Tibetan
་ལས་གཏན་བསྒྲལ་བ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ལ་དགོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་སྨོན་པའི་དམ་བཅའོ། །ཞེས་ཤ་ར་བས་གསུངས། དེ་ནས་འཇུག་པའི་དམ་བཅའ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེས་མ་བཟོད་པའི་བློས་ལེན་པ་ཡིན་པ་ལ། འདི་གཉིས་ནི་ཞེ་སྡང་འཁོར་དང་བཅས་པ་སེམས་ཅན་བློས་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེ་དག་དང་དུ་བླངས་ན་སྨོན་པ་གཏོང་ཉེན་ཡང་ཡོད་ལ་རྩ་ལྟུང་ཡོང་ཉེན་ཡང་ཡོད། སྨོན་པ་བཏང་ན་རྟེན་བཏང་བས་འཇུག་པ་ཡང་གཏོང་སྟེ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་བཏང་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་གཏོང་བ་བཞིན་ཡིན་པས་ན། བདག་དང་བདག་གི་བཤེས་ལ་སྔོན་ཡང་གནོད་པ་བྱས། ད་ལྟའང་བྱེད། ཕྱིས་ཀྱང་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་གསུམ་གསུམ་སྟེ་དྲུག བདག་དང་མི་མཛའ་བ་ལ་སྔོན་ཡང་ཕན་བཏགས། ད་ལྟའང་འདོགས། ཕྱིས་ཀྱང་འདོགས་པ་གསུམ་སྟེ་རྒྱུ་དགུ་ལས་བྱུང་བ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་གནོད་སེམས་དང༌། འཕྲལ་དུ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་སེམས་ཁོང་ནས་འཁྲུག་པ་ཁྲོ་བའི་སེམས་ཉིད་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཅན་ལ་བསྔོ་བ་ཡིན་ཅིང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་བསྒྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བསྔོ་བ་ཡིན་པ་ལ། རང་གི་བདོག་པ་ངན་ངོན་ལ་ཆགས་ནས་གཞན་ལ་གཏོང་མི་ནུས་པའི་སེར་སྣ་དང་དུ་བླངས་ན་ཡང་རྩ་ལྟུང་ཡོང་ཉེན་ཡོད་པས་དེ་ལྟ་བུའི་སེར་སྣ་དང་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་འདོད་པས། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ནས། །སེམས་ཅན་རང་གིས་བདེ་རྙེད་ན། །ད་ཀོ་ཅི་སྟེ་ཁྲོ་བར་བྱེད། །དེ་ཅྀ་འགྲོ་ལ་མི་འདོད་ན། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་འདོད་གང་ཡིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དགོད་པར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པ་ལ། དེ་དང་ད་ལྟ་གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཕྲ་མོ་ལ་སེམས་ཁོང་ནས་འཁྲུག་པའི་ཕྲག་དོག་ཉིད་འགལ་བ་ཡིན་པས། དེ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པ་ཁས་བླངས་པའི་དུས་དེང་ནས་བཟུང་སྟེ་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དག་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི་བར་དུ་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོར་ཐར་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གཡོ་དང༌། སེར་སྣ་དང༌། ཕྲག་དོག་དང་ཕྲ་མ་དང༌། བདག་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སྙམ་དུ་ཞུམ་པའི་སེམས་བཞི་མེད། དེ་བཞི་ཡོད་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཁས་འཆེ་ན། དེ་ལྟར་ཚུལ་འཆོས་པར་གསུངས་པ་དང་དོན་ག
Chinese
从轮回中彻底解脱，证得圆满菩提，这就是发愿的誓言。夏惹瓦如是说。其次是行入的誓言。菩萨的戒律是以对一切众生的慈爱和悲悯之心，以不忍之心领受的。这二者，嗔恨及其眷属是舍弃众生的因，如果接受这些，也有舍弃愿心的危险，也有根本堕落的危险。如果舍弃了愿心，因为舍弃了所依，也会舍弃行入。就像舍弃了皈依，就会舍弃别解脱一样。因此，对于我和我的善知识，过去也曾加害，现在也在加害，将来也会加害，这三种情况共有六种。对于我和不友善的人，过去也曾利益，现在也在利益，将来也会利益，这三种情况共有九种。从这九种情况中产生的，一切使内心苦恼的事物，害心，以及立即加害，内心烦躁的嗔怒之心。菩萨的身体、受用和一切善根都是回向给众生的，并且在三大阿僧祇劫中修习的，一切遍知智慧也是为了众生的利益而回向的。如果贪执自己的微薄财物，不能布施给他人，接受这样的悭吝，也有根本堕落的危险。因此，像这样的悭吝，以及： “一切众生皆欲乐， 为菩提故发心已， 众生自得安乐时， 缘何汝独生嗔恚？ 若他不欲趣彼方， 汝欲令往岂应理？” 这样的道理。菩萨是为了让一切众生证得圆满菩提而发心的，如果现在对他人微小的圆满也心生烦躁的嫉妒，这本身就是相违背的。因此，从接受行入誓言的当下开始，直到获得圆满菩提果位之间，都不能做这些事。也就是说，在菩萨的别解脱戒律中说：菩萨没有谄诳、悭吝、嫉妒、离间，以及认为自己不能成就一切遍知的怯懦之心这四种过失。如果明明具有这四种过失，却自诩为菩萨，那就是虚伪做作。
English
To be completely liberated from samsara and attain perfect enlightenment is the vow of aspiration. This is what Sharawa said. Next is the vow of entering into practice. The vows of a Bodhisattva are taken with unbearable love and compassion for all sentient beings. These two, hatred and its retinue, are the cause of abandoning sentient beings. If one accepts these, there is a risk of abandoning the aspiration and a risk of fundamental downfall. If the aspiration is abandoned, the practice is also abandoned because the basis is abandoned. Just as abandoning refuge leads to abandoning individual liberation. Therefore, towards myself and my spiritual friends, harm has been done in the past, is being done now, and will be done in the future, these three situations make six. Towards those who are not friendly to me, benefit has been bestowed in the past, is being bestowed now, and will be bestowed in the future, these three situations make nine. From these nine situations arise all things that torment the mind, the intention to harm, and the anger that immediately harms and agitates the mind. The body, resources, and all roots of virtue of a Bodhisattva are dedicated to sentient beings, and the omniscient wisdom, the fruit of practice for three countless eons, is also dedicated to the benefit of sentient beings. If one clings to one's own meager possessions and cannot give to others, accepting such miserliness also carries the risk of a fundamental downfall. Therefore, such miserliness, and: "All sentient beings desire happiness, Having generated the mind for enlightenment, When sentient beings find happiness themselves, Why do you alone become angry? If they do not wish to go to that place, Is it reasonable for you to want them to go?" According to this reasoning, a Bodhisattva generates the mind to lead all sentient beings to perfect enlightenment. If one is now agitated by even the slightest perfection of others, this is contradictory. Therefore, from the moment of accepting the vow of entering into practice until the attainment of perfect enlightenment, one should not do these things. That is to say, in the individual liberation vows of a Bodhisattva, it is said that a Bodhisattva does not have the four faults of deceit, miserliness, jealousy, slander, and the timidity of thinking that one cannot achieve omniscience. If one claims to be a Bodhisattva while possessing these four faults, that is hypocrisy.
Tibetan
ཅིག་པས། བཞི་པོ་འདི་གཙོ་བོ་མཚོན་པ་ཡིན། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ནས་གསུངས་པའི་ལྔ་བཅུ་རྩ་བདུན་པོ་ཐམས་ཅད་དང་དུ་བླང་མི་རུང༌། ལས་དང་པོ་པ་ལ་འདི་ཀུན་རྒྱུད་ལ་ཡེ་མི་སྐྱེ་བར་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པས། ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཤས་ཆེ་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནས་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན། འོན་ཀྱང་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་དང་དུ་མི་ལེན་པར་སྦྲུལ་ནག་པོ་དུག་མྱུར་དུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་པང་དུ་འོངས་པ་བསྐྲད་པའམ་མཛོ་མོ་ལོ་ཟན་མ་སྐྲོད་པ་བཞིན་དུ་སྤོང་བ་ཞིག་ནི་དགོས། བྲན་ཁ་ཇོ་བཙུན་གྱིས་དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སྤོང་མི་ནུས་པའི་དུས་ན་ཇི་ལྟར་མཆི་ཞུས་པ་ལས། དེ་བཞིན་དུ་སྤོང་མི་ནུས་པའི་དུས་ན་འཇུག་པ་ཁས་བླང་དུ་མི་བཏུབ་གསུངས། ཞེས་ཤ་ར་བ་ཆེན་པོས་གསུངས་ཤིང༌། ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་དོན། དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པ་ནས་ཚངས་པ་ཞེས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་སློབ་པས་ན་ཚངས་སྤྱོད་དུ་བཤད་པའང་ཡོད་དེ། འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བུ་དང་ཆུང་མ་དགོས་སམ་ཞེས་པ་ལ་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་བུ་དང་ཆུང་མ་དགོས་པའང་ཡོད། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་མི་དགོས་པར་གཞོན་ནུའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པའང་ཡོད། ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞོན་ནུའི་ཚུལ་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བ་དང་དེ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུའི་ཚུལ་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཡིན་པས། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་བྱ་ཞིང༌། །ཞེས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་གྲོང་པའི་ཆོས་ཀྱིས་མ་གོས་པ་ཉིད་དུ་མཛད་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཡིན། གཞོན་ནུའི་ཚུལ་མ་ཡིན་པས་འཚང་རྒྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ནུས་པ་གང་ཆེ་ཆེའི་རྟེན་འཛིན་པ་ལས། ཡེར་པ་པའི་སྨོན་ལམ་བཞིན་དུ་རང་ཅག་སྔ་མ་ལྟར་དམ་འཆའ་དགོས་པ་ཡིན། རྭ་སྒྲེང་དུ་གཅིག་གིས་གྲོགས་པོ་མཐོ་དམན་ཅན་ཞིག་ལ་གདུགས་ཚིག་ཏུ་དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་ལ་ཡ་གི་བལ་པོ་རྡོ་འབུགས་པ་ནས་མ་གི་རྒྱ་མོ་དར་འཐག་པའི་བར་དུ་ཚོང་པ་ཡང་འགྲིམ་ལ་མཚམས་ཁོངས་ལས་ཀྱང་མི་འདའ་བ་ཞིག་བགྱིར་འཚལ་ལམ། བུད་མེད་པ་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་བདག་པོ་ཡང་བགྱིད་ལ་དགེ་སློང་བཙུན་པོ་ཞིག་ཀྱང་བགྱིར་འཚལ་ལམ་ཞུས་པ་ལ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་གྱིས་དང་བཏུབ་སྟེ་ཡོང་གིས་གསུངས། དེ་ཡན་ཆད་དུ་མི་ལྟོ་བའི་བཀའ་ལུང་དུ་གསུངས་པར་གདའ་སྟེ། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་ལས་ས་ཐོབ
Chinese
总而言之，这四者是主要象征。从《宝鬘论》中所说的五十七条，全部接受是不行的。因为对于最初的修行者来说，不能够做到这些都不在相续中产生。如《戒律篇》中所说，烦恼强烈，被压制后又再三产生是没有罪过的。然而，刚一产生就接受是不行的，就像黑蛇迅速散布毒液，或者像不驯服的母牦牛一样，必须舍弃。布兰卡·觉尊问格西顿巴说，如果不能像那样舍弃的时候该怎么办？回答说，如果不能像那样舍弃的时候，就不能承诺加入。夏惹瓦大师这样说过。关于梵行的意义，《正法阿毗达磨》中说，梵是指涅槃，为了获得涅槃而学习，所以也说是梵行。这里，《般若波罗蜜多经》中说，菩萨需要儿子和妻子吗？有些人需要儿子和妻子，有些人不需要，以童子的形象存在。如夏惹瓦所说，菩萨以童子的形象成佛和不是以童子的形象成佛这两种，世尊文殊以童子的形象成佛是承诺过的。因此，“行梵行”的意思是，在没有成佛之前，承诺不被世俗的法所染污。不是以童子的形象成佛，是为了利益众生而持有尽可能大的能力。像耶尔巴的祈愿一样，我们必须像以前一样发誓。在热振（Ra-sgreng），一个人对一个地位高低不等的同伴开玩笑说，问格西顿巴说，从上面的尼泊尔人凿石头到下面的汉族妇女织布，既可以做商人，又不超越界限吗？既可以拥有一百个左右的妇女，又可以做一个持戒的比丘吗？回答说，生起见道的智慧就可以，可以的。在此之前，是不能做的教言。如《十地经》中所说，获得土地。
English
In short, these four are the main symbols. It is not possible to accept all fifty-seven items mentioned in the Ratnavali. Because for the initial practitioner, it is not possible to ensure that none of these arise in the continuum. As stated in the Vinaya section, there is no fault in the afflictions being strong, suppressed, and then arising again and again. However, it is not possible to accept them as soon as they arise; just like a black snake spreading poison quickly, or like an untamed female yak, they must be abandoned. Branka Jotsun asked Geshe Tonpa, "What should I do when I cannot abandon them like that?" He replied, "If you cannot abandon them like that, you cannot promise to join." This is what Sharawa the Great said. Regarding the meaning of Brahmacharya, the Abhidharma of the True Dharma states that Brahma refers to Nirvana, and it is called Brahmacharya because one studies to attain Nirvana. Here, in the Prajnaparamita Sutra, it says, "Does a Bodhisattva need sons and wives?" Some need sons and wives, and some do not, existing in the form of a youth. As Sharawa said, among the two types of Bodhisattvas, those who attain Buddhahood in the form of a youth and those who do not, the Blessed One Manjushri attained Buddhahood in the form of a youth, as promised. Therefore, "practicing Brahmacharya" means promising not to be defiled by worldly dharmas until Buddhahood is attained. Attaining Buddhahood not in the form of a youth means holding the greatest possible capacity for the benefit of sentient beings. Like the prayer of Yerpa, we must vow as before. In Radreng, one person jokingly said to a companion of varying status, asking Geshe Tonpa, "From the Nepalese man carving stones above to the Han Chinese woman weaving cloth below, can one be a merchant without exceeding the boundaries? Can one own about a hundred women and also be a virtuous monk?" He replied, "If the wisdom of the path of seeing arises, then it is possible." Before that, it is a teaching that cannot be done. As stated in the Dashabhumika Sutra, obtaining the ground.