Tibetan
་ཉིད་གང་ཞིག་སྡོམ་ལ་གནས། །སྡོམ་པ་འབོགས་བཟོད་སྙིང་རྗེར་ལྡན། །བླ་མ་བཟང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་སྡོམ་པ་འབོགས་པའི་དུས་ན་སློབ་མའི་བློ་སྣ་སྦྱོང་བར་ནུས་ཤིང་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱི་ཚིག་དང་དོན་ཐམས་ཅད་བློ་ནས་ཐོན་པས་དེའི་ཆོ་ག་ལ་མཁས་པ་དང༌། བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གང་ཞིག་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པས་སྡོམ་པ་དེ་ལ་གནས་པ་དང༌། ཧ་ཅང་རྒས་པ་དང་ནད་བུ་ཅན་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པས་སྡོམ་པ་འབོགས་པ་ལ་ལུས་སྦྱོར་བཟོད་པ་དང༌། ཟང་ཟིང་ལ་མི་ལྟ་བར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བསམ་པས་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པར་འདོད་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་བཞི་པོ་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་ན་འཇུག་པ་བླང་བའི་ཡུལ་གྱི་བླ་མ་བཟང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། ཞེས་པ་སྟེ། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། བླ་མ་ནི་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དང་པོ་གསོལ་བ་འདེབས། དེ་ནས་དེ་བཏུབ་པ་ཡིན་མཆོད་རྫས་སོགས་པའི་གནང་བ་སྟེར། དེ་ནས་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་ཕན་ཡོན་ཡང་རྒྱ་ཆེར་སྟོན། བསླབ་པའི་གཞི་ལྕི་ཡང་རྣམས་ཀྱང་བརྗོད། དེ་ནས་ཕྱོགས་བཅུ་ན་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་ཆེན་པོ་ལ་བཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་མཆོད་པ་བྱེད་དུ་གཞུག་ཅིང༌། དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་སྒོམ་དུ་བཅུག་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་མངོན་དུ་བཞག་སྟེ་ལེགས་པར་མཆོད་པ་བྱས་ནས་ཡང་གསོལ་བ་འདེབས་སུ་གཞུག སྤྲོ་བ་སྒོམ་དུ་གཞུག བར་ཆད་དྲི། དེ་ནས་བསླབ་པ་བརྗོད་པ་བྱས་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ལ་མཁྱེན་པར་གསོལ་བ་དང༌། མ་དད་པ་ལ་གྱ་ཚོམ་དུ་མི་བསྒྲག་པའི་བར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དུས་ན་སློབ་མ་བློ་སྣ་སྦྱོང་བར་ནུས་པ། ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེན་གྱེར་མི་དགོས་པའི་མཁས་པ་དང༌། བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པས་ན་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུ་ལས། མཁས་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་དད་པ་མེད་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་འཆལ་བའི་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་དང་དེའི་མ་མོ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དག་ལས་མི་བླང་བར་གསུངས་པའི་དོན་ཡིན། རང་ཅག་གི་ད་ལྟ་སྡོམ་པ་འབོགས་པ་ཀུན་ནི་དེ་དག་ཁོ་ནར་ཡང་ཡོང་བར་སྣང༌། དགེ་བཤེས་དགོན་པ་བས་གང་ཞུ་ཞུ་ལ་གནང་བ་འདྲ་བྀ་ག་ཡོད་པར་གདའ།ཡུལ་མོ་སྙིང་གི་བྲན་ཁ་ཇོ་བཙུན་བྱ་བ་ཞིག་སྒྲུབ་ཐབས་མང་པོ་ཡང་བཤད། རབ་གནས་དང་སྨོན་འཇུག་གི་སྡོམ་པ་འབོགས་པ
Chinese
自身安住于何律仪，堪能授予律仪具悲心，应知是为良善之导师。如是说。彼即于授予律仪之时，能调伏弟子之心意，且于加行、正行、后行三者之词与义，皆能由心中流出，故精通彼仪轨；自身获得菩萨律仪且未曾亏损，故安住于彼律仪；非如过于年老或身患疾病者，故堪能以身语行授予律仪；不贪图财物，而欲以大悲心施予律仪。具足此四种特征者，应知是为堪能接受律仪之良善导师。如是说。霞惹瓦之言：导师需具足四种特征，第一，祈请；其次，若堪能则给予供品等之恩赐；再次，广为宣说菩萨律仪之利益；亦宣说轻重诸学处；其后，令礼敬供养十方三世之佛陀与安住于大地之菩萨众，并令修习彼等之功德后，显现如来之身像，善加供养后，复令祈请，令修习欢喜，询问有无障碍。其后，宣说学处后，祈请十方诸佛知晓，乃至不向不信者宣说，于一切时中，能调伏弟子之心意，于一切仪轨无需他人协助之精通者，自身获得菩萨律仪且未曾亏损，故安住于律仪。戒律品中云：纵为精通者，然若不信奉大乘之因果，且安住于六度之相违品，以及以邪慧诽谤菩萨藏及其母者，皆不应摄受。此乃彼义。我等如今所行之律仪授予，似乎皆仅为彼等。格西寺院者，无论请求何事皆如是应允。于某地，亦多有讲述名为「乔尊」之人之修行方法。开光与愿入之律仪授予。
English
Whoever abides in vows, is patient in bestowing vows, and possesses compassion, should be known as a good teacher. It is said that at the time of bestowing vows, the teacher should be able to train the disciple's mind, and all the words and meanings of the three stages of preparation, main practice, and subsequent practice should come from the heart, so they are skilled in the ritual. They should have received and not broken the vows of a Bodhisattva, so they abide in those vows. They should not be too old or have a disease, so they are able to physically bestow the vows. They should not look to material gain, but desire to give the vows with great compassion. If they possess these four characteristics, they should be known as a good teacher for receiving vows. It is said. Sharawo said: A teacher should possess four characteristics: First, they make requests. Then, if they are able, they give offerings and other gifts. Then, they extensively explain the benefits of the Bodhisattva vows. They also speak of the heavy and light precepts. Then, they have the disciples prostrate and make offerings to the Buddhas of the ten directions and three times and the Bodhisattvas who dwell on the great earth, and have them meditate on their qualities. Then, they manifest the form of the Tathagata, make offerings well, and then have them make requests again, have them cultivate joy, and ask about obstacles. Then, after reciting the precepts, they pray that the Buddhas of the ten directions will know, and until they do not proclaim to those who do not have faith, at all times, they are able to train the disciple's mind, and are skilled in all rituals without needing the help of others. They have received and not broken the vows of a Bodhisattva, so they abide in the vows. The chapter on ethics says: Even if they are skilled, if they do not have faith in the cause and effect of the Great Vehicle, and abide in the opposite of the six perfections, and slander the Bodhisattva's teachings and their mothers with perverse wisdom, they should not be accepted. This is the meaning. It seems that all of our current bestowals of vows are only for these. The Geshe monastery seems to grant whatever is requested. In some places, many methods of practice are also taught for someone called "Jowo Tsun." The empowerment of consecration and aspiration.
Tibetan
་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་པ་ཞིག་བྱུང་བར་གདའ། དེ་ཀུན་འདས་ནས་བཀའ་གདམས་པའི་སྲོལ་ནས་ཡུན་རིང་པོ་ཞིག་ཏུ་འཇུག་པ་འབོགས་པ་མེད། ཕྱིས་སྤྱན་སྔས་གནང་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཁོ་ན་ལ་ཡང་མི་གནང༌།འདའ་ཁར་པུ་ཏོ་བས་ལྐོག་ཏུ་ཁ་ཡར་ལ་གནང་བའི་དུས་ན། ས་ལས་མཁས་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འདི་དང་འདི་དག་ལས་མི་བླང་ཞེས་གསུངས་པའི་ཉེས་པ་དེ་ཀུན་མེད་དུ་རེ་བ་ཡིན་གྱིས་གསུངས། རྒས་པ་དང་ན་བ་ལ་སོགས་པས་རྟེན་ཉམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ལ་མཁྱེན་པར་གསོལ་བའི་དུས་སུ་ཕྱག་དང་ལྕུག་ལྕུག་འཚལ་ནུས་པས་ན་སྡོམ་པ་འབོག་བཟོད་ཅེས་བྱ། ཟང་ཟིང་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལ་ཡང་མི་ལྟ་བས་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་ཡང་སློབ་མ་དེ་གཅིག་པུ་ཙམ་ལ་མ་ཡིན་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས་འདིས་སྡོམ་པ་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མགོན་སྐྱབས་སུ་འགྱུར་སྙམ་པ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན། སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་ཀྱིས་ཡན་ལག་བདུན་པ་རྒྱས་པར་སྔོན་དུ་བྱེད། འཕགས་པའི་ལུགས་ཀྱིས་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ཀ་ཕྱག་དང་མཆོད་པ་ཙམ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱེད་པ་ཡིན། དེ་དག་ནི་ཡུལ་ཡོད་པའི་ཆོ་ག་སྟེ། ཡུལ་ཡོད་པ་བྱ་བ་ངས་སྡོམ་པ་དབོག་གིས་ཟེར་བ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་མི་ཟེར། ཟོང་བཅོལ་ངས་བཀྱེར་ལ་མི་བསྐུར། ཆོས་ངས་བཤད་ལ་མི་ཉན་ཟེར་བ་དང་འདྲ། ཕར་ལ་འཁྱོགས་ཐབས་མེད་པར་བྱས་ནས་འབོགས་སུ་བཅུག་པ་ལ་ཡང་མི་ཟེར། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས། གཉིས་པ་ཡུལ་དངོས་སུ་མེད་པ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ལས་མོས་པས་བླང་བའི་ཆོ་ག་ལ། དེ་ཉིད་བཤད་པའི་དགོས་པ། གང་ལས་བཤད་པའི་ཁུངས། ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཆོ་ག་དངོས་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། དེ་ལ་འབད་པ་འདི་འདྲ་བའི། །གལ་ཏེ་བླ་མ་མ་རྙེད་ན། །དེ་ལས་གཞན་སྡོམ་ནོད་པ་ཡི། །ཆོ་ག་ཡང་དག་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་འཇུག་པ་ལེན་པའི་བློ་ཚད་དུ་ཕྱིན་པ་ཞིག་གིས་ཡུལ་བླ་མ་དངོས་སུ་ཡོད་པ་ལས་བླངས་པ་དེ་ལ་སྔོན་སྒྲོ་བྱང་ཚུལ་གྱིས་རྒྱ་གར་ན་གཅིག་ཡོད་ན་དང་ང་དེར་འགྲོ་སྟེ་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་བླང་ཡུལ་གྱི་བླ་མ་ཞིག་རྒྱ་གར་ནག་གམ་འཛམ་བུ་གླིང་རང་གིས་བགྲོད་ནུས་ཚོད་ག་ན་འདུག་ཀྱང་དེར་དཀའ་ཚེགས་ལ་མི་བཙིག་པར་འགྲོ་བའྀ་འབད་པས་ཕྱིན་ནའང༌། གོང་དུ་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་ལྡན་པ་འདི་འདྲ་བས་གལ་ཏེ་བླ་མ་ཞིག་གཏན་མེད་པའམ་ཡོད་ཀྱང་དེར་འགྲོ་བ་ལ་རང་གི་སྲོག་གམ་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་འགྲོ་བའི་ཉེས་དམིགས་ཡོད་ན
Chinese
并且出现了一切上师的行为。所有这些都消失后，噶当派的传统在很长一段时间内都没有传授灌顶。后来，在贤者（spyan snga）的允许下，也不是对所有人都给予。临终时，博朵瓦（pu to ba）秘密地给予喀惹（kha yar）的时候，即使萨迦派（sa）比他更博学，也说“不要接受这个和那个”，希望所有这些过失都能消除。不是因为年老和生病等原因导致身体衰弱，而是在向十方诸佛祈祷的时候，还能行礼和弯腰，所以说是可以给予灌顶的。因为即使是对一点点财物也不贪图，所以说是具有慈悲心。而且，慈悲心不仅仅是对这一个弟子，而是遍及一切众生，所以必须要有这样的想法：这个人获得灌顶后，会成为一切众生的怙主和救护者。按照上师的传统，首先详细地进行七支供。按照圣者的传统，只是先进行皈依和发心，以及礼拜和供养。这些是存在对境的仪轨。对于存在对境，即使有人说“我将给予灌顶”，也不要说。这就像说“我寄托了货物却不派人运送，我讲法却不听”一样。对于没有办法欺骗对方，而是让他接受灌顶的情况，也不要说。必须要是具有相状的人，这样说。第二，对于实际上没有对境，而是通过信仰从十方诸佛那里接受灌顶的仪轨。分为讲述它的必要、讲述的来源、如何讲述的实际仪轨这三部分。第一部分是：如果像这样努力，却找不到上师，那么就讲述从其他上师那里接受律仪的正确仪轨。这样说。作为所依的补特伽罗，已经达到了接受入行（论）的智慧程度，如果从实际上存在的上师那里接受，就像以前说的那样，用寻找北方之路的方式，如果在印度有一个，我就去那里。同样，如果接受入行（论）的所依上师在印度或中国，或者在瞻部洲自己能够前往的任何地方，即使去那里不顾艰难困苦，也要努力前往。但是，如果像这样具有上述四种相状的上师完全没有，或者即使有，去那里也会有危及自己的生命或梵行的过失
English
And there appeared all the actions of a teacher. After all of that had passed, the Kadampa tradition did not bestow initiations for a long time. Later, with the permission of the Presence (spyan snga), it was not given to everyone either. When Putowa secretly gave it to Khayar at the time of his death, even though the Sakya (sa) were more learned than him, he said, "Do not accept this and that," hoping that all those faults could be eliminated. It is not that the physical basis is weakened by old age and sickness, but that one is still able to prostrate and bow when praying to the Buddhas of the ten directions, so it is said that one is able to bestow vows. Because one does not even look at a little bit of material possessions, one is said to be compassionate. Moreover, compassion is not only for that one disciple, but extends to all sentient beings, so one must have the thought that this person, having received the vows, will become the protector and refuge of all sentient beings. According to the teacher's tradition, the seven-branch offering is performed in detail beforehand. According to the tradition of the noble ones, both aspiration and entry are preceded only by prostrations and offerings. These are the rituals for when an object of refuge is present. For the presence of an object, even if someone says, "I will bestow the vows," do not say it. It is like saying, "I entrusted the goods but did not send someone to transport them, I teach the Dharma but no one listens." Do not say that one is forcing someone to receive the vows without any way to deceive the other person. It is necessary to have someone with the proper qualities, he said. Second, for the ritual of taking vows from the Buddhas of the ten directions through faith when there is actually no object of refuge present. There are three parts: the necessity of explaining it, the source of the explanation, and the actual ritual of how to explain it. The first part is: If one makes such efforts but does not find a teacher, then the correct ritual for receiving vows from another teacher will be explained. It is said in this way. As for the individual who is the basis, who has reached the level of intelligence to take the Entering Path (Bodhisattvacaryāvatāra), if one takes it from a teacher who is actually present, just as it was said before, in the manner of searching for the way to the north, if there is one in India, I will go there. Similarly, if the teacher from whom one is to receive the Entering Path (Bodhisattvacaryāvatāra) is in India or China, or anywhere in Jambudvipa that one can travel to, even if going there is difficult and arduous, one should make the effort to go. However, if there is no teacher at all with the four qualities mentioned above, or even if there is, going there would entail the fault of endangering one's life or celibacy.