Tibetan
་ནས་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དག་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བས། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། དགོན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་དངོས་གཞི་ཐོབ་ན་རྣམ་གནས་མི་དགོས་གསུང་སྐད་དེ་སྐུ་ཉམས་སུ་བཞེས་པ་མ་ལགས་སམ། སྤྱིར་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་པོ་ཙམ་ཐོབ་ཀྱང་ཉམས་པའི་མཐའ་ཅན་ཡིན་པས་ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་ཤེས་དགོས། དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་རབ་དགོས། དེ་ལའང་ཞི་གནས་ཐོབ་དགོས་པ། མཉམ་བཞག་ཡང་དག་ཇི་བཞིན་དུ། །ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཞེས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་ལ། སེམས་ནི་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་མི། །ཉོན་མོངས་མཆེ་བའི་ཕྲག་ན་གནས། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས། སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་མི་ཡོང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པས། དེ་དག་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་གནོན་པའི་ཞི་གནས་དགོས་པ་ཡིན། ཞི་གནས་ཐོབ་པའི་རྟགས་ལུས་སྦྱངས་པ་མོང་གི་རྩེ་མོ་ལ་སྤྱི་བོ་གཏད་ནས་བསྒོམས་ཀྱང་རང་ཇི་སྲིད་འདོད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པར་ནུས། སེམས་ལས་སུ་རུང་བས་དམིགས་པ་གང་འདོད་པ་ལ་ཇི་སྲིད་འདོད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པར་ནུས་པ་ཡོང་བ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་རྟགས་དེ་ཀུན་གང་ཡང་མེད་པར་ཞི་གནས་ཐོབ་ཟེར་བར་སྣང་སྟེ། དགེ་བཤེས་སྟོན་པ། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཡིན་ན་རུང་དེ་མིན་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་ཅ་འབྱིད་གསུངས་ཤིང༌། ཡུང་བ་བའི་བཙུན་ཆུང་ཞིག་ལ་ཚོགས་འདི་ན་ཁྱོད་ཁོ་ན་གཞོན་གྱིས་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་ཙམ་དུ་ཐུབ་པར་གྱིས་ལ། སྔོན་འབྲོམ་དགེ་བསྙེན་རྒན་པོ་ཞིག་ན་རེ་ཞི་གནས་ཐོབ་ཟེར་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་སྣང་ན་དེ་འདྲེས་ཁྱེར་བར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ཞལ་མཐོང་ཟེར་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་སྣང་ན་དེ་འདྲེས་ཁྱེར་བར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་ཟེར་གྱིས་ལ་འཕྲིན་ཟློས་ཤིག་གསུངས་སྐད་དེ། དེ་ནི་བཟླས་སམ་མ་བཟླས་མ་འཚལ། ཁམས་པ་ལུང་པས་དགུང་ལོ་དགུ་བཅུ་རྩ་བགྲངས་སུ་བཞུགས་ནས་བཟླས། སེམས་གནས་པ་གཤའ་མར་ཡོད་ན་དངོས་གཞི་ཁོ་ན་མ་ཐོབ་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་པ་ལ་མགོ་གནོན་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་ཟེར་ཇེ་ཡང་དུ་འགྲོ། འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཞེན་པ་ཇེ་ཆུང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་ཉོན་མོངས་པ་ཇེ་མཐུག འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེན་པ་ཇེ་ཆེར་སོང་བར་བྱས་ནས་སྒོམ་ཡང་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ཏེ་དེས་འདོད་སར་མི་ཕྱིན་གསུངས། གསུམ་པ་ལྷག་པའི་ཤེས་ར
Chinese
也能成就如所愿的各种神通。以其力量，能圆满自己的菩提资粮，成办一切众生的利益。这是（上述引文的意义）。对此，霞惹瓦尊者说：如果获得了以空性为对境的正行，就不需要观修住心了。难道不是这样身体力行了吗？一般来说，即使仅仅获得了五种神通，也是有退失之虞的，因此需要无漏的神通。为此需要胜观的智慧。为此也必须获得止观。如经中所说：‘等持如实义，如是智者知。’就是这样。如‘心为散乱人，常处烦恼齿。’所说的那样，心散乱的人，也不会有清净的戒律，菩提心也无法稳固。因此，对于这些人，也需要能压制烦恼的止观。获得止观的征象是，即使将身体锻炼得像芒尖一样，头顶抵在上面禅修，也能安住到自己想要的时间。因为心能随所欲地运用，所以能安住在任何自己想要的目标上，直到自己想要的时间。现在看来，在没有任何这些征象的情况下，却说获得了止观。格西敦巴说：如果是虚妄的增上慢还可以，否则就舍弃别解脱戒。以前有位仲敦巴的年老居士说：如果有人说获得了止观，但烦恼却在相续中生起，那么要知道那是鬼神附体。如果有人说见到了本尊，但烦恼却在相续中生起，那么要知道那是鬼神附体。’请你这样告诉那位年轻的比丘，并重复这些话。我不知道他是否念诵了这些话。康巴隆巴活到九十多岁时，念诵了这些话。如果心真正安住，即使没有获得正行，也能压制烦恼，对于所知也能更容易理解。对于一切欲望，执着也会越来越小。现在却让烦恼越来越重，对于一切欲望的执着越来越大，却还自称在修行，这样是无法达到目的地的。第三，胜观的智慧。
English
Also, various kinds of clairvoyance as desired will be accomplished. Through its power, one's own accumulation of bodhi will be perfected, and all the purposes of sentient beings will be accomplished. That is (the meaning of the above quote). To this, Sharawa said: If one obtains the actual practice that focuses on emptiness, then there is no need for mental abiding. Isn't that what he practiced? In general, even if one obtains only the five kinds of clairvoyance, there is a risk of losing them, so one needs the clairvoyance that is free from outflows. For that, one needs the wisdom of vipassanā. For that, one must also obtain śamatha. As it is said in the scriptures: 'The wise know the samādhi as it is.' It is like that. As it is said, 'The mind of a distracted person is always in the jaws of afflictions.' A person with a distracted mind will not have pure discipline, and the mind of bodhi will not be stable. Therefore, for these people, one also needs śamatha that can suppress afflictions. The sign of having obtained śamatha is that even if one trains the body like the tip of a blade of grass and meditates with the crown of the head touching it, one can remain as long as one wants. Because the mind can be used as desired, one can remain on any desired object for as long as one wants. Now it seems that people are saying that they have obtained śamatha without any of these signs. Geshe Tonpa said: If it is false pride, it is okay, otherwise abandon the pratimoksha vows. An old lay practitioner of Drom said to a young monk of Yungwa: 'In this assembly, you alone are young, so try to live to be about eighty years old. In the past, an old lay practitioner of Drom said: 'If someone says they have obtained śamatha, but afflictions arise in their mind, then know that they are possessed by a demon. If someone says they have seen the face of a yidam, but afflictions arise in their mind, then know that they are possessed by a demon.' Please tell that young monk this and repeat these words.' I don't know if he recited these words or not. Khampa Lungpa lived to be over ninety years old and recited these words. If the mind truly abides, even if one has not obtained the actual practice, one can suppress afflictions, and it becomes easier to understand what is to be known. For all desires, attachment will become smaller and smaller. Now, however, people are making afflictions heavier and heavier, and attachment to all desires greater and greater, and yet they claim to be meditating, but they will not reach their destination. Third, the wisdom of vipassanā.
Tibetan
བ་ཀྱི་བསླབ་པ་བཤད་པ་ལ། ལྷག་པའི་སེམས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་འབྲེལ། ཐབས་ཤེས་ཡ་བྲལ་གྱིས་འཆིང་བས་གཉིས་ཀ་མི་སྤོང་བར་བསྟན་པ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བ། དེ་གཉིས་སྒོམ་པའི་གོ་རིམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཉིད་བཤད་པ་དང་ལྔའི། དང་པོ་ལྷག་པའི་སེམས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་འབྲེལ་བྱེད་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སྦྱོར་དང༌། །བྲལ་བས་སྒྲིབ་པ་ཟད་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣལ་འབྱོར། །རྟག་ཏུ་ཐབས་བཅས་སྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་དུ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྷག་པའི་སེམས་གཉིས་ལ་བསླབ་ཀྱང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་མི་སྤོངས་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་མི་འགྱུར་ལ། སྒྲིབ་པ་གཉིས་མ་ཟད་ན་ཡང་འཁོར་བ་པ་ཉིད་ཡིན་པ། དེའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་རྨོངས་པའི་དབང་གིས་ཆགས་སྡང་གི་རྣམ་པར་སྐྱེ་བ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། དངོས་པོར་འཛིན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤེས་བྱ་ཡི་སྒྲིབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཉིས་མ་ལུས་པར་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དུ་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཞི་གནས་མེད་ན་མར་མེ་རླུང་ལ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་ཤེར་རབ་ཀྱིས་བདག་མེད་པའི་དོན་གསལ་པོར་མི་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་དེ་ཡང་ཐབས་དང་ཡ་བྲལ་དུ་མ་སོང་བར་རྟག་ཏུ་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་རིམ་པ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔའི་ཐབས་དང་བཅས་ཏེ་བསྒོམ་པར་བྱ། ཞེས་པ་སྟེ། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། བསླབ་པ་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སུན་ཕྱུང་བ་དང་མགོ་གནོན་པ་ཙམ་བྱས་ཀྱང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་མེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་བདག་ལྟ་མ་སྤངས་པར། བསམ་གཏན་ནགས་མེས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ནི། །ཉེས་པའི་ནགས་ཚལ་བསྲེགས་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། །བདག་ལྟའི་རྩ་བ་བརྟན་པོ་མ་བཏོན་པས། །ཆར་གྱིས་བརླན་བཞིན་མདུན་ནས་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མེས་ནགས་ཀྱི་ཅོ་དོ་བསྲེགས་ཀྱང༌། རྩ་བ་མ་བཏོན་ན་ཆར་ལ་སོགས་པས་བརླན་པའི་དུས་སུ་ཐལ་བས་ལུད་བྱས་ནས་སླར་བཟང་དུ་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མ་སྤངས་ན་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པས་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་མནན་ཡང་ཕྱིས་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ
Chinese
关于戒律的讲解中，殊胜心与智慧戒律的关联，以方便与智慧分离的束缚，阐述了两者皆不可舍弃。方便与智慧的差别，以及二者修习的次第，单独讲解智慧的戒律，共有五点。第一点是殊胜心与智慧戒律的关联： “智慧到彼岸的修持，若分离则无法断尽障碍。因此，为了断除烦恼和所知的一切障碍，应恒常修持具有方便的智慧到彼岸的瑜伽。” 如是说。也就是说，如前所述，即使修习殊胜戒律和殊胜心，由于与修习智慧到彼岸分离，无法舍弃对实有的执着，因此其根本的障碍无法断尽。如果两种障碍没有断尽，仍然是轮回者。因此，为了完全断除由于对四圣谛的无明而产生的贪嗔等烦恼障，以及依赖于实有执着的分别念所知障，应当依靠止观，修习观人无我和法无我的智慧到彼岸的瑜伽。如果没有止观，就像把蜡烛放在风中一样，智慧无法清晰地认识到无我的意义。因此，修习智慧时，也不应与方便分离，而应恒常结合三士道的次第和五度的方便来修习。 如是说。夏惹瓦尊者说：“前两种戒律只是降伏和压制了烦恼，如果没有智慧到彼岸的瑜伽，就没有舍弃一切烦恼的根本——我执。” “禅定森林之火虽屡屡，焚烧罪恶之林，然我执之根若未掘，如雨润泽复萌生。” 如是说。就像火烧了森林的枝叶，但如果没有拔出树根，在雨水等滋润的时候，灰烬就会变成肥料，再次生长一样，如果没有舍弃我执，即使获得了禅定和无色定等，烦恼也只是被压制，之后遇到因缘
English
In the explanation of discipline, the connection between higher mind and the discipline of wisdom, showing that both should not be abandoned due to the bondage of separating skillful means and wisdom, the difference between skillful means and wisdom, the order of meditating on these two, and explaining the discipline of wisdom alone, there are five points. The first point is the connection between higher mind and the discipline of wisdom: "The practice of wisdom gone beyond, if separated, will not exhaust the obscurations. Therefore, in order to completely abandon the obscurations of afflictions and knowables, one should always meditate on the yoga of wisdom gone beyond, together with skillful means." Thus it is said. That is to say, as mentioned earlier, even if one practices higher morality and higher mind, because it is separated from the practice of meditating on the perfection of wisdom, one cannot abandon the clinging to reality, therefore the root of its obscurations will not be exhausted. If the two obscurations are not exhausted, one is still a samsaric being. Therefore, in order to completely abandon the afflictive obscurations such as attachment and aversion that arise due to ignorance of the four noble truths, and the cognitive obscurations of conceptual thoughts that rely on clinging to reality, one should rely on calm abiding and meditate on the yoga of wisdom gone beyond, which views the selflessness of persons and the selflessness of phenomena. If there is no calm abiding, just like putting a candle in the wind, wisdom cannot clearly realize the meaning of selflessness. Therefore, when meditating on wisdom, it should not be separated from skillful means, but should always be meditated on in conjunction with the order of the three types of individuals and the skillful means of the five perfections. Thus it is said. Sharawa said, "The first two disciplines only subdue and suppress the afflictions, but if there is no yoga of the perfection of wisdom, then the root of all afflictions, the clinging to self, is not abandoned." "Although the forest fire of meditation repeatedly burns the forest of evils, if the root of clinging to self is not uprooted, it will sprout again like rain moistening it." Thus it is said. Just as fire burns the branches and leaves of a forest, but if the roots are not pulled out, when moistened by rain and so on, the ashes will become fertilizer and grow back again, so if one does not abandon clinging to self, even if one attains samadhi and formless realms, the afflictions are only suppressed, and later when the conditions