Tibetan
།སྐལ་བ་ཡོད་ཀྱིས་གཞན་དུ་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་འཇུག་པ་ལེན་པའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ནི་སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བདུན་གང་ཡང་རུང་བ་དང་ལྡན་པ་སྨོན་པ་ཐོབ་ལ་མ་ཤོར་བ་ཞིག་དགོས་པས། སྤྱིར་སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་བྱེ་བྲག་བཤད་མཚོ་དང་མངོན་པ་མཛོད་ལ་སོགས་པ་ལས། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་སློང་ཕ་མ་གཉིས། བར་སློབ་མ་དང་བདུན། བསྙེན་གནས་དང་བརྒྱད་དུ་བགྲངས་པ་ལས། འདིའི་བར་སློབ་མ་ཡན་ཆད་སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བདུན་གྱི་སྡོམ་པ་བྱང་སྡོམ་གྱི་རྟེན་དུ་གཟུང་བས་རྟག་ཏུ་ཞེས་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཉིན་ཞག་གཅིག་པའི་མཐའ་ཅན་དེ་བསལ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལས་གཞན་སོ་ཐར་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་གྱི་སྡོམ་པ་བདུན་པོ་གང་རུང་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལེན་པ་དང་འཐོབ་པ་ཡི་སྐལ་བ་ཡོད་ཀྱིས། དེ་ལས་གཞན་དུ་སོ་ཐར་རིགས་བདུན་གྱི་སྡོམ་པ་གང་རུང་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་སྐལ་བ་ཡོང་བ་མིན་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། འཇུག་པའི་རྟེན་གཏན་ལ་དབབ་པའི་སོ་སོར་ཐར་པ་ཞེས་པ་སྟེ། སྨོན་པའི་དུས་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་བརྟེན་དགོས་པར་མ་གསུངས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགའ་ཞིག་མཚོན་ཆ་མ་སྤངས་ཤིང་གཞན་ལ་གནོད་པ་ལས་མ་ལོག་པ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་བཟུང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་སྲུང་བ་ཡང་ཡོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། འཇུག་པ་ཁས་བླངས་ཡན་ཆད་དུ་དེ་མི་བཏུབ་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཀུན་གྱི་གཏན་ལ་དབབ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ན་ཡང་བཞུགས། རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་དོན་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན། འདི་ལ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ཡིན་ནམ་གནས་པའི་རྟེན་ཡིན་ཞེས་རྟོག་པ་དང༌། བརྟན་པའི་རྟེན་དུ་མི་བརྟན་པ་མི་འཐད་པ་དང༌། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཡང་མི་མཐུན་པས། རྟེན་མ་ཡིན་ཞེས་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ཡོད་དེ། དེ་བཞིན་བརྟགས་ནས་ལག་ལེན་བྱེད་ངོ་མི་ཤེས་པར་བྱས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད། དེ་བཞིན་དུ་བརྟགས་ན་གསང་སྔགས་ཀུན་ཡང་ལག་ལེན་བྱར་ཡེ་མི་བཏུབ། པཎྜི་ཏ་ཨ་བྷྱ་ཀཱ་ར་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་རྟེན་དུ་མི་དགོས་ཟེར་བ་ལགས་པར་གདའ་སྟེ། ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པ་བཞིན་དུ་གཞུང་ངན་སྐྱོབ་པ་ཡིན། ལས་དང་པོ་ལ་ཉེས་པ་འབྱུང་སྲིད་པ་ཡིན། བྱུང་ནས་གསོ་བའི་སྦྱོར་བ་མི་བྱེད་པར་གཞུང་ངན་སྐྱོབ་པ་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས། ཁ་ཅིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བླངས་པའི་དུས་ན་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དེར་གནས་འགྱུར་བ་ཡིན་པས། དེ་དུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་
Chinese
“有缘者方可，非他。”如是说。即是说，作为进入（菩萨戒）之所依补特伽罗，必须是具有别解脱戒七种中的任何一种，且已得愿并发愿未失坏者。一般来说，关于别解脱戒，在《毗奈耶广释》（Vinayavibhāṣā Samudra）和《俱舍论》（Abhidharmakośa）等论典中，列举了近事男、近事女二者，沙弥、沙弥尼二者，比丘、比丘尼二者，式叉摩那为七，八关斋戒为八。此处，从式叉摩那以上，别解脱戒七种之律仪被视为菩萨戒之所依，故排除“恒常”之八关斋戒，即仅限一日一夜之律仪。除菩萨戒之外，凡具有尽寿别解脱戒七种中任何一种者，才有资格受持和获得菩萨戒。若不具备别解脱戒七种中任何一种，则不具备此等资格。对此，霞惹瓦尊者说：“进入之所依，即是决定之别解脱戒。”即是说，未曾说在发愿之时必须依止别解脱戒，是因为考虑到某些菩萨可能采取不舍弃武器，不从损害他人中退还等方式来守护佛陀的教法。但在承诺进入（菩萨道）之后，则不可如此，因为所有这些的决定都在涅槃中。在《教诫国王经》中所说的意义也是如此。对此，若思考“这是生起之所依，还是安住之所依”，以及“不稳固者不应作为稳固之所依”，以及“所为之事也不一致，故不是所依”等，则只有臆想而已。如是考察后，若不知如何实践，则毫无必要。同样，若如是考察，则所有密咒都无法实践。班智达阿毗耶迦罗说别解脱戒不是所依，如同语自在称一样，这是在维护邪说。对于初学者来说，可能会出现过失。出现后，若不采取补救措施，而维护邪说，则非常不合理。有些人认为，在受持菩萨戒之时，别解脱戒会发生转变，因此，那时会一直到菩提心为止。
English
"It is possible only for those who have the fortune, not for others." It is said. That is, the person who is the basis for taking the entrance (Bodhisattva vow) must be one who possesses any of the seven types of individual liberation vows and has obtained the aspiration and has not lost the vow. In general, regarding individual liberation vows, in the Vinayavibhāṣā Samudra and the Abhidharmakośa, etc., are listed the male and female lay devotees, the male and female novices, the male and female monks, the probationary nun as seven, and the eight precepts as eight. Here, from the probationary nun upwards, the vows of the seven types of individual liberation are taken as the basis for the Bodhisattva vows, so the vow of the eight precepts, which is limited to one day and one night, is excluded. Other than the Bodhisattva vow, those who possess any of the seven vows of individual liberation for as long as life lasts have the fortune to take and obtain the Bodhisattva vow. If one does not possess any of the seven types of individual liberation vows, then one does not have such a fortune. Regarding this, Sharawa said, "The basis for entering is the definitive individual liberation vow." That is, it was not said that one must rely on individual liberation vows at the time of aspiration, because it is considered that some Bodhisattvas may protect the Buddha's teachings by adopting a method of not abandoning weapons and not refraining from harming others. However, after committing to entering (the Bodhisattva path), this is not permissible, because the determination of all of these is in Nirvana. The meaning stated in the Sutra of Advice to the King is also the same. Regarding this, if one thinks, "Is this the basis for arising or the basis for abiding?" and "An unstable one should not be the basis for a stable one," and "The purposes are also inconsistent, so it is not a basis," then there is only speculation. If one does not know how to practice after examining it in this way, then there is no need. Similarly, if one examines it in this way, then all secret mantras cannot be practiced. Pandit Abhayakara says that the individual liberation vow is not necessary as a basis, like Vagishvarakirti, this is protecting a bad doctrine. For a beginner, mistakes may occur. If one does not take remedial measures after they occur, but protects a bad doctrine, then it is very unreasonable. Some people think that at the time of taking the Bodhisattva vow, the individual liberation vow is transformed, so at that time it will last until the essence of enlightenment.
Tibetan
གནས་པ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ཡང་གནས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་བས་ཤོར་ཡང་བླང་དུ་བཏུབ་པ་བཞིན་དུ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་གནས་གྱུར་པ་དེ་ལ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ནས་ཤོར་ཡང་བླང་དུ་བཏུབ་ཟེར་བ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཕམ་པ་བྱུང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བླངས་ནས། དེ་ནས་སོ་སོར་ཐར་པ་ཡང་བསྐྱར་བའི་ལག་ལེན་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་བྱུང་བར་གདའ་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན། དགེ་བཤེས་སྟོན་པའི་ཞལ་ནས། སོ་སོར་ཐར་པ་གནས་པའི་དུས་དང་གཏོང་ཐོབ་ཀྱང་སོ་སོར་ཐར་པ་ཉིད་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན། སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་བསྐྱར་བ་མེད། ཤིང་ཏཱ་ལ་མགོ་བཅད་པ་དང་འདྲ། དགེ་སློང་བཞིན་དུ་དགེ་ཚུལ་ལའང༌། །ཕྱི་ནས་སྡོམ་སྐྱེའི་སྐལ་བ་མེད། །ཅེས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་གསུང་བར་གདའ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ནས་སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་བརྟེན་པར་འདོད་ནས་དགེ་བསྙེན་དུ་བསྐྱར་བ་གདམས་ངག་ལས་འབྱུང༌། སོ་སོར་ཐར་པ་རྟེན་དུ་དགོས་པ་ཡང་འདིར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་ཏེ་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་གཉིས་ཀའི་རྟེན་དུ་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས། འོ་ན་ཤི་འཕོས་ཙ་ན་གཏོང་ཚོད་ནི་གང༌། རྟེན་དུ་གནས་ཚོད་ནི་གང་ཡིན་སྙམ་ན། བཅས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བའི་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་མ་བྲེགས་པ་དང་གོས་དཀར་པོ་གོན་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་ཤི་འཕོས་པ་ན་གཏོང་བ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཐོང་ན་འགྲོ་བ་གཞན་དུའང་སྐྱེ་བ་བཞེས་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ནི་གླིང་གསུམ་པོའི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་དེ་དུས་རྟག་ཏུ་གནས་པ་མིན། རྟེན་དུ་གནས་ཚད་སྙིང་བརྩེ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞན་ལ་གནོད་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་ལས་ལོག་པ་དེ་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་ཇེ་འཕེལ་དུ་གནས་པ་ཡིན། ད0ེར་ན། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ཞག་བདུན་དུ་འབྲུ་མར་གྱི་སྣོད་དུ་སྦྱིང་བ་མཛད་ནས་ཞལ་ཐོན་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་མཛད་པའི་དམ་བཅའ་མཛད་པ་དེ་སློབ་དཔོན་འཇུག་པ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཡིན་པས་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཏེ། ཞག་བདུན་འདས་པ་ན། དེ་བཏང་བས་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་བཏང་བར་ཡང་མི་འགྲོ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་གནས་པས་དམ་བཅའ་དེ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། དགེ་སློང་དང་དགེ་ཚུལ་ཀུན་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན། རང་བཞིན་སྔར་བསྟན་པ་དེ་ཡིན་པས་གནས་སྐབས་བཏ
Chinese
如是，别解脱戒也安住。如菩萨戒，若犯根本罪而失坏，仍可重受。如是说，别解脱戒，若此已安住者，犯根本罪而失坏，仍可重受。又，出家众若失败，受菩萨戒后，又重新修持别解脱戒，此等情况亦有发生，然皆非是。格西敦巴云：别解脱戒安住之时及舍受之法，皆如别解脱戒中所说。若犯别解脱戒之根本罪，则出家众不得重受，如断首之棕榈树。如比丘，比丘尼亦然，之后无得戒之分。如是说。出家众若犯根本罪，欲依别解脱戒而重受居士戒，此乃口诀所出。别解脱戒必须作为所依，亦如是说，乃是生起与安住二者之所依。若然，死亡之时，舍戒之量为何？作为所依之安住量为何？如是思之。以制立之威力所生之不剃发须，及着白衣有过等，此等乃是死亡时所舍。菩萨若见众生之利益，亦于他道受生。出家众乃是三洲之男女性之所依，故出家众非恒时安住。作为所依之安住量，乃是以慈悲之威力，从根本上断除对他人之损害，此无论生于何处，皆增长安住。例如，导师世亲于七日内浸于油器中，立誓不中断说法，导师无著认可此事，乃是摄善法戒。七日过后，舍弃此事，亦非舍弃摄善法。摄善法安住，故此誓言亦非恒时安住。比丘与比丘尼皆是别解脱之位，自性如前所说，故舍弃此位。
English
As it is, the Pratimoksha vows also abide. Like the Bodhisattva vows, if one commits a root downfall and loses them, one can still retake them. Likewise, it is said that if the Pratimoksha vows, once established, are lost due to a root downfall, they can still be retaken. Furthermore, there are instances where ordained individuals, having failed, take the Bodhisattva vows and then resume practicing the Pratimoksha vows. However, these are not all correct. Geshe Tonpa said: The time for the Pratimoksha to abide and the method of relinquishing and receiving it are as explained in the Pratimoksha itself. If one commits a root downfall of the Pratimoksha, the ordained cannot retake it, like a palm tree with its head cut off. Like a Bhikshu, so too for a Bhikshuni, there is no opportunity to take vows again afterward. Thus it is said. If an ordained individual commits a root downfall and wishes to rely on the Pratimoksha and retake the Upasaka vows, this comes from the instructions. The Pratimoksha is necessary as a basis, as it is said here, it is necessary as the basis for both arising and abiding. If so, what is the measure of relinquishing at the time of death? What is the measure of abiding as a basis? Thus one might think. The things that arise from the power of the precepts, such as not shaving hair and beard, and the fault of wearing white clothes, etc., are what are relinquished at the time of death. Bodhisattvas, seeing the benefit of sentient beings, also take birth in other realms. The ordained state is the basis for men and women in the three continents, so the ordained state does not abide forever. The measure of abiding as a basis is that by the power of compassion, turning away from harming others at the root, wherever one is born, it abides increasingly. For example, Master Vasubandhu immersed himself in a vessel of sesame oil for seven days and made a vow not to interrupt his teaching. Master Asanga approved of this, which is the discipline of gathering virtuous dharmas. After seven days, relinquishing this does not mean relinquishing the gathering of virtuous dharmas. Because the gathering of virtuous dharmas abides, this vow also does not abide forever. Bhikshus and Bhikshunis are all in the state of Pratimoksha. The nature is as previously explained, so relinquishing this state...