Tibetan
་པ་དག་ལ་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་ན་ཡོན་ཏན་ལྷག་པར་ཡོད་པར་གསུངས། ལས་དང་པོ་ལ་ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་གནོད་པ་དང་བཅས་པའི་རྟེན་ཡིན་པས་བསླབ་པའི་བར་ཆད་མང་བའི་ཕྱིར། གནོད་པ་མེད་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་དགོས་པས་ཚངས་སྤྱོད་དཔལ་ནི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པས། སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་གྲོངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འདོད་པས་གཏན་མ་གོས་པའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་བྱ་ཞིང༌། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་བཅུ་དང་ཕྱི་ནང་གི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱ། ཞེས་པའམ་ཡང་ན་ནང་གི་འདོད་པ་སྔ་མ་ཚངས་སྤྱོད་ཁས་ལེན་དུ་འདུ་བས་འདིས་ཕྱིའི་འདོད་པ་སྤང་བར་བསྟན་པའམ། ཡང་ན་སྡིག་པ་འདོད་པ་ཞེས་འདོད་པ་ཉིད་ལ་སྨད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་ཤ་ར་བས་གསུངས་ཤིང༌། དགེ་བཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། པུ་ཏོ་བས་སྔར་ལན་ཅིག སྡིག་དང་འདོད་པ་སྤང་བར་བྱ། །ཡན་ཆད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དམ་བཅའ། དེ་ནས་རྐང་པ་གཉིས་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད། དེ་མན་ཆད་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དམ་བཅའ་ཡིན་གསུངས། དེ་ནན་ཆགས་བྱེད་པར་གསོལ་བ་ཀུན་གྱིས་མཆན་དུ་བཏབ་ནས་འདུག་པ་ལ། ཕྱིས་མཁས་སུ་རེ་བ་ཀུན་གྱིས་འདི་འདྲ་བའི་མཆན་བཏབ་ནས་འདུག་སྟེ། ངས་ནི་དེ་བཞིན་དུ་འོང་ངམ་སྙམ་པ་ཞིག་བྱུང་བ་ལ་དགེ་བཤེས་པས་མི་གསུངས་པས་བཤད་པ་མ་བྱས་གསུངས་ནས་བཀྱོན་ཏེ། དོན་དེ་བཞིན་དུ་འོང་བ་ཞིག་སྣང་ཡང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་ཡིན། དེ་ལ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསླབས་པ་བཞིན་དུ་བདག་ཀྱང་དེ་ལ་དགའ་བས་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་ཕལ་ཆེར་གསུང་གསུངས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྡོམ་པའི་འདི་དང༌། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་དང༌།སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་ལ་བདག་ཉིད་དགའ་བས། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་གསུམ་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབས་པའི་རྗེས་སུ་བདག་གིས་ཀྱང་བསླབ་པར་བྱ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བསླབས་ནས་བདག་ཉིད་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་རིངས་ཐབས་སུ་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ཐོབ་པར་སྤྲོའམ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་དུ་མི་སྤྲོ་ཞིང་འོ་ན་ཇི་ལྟར་སྤྲོ་ན་སྔོན་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་བཀོད་ནས་གདོད་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་པར་འདོད་པས་གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་ཙམ་ལུས་ནའང་སེམས་ཅན་གཅིག་པོ་དེ་རང་གི་དོན་གྱི་རྒྱུ་ཡིས་ནི། རང་ཕྱི་མའི་མུར་མཐར་ཐུག་གི་བར་དུ་འཁོར་བར་གནས་དགོས་ན
Chinese
对于那些人来说，如果也是出家的一方，据说有更多的功德。因为对于初学者来说，在家的一方是充满障碍的所依，因此学习的障碍很多。因为必须依靠没有障碍的出家一方，所以梵行之光是殊胜的。如是说。在未获得佛果之前，应当行持不为死亡之法的欲望所染污的清净梵行，并且应当舍弃罪恶、不善之十法以及内外的一切欲望。或者，因为先前的内在欲望包含在接受梵行之中，所以这表明了舍弃外在欲望。或者，夏惹瓦说，罪恶欲望是指责欲望本身的特征。格西本人说，博朵瓦曾多次说，舍弃罪恶和欲望，以上是戒律的誓言。从那之后的两句是积聚善法的誓言，再往下是利益有情之誓言。当所有人都写批注来强调它时，后来所有有希望成为智者的人都写了这样的批注。我心想，我会那样做吗？格西没有说话，所以没有解释，说了之后就责备了。虽然事情似乎会那样发生，但戒律是三种戒律。对此，如同过去、现在、未来三世诸佛所学一样，我也乐于学习他们的行为。因此，菩萨戒的戒律，以及积聚善法，和利益有情之三种戒律，我对此感到高兴。过去、现在、未来一切诸佛如何学习这三种戒律，我也将如是学习。如此学习之后，如果我以非常迅速的方式渴望获得圆满菩提的果位，那么，难道不是那样渴望的吗？不是那样渴望的。那么，如果不是那样渴望，而是如何渴望呢？首先将一切有情安置于佛地，然后才希望自己成佛。因此，如果哪怕只剩下一个有情，那么，仅仅因为那个有情自己的利益之缘故，自己就必须在轮回中住留到最后。
English
For those, it is said that there is more merit if it is also the side of renunciation. Because for beginners, the side of householders is a basis full of obstacles, therefore there are many obstacles to learning. Because one must rely on the side of renunciation without obstacles, the glory of celibacy is supreme. Thus it is said. Until Buddhahood is attained, one should practice pure conduct that is not defiled by the desire for dying dharmas, and one should abandon all sins, the ten non-virtuous dharmas, and all external and internal desires. Or, since the former internal desire is included in accepting celibacy, this shows the abandonment of external desires. Or, Sharawa said that sinful desire is the characteristic of blaming desire itself. Geshe himself said, "Potowa once said many times, 'Abandon sin and desire.' Above that is the vow of discipline. Then the two lines are the vow to accumulate virtue. Below that is the vow of benefiting sentient beings." When everyone wrote annotations to emphasize it, later all those who hoped to become wise wrote such annotations. I wondered if I would do that. Geshe did not speak, so he did not explain, and after speaking, he rebuked. Although it seems that things will happen that way, discipline is the three disciplines. To that, just as the Buddhas of the three times, past, present, and future, have learned, I also rejoice in learning their actions. Therefore, the discipline of the Bodhisattva's vows, and the accumulation of virtue, and the three disciplines of benefiting sentient beings, I am happy with this. How all the Buddhas of the three times learned these three disciplines, I will also learn in the same way. After learning in this way, if I desire to attain the fruit of perfect enlightenment in a very swift manner, is it not that I desire in that way? It is not that I desire in that way. So, if it is not that I desire in that way, but how do I desire? First, placing all sentient beings on the ground of Buddhahood, and then wishing to become a Buddha oneself. Therefore, if even one sentient being remains, then, just because of that one sentient being's own benefit, one must remain in samsara until the very end.
Tibetan
འང་གནས་པར་སྤྲོ་བར་བགྱི་ཞེས་པ་སྟེ། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་ཆེན་པ་རང་ཉིད་སྔོན་ལ་སངས་རྒྱས་ནས་འཕྲིན་ལས་ཀྱིས་གཞན་དོན་བྱེད་པར་འདོད་པ་དང༌། དེ་མ་ཡིན་པ་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པར་རང་གི་ལག་གིས་ཐར་པ་ལ་བཀོད་ནས་རང་ཉིད་ཕྱིས་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པ་གཉིས་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་དཔལ་ཕྱི་མ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་སྟེ། ཞལ་བཞེས་འདི་བཞིན་དུ་མཛད། མདོ་འདི་ཉིད་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཏུ་གཟིགས་བྱ་བ་གཅིག་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བར་གསུངས་ཏེ། དེའི་དུས་ན་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་གཟིགས་པ་ན་ཕྱོགས་བཅུ་ན་སངས་རྒྱས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་སྤྱོད་པ་ལ་བཀོད་པ་ཉི་ཚེར་འདུག་པའི་དུས་ན་ཞེས་པ་ལས་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པར་ནི་མ་གསུངས། སྤྱན་སྔའི་ཞལ་ནས་ཁྲིའི་འགྲེལ་བ་ལས་དེ་གཉིས་བཟློག་ནས་བཞུགས་ཀྱིས་ལྟོས་ཤིག་གསུངས་སྐད། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་སྔ་མ་ཡིན། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་པ་བས་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་བར་གྱི་བསྐལ་པ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་འཕྱི་བ་ཡིན་གསུངས། རང་ཅག་ཕྱི་མ་བཞིན་དུ་བློ་སྦྱོང་བ་དང་དམ་འཆའ་དགོས་པ་ཡིན། དེ་མ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་ལ་ཉེ་རིང་ཅན་དུ་ཆ། དེ་ཡང་རང་ལ་ནུས་པ་ཅི་ཡང་མེད་པར་བསྡད་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་ཟེར་བ་མིན། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ནི་རྩེན་གྱིས་རྫོགས་ལ། སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པར་ཐར་པ་ལ་མ་བཀོད་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་འཁོར་བར་གནས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་གོ་གྱོན་ཞིང་དམ་འཆའ་བ་ཡིན། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་གཞན་དག་ལས་ཀྱང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་གྱུར་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རྒྱུན་མི་གཅོད་པ་ཤ་སྟག་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ་འཇམ་དཔལ་དང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང༌། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས། དེ་ནས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་བྱས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཁྱད་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་ན་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡང་སྲིད་གསུངས་ཏེ། དེ་ཀུན་ལོང་ཡོད་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་བྱེད་ངོ་ཤེས་པ་ཞིག་འོང༌། དེ་ནས་བྱེད་ངོ་ཇེ་ཤེས་འགྲོ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འཁོར་བར་དེ་བཞིན་དུ་གནས་ཀྱང་སྐྱིད་ཡུན་རིང་བ་ཡིན་པས་འཇིགས་མི་དགོས། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་དུས་ཐུང་ཡང༌། །བཟོད་དཀའ་ཡུན་རིང་སྨོས་ཅི་དགོས། །སྡུག་བསྔལ་མེད་ཅིང་བདེ་བ་ལ། །མཐའ་ཡས་དུས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་གནོད། །ཅེས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་གསུངས། དེ་ལྟར་བྱ
Chinese
还乐意安住，这是夏惹瓦说的。菩萨有两种大愿：一种是自己先成佛，然后以事业利益他人；另一种是不管其他，先用自己的手将所有众生安置于解脱，然后自己再成佛。世尊文殊选择了后者，说“是自性”，就这样承诺了。这部经中说，如来普观将独自成佛。那时，在十方世界的各个角落观看，十方所有的佛都由他发起菩提心，并安置于修行之中，仅此而已，并没有说一个众生也不遗漏。 嘉瓦上师说，在宝座的注释中，这两种情况是相反的，请看。世尊释迦牟尼是前者。世尊弥勒菩萨发起菩提心比他晚了四十二劫。我们应该像后者一样修心和发誓。否则，就会对众生有亲疏之分。而且，也不是说自己什么能力都没有，就说要利益众生。利益众生的能力是通过精进而圆满的。在没有将一个众生安置于解脱之前，不证得真实的边际，而是安住于轮回中，发誓要伪装并利益众生。其他大乘经中也说，即使已经成为一切智者，菩萨的行为也绝不会停止，比如文殊和普贤等等。然后，即使已经证得了真实的边际，如果知道利益众生没有差别，那么证得它也是有可能的。所有这些都需要长时间的积累，即使获得了资粮道，也会知道如何去做。然后，会越来越知道如何去做。为了众生的利益，即使那样安住于轮回中，也是快乐而长久的，所以不必害怕。痛苦即使时间短暂，也难以忍受，更何况时间长久呢？没有痛苦而有快乐，无限的时间又有什么损害呢？就像这样说的。就这样做。
English
Also, it is said that one is happy to abide. This is what Sharawa said. Bodhisattvas have two great aspirations: one is to become a Buddha first and then benefit others through activities; the other is, regardless of anything else, to first place all sentient beings in liberation with one's own hands, and then become a Buddha oneself later. The Blessed One Manjushri chose the latter, saying, "It is self-nature," and made this promise. In this sutra, it is said that the Tathagata Samantadarshi will become a Buddha alone. At that time, looking at the corners of the ten directions of the world, all the Buddhas in the ten directions were generated by him to generate Bodhicitta and placed in practice, that's all, and it was not said that not a single sentient being was left out. Kyabje Rinpoche said that in the commentary on the throne, these two situations are the opposite, please see. The Blessed One Shakyamuni was the former. The Blessed One Maitreya Bodhisattva generated Bodhicitta forty-two kalpas later than him. We should train our minds and take vows like the latter. Otherwise, there will be favoritism towards sentient beings. Moreover, it is not that one has no ability at all, and then says that one will benefit sentient beings. The ability to benefit sentient beings is perfected through diligence. Before placing a single sentient being in liberation, one does not realize the true limit, but abides in samsara, vowing to disguise and benefit sentient beings. Other Mahayana sutras also say that even after becoming all-knowing, the actions of a Bodhisattva will never cease, such as Manjushri and Samantabhadra, etc. Then, even if one has realized the true limit, if one knows that there is no difference in benefiting sentient beings, then it is possible to realize it. All of these require long-term accumulation, and even after obtaining the path of accumulation, one will know how to do it. Then, one will know more and more how to do it. For the benefit of sentient beings, even if one abides in samsara in that way, it is happy and long-lasting, so there is no need to be afraid. Suffering, even if it is short, is difficult to endure, let alone long-lasting? Without suffering and with happiness, what harm is there in infinite time? It is like this saying. Do it like that.