow. According to the Great Vehicle, one transcends the world as soon as one attains the Path of Seeing. When one attains the seventh ground, one is liberated from the bondage of signs. From the three grounds of the result, one spontaneously accomplishes without signs, therefore it ceases. In the Buddha ground, one transcends all that should be abandoned, which is like a place of sorrow. One must accomplish the benefit of all Bodhisattvas. Therefore, the three types of beings must be placed in the three vehicles, he said. Other rituals will be known when one experiences karma, he said. Third, afterwards, explaining the precepts after that, Potowa said: Although studying from the instructions comes first, is what is explained first the so-called order of explanation? As it was said, Sharawa the Great said: In this way, generating the mind
Chinese
因此，要学习五种学处：恒时学习修持菩提心；为了成就修心的要义，恒时思维菩提心的利益；为了使未生起的菩提心生起，已生起的菩提心不退失且增长，努力积聚二资粮；断除菩提心退失之因——舍弃众生，断除四黑法，修持四白法。这些之中，这里的次第稍有不同。首先，宣说思维利益：如是发愿之心，生起的功德为何？彼于《树庄严经》中，慈氏善说。如是说，在开示正行仪轨之后，如此对于果发誓愿的发愿之心，如霞惹瓦所说，不是仅仅将仪轨当作游戏，而是从许多生世之前，就对三士道的体性修习，积累了无量福德，从而成为大乘种性者，在此也依止殊胜士夫，修习，积累资粮，在仪轨之时，也从如理的善知识处，如理地领受仪轨后，生起的功德或利益是什么呢？那是极其广大的经典，名为《佛华严经》的法类，《树庄严经》中，世尊慈氏对菩萨诺桑善说。又是霞惹瓦的教言：在《树庄严经》中，世尊慈氏的解脱法有两卷左右，那全部都是生起心的利益。仅仅利益就用两百颂左右来确定。其中有些是与行持相应的生起心的利益，有些是胜义菩提心的利益，但是，以无则不生的理由，一切都成为发愿的利益。那也是自利和他利两种，舍弃不顺品和成办功德两种，总摄为四种利益之门。所说的第一个自利之利益是：
English
Therefore, one should train in the five precepts: constantly train in cultivating the mind of enlightenment; in order to accomplish the essence of training the mind, constantly contemplate the benefits of the mind of enlightenment; in order to generate the mind that has not arisen, and to prevent the mind that has arisen from declining and to increase it, strive to accumulate the two accumulations; abandon the cause of losing the mind of enlightenment—abandoning sentient beings, abandon the four black dharmas, and cultivate the four white dharmas. Among these, the order here is slightly different. First, it explains contemplating the benefits: What are the merits of generating such a mind of aspiration? That is well explained by Maitreya in the Sutra of the Arrayed Tree. It is said that after explaining the ritual of the main practice, such a mind of aspiration that vows to the result is not just treating the ritual as a game, as Sharawa said, but from many lifetimes ago, one has trained in the nature of the three types of individuals, accumulated immeasurable merit, and thus become a Mahayana lineage holder. Here, one also relies on the noble individual, trains, accumulates merit, and at the time of the ritual, also receives the ritual properly from a virtuous friend who is in accordance with the Dharma. What are the merits or benefits of generating it? That is the extremely vast scripture, the Dharma category called the Buddha Avatamsaka Sutra, in the Sutra of the Arrayed Tree, the Blessed Maitreya well explained to the Bodhisattva Norzang. Also, Sharawa's words: In the Sutra of the Arrayed Tree, the liberation of the Blessed Maitreya has about two volumes, and all of that is the benefit of generating the mind. The benefits alone are determined by about two hundred verses. Some of them are the benefits of generating the mind in accordance with the practice, and some are the benefits of the ultimate Bodhicitta, but for the reason that without it, it does not arise, all of them become the benefits of aspiration. That is also divided into two: self-benefit and other-benefit, abandoning unfavorable factors and accomplishing qualities, which are summarized into four doors of benefits. The first self-benefit that is mentioned is: