Tibetan
་མིན་གཞན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཡང་མ་ཟད་གཞན་ལས་གཞན་སྐྱེ་ན་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས། སློབ་དཔོན་ཟླ་བས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་མཐུག་པོ་འབྱུང་བར་ཡང་འགྱུར་ལ། གཞན་ཡང་གཞན་ལས་གཞན་སྐྱེ་ན། གཞན་རྟག་པ་ལས་སྐྱེའམ་མི་རྟག་པ་ལས་སྐྱེ། རྟག་པ་ལས་སྐྱེའོ་ཞེ་ན་ནི། མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྟག་པ་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལས། འབྲས་བུ་རྣམས་རིམ་ཅན་དུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུ་རྟག་པས་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་དུ་བསྐྱེད་པ་ཅི་ལྟོ་སྙམ་ན། རྒྱུ་རྟག་པས་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་དུ་བསྐྱེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟ་ན་འབྲས་བུ་ལ་རིམ་པ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ལ་ཡང་རིམ་པ་ཡོད་དགོས་པས་རྟག་པ་ཉམས་པའི་ཕྱིར། གཞན་མི་རྟག་པ་ལས་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། འདས་པའམ་མ་འོངས་པའམ་ད་ལྟ་བ་གང་ལས་སྐྱེ། འདས་པ་ལས་སྐྱེའོ་སྙམ་ན། འདས་པ་ནི་འགགས་པ་ཞིག་པ་བྲལ་བ་ཡིན་པས་མེད་པ་ཡིན་ལ། མེད་པ་ནི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པས་རྒྱུར་མི་རུང་ཞིང༌། མ་འོངས་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། མ་འོངས་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པའམ་མ་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་རྒྱུར་མི་རུང་ལ། ད་ལྟ་བ་ལས་སྐྱེའོ་སྙམ་ན་ཡང༌། དེ་ནི་དུས་མཉམ་པ་ལས་ཕན་ཚུན་བསྟངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དུས་མཉམ་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་མི་རུང་བས་ན་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཤེས་པ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོས་ནས་རང་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། དམིགས་པའི་རྐྱེན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་ལྷག་མ་གསུམ་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོས་ནས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞིང༌། ས་བོན་དང་ཞིང་ས་དང་ཆུ་ལུད་དང་སྐྱེས་བུའི་རྩོལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ན་ཡང༌། ས་བོན་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོས་ནས་རང་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། རྐྱེན་གཞན་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོས་ནས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞིང༌།སེམས་ཅན་སྐྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ས་བོན་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོས་ནས་རང་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། ཕ་མའི་འདུ་འཕྲོད་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོས་ནས་ནི་གཞན་ལས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་འདྲ་བས་ན། གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དུས་སྔ་ཕྱི་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་ཡང་རང་དུ་མི་འགྲུབ་པས་ག
Chinese
否则又将如何转变呢？因为以这种方式，这两者是互相依赖的。而且，如果从他者产生他者，那么因为没有差别，将会导致一切从一切产生。正如论师月称所说，从火焰中也会产生浓厚的黑暗。此外，如果从他者产生他者，那么他者是从常法产生还是从无常法产生？如果说是从常法产生，那是不对的。因为常法的因，其能力是无碍的，所以一切果将会同时产生。但事实上，果是次第显现的。如果认为常法的因如何能次第产生果呢？常法的因次第产生果也是不合理的。如果那样，就像果有次第一样，因也必须有次第，因此常法就会消失。如果说从无常法产生，那么是从过去、未来还是现在产生？如果认为是过去产生，过去是已灭、已坏、已离的，所以是不存在的。不存在的事物，其能力全部是空虚的，所以不能作为因。也不是从未来产生，因为未来还没有形成自己的体性，或者说还没有获得，所以也是不存在的。因此也不能作为因。如果认为是从现在产生，那是因为同时不存在互相依赖的关系，所以同时的事物不能作为因果，因此不是从他者产生。如果假定果，也就是六识，是从四缘产生的，那么从因缘，也就是从先前的识产生来看，是从自性产生；从所缘缘，也就是从色等其余三缘产生来看，是从他者产生。当从种子、田地、水肥和人的努力等产生苗芽时，从种子产生来看，是从自性产生；从其他缘产生来看，是从他者产生。如果就众生产生而言，从识的种子产生来看，是从自性产生；从父母的结合产生来看，则是从他者产生。同样，一切事物也是如此。如果说是从两者产生，那么，因为因和果在时间上有先后差别，所以因的缘等也不能成立为自性。
English
Otherwise, how would it transform? Because in this way, the two are interdependent. Moreover, if other arises from other, then because there is no difference, it will lead to everything arising from everything. As the master Chandrakirti said, thick darkness would also arise from flames. Furthermore, if other arises from other, does that other arise from permanence or impermanence? If it is said to arise from permanence, that is not right. Because the cause of permanence, its power is unimpeded, so all effects would arise simultaneously. But in fact, effects appear sequentially. If it is thought, how can the cause of permanence sequentially produce effects? It is also unreasonable for the cause of permanence to sequentially produce effects. If so, just as effects have a sequence, the cause must also have a sequence, therefore permanence would disappear. If it is said to arise from impermanence, then does it arise from the past, future, or present? If it is thought to arise from the past, the past is extinguished, destroyed, and separated, so it is non-existent. A non-existent thing, its power is completely empty, so it cannot be a cause. Nor is it from the future, because the future has not formed its own nature, or has not been obtained, so it is also non-existent. Therefore, it also cannot be a cause. If it is thought to arise from the present, that is because there is no mutual dependence from simultaneity, so simultaneous things cannot be cause and effect, therefore it does not arise from other. If it is assumed that the effect, which is the six consciousnesses, arises from the four conditions, then from the causal condition, that is, from the previous consciousness, it arises from itself; from the objective condition, that is, from form and the other three conditions, it arises from other. When a sprout arises from seed, field, water, fertilizer, and human effort, from the seed, it arises from itself; from other conditions, it arises from other. If it is considered in terms of the birth of sentient beings, from the seed of consciousness, it arises from itself; from the union of parents, it arises from other. Similarly, everything is the same. If it is said to arise from both, then, because cause and effect have a difference in time, the conditions of the cause and so on cannot be established as self.
Tibetan
ཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་མི་འགྲུབ་ལ། རང་དང་གཞན་ཆོས་འགལ་བར་གནས་པས་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའང་མི་འཐད་ཅིང༌། རང་ངམ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་གོང་དུ་སྨོས་པ་གཉིས་ཀར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཕུང་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མིན་ནོ། །ཡང་རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲ་བ་དག་པདྨོའི་སྡོང་བུ་དང་གེ་སར་དང་འདབ་མ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་རྒྱུ་གང་གིས་བྱས། དེ་བཞིན་དུ་རྨ་བྱའི་མདོངས་ལ་སོགས་པའི་རི་མོ་དེ་དག་རྒྱུ་གང་གིས་བྱས། དེས་ན་དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་གྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་དུ་བྱུང་ན་ཁྱད་པར་མེད་པས་གླང་མ་དང་བལ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་པདྨོའི་ཆོས་དེ་དག་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། ཁྭ་ཏ་ལ་ཡང་རྨ་བྱའི་ཆོས་དེ་དག་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ལས་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་ཡང༌། རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་འགྱུར་རིགས་པ་ལས་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཡུལ་ལ་ལར་དུས་རེ་འགའ་ཞིག་འབྱུང་བར་སྣང་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པར་གྲུབ་པས་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བའང་མིན་ལ། དེས་ན་ཕུང་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་འདི་ནི། རིང་པོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཐུང་ངུའམ། མར་མེ་ལ་ལྟོས་པའི་འོད་དམ། ཕ་རོལ་ལ་ལྟོས་པའི་ཚུ་རོལ་བཞིན་དུ་ལྟོས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། རྫས་སུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དག་ལས། །འབྱུང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་ན་ནི། །རང་བཞིན་བྱས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །རང་བཞིན་དག་ནི་ཇི་ལྟ་བུར། །བྱས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བའི་རིགས་པས་རང་བཞིན་རྒྱུས་བཅོས་སུ་མི་རུང་བ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་གཟོད་མ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། རྡོ་རྗེས་དངོས་པོ་མི་ཆོམས་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་འདིས་ཀྱང་དངོས་པོར་འཛིན་པ་མི་ཆོམས་པ་མེད་པས་རྡོ་རྗེ། ཕྲ་ཞིང་རྟོགས་དཀའ་བས་གཟེགས་མ་ཞེས་བྱ་གསུངས། གཏན་ཚིགས་གཉིས་པ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱིས་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་ལ་དཔྱད་པ་ནི། ཡང་ན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དག །གཅིག་དང་དུ་མས་རྣམ་དཔྱད་ན། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མི་དམིག
Chinese
从二者产生是不成立的，因为自和他者在法上是相违的，所以是二者也不合理。因为想要从自或他产生的那一方的过失，对于上述二者也同样会发生，所以蕴等等的事物也不是从自和他者二者产生的。还有，那些说无因的人，莲花的茎、花蕊和花瓣等等，那些是什么因产生的呢？同样，孔雀羽毛等等的纹路，那些是什么因产生的呢？因此，如果认为那些等等的事物都是从无因而产生的，那么，仅仅因为那样，就成立了有因。如果无因而产生，因为没有差别，所以母牛和羊毛等等也会有莲花的那些性质，乌鸦也会有孔雀的那些性质，但事实并非如此。另外，因为无因不依赖于他者，所以会恒常存在或不存在。就像那样变化是有道理的，但事实也并非如此，因为事物在某些地方有时会显现，所以世俗上成立为依赖于因，因此也不是从无因产生的。所以，蕴等等的事物在胜义谛上是没有产生的，而世俗上从因和缘产生果的显现，这就像依赖于长的短，依赖于灯的亮，依赖于彼岸的此岸一样，仅仅是依赖而已，所以仅仅是世俗，而不是实有成立的。自性从因和缘中产生是不合理的。如果从因和缘中产生，那么自性就会变成被造作的。自性怎么能被称为被造作的呢？就像这样产生的道理，自性是不能被因所改变的，因此，蕴等等那些从一开始就自性空性。对此，夏惹瓦说：就像金刚不会摧毁任何事物一样，这个理证也不会摧毁对事物的执着，所以是金刚。因为细微且难以理解，所以被称为微尘。第二个理证是用一和多分离来分析因果二者：或者一切诸法，用一和多来分别分析，都不能见到自性。
English
It is not established that arising occurs from both, and since self and other are contradictory in terms of phenomena, it is also unreasonable to be both. Because the faults of the side that wants to arise from self or other will also occur for both of the above, therefore, the aggregates and other things do not arise from both self and other. Furthermore, those who say there is no cause, what cause produced the lotus stems, stamens, petals, and so on? Similarly, what cause produced the patterns on peacock feathers and so on? Therefore, if one thinks that all those things and so on arise from no cause, then by that very fact, it is established that there is a cause. If it arose without a cause, because there would be no distinction, cows and wool and so on would also have those qualities of lotuses, and crows would also have those qualities of peacocks, but that is not the case. Furthermore, because no cause does not depend on others, it would either always exist or always not exist. It is reasonable to change like that, but that is not the case either, because things appear to arise in some places at some times, so it is established that in conventional truth, it depends on causes, so it does not arise from no cause either. Therefore, the aggregates and other things do not arise in ultimate truth, and this appearance of the fruit arising from cause and condition in conventional truth is merely dependent, like short in relation to long, light in relation to a lamp, or this shore in relation to the other shore, so it is merely conventional, not established as substance. It is not reasonable for self-nature to arise from causes and conditions. If it arises from causes and conditions, then self-nature would become something made. How can self-nature be called something made? According to the reasoning that arises like this, self-nature cannot be changed by cause, therefore, those aggregates and so on are emptiness, which is without self-nature from the very beginning. On this, Sharawa said: Just as a vajra does not destroy anything, this reasoning also does not destroy the clinging to things, so it is a vajra. Because it is subtle and difficult to understand, it is called a particle. The second reasoning is to analyze both cause and effect by separating one and many: Or all phenomena, if analyzed separately by one and many, the self-nature is not seen.