Tibetan
མ། དེ་གཉིས་སུ་མ་གྱུར་པར་དམིགས་པ་ལ་ལེགས་པར་འཛིན་ཏམ། ཞེས་བྱ་ར་བྱས་པས་བྱིང་རྒོད་དུ་གྱུར་ན་རྟོགས་པར་འགྱུར། དེ་དག་ཏུ་གྱུར་ན་བྱིང་བའི་གཉེན་པོ་དང་བར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་སྒོམ། རྒོད་པའི་གཉེན་པོ་སྐྱོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པར་གསུངས་པ་ལས། རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པས་བྱིང་བ་སོལ་ནས་དང་སིང་གིས་འགྲོ་བ་ལ་ཡང་གོམས་པའི་མཐུ་ཆེན་པོ་དགོས། ད་ལྟ་དེ་ཙམ་དུ་ཕྱིན་པར་ཡང་མི་འདུག་པས། དེ་གཉིས་ཀའི་གཉེན་པོར་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཁོ་ན་སྒོམ། དེ་བསྒོམས་ན་བྱིང་བ་ལ་ཡང་གཉིད་ལོག་པའི་གདོང་དུ་ཆུ་གྲང་བཏབ་པ་བཞིན་དུ་འགྲོར་རུང༌། རྒོད་པའི་གཉེན་པོར་ཡང་ལྟད་མོ་ཆེན་པོའི་གསེབ་ཏུ་ཕ་ཤི་བའི་གཏམ་བཟླས་ནས་ལྟད་མོ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་སྐབས་མེད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོར་རུང༌། བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ཀྱང་གཉིས་ཀའི་གཉེན་པོར་དེ་གསུངས་པ་ཡིན། བྱིང་བའི་གཉེན་པོར་ཞི་གནས་ཀྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་སྐབས་ནས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། གདོས་སུ་གདགས་པ་དང༌། དབྱུག་གུས་དལ་བུས་གཟུགས་པ་དང༌། ཕོ་ལོང་འཕང་བ་དང༌། མདུན་དུ་མར་མེ་བཞག་པ་དང༌། རྐང་པ་དབྱུང་བ་དང༌། རྐང་པ་གཉིས་ཀ་དབྱུང་བ་དང༌། འཕྲེང་ཐག་ལ་འཇུས་ཏེ་བཅག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ། ཟས་སྐོམ་ཡང་བསྟེན། གོས་སྲབ་པ་དང་ས་བསིལ་བ་དང་ནམ་མཁའ་དཀར་ས་དང་མཐོ་ས་དག་ཏུ་སྒོམ་པར་བྱ། གདོང་པ་བཀྲུ། བྱིང་རྒོད་མེད་པའི་དུས་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཏུག་གིས་མ་ཆད་པ་ལ་ངལ་གསོ་ཡིན་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན། ཏུག་གིས་བར་ཆད་བསྒོམས་ན་ཕྱིས་སྒོམ་སྙིང་ཡང་ཡེ་མི་འདོད། མལ་རང་མཐོང་ཙ་ན་ཡང་སྐྱུག་ལོང་ལོང་ཆ་ཉེན་ཡོད། དེ་བཞིན་དུ་སོང་བ་དེ་ལ་སྐྱེད་ཡེ་རང་མི་འོང༌། སྒོམ་པ་དབང་བློའི་ཞལ་ནས་ཁེན་གྱེས་བྱས་བྱ་བ་ཡིན་གསུངས་པས། དང་པོར་ཐུན་ཆུང་ལ་གྲངས་མང་དུ་སྒོམ། དེ་ནས་ཐུན་ཇེ་རིང་དུ་བཏང་གྲངས་ཇེ་ཉུང་དུ་བསླབ། དེ་ནས་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ། དེ་ཡུན་ཇེ་རིང་དུ་བསྲིངས་པས་ཉིན་མཚན་འབྱོར་པ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། ཉན་པོར་དགེ་བཤེས་པུ་ཏོ་བ་ལ་རྒྱལ་བ་གྲགས་རྒྱལ་གྱིས་ལམ་སྒྲོན་ཞུས་པའི་དུས་ན། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བ་ཡང་གསུངས་ཏེ། མི་རྟག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་ན་ཚེ་འདི་འབའ་ཞིག་ལ་ཞེན་པར་འགྲོ། དེ་ཙ་ན་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་དུད་འགྲོ་དང་ཁྱད་མེད་པས་ཚེ་འདི་ཉིད་ཀྱང་མཐར་མི་ཕྱིན་ན་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ཡོད་ན་ལས་དང་འབྲས་བུ་ནས་མཐར་ཐུག་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་ཤེས་པའི་བར་ཐམས་ཅད་འབྱུང༌། ལས་འབྲས་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་ན་ཡང་དེ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་པས་ལས་འབྲས་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་མའི་བདེ་འགྲོ་ཙམ་ཡང་མི་འགྲུབ་ན་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ཡོད་ན་བདེ་འགྲོའི་རྟེན་ཐོབ་པ་ནས་མཐར་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་བར་དུ་འབྱུང༌། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་གྱུར་པ་མེད་ན་རང་ཡང་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའ་ན་གཞན་བསྒྲལ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ཡོད་ན་རང་གི་རྣམ་གྲོལ་ཡང་ཐོབ་ལ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབྱུང༌། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བར་མི་འགྱུར། དེ་ཡོད་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྩ་བ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་ན་སྔར་བསྟན་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམས་འབྱུང་ལ། མེད་ན་དེ་ལས་ཟློག་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་འབྱུང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་ན་དངོས་པོར་འཛིན་པ་མི་སྤོངས་པས་འཁོར་བ་ལས་ཀྱང་མི་འདའ་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཏ་ག་ལ་འཐོབ། དེ་ཡོད་ན་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་སྤོང་ཞིང༌། གེགས་མེད་པས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབྱུང་ལ། མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བ་ཡང་འབྱུང་བ་དག་ལ་ཡིད་ཆེས་ནས། འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་གསུངས། བཞི་པ། ཞི་གནས་གྲུབ་པ་ལས་མངོན་ཤེས་འབྱུང་བར་བསྟན་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་ཞི་གནས་གྲུབ་གྱུར་ན། །མངོན་ཤེས་དག་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་གྱི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཡན་ལག་ལ་གནས་ནས་རང་གི་ལས་འཕྲོ་དང་འཚམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་དག་ལ་ཉེས་པ་ལྔ་གཉེན་པོ་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ཀྱིས་སྤོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཡིད་དགེ་བ་ལ་འཇོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ནམ་ཞི་གནས་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་ཉིད་གྲུབ་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཤིན་ཏུ་དག་ཐོབ་ནས། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང༌། །ཇི་ལྟར་རྣམ་གནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས། །མཐུ་གྲུབ་པ་ཡི་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡུལ་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ལུས་ཤིང་བལ་ལྟར་དུ་ཡང་བར་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོའི་རྣམ་གནས་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ལ་བརྟེན
Chinese
玛，如果不对未成为二者的目标进行良好执持，通过进行观察，如果转为掉举和沉没，就会证悟。如果转为那些，就修习沉没的对治和成为障碍的事物，如随念六法等。对于掉举的对治，据说要修习厌离作意等。修习随念六法等，消除沉没后，以清新之态行进，也需要极大的串习之力。现在还没有达到那种程度，所以，修习作为二者对治的忆念死亡。如果修习那个，对于沉没，也能像向睡着的脸上泼冷水一样起作用。对于掉举的对治，也能像在盛大的演出中听到父亲去世的消息，而没有心情欣赏演出一样起作用。《集学论》中也说那是二者的对治。对于沉没的对治，如寂止的修持中所说的那样，进行加重、用棍子轻轻敲打身体、擤鼻涕、在前面放灯、伸腿、伸出双腿、抓住念珠并折断等。也要摄取饮食。在薄衣服、凉爽的地方、晴朗的天空和高处进行禅修。洗脸。在没有沉没和掉举的时候，应当保持舍，那也是为了不间断地进行而需要休息。如果以不间断的方式进行禅修，以后连禅修的心都不想要了。稍微看到床，就感到恶心想吐。那样一来，就不会产生任何进步。禅修要像从权势者的口中夺取食物一样进行，这是上师说的。首先，要进行时间短但次数多的禅修。然后，逐渐延长每次禅修的时间，减少次数。之后，进行一天四座的瑜伽。如果逐渐延长那个时间，就会变成日夜瑜伽。作为旁听者，格西普多瓦向嘉瓦扎巴嘉央请教《道次第》的时候，也说要把忆念无常等运用到一切事物上。如果没有无常的等持，就会执着于今生。那样一来，就像之前说的那样，和畜生没有区别，如果今生都不能达到究竟，那还用说其他的吗？
English
Ma, if one does not properly grasp the object that has not become two, then by observing, if it turns into dullness and excitement, one will realize. If it turns into those, then meditate on the antidotes to dullness and the things that become obstacles, such as the six recollections. For the antidote to excitement, it is said to meditate on aversion and so on. By meditating on the six recollections and so on, after eliminating dullness, one needs great power of habituation to proceed with a fresh mind. Since one has not yet reached that level, meditate only on the recollection of death as an antidote to both. If one meditates on that, for dullness, it can work like splashing cold water on a sleeping face. For the antidote to excitement, it can work like hearing the news of one's father's death in the midst of a grand performance, and not being in the mood to enjoy the performance. The Compendium of Trainings also says that it is the antidote to both. For the antidote to dullness, as said in the context of the practice of tranquility, one should add weight, gently tap the body with a stick, blow one's nose, place a lamp in front, stretch one's legs, stretch out both legs, grab the rosary and break it, and so on. One should also take food and drink. Meditate in thin clothes, in a cool place, under a clear sky, and in high places. Wash one's face. When there is no dullness or excitement, one should maintain equanimity, and that is also necessary to rest without interruption. If one meditates with interruption, one will not even want to meditate later. Just seeing the bed, one feels nauseous and wants to vomit. In that way, no progress will be made. Meditation should be done like snatching food from the mouth of a powerful person, as the master said. First, meditate for short periods but many times. Then, gradually lengthen each meditation session and reduce the number of times. After that, practice the yoga of four sessions a day. If one gradually extends that time, it will become day and night yoga. As an audience, when Geshe Potowa asked Gyalwa Drakpa Gyaltsen about the Lamp for the Path, he also said to apply the recollection of impermanence and so on to everything. If there is no samadhi of impermanence, one will cling to this life alone. In that case, as said before, there is no difference from animals, and if one cannot reach the ultimate in this life, what need is there to talk about others?
Chinese
哦。如果有了它，从业和果到最终了知无生义之间的一切都会发生。即使没有以业果为对境的等持，如果因为不相信它而轻视业果，那么来世仅仅获得善趣也无法成就，更何况其他的呢？如果有了它，从获得善趣之身到最终证悟缘起的自性无生之间的一切都会发生。如果没有将轮回的过患转为等持，自己也无法从轮回中解脱，更何况度化他人呢？如果有了它，自己也能获得解脱，慈悲等等大乘的一切法也会产生。如果没有慈悲的等持，就不会转为大乘。如果有了它，就是大乘的根本。如果有菩提心的等持，那么之前所说的利益都会产生，如果没有，那么与此相反的过患都会产生。如果没有空性的等持，因为不舍弃对实有的执着，所以连轮回都无法解脱，又怎么能获得一切智智呢？如果有了它，就能舍弃执着实有之根本的一切违品，没有障碍，一切功德也会产生，对未证悟的众生生起悲心也会产生，对此深信不疑之后。说希望等等产生的一切都如前一样结合。第四，宣说由成就止观而生起神通：瑜伽士成就止观后，神通等也会成就。如是说。也就是安住于如上所说的止观之聚和支分，对于与自己的业缘相符等等的任何所缘境，以五过失八对治的作意来舍弃的方式，将心安住于善的瑜伽士，当何时止观的真实义成就之时，不仅仅是成就了它本身。获得第四禅的极度清净之后，如《经庄严论》所说：获得无分别智慧的完全摄持，以及如何作意于各种行相，由此力量成就，获得本尊。以这种方式，想要获得了知神变之境的神通，就要依赖于观修身体像木棉一样轻盈等等各自的行相。
English
O. If it exists, everything from karma and its result to the ultimate understanding of the meaning of no-birth will occur. Even if there is no samadhi focused on karma and its results, if one does not believe in it and despises karma and its results, then even the mere attainment of a good rebirth in the future will not be accomplished, let alone anything else. If it exists, everything from obtaining the basis of a good rebirth to ultimately realizing the nature of dependent origination as unborn will occur. If there is no samadhi that transforms the faults of samsara, one will not be able to escape from samsara oneself, let alone liberate others. If it exists, one will also attain one's own liberation, and all the dharmas of the Great Vehicle, such as loving-kindness and compassion, will also arise. If there is no samadhi of loving-kindness and compassion, it will not transform into the Great Vehicle. If it exists, it is the root of the Great Vehicle. If there is a samadhi of the mind of enlightenment, then all the benefits previously shown will arise, and if not, then the faults that are the opposite of that will arise. If there is no samadhi of emptiness, because one does not abandon the clinging to substantiality, one will not even be able to escape from samsara, so how can one attain omniscience? If it exists, one will abandon all the opposing factors that are the root of clinging to substantiality, and without obstacles, all qualities will also arise, and compassion will also arise for sentient beings who have not realized it, and after having faith in these things. It is said that all that arises, such as aspiration, should be combined as before. Fourth, showing that clairvoyance arises from the accomplishment of calm abiding: When a yogi has accomplished calm abiding, clairvoyance and the like will also be accomplished. Thus it is said. That is, abiding in the collection and limbs of calm abiding as described above, for any object that is in accordance with one's own karma and so on, the yogi who places his mind in virtue in the manner of abandoning the five faults with the eight antidotes, when the actual basis of calm abiding meditation is accomplished, not only is it accomplished in itself. After obtaining the extremely pure fourth dhyana, as it is said in the Ornament of the Sutras: Having fully grasped the non-conceptual wisdom, and from how one attends to the various aspects, by this power being accomplished, one will obtain the chosen deity. In this way, wanting to obtain clairvoyance that knows the realm of magical powers, one must rely on contemplating the various aspects of each, such as meditating on the body being as light as cotton.