Tibetan
་ངེས་པ་ཐོབ་པ་དང༌། སྦྱོར་ལམ་གྱི་དུས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་སྐྱེས་པས་རྟོག་པ་རགས་པ་རྣམས་ངེས་འབྱེད་ཆ་བཞིས་རིམ་གྱིས་སྤངས་པ་ལས། མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་སུ་འཐོབ། དེ་ས་བཅུ་དག་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མ་ལུས་པར་སྤངས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་པ་སྟེ། སྤྱིལ་བུ་བའི་ཞལ་ནས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་བསམས་གྱུར་ན། །ཞེས་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། གཉེན་པོའི་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དང༌། ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཀྱང་འདས་པ་སྟེ། དང་པོ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པར་ཞེན་པའོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གམ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོར་ཡང་མི་རྟོག་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ཡིན་པ་ལ། རྒྱུ་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་ཡང་མི་རྟོག །འབྲས་བུ་སྨོན་པ་མེད་པར་ཡང་མི་རྟོག །ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་རྟོག་པའོ། །བུད་ངྷའི་སྐུ་གསུམ་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ཡང་ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པས་དེ་ཡང་སྤོང་པ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གཟུངས་འགྲེལ་ལས། ས་རྡོའི་བྲག་དང༌། ཤེལ་གྱི་བྲག་དང༌། གསེར་གྱི་བྲག་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བྲག་སྟེ། དེ་རྣམས་བརྐོས་པས་དེ་ལས་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ནས་བཻཌཱུརྱ་ལེན་པའམ་ཡོང་བའི་དཔེས་མི་རྟོག་པ་དེ་རྟོག་པ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པར་གསུངས། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དང་བར་མཚམས་མེད་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཟད་ཀྱི་བར་དུ་ཐར་མེད་པས་ན་བགྲོད་དཀའ་བ་ལས་འདས་ནས་རིམ་གྱིས་མི་རྟོག་པ་འཐོབ་པ་སྟེ། ད་ལྟ་ཀུན་ཐོད་པ་བོར་བས་ཆོག་ཟེར་བ་ཡོད་དེ་འཁྲུལ་བ་ཡིན། དུས་གཅིག་ལ་པན་མཆོངས་མི་བཏུབ། མས་ཞར་སྐྱེས་བུ་གསུམ་ལ་རིམ་གྱིས་བློ་སྦྱངས་པ་ལས་གདོད་དྲོད་ལ་སོགས་པ་རིམ་པར་ཡོང་བ་ཡིན་གསུངས། གསུམ་པ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་ནི། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་པའི། །རང་བཞིན་མེད་པ་ངེས་བྱས་ནས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྨོས་མ་ཐག་པའི་ལུང་གི་དུམ་བུ་གཉིས་དང༌། ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་
Chinese
获得确信，在加行道时，由世间禅定所生的智慧生起，以四种决择分逐渐断除粗大的分别念，证得见道时，真实获得无分别的智慧。在十地中串习，以金刚喻定断除所有微细的分别念习气，在佛地转为无分别的自性。如是宣说。如是说，斯布瓦的尊者说：若思无分别。这是超越了自性分别念、对治分别念、本体分别念和获得分别念。第一种是不如理作意，执着贪嗔等。其对治是六度或三十七道品也不分别。诸法的本体是三解脱门，对因不执着于相，对果不希求，对本体也不分别为空性。希求获得佛陀的三身和事业，以及力量和无畏等，也是获得的分别念，所以也要断除。在《无分别陀罗尼释》中说：土石之岩，水晶之岩，黄金之岩，各种珍宝之岩。雕刻这些，从超越这些的彼岸取出或得到毗琉璃的例子，说明无分别超越了所有四种分别念。轮回没有开始、结束和间隔，如果不止息分别念，就没有解脱，所以从难以逾越之处超越，逐渐获得无分别。现在有人说丢掉头巾就足够了，这是错误的。不能一步登天。尊者说，就像三个瞎子，通过逐渐修习智慧，首先依次产生暖相等。第三，归纳这些意义：以圣教与正理，一切诸法无生性，无自性后确信已，当修无分别瑜伽定。如是宣说。即是说，刚才所说的两段圣教，以及有无生灭等三种正理，这些就是蕴、界、处之法
English
Having gained certainty, during the stage of application, the wisdom arising from worldly meditation gives rise to the gradual abandonment of coarse conceptualizations through the four aspects of decisive discrimination. Upon attaining the path of seeing, one directly obtains non-conceptual wisdom. Having become accustomed to this in the ten grounds, the Vajra-like Samadhi abandons even the subtle habitual imprints of conceptualization without exception. In the Buddha-ground, one transforms into a state of non-conceptual nature. Thus it is said. As it is said, the venerable Spuilbuwa said: 'If one thinks of non-conceptualization.' This transcends the conceptualization of self-nature, the conceptualization of antidote, the conceptualization of essence, and the conceptualization of attainment. The first is non-virtuous attention, clinging to attachment, aversion, and so on. Its antidote is not to conceptualize the six perfections or the thirty-seven factors of enlightenment. The essence of all dharmas is the three doors of liberation, not to conceptualize the cause as without characteristics, not to desire the result, and not to conceptualize the essence as emptiness. Desiring to attain the three bodies and activities of the Buddha, as well as powers and fearlessness, etc., is also the conceptualization of attainment, so that too must be abandoned. In the commentary on the 'Non-Conceptual Dharani,' it says: 'Rocks of earth and stone, rocks of crystal, rocks of gold, rocks of various jewels.' Carving these, the example of taking or obtaining lapis lazuli from beyond these, shows that non-conceptualization transcends all four conceptualizations. Samsara has no beginning, end, or interval. If conceptualization is not ceased, there is no liberation. Therefore, transcending from the insurmountable, one gradually attains non-conceptualization. Now some say that throwing away the turban is enough, but this is a mistake. One cannot jump at once. The venerable one said that just as three blind men gradually cultivate their minds, warmth and so on arise in sequence. Third, summarizing these meanings: 'Through scripture and reasoning, all dharmas are unborn, having ascertained their lack of self-nature, one should meditate on non-conceptualization.' Thus it is said. That is to say, the two sections of scripture just mentioned, and the three types of reasoning such as existence, non-existence, arising, and cessation, these are the dharmas of aggregates, elements, and sources.
Tibetan
རྣམས་ཐམས་ཅད་གཟོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱས་ནས། སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཉིད་དུའང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོར་ལས་དང་འབྲས་བུའི་ཆེ་བ་བསྒོམས་ཤིང་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང༌། དེ་ནས་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པས་དེ་ལས་ཡིད་འབྱུང་བ་འཐོབ་པར་བྱས་ལ། ཁམས་གསུམ་ལ་སྲིད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང༌། དེ་ནས་མ་བྱེད་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་གིས་སྲིད་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཐོབ་པར་བྱས་ལ། དེ་རྣམས་རྟོག་པ་མ་ལུས་པར་སྤོངས་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ་དགོད་པར་འདོད་ཅིང་དམ་འཆའ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད། དེ་ནས་འབྲས་བུ་འདོད་པས་རྒྱུ་ལ་འཇུག་དགོས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བླངས་ལ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་བསླབས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཐབས་ཀྱི་ཆ་དག་བརྟན་པར་བྱས་ལ། དེ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བརྟག་བྱའི་དངོས་པོ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་ལུང་དང་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། དེ་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་ཀྱང་རང་ཞི་བའི་ཚུལ་གྱིས་གང་དུ་ཡང་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པ་ཞིག་གིས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་སྤོང་བར་ནུས་པ་ཡིན། ཞེས་ཤ་ར་བས་གསུངས་ཤིང༌། པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། རིགས་པས་བརྟག་བྱ་མ་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཁ་ཙམ་གྱིས་བསྒོམས་པས་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་མི་གྲོལ། ད0ེར་ན། ནམ་མཁའི་ནང་ན་སྲིན་པོ་ཡོད་ཟེར་བའི་དུས་སུ་སྲིན་པོ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསྒོམས་པས་སྲིན་པོའི་འཇིགས་པ་ལས་མི་གྲོལ། སྒྲོན་མེ་བཏེགས་ནས་བཙལ་བས་མེད་པར་ཤེས་ནས། གཟོད་དེའི་འཇིགས་པ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་གསུངས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཐབས་བཤད་ནས། གཉིས་པ། ཐབས་དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་བཤད་པ་ནི། དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་བསྒོམས་བྱས་ན། །རིམ་གྱིས་དྲོད་སོགས་ཐོབ་བྱས་ནས། །རབ་དགའ་ལ་སོགས་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཡུན་མི་རིང༌། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་གོང་དུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་དུ་ཐབས་ཀྱི་ཆ་མ་ཚང་བ་མེད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་
Chinese
所有这些，从最初就没有出生的意义上来说，以听闻和思考所产生的智慧，确定了自性不存在之后，如先前所示那样，在智慧本身中也要修习无分别。也就是说，首先修习业和果的伟大，并且因为相信它而断除罪恶和不善的分别念。然后，修习一切有为法都是痛苦，由此获得从中解脱的意愿，断除对三界有为法的分别念。然后，对那些不做而做的众生，因为分别念的力量而在有为法中体验各种痛苦的人们，生起慈悲心，并且为了让他们安住在断除一切分别念的法身上而发愿，生起决心的菩提心。然后，因为想要果实，所以必须进入因，因此受持菩萨戒，并且学习增上戒律和心的学处，像这样稳固了方便的部分。然后，为了断除一切分别念，以经文和理智确定了在真如中没有任何可观察的事物成立，像这样确定之后，像这样确定的个别观察的智慧本身，也以自寂的方式，对于任何事物都不分别，以这样的方式修习，才能断除对事物的执着。夏惹瓦这样说道。普陀瓦说：如果没有以理智确定可观察的事物不成立，只是口头上修习无分别，就无法从执着事物的分别念中解脱。例如，在说天空中有魔鬼的时候，如果想着没有魔鬼，也无法从魔鬼的恐惧中解脱。只有举起灯来寻找，知道没有之后，才能真正从那恐惧中解脱。他们这样讲述了修习大乘波罗蜜多的方法。第二，讲述从那方法中产生的果实，就像经文所说：如此修习彼真如，次第获得暖等后，获得极喜等诸地，成佛菩提时不远。也就是说，如上所示，因为方便的部分没有不完整的，所以对于真如的意义无分别
English
All of these, from the meaning of being unborn from the very beginning, having ascertained the non-existence of inherent existence with the wisdom arising from hearing and thinking, as previously shown, one should also cultivate non-conceptualization in wisdom itself. That is to say, first cultivate the greatness of actions and their results, and by believing in it, abandon the conceptualizations of sin and non-virtue. Then, by cultivating all of existence as suffering, one should obtain the desire to be liberated from it, and abandon the conceptualizations of existence in the three realms. Then, generate compassion for those beings who, doing what should not be done, experience various sufferings in existence due to the power of conceptualizations, and wishing to settle them in the Dharmakaya that has abandoned all conceptualizations, generate the Bodhicitta of resolve. Then, because one desires the fruit, one must enter the cause, therefore take the Bodhisattva vows, and train in the higher training of morality and mind, and in this way stabilize the aspects of skillful means. Then, in order to abandon all conceptualizations, having ascertained by scripture and reasoning that no object to be examined exists in suchness, and having ascertained in this way, even the wisdom of individual examination itself, in a self-pacifying manner, does not conceptualize anything at all, and by cultivating in this way, one can abandon the grasping of things as real. This is what Sharawa said. Putowa said: If one does not ascertain that the object to be examined is not established by reasoning, and merely cultivates non-conceptualization with words, one will not be liberated from the conceptualizations that grasp things as real. For example, when it is said that there is a demon in the sky, if one thinks that there is no demon, one will not be liberated from the fear of demons. Only by raising a lamp and searching, and knowing that there is none, will one truly be liberated from that fear. They thus explained the method of practicing the Mahayana Paramita. Secondly, explaining the fruit arising from that method, as the scripture says: By cultivating suchness in this way, gradually obtaining warmth and so on, one will obtain the Joyful and other bhumis, and Buddhahood and enlightenment will not be far off. That is to say, as shown above, because the aspects of skillful means are not incomplete, therefore non-conceptualization of the meaning of suchness