Tibetan
་ལྟ་ཞིང་སྦྱིན་པར་གཏོང་བ་འབྱུང་བས་ན་ཉེར་གནས་ཏེ་རྒྱུའི་དོན་ཏོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཉེར་གནས་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བ་དང་དུ་མི་ལེན་པ་སྟེ། ལས་དང་པོ་ལ་ཡེ་མི་སྐྱེ་བ་མི་ཡོང་ཡང༌། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་དང་དུ་མི་ལེན་པར་སྦྲུལ་པང་དུ་འོངས་པ་སྐྲོད་པ་བཞིན་དུ་ཉེས་དམིགས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སུན་འབྱིན་ཅིང་གཉེན་པོ་སྒོམ་དགོས་པ་ཡིན། དང་དུ་བླངས་ན་དེས་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཀུན་ནས་སློང་བས་དེ་བསྲུང་བར་མི་ནུས། དེ་དང་དུ་མ་བླངས་ན་ཀུན་སློང་ལོག་པས་ལྟུང་བ་ལྡོག་ཅིང་དེ་བསྲུང་ནུས་པར་འགྱུར་བས་ཉེར་གནས་ཞེས་བྱ། ཕུ་ཆུང་བས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ད་ལྟ་ཉོན་མོངས་པས་ཕྱི་སྐན་དུ་མནན་ནས་འདུག་པའི་དུས་ན་ཡང་འོག་ནས་སོམ་ཚིགས་རེ་ཙམ་བྱེད་དགོས་ཏེ། ད་ལྟ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་དགྲར་ཤེས་པ་རང་མེད་ཇོ་བོ་ཉིད་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་འདུག དགྲ་ཞིག་རང་དུ་ཤེས་ན་ཏ་སྨ་ཕེབས་པའི་དུས་ཤིག་ཡོང༌། ཡང་དང་ཡང་དུ་ཉེས་དམིགས་སུ་བལྟས་ཀྱིན་གཉེན་པོ་བསྟེན་ན་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བ་ཇེ་ཉུང་རྒྱུ་བ་ཇེ་ཞན་ཡུན་ཇེ་ཐུང་ལ། མཐར་ཡེ་མི་འབྱུང་བར་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན། བཟོད་པའི་ཉེར་གནས་ནི། ཁྲོ་བ་དང་འཁོན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་བ་དང་དུ་མི་ལེན་པ་སྟེ། ལས་དང་པོ་པ་འདོད་པའི་ཁམས་པ་ལ་དེ་དག་ཡེ་མི་སྐྱེ་བ་མི་ཡོང༌། བྱུང་བ་དང་དུ་མི་ལེན་པར་སྤོང་དགོས་པ་ཡིན། དང་དུ་བླངས་ན། བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་བསགས་པ་ཡི། །སྦྱིན་དང་བདེ་གཤེགས་མཆོད་ལ་སོགས། །ལེགས་སྤྱད་གང་ཡིན་དེ་ཀུན་ཡང༌། །ཁོང་ཁྲོ་གཅིག་གིས་འཇོམས་པར་བྱེད། །ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་བསྲེག་པར་བྱེད། སེམས་ཅན་བློས་སྤངས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་གཏོང་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དང་དུ་མི་བླང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཉེར་གནས་ནི། སྦྱོར་བ་དམན་པའི་ལེ་ལོ་དང་སྙོམ་ལས་ཀྱི་ལེ་ལོ་བྱུང་བ་དང་དུ་མི་ལེན་པ་སྟེ། དེ་དང་དུ་བླངས་ན་བདེ་འགྲོ་ཙམ་ཡང་མི་ཐོབ་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་མ་ཐོབ་ན་གཞན་དོན་མི་འགྲུབ་པས་མགྲོན་དུ་གཉེར་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསླུས་པའི་ཕྱིར། རྫུན་ཆེན་པོ་སྨྲས་པས་བདག་ཉིད་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་བསམས་ལ། མགོ་ལ་སེམས་ཅན་ཁུར་ཆེན་ཁྱེར་བ་ཡི། །སེམས་ཅན་མཆོག་ནི་དལ་གྱིས་འགྲོ་མི་མཛེས། །བདག་གཞན་སྣ་ཚོགས་འཆིང་བས་རབ་བཅིངས་པས། །བརྩོན་པ་བརྒྱ་འགྱུར་དུ་ནི་བྱ་བར་རིགས། །ཞེས་པས་མཚོན་ཏེ་སེམས་ཅན་གཅིག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱད་ཙམ་དུ་བརྩམས་ལ། བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་གཏོང་བསྲུང་དག་སྤེལ་བཞི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་བཅས་པ་ལ་བར་མཚམས་མེད་པར་སྒྲུབ་པར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་གོ་ཆ་བགོ་བར་བྱ། བསམ་གཏན་གྱི་ཉེར་གནས་ནི། སྒྲིབ་པ་ལྔ་དང་དེའི་རོ་མྱང་བ་བྱུང་བ་དང་དུ་མི་ལེན་པ་སྟེ། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ། གནོད་སེམས། གཉིད་རྨུགས། རྒོད་འགྱོད། ཐེ་ཚོམ་རྣམས་ཀྱི་གཉིད་དང་རྨུགས་པ་གཉིས་སེམས་སློང་བར་བྱེད་པས་གཅིག་ཏུ་བྱས། རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པ་གཉིས་སེམས་གཡེང་བར་བྱེད་པས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་དང་དུ་བླངས་ན། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་གནོད་སེམས་ཀྱིས་ཤཱི་ལ་བསྲུང་བའི་བར་ཆད་བྱེད། གཉིད་དང་རྨུགས་པས་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད། རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་འཐོབ། རོ་མྱངས་ན་ཐོབ་པ་ཉམས་པར་བྱེད་པས་དེ་དག་དང་དུ་མི་བླང༌། རང་ཅག་གི་རྒྱུད་དུས་རྟག་ཏུ་སྒྲིབ་པ་ལྔས་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདུག་པས་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་ལ་འབད་པ་ཆེན་པོ་བྱ། ད་ལྟ་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བའི་རོ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མྱོང་བ་མེད། ཡོད་ན་འདོད་པའི་བདེ་བ་བས་ཀྱང་ཉམས་ལ་སྤེན་པ་སྤང་དཀའ་བ་ལགས་པར་གདའ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྔ་ནི། དགེ་བའི་འབྲས་བུའི་ཕན་ཡོན་ཤེས། དགེ་བའི་རྒྱུ་ཤེས། དགེ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་ཤེས། དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཤེས། དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །ད་ལྟ་ཚན་ཅིག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མ་ཤེས་ན་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕན་མེད་ཟེར་ཏེ། དེ་ཏ་མཐོང་བའི་ལམ་མ་སྐྱེས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཀྱང་ཅི་རུང་སྟེ། ཆོས་ལ་གོ་བ་བྱ་བ་ཞིག་དགོས། འདི་དག་མེད་པར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་སྐྱེར་མི་བཏུབ། འདི་ལྔ་ཡོད་པས་ཀྱང་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཡིན། དེ་ལ་དང་པོ་དགེ་བའི་འབྲས་བུའི་ཕན་ཡོན་ཤེས་པ་ནི། དགེ་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་མཐོ་བ་ཐོབ་པའི་ཕན་ཡོན་ཐར་པ་གསུམ་གྱི་རྟེན་དུ་རུང་བ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བའི་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་གཏན་སྤངས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པའི་ཕན་ཡོན་སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་ནས་འཕྲིན་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསོས་སུ་གྱུར་པ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་པ་དགེ་བའི་རྒྱུ་ཤེས་པ་ནི། དགེ་བ་ལུས་ངག་ཏུ་ཐོན་པའི་རྒྱུ་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཡིན་ལ། མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌།
Chinese
因此，观察并布施的行为会发生，所以称为“近住”，是因缘的意思。持戒的近住是：不接受烦恼和接近烦恼的烦恼的生起。虽然对于初学者来说，完全不生起烦恼是不可能的，但是一旦生起，就不要接受，要像驱赶爬到膝盖上的蛇一样，认识到过患，从而厌恶并修持对治法。如果接受了，它会引发所有破戒的行为，因此无法守护戒律。如果不接受，由于动机的转变，堕落就会停止，并且能够守护戒律，所以称为“近住”。正如普穹巴所说，即使现在烦恼压在外层，也要在下面做一些努力。现在，我们甚至不把烦恼视为敌人，而是皈依了觉沃（指阿底峡尊者）。如果把敌人视为敌人，就会有“达斯玛”来临的时候。如果反复观察过患并修持对治法，那么烦恼在相续中生起的次数会越来越少，力量会越来越弱，持续时间会越来越短，最终甚至会不再生起。安忍的近住是：不接受愤怒和怀恨等情绪的生起。对于初学者和欲界众生来说，这些情绪完全不生起是不可能的。一旦生起，就不要接受，而要舍弃。如果接受了，就会像这样：千劫中所积累的，布施和供养善逝等，所有善行，都会被一瞬间的愤怒所摧毁。要知道，舍弃众生也会舍弃菩提心，所以不要接受。精进的近住是：不接受低劣的懈怠和散漫的懈怠的生起。如果接受了这些，连善趣都无法获得，更何况是遍知一切的佛果。如果无法获得佛果，就无法成办利他之事，因此欺骗了所有邀请的众生。要想到自己说了大妄语，会堕入恶趣。正如“头上顶着众生的重担，殊胜的众生缓慢行走是不庄严的。自身和他人被各种束缚紧紧束缚，因此应该百倍地精进”所说的那样，要像对待一个众生和所有众生的差别一样对待，并
English
Therefore, observing and giving rise to generosity occurs, so it is called "abiding near," meaning the cause. The abiding near of discipline is: not accepting the arising of afflictions and afflictions near to afflictions. Although it is impossible for a beginner to not arise at all, once they arise, do not accept them. Like driving away a snake that has crawled onto your lap, recognize the faults, thereby loathing and practicing the antidote. If you accept them, they will provoke all violations of discipline, so you will not be able to protect it. If you do not accept them, due to the transformation of motivation, the fall will cease, and you will be able to protect it, so it is called "abiding near." As Phuchungwa said, even now when afflictions are pressing on the outside, you must still make some effort from below. Now, we do not even recognize afflictions as enemies, but have taken refuge in Jowo (referring to Atisha). If you recognize the enemy as the enemy, there will be a time when "Dasma" comes. If you repeatedly observe the faults and practice the antidote, the number of times afflictions arise in the continuum will decrease, the strength will weaken, the duration will shorten, and eventually they will not arise at all. The abiding near of patience is: not accepting the arising of anger and resentment, etc. For beginners and beings in the desire realm, it is impossible for these emotions to not arise at all. Once they arise, do not accept them, but abandon them. If you accept them, it will be like this: "All the virtues accumulated in thousands of eons, such as generosity and offerings to the Sugatas, will be destroyed by a single moment of anger." Know that abandoning sentient beings will also abandon the mind of enlightenment, so do not accept it. The abiding near of diligence is: not accepting the arising of inferior laziness and indolent laziness. If you accept these, you will not even be able to obtain a good rebirth, let alone the omniscient Buddhahood. If you cannot obtain Buddhahood, you cannot accomplish the benefit of others, therefore you deceive all the invited sentient beings. Think that you have spoken a great lie and will fall into the lower realms. As it is said, "Bearing the heavy burden of sentient beings on your head, it is not dignified for the supreme sentient beings to walk slowly. Since self and others are tightly bound by various bonds, one should exert a hundredfold effort," treat it like the difference between one sentient being and all sentient beings, and
Chinese
如《学集论》中所说，对于布施、守护、清净、增长四者与菩提心相结合，要不间断地修持，就像穿戴盔甲一样。禅定的近因是：对于五盖及其所带来的感受，不要接受。即：贪欲、嗔恚、睡眠、昏沉、掉举、后悔、怀疑等，其中睡眠和昏沉会使心迟钝，所以合为一体。掉举和后悔会使心散乱，所以合为一体。如果接受这五盖，贪欲和嗔恚会障碍守护戒律。睡眠和昏沉会阻碍修持心的学处。掉举和后悔会阻碍修持智慧的学处，因此无法获得三摩地。如果体验到五盖的感受，会使已获得的退失，所以不要接受它们。我们相续一直被五盖所控制，所以要努力修持它们的对治法。现在连禅定微小的安乐感受都没有体验到。如果有，也比贪欲的安乐更难舍弃。智慧的五种是：了知善果的利益，了知善的因，了知对善的障碍，了知对善果的颠倒，以及了知对善果的不颠倒。现在如果连如幻的道理都不懂，那么其他一切都说没有用。如果未生起见道，世间法又有什么用呢？必须对佛法有所理解。如果没有这些，就无法生起如幻的智慧。有了这五种，一切意义都能成就。其中第一种，了知善果的利益是：了知获得善果，现前增上的利益，可以作为三解脱的所依；声闻和独觉的解脱利益，是永远断除痛苦及其因；获得一切智的利益，是断证圆满，事业成为一切众生的资粮等等。第二种，了知善的因是：善行在身语上显现的因是不贪等三者。不贪等三者的因是依止圣者，听闻正法，如理作意。
English
As stated in the Compendium of Trainings, one should continuously practice the four – giving, guarding, purifying, and increasing – combined with the mind of enlightenment, just like putting on armor. The proximate cause of meditation is to not accept the five obscurations and their experiences. These are: desire, malice, sleep, drowsiness, excitement, regret, and doubt. Sleep and drowsiness make the mind dull, so they are combined into one. Excitement and regret make the mind distracted, so they are combined into one. If one accepts these five obscurations, desire and malice will hinder the guarding of morality. Sleep and drowsiness will obstruct the practice of the training of the mind. Excitement and regret will obstruct the practice of the training of wisdom, thus one cannot attain samadhi. If one experiences the feelings of the five obscurations, it will cause what has been attained to be lost, so do not accept them. Our minds are constantly controlled by the five obscurations, so we must make great effort to cultivate their antidotes. Right now, we have not even experienced a tiny bit of the bliss of meditation. If we had, it would be even more difficult to abandon than the bliss of desire. The five aspects of wisdom are: knowing the benefits of virtuous results, knowing the cause of virtue, knowing the obstacles to virtue, knowing the perversion of virtuous results, and knowing the non-perversion of virtuous results. Now, if one does not even understand the illusion-like nature, then all else is said to be useless. If the path of seeing has not arisen, what use is worldly dharma? One must have some understanding of the Dharma. Without these, one cannot generate illusion-like wisdom. With these five, all purposes are accomplished. The first of these, knowing the benefits of virtuous results, is: knowing the benefits of obtaining virtuous results, the manifest increase, which can serve as the basis for the three liberations; the benefits of the liberation of hearers and solitary realizers, which is the permanent abandonment of suffering and its causes; the benefits of obtaining omniscience, which is the perfection of abandonment and wisdom, and activity that becomes the nourishment for all sentient beings, and so on. The second, knowing the cause of virtue, is: the cause of virtue manifesting in body and speech is the three, non-attachment and so on. The cause of the three, non-attachment and so on, is relying on holy individuals, listening to the sacred Dharma, and proper attention.