Tibetan
་པའོ། །ཞེས་གསུངས། ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས་ཀྱང་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པའི་མདོ་ལས། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུང་ཡིན། ཞེས་གསུང་བ་བཞིན་དུ་ཡིན་གསུངས་པས། དང་པོར་བདག་འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བའི་མི་རྟག་པ་བསྒོམས་པས་འཕོངས་པ་དང་འཇིགས་པ་སྐྱབས་ཚོལ་ཞིང༌། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་སྒོམ། དེ་ནས་དེས་སྐྱོབ་པ་ཆོས་ཀྱིས་སྐྱོབ་པས་བདག་གིས་ལས་འདི་བྱས་ན་ངན་སོང་འདིར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་འབྲས་སྒོམ་གསུངས། སྐབས་སུ་མི་རྟག་པའི་རྗེས་ལ་བདག་འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེས་ན་སྡུག་བསྔལ་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཉམས་སུ་བླང་དགོས་པ་སྒོམ། དེ་ནས་བདག་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པ་སྐྱབས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དེ་དག་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་སྒོམ། དེ་ནས་དེ་དག་གིས་ངན་སོང་ལས་སྐྱོབ་པའི་ཡང་དེའི་རྒྱུ་ལས་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱོབ་པས་ངན་སོང་དང་བདེ་འགྲོའི་རྒྱུ་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་ལ་སྤང་ཞིང་སྒྲུབ་ཀྱང་གསུང་སྟེ། དེ་ནས་བདག་སྲིད་པ་ན་མི་རྟག་པ་དང་རྒྱུ་འབྲས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྐྱོ་ཞིང༌། ཡིད་འབྱུང་བ་བསྒོམས་པས་དེ་ལས་བདག་ཐར་བར་འདོད་པ་དང༌། བདག་འཁོར་བ་ན་འཁྱམས་པའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་གི་མ་བྱས་པ་དང༌། བདག་གི་མ་འཁོར་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པས་གཙེས་པ་ལ་རང་གི་ཉམས་ལ་དཔག་ནས་སྙིང་རྗེ་སྒོམ། དེ་ནས་དེས་ཀུན་ནས་བླངས་ནས་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ལ་འགོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད། དེ་ནས་བདག་གིས་གཞན་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འཐོབ་པ་ལ་བདག་གིས་དེའི་རྒྱུ་ལ་འཇུག་དགོས་པ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། འཇུག་པའི་སྡོམ་པ་བླང་ཞིང་དེའི་བསླབ་པ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་གཉིས་ལ་བསླབས་ཏེ། ཐབས་དེ་རྣམས་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ན། ཐབས་རྐྱང་པ་ཙམ་གྱིས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་མི་སྤོངས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མི་འཐོབ་ལ། འཁོར་བ་མཐའ་རིང་བ་དང་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་གྲངས་མང་ལ་བྱེད་ངན་པར་ཡང་ཤེས་པས་རང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་གཙེས་ཙ་ན། སྤྲེའུའི་གཏམ་རྒྱུད་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་མཐའ་མེད་དུ་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཅིག་གི་ཁུར་བདག་གིས་བསྐུར་མི་ནུས་སྙམ་དུ་ཞུམ་ནས་སྙིང་རྗེ་ཉིད་ཀྱང་ཉམས་པའི་ཉེན་ཡོད་པས། དང་པོ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་སྒོམ། དེ་བཞིན
Chinese
如是说。 觉沃（尊者阿底峡）也曾说过，在《无垢称经》中说：“观我为佛教之根本。” 如是说。 首先，我观修从这个世界到彼岸去的不确定性，寻找躲避痛苦和恐惧的庇护，观修皈依佛。 然后，因为佛陀的救护，佛法也能救护，所以我观修如果我做了这个业，就会堕入恶道等等的业果。 有时，在无常之后，我观修如果我从这个世界到彼岸，投生到三恶道，我必须承受多少痛苦。 然后，我认识到从三恶道的痛苦中救护我的，只有三宝，于是观修皈依它们。 然后，那些救护我脱离恶道的方法，也是通过阻止恶道的因来救护，所以我认识到恶道和善道的因，并舍弃和修持它们。 然后，我厌倦了轮回中无常和因果相续的痛苦，观修生起出离心，想要从中解脱。 当我在轮回中流转时，所有的众生都曾做过我的母亲，当我做他们的母亲时，他们遭受各种痛苦的折磨，我根据自己的经历观修慈悲。 然后，从那以后，为了让所有众生都安住在佛的境界中，我发起了伟大的菩提心，心想自己必须获得那个境界。 然后，为了让他人为获得伟大的菩提，我认识到我必须进入那个因，接受进入的誓言，并学习那更高的戒律和两种心。 当这些方法变得稳固时，仅仅依靠方法并不能消除对事物的执着，所以不能获得一切智智。 并且因为知道轮回漫长，所化众生众多，而且行为恶劣，所以当自己被轮回的痛苦折磨时，就像猴子的故事一样，想到自己无法承担无边轮回中众多众生的重担而感到沮丧，甚至有失去慈悲的危险。 所以，首先观修自己相续中没有我。
English
Thus it is said. Lord Atisha also said, as it is stated in the Vimalakirti Sutra, "The view of the aggregates is the root of Buddhism." Thus it is said. First, I meditate on the impermanence of going from this world to the next, seeking refuge from suffering and fear, and meditate on taking refuge in the Buddha. Then, because the Buddha protects, the Dharma also protects, so I meditate on the karmic results of doing this action, such as being born in the lower realms. Sometimes, after impermanence, I meditate on how much suffering I would have to endure if I were born in the three lower realms from this world to the next. Then, I realize that the only refuge from the suffering of the three lower realms is the Three Jewels, and I meditate on taking refuge in them. Then, those methods that protect me from the lower realms also protect by reversing the cause of those realms, so I recognize the causes of the lower and higher realms and abandon and cultivate them. Then, I am weary of the suffering of impermanence and the continuous cycle of cause and effect in samsara, and I meditate on generating renunciation, wanting to be liberated from it. When I wander in samsara, all beings have been my mothers, and when I am their mother, they are tormented by various sufferings, and I meditate on compassion based on my own experience. Then, from then on, in order to establish all beings in the state of Buddhahood, I generate the great Bodhicitta, thinking that I must attain that state myself. Then, in order to attain great Bodhi for the sake of others, I realize that I must enter that cause, take the vows of entering, and learn the higher discipline and the two minds. When these methods become stable, one cannot attain omniscience because merely relying on methods does not eliminate attachment to things. And because one knows that samsara is long, that there are many beings to be tamed, and that their actions are evil, when one is tormented by the suffering of one's own samsara, like in the story of the monkey, one becomes discouraged thinking that one cannot bear the burden of so many beings in endless samsara, and there is even a danger of losing compassion. Therefore, first meditate on the absence of self in one's own continuum.
Tibetan
་བསྒོམས་ཀྱང་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བརྟན་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་གང་ཟག་གི་རྫས་ཉིད་དུ་བཟུང་ལ་དེ་གཉིས་སྒོམ། དེ་ནས་སེམས་ཅན་དང་དེ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་རྫས་སུ་གྲུབ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་ནུས་སམ་སྙམ་དུ་མྱ་ངན་ཉིད་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་ཚོད་དུ་གྱུར་པ་ན་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་ཡང་གང་ཟག་གི་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པར་སྒོམ། དེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྫས་གཅིག་གྲུབ་ན་ཡང་རྫས་སུ་གྲུབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བར་མི་ནུས་སམ་སྙམ་པ་ན་རང་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པར་ཡང་སྒོམ་སྟེ། དེ་གཉིས་རིམ་གྱིས་སྒོམ་པ་དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་ཤི་བ་བརྡ་སྤྲོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་མངའ་བྱད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཆགས་ནས་མི་གཡོལ་ཐབས་མེད་པར་འདུག་པ་ལས། སྐབས་སུ་དགོས་པའི་དབང་གིས་ཡུལ་གཞན་དུ་དམག་ལ་ཕྱིན་པའི་ཤུལ་དུ་བཙུན་མོ་ཤི། དེ་དང་པོ་ནས་བཟླས་ན་རྒྱལ་པོ་ཁྲག་དྲོན་མོ་སྐྱུགས་ནས་འཆི་བ་ཙམ་གྱི་མྱ་ངན་སྐྱེ་བས། བློན་པོ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཞིག་གིས་ཕོ་ཉ་ཞིག་བཏང་ནས་རྒྱལ་པོ་མི་བདེ་བ་མེད་དམ་འདྲི་བའི་དུས་ན་གཞན་ནི་མི་གདའ། བཙུན་མོའི་དཔྲལ་བར་ཐོར་བ་ཆེན་པོ་ཞིག་བྱུང་ནས་གདའ་གྱིས་ཤིག་བྱས། དེ་ནས་ཕོ་ཉ་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་དང་བཞི་པའི་བར་དུ་བཏང་ནས། སྔ་མ་བཞིན་དུ་འདྲི་བའི་དུས་ན་ཐོར་བ་དེ་ཤུ་བ་ཞིག་ཏུ་ཐལ་ཤེས་པ་དང༌། ཤུ་བ་འཕེལ་ནས་གདོང་པ་ཁེབས་པ་དང༌། བཙུན་མོའི་གདོང་པ་རུས་པར་ཟངས་ཀྱིས་ཐལ་ཞེས་པའི་བར་དུ་བཟླས་པས། རྒྱལ་པོའི་ཡིད་ལ་ལོག་ནས་ཕྱིན་ཙ་ན་བཙུན་མོ་དེ་ཤི་ནས་འདུག་ན་རུང་སྙམ་པ་སྐྱེ་བའི་དུས་ན། དེར་བཙུན་མོ་དེ་གུམ་ལགས་བྱས་ནས་རྒྱལ་པོ་དགའ་ཆེས་པ་ལ་མྱ་ངན་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་རང་དང་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མྱ་ངན་སྐྱེ་བར་སོང་ཙ་ན་སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་བདག་མེད་པར་བསྟན་པས་དགའ་ཆེས་པར་འགྱུར་བའི་དུས་སུ་བདག་མེད་གཉིས་སྟོན་པ་ཡིན། ཞི་བ་ལྷས། འདི་ལྟར་བདག་དང་གཞན་དག་ཀྱང༌། །འཇིགས་དང་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པར། །བདག་ལས་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ན། །གང་དེ་བསྲུང་ལ་གཞན་མི་བསྲུང༌། །ཞེས་པ་དང༌། བདག་གཞན་མཉམ་ཉིད་གོམས་བྱས་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག །ཅེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པའི་མན་ངག་ཏུ་གསུངས་ཏེ། ལས་དང་པོ་པ་ལས་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྟན་པར་མི་འགྱུར། ཇོ་བོ་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་སྒོམ་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས། གཉིས་པ། ཐབས་ཤེས་ཡ་བྲལ་གྱིས
Chinese
即使修习，在慈爱和悲心没有稳固之前，也要将众生执著为真实的人，并修习慈爱和悲心。之后，由于众生和他们的所有痛苦都真实存在，心想难道连消除众生的痛苦都不能做到吗？当悲伤到了极点时，也要修习其他众生也不存在真实的人。之后，即使一个法的实体成立，心想难道连真实存在的痛苦都不能消除吗？也要修习自己和所有众生都没有法的我。这二者依次修习，譬如告知国王王妃去世的消息。国王因为贪恋王妃的圆满美貌，无法避免地在一起。后来，因为特殊需要，国王去其他地方打仗，王妃去世了。如果一开始就直接告知，国王会吐血而死，产生极大的悲伤。一位善于权谋的臣子派了一个使者去问国王是否安好，国王说其他都好，只是王妃的额头上长了一个很大的疖子。之后，又派了第二个、第三个、第四个使者。像之前一样询问时，得知那个疖子已经变成了一个脓疮，脓疮蔓延覆盖了脸，直到告知王妃的脸已经溃烂得只剩下骨头。国王的心开始厌恶，心想如果王妃已经死了就好了。这时，告知王妃已经去世，国王非常高兴，没有产生悲伤。同样，当自己和他人的痛苦引起悲伤时，当宣说痛苦之人的无我时，就会非常高兴。这时，就宣说二种无我。寂天菩萨说：‘如此自己与他众，皆不欲苦畏怖故，自他有何差别耶，何故但自而守护？’以及‘若人欲速疾，救护自他者，当修自他换，胜妙秘密诀。’如是串习自他平等，菩提心便得生起。这样是菩提心修习的窍诀。对于初学者来说，像这样修习菩提心是不会稳固的。必须要像阿底峡尊者所说的那样修习。第二，方便与智慧分离。
English
Even if you meditate, until loving-kindness and compassion are stable, hold sentient beings as real persons and meditate on these two. Then, since all sentient beings and their sufferings are truly existent, thinking, 'Can I not even eliminate the suffering of sentient beings?' When sorrow reaches its limit, also meditate that other sentient beings do not exist as real persons. Then, even if one dharma entity is established, thinking, 'Can I not even eliminate the truly existent suffering?' also meditate that oneself and all sentient beings have no self of dharma. Meditating on these two in sequence is like announcing the death of the queen to the king. The king, being attached to the queen's perfect beauty, was inevitably together with her. Later, due to a special need, the king went to war in another country, and the queen died. If he were told directly from the beginning, the king would vomit blood and die, generating great sorrow. A minister skilled in strategy sent a messenger to ask if the king was well. The king said that everything else was fine, but the queen had a large boil on her forehead. Then, he sent a second, third, and fourth messenger. When asked as before, he learned that the boil had turned into a pustule, the pustule had spread and covered the face, until it was announced that the queen's face had ulcerated, leaving only bones. The king's heart began to loathe it, and he thought, 'It would be better if the queen had already died.' At this time, he was told that the queen had passed away, and the king was very happy, without generating sorrow. Similarly, when the suffering of oneself and others causes sorrow, when the selflessness of the sufferer is proclaimed, one becomes very happy. At this time, the two selflessnesses are proclaimed. Shantideva said: 'Since I and other beings equally do not want suffering and fear, what difference is there between myself and others, that I protect myself and not others?' and 'Those who wish to swiftly protect themselves and others should practice the supreme secret of exchanging self and others.' Thus, by familiarizing oneself with the equality of self and others, the mind of enlightenment arises. This is the key instruction for cultivating the mind of enlightenment. For beginners, cultivating the mind of enlightenment in this way will not be stable. It is necessary to cultivate as Atisha said. Second, the separation of skillful means and wisdom.