Tibetan
་དེ་བསྐྱེད། བནྡེ་ཞིག་བྱ་སྙམ་པ་ལ་ཨ་ཁུ་བཙུན་པས་མ་སྟེར་ཟེར་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད། སྲུང་སྡོམ་དང་བྱེད་པ་ཀུན་ལ་ཡང་སང་གནངས་ནད་བུ་ཞུགས་ཏེ་མཆིའོ་ཞེས་ཟེར། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་བཟོད་པ་ལ་བསྐྱེད་དེ། དེ་སྒོམ་པ་ཞིག་ཡོད་ན་བོང་རྐུན་པས་ཀྱང་བོང་བདག་ལ་བྱ་རྒྱུ་ཡིན། ངན་པ་བརྒྱ། རུལ་པ་སྟོང་དེ་ལ་གཅིག་མི་ནུས་པ། ཆུ་སྔར་འབབ་ཕྱི་འབབ་ནི་ཕྱིས་འབབ་མང༌། བེར་ཀ་ལན་མེད་ནི་ཇེ་མང་ཡོང༌། སྟོན་མོ་ལེན་མེད་ནི་ཇེ་ཉུང་འགྲོ་ཟེར་ནས་ཡོང༌། དགེ་བཤེས་ཆེན་པོ་པུ་ཏོ་བ་ཉན་པོ་ན་བཞུགས་དུས་སུ་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཡོན་ཏན་འདྲ་བ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་བས་འགྱོད་པ་ཨེ་ཅང་ཡང་མི་བསྐྱེད་གསུངས་ཏེ། མི་བསྐྱེད་པ་ཅི་མ་ཚད་བརྩོན་བརྩོན་པོའམ་སྒོམ་སྒོམ་པོ་ཞིག་ཡོད་ན་དེས་ལས་ཀ་དང་ལ་ཨེན་ཙམ་ཞིག་མ་སླེབས་པས་འདིས་བསྟན་པ་འཇིག་གནས་འཇིག་དགོན་པ་འཇིག་ཟེར་ནས་ཡོང༌། ལ་ལ་སྤྱན་སྔ་ལ་ཟེར་བ་བཞིན་དུ་ཕྲག་དོག་གིས་ཀྱང་འགྱོད་པ་བསྐྱེད། ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩ་བ་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ་བཟང་འདུན་བགྱིས་པས་ཆོས་ཉན་པ་ལ་མི་འགྲོ་བའི་བཅའ་བ་བགྱིས་ཟེར་ནས་ཡོང༌། དེའི་གཉེན་པོར་རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་ལམ་ལ་དགོད་ཅིང་སྨིན་པར་བྱ། རེ་ཞིག་ཐར་པའི་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པ་དག་ཀྱང་བདེ་འགྲོའི་རྒྱུ་ལ་དགོད། མཐར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་ལ་སྨིན་པར་བྱ། རེ་ཞིག་དུས་ལ་བཞེས་པ་དག་ཀྱང་བསམ་པས་རྗེས་སུ་བཟུང༌། དགེ་བ་ལ་ཞུགས་པ་དག་གི་གྲོགས་བྱ་གཟེངས་བསྟོད་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་དེ་དག་ཉིད་དགེ་བ་ལ་ཞུགས་ནས་འདུག་པ་ལས་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་མི་ཡོང༌། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་མ་བརྒལ་བ་བསྒྲལ་བ་ལ་སོགས་པར་དམ་བཅས་པ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡང་དེ་ཡིན། ཡུམ་གྱི་ལམ་ཤེས་པའྀ་བྱེད་པ་ཡང་སེམས་ཅན་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་གསུངས། དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་ལ་བྱིས་པ་ཆང་ཆུང་དག་གིས་མེ་ཏོག་རྙང་རྙིང་ཆུན་པོ་རེ་ཕུལ་བ་ཀུན་ལ་ཡང་རང་ཅག་ཕ་སྤད་སངས་རྒྱས་སུ་སྨོན་ལམ་གདབ་གསུང་གིན་བསྔོ་བ་མཛད། ད་ལྟ་ཧན་ནེ་ཧན་ནེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡང་བཏུབ་པ་ཡིན། སང་གནངས་ཅག་ཅག་པོར་སོང་ཙ་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་སངས་རྒྱས་སུ་བསྔོ་ཡེ་ནུས་པ་ཡོང་བ་ཡིན་གསུངས་པར་གདའ། དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་འཆོར་བའི་རྒྱུ་ལས་དང་པོ་ལུས་ངག་ཏུ་ཐོན་མི་དགོས། ཕྱི་མ་བཞི་ལུས་ངག་ཏུ་ཐོན་དགོས་ཏེ། དེར་ཐོན་ནས་ཐུན་ཚོད་ལས་འདས་ན་གཞན་གྱིས་མ་ཚོར
Chinese
从而生起（后悔）。想要做一个班迪（和尚），阿库尊巴说不给，从而对戒律生起后悔。对于守护誓言和所有行为，也说“明天后天生病了就去”。特别是在忍耐方面生起（后悔），如果有一个修行者，那么偷驴贼也会对驴主做（坏事）。一百个坏人，一千个腐烂的，一个都不能对付。水先流后流，是后流的多。贝嘎（一种布料）不还，就会越来越多。宴会不拿，就会越来越少，这样说。格西大德布多瓦在年波居住的时候，对于精进等等，认为是一种功德，所以说一点也不生起后悔。不仅不生起，如果有一个精进者或修行者，因为他没有完成工作，所以说这个人会毁灭佛法，毁灭寺庙。有些人像对（上师）眼前的（人）说一样，也因为嫉妒而生起后悔。智慧的根本是听闻，因为做了好的愿望，所以说做了不去听法的规定。为了对治它，要将三种姓的道安立并使其成熟。暂时没有成为解脱之器的人，也要安立在善趣之因上。最终也要使一切都在大乘上成熟。暂时在时间上接受的人，也要用心来跟随。对于进入善法的人，要做朋友，赞扬，随喜等等。如果这样做，那么他们进入善法后就不会生起后悔。在生起菩提心的时候，因为发誓要度化没有度化的众生等等，所以菩萨的事业也只是如此。经中说，通达般若波罗蜜多的行为也是使众生成熟和解脱。格西仲巴，小孩子们供养一些旧的、成束的花，（格西仲巴）都说“我们父子要发愿成佛”，这样作回向。现在对于含内含内（指不专心），无论如何也是可以的。明天后天变得虚弱的时候，就说能不能把善根回向给佛。像这样，对于菩提心退失之因，首先身语上不要显现。后面的四种需要在身语上显现。在那里显现后，如果超过了时间，别人就没有察觉。
English
Thereby generating (regret). Thinking of becoming a Bande (monk), Akuzunba said no, thereby generating regret for the precepts. Regarding guarding vows and all actions, they also say, "Tomorrow or the day after, I'll be sick and go." Especially generating (regret) in terms of patience, if there is a practitioner, then even a donkey thief will do (bad things) to the donkey owner. One hundred bad people, one thousand rotten ones, one cannot deal with. Water flows earlier and later, the later flow is more. Berka (a kind of cloth) not returned, it will become more and more. Feast not taken, it will become less and less, they say. When the great Geshe Putowa was residing in Nyenpo, he saw diligence and so on as a kind of quality, so he said that he would not generate any regret at all. Not only not generating it, if there is a diligent person or a practitioner, because he has not completed the work, they say that this person will destroy the Dharma, destroy the monastery. Some, like saying to the (teacher's) face, also generate regret because of jealousy. The root of wisdom is hearing, because good wishes have been made, so they say that they have made a rule not to go to listen to the Dharma. To counteract it, establish the path of the three lineages and make them mature. Those who have not yet become vessels of liberation, also establish them on the cause of happy migrations. In the end, also make everything mature on the Great Vehicle alone. Those who are temporarily accepted in time, also follow them with your mind. For those who have entered virtue, be friends, praise, rejoice, and so on. If you do this, then they will not generate regret after entering virtue. At the time of generating Bodhicitta, because you have vowed to liberate those who have not been liberated, etc., the work of a Bodhisattva is only that. The Sutra says that the action of understanding the Prajnaparamita is also to mature and liberate beings. Geshe Tonpa, when small children offered some old, bundled flowers, (Geshe Tonpa) would say, "May we father and son aspire to become Buddhas," and make dedications in this way. Now, for Hanne Hanne (referring to being inattentive), it is possible in any way. When tomorrow or the day after becomes weak, they say, "Can we dedicate the roots of virtue to the Buddha?" Like this, for the cause of the loss of Bodhicitta, first, it is not necessary to manifest in body and speech. The latter four need to manifest in body and speech. After manifesting there, if it exceeds the time, others will not notice.
Tibetan
་བར་རང་གཅིག་པུས་ལྐོག་ཏུ་བྱས་ཀྱང་འཆོར། ཐུན་ཚོད་ཀྱི་ནང་དུ་གཉེན་པོས་སླེབས་ན་བཤགས་པ་ཕྱིས་བྱས་ཀྱང་ཆོག དེ་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་འགྲུབ་ན་ཤིན་ཏུ་ལེགས། དེ་ཡང་དགེ་བཤེས་ཆེན་པོ་པུ་ཏོ་བས་སྔར་ཀུན་གང་ཟག་ལ་ཡང་རུང་དཀོན་མཆོག་གི་སྔར་ཡང་རུང་གསུངས། ཕྱིས་ཀུན་དཀོན་མཆོག་གི་རྟེན་དགོས་གང་ཟག་མི་དགོས། རྟེན་གྱི་མདུན་དུ་མཆོད་པ་སོ་མ་ཡང་བཤམས། ཕྱག་བཙལ་མཆོད་པ་ཕུལ་ལ་དགེ་སློང་ཉེས་བྱས་བཤགས་པ་བཞིན་དུ་བཤགས། དེ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་མདོར་བསྡུས་པ་ཡང་བྱ་གསུངས། སྤྱན་སྔ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡང་གཏོང་བའི་རྒྱུ་དྲུག་ཡིན་གསུངས། དེས་ཀྱང་གཏོང་བ་གསང་ཆེན་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་ཏེ། དེ་སེམས་ཅན་བློས་སྤོང་གི་ནང་དུ་འདུ། མ་སྐྱེས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཏུ་བློས་སྤངས་པ་ཡིན་པས་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐུན་ཚོད་མེད་གསུངས། སྔོན་དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་ལ་ལྔ་པོ་དེས་སེམས་བསྐྱེད་ཉམས་པར་བྱེད་པ་ལས་གཏོང་བ་མ་ལགས་མཆི་ན་ཟེར་གྱིན་ཞུ་བ་ཀུན་ལ། མིང་དུ་མི་གཏོང་བ་བས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་འདོགས་ནའང་ཐོགས། དངོས་མེད་དེ་ལྔ་བྱུང་ནས་ཐུན་ཚོད་ལས་འདས་ན་སྔར་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱི་མར་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དེ་དག་གི་ནུས་པ་ཡིན་གསུངས། འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གསེར་དངུལ་ཞོམ་པ་དང་འདྲ། ཕྱིས་སོར་ཡོད་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལམ་སྙམ་ན་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། གཞི་ནས་སྟོབས་བཞིས་སྡིག་སྦྱངས་ཚོགས་བསགས་པས་བསམ་པ་སོར་ཚུད་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་དང་མི་འདྲ་སྐྱེ་བའི་སྐབས་ཡོད་བྱ་བ་ཡིན། ཤོར་མ་ཐག་ཏུ་བླངས་པས་མི་སྐྱེ། ལྔ་པོ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོར་དུས་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྦྱང༌། ཕྱོགས་བཅུ་ནམ་མཁའི་མཐས་གཏུགས་པའི། །འགྲོ་བ་ཉོན་མོངས་ལས་གྲོལ་བར། །དམ་བཅས་གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱང༌། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ལས་མ་གྲོལ་བར། །བདག་གི་ཚོད་ཀྱང་མི་ཤེས་པར། །སྨྲ་བ་ཇི་ལྟར་སྨྱོན་པ་མིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་དུ་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་སྒོམ། ཁས་བླངས་ཉམས་འོག་ཏུ་མ་ཚུད་ན་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་ཀྱང་སྒོམ། ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་བློ་ལ་སྐྱེ་རྒྱུ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཡེའི་སེམས་བསྐྱེད་གྱིས་དང་བསོད་ནམས་ཆེ་ལ་བསྲུང་རྒྱུ་མེད་པ་ཟེར་ཏེ། བསོད་ནམས་ཆེ་བ་རབ་ཡིན་བསྲུང་རྒྱུ་མེད་པ་མིན་བསླབ་བྱ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལ་སློབ་དགོས་པ་ཡིན། ཞི་བའི་ལྷས་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ཙམ
Chinese
即使独自一人秘密地做也会失去。在规定的时间内，如果敌人来了，之后忏悔也可以。如果在那时完成，就非常好。对此，格西钦波博朵瓦以前说，无论是对任何人，还是在供奉三宝之前都可以。之后，一切都需要三宝的所依，不需要人。在所依的前面，也要摆设新鲜的供品。礼拜供养后，像比丘忏悔罪过一样忏悔。然后，也要做简略的发心仪轨。面前尊者说，这是舍弃声闻发心的六个原因。因此，舍弃是出自大秘密方便善巧的经部。它属于以心舍弃有情之中。如果没有生起，因为一切有情同时被舍弃，所以因为没有所依，就没有规定的时间。以前格西敦巴对所有说这五者会使发心退失，而不是舍弃的人说，即使不称为舍弃，也是增长的因。如果这五个实际存在，并且超过了规定的时间，据说它们具有使先前生起的一切在之后不再生起的力量。那么，菩萨戒就像金银熔化一样，之后又说仍然存在，这难道不矛盾吗？即使认为矛盾，也不矛盾。从根本上通过四力忏悔罪业，积累资粮，如果想法恢复，就和别解脱戒不一样，有生起的机会。刚失去就取回不会生起。作为所有这五者的对治，要经常修习对有情的慈悲。 十方虚空边际处， 有情从烦恼中解脱， 立誓如果自己也， 没有从烦恼中解脱， 不知道自己的能力， 说话怎能不是疯子？ 像这样修习羞耻和惭愧。如果没有陷入誓言的过失，也要修习堕入恶趣等过患。仅仅发誓是不够的，必须在心中生起。有些人说，做耶的发心，功德大而且没有需要守护的，说功德大是最好的，但不是没有需要守护的，需要学习那五个学处。寂天仅仅是希望利益众生。
English
Even if done secretly by oneself, it is lost. If an enemy arrives within the allotted time, confession can be done later. If it is accomplished within that time, it is very good. Regarding this, Geshe Chenpo Putowa said that it can be done either to any person or before the Three Jewels. Later, everything needs the support of the Three Jewels, not a person. Fresh offerings should also be arranged in front of the support. After prostrating and making offerings, confess like a monk confessing transgressions. Then, a brief ceremony of generating bodhicitta should also be performed. The Venerable One said that this is the six reasons for abandoning the shravaka's bodhicitta. Therefore, abandonment is stated in the sutra of great secret skillful means. It belongs to abandoning sentient beings with the mind. If it has not arisen, since all sentient beings are abandoned at once, there is no allotted time because there is no support. Previously, Geshe Tonpa said to all those who said that these five cause the decline of bodhicitta, not abandonment, that even if it is not called abandonment, it is a cause for increase. If these five actually exist and exceed the allotted time, it is said that they have the power to prevent everything that arose earlier from arising later. Then, is it not contradictory that the bodhisattva vows are like melting gold and silver, and later it is said that they still exist? Even if it is thought to be contradictory, it is not contradictory. From the beginning, through the four powers, purify sins and accumulate merit, and if the intention is restored, it is different from individual liberation vows, there is a chance of arising. Taking it back immediately after losing it will not arise. As an antidote to all these five, constantly cultivate love and compassion for sentient beings. In the ten directions, reaching the edge of space, Sentient beings are liberated from afflictions, Having vowed, if I myself also, Am not liberated from afflictions, Not knowing my own capacity, How can speaking not be madness? Like this, meditate on shame and embarrassment. If one has not fallen into the fault of vows, one should also meditate on the faults of being born in the lower realms, etc. It is not enough to just make vows, something must arise in the mind. Some say, do the bodhicitta of "ye," the merit is great and there is nothing to protect, saying that great merit is the best, but it is not that there is nothing to protect, one needs to learn those five trainings. Shantideva only wished to benefit beings.