Tibetan
ཕགས་པ་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ལུང་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་སྲུངས་ཀྱི་དབུ་སྐྲ་དང་སེན་མོའི་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟིགས། ཉེ་བར་འཁོར་ལ་དེ་ལ་བལྟོས་ཞེས་སྨྲས། མཐོང་ལགས་ཞེས་ཞུས་པ་དང༌།དེའི་ཡན་ལག་སྨད་ལྔས་ས་ཇི་སྙེད་ནོན་པའི་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོར་ཐུག་པའི་བར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པའི་སྟོང་འགྱུར་གྱི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས།འོ་ན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་མང་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ་ནི་ཉུང་ན། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་གང་དུ་མཆིས་པ་ལགས་ཞུས་པ་ལ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཟླ་འོད་ལ་བརྟེན་ནས་ཟད་པ་ཡིན་པར་གསུངས་པས་གྲོགས་པོ་ནང་སྨྲས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ཁོ་ན་གལ་ཆེ། དེ་བས་ན་དགེ་བཤེས་ཆེན་པོ་པུ་ཏོ་བ་ཡང་སྔར་ཀུན་ན་དངོས་པོ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་པ་ཞིག་དགོས་གསུངས་པ་ལ། ཕྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དམ་བཅས་པ་ཞིག་ཡིན་ན། སྐྱེས་རུང་མ་སྐྱེས་རུང༌། སྐྱེས་ནས་ཤོར་རུང་མ་ཤོར་རུང་འདྲ་བྱ་བ་ཁོ་ན་གསུངས་ཤིང༌། ཞེ་སྡང་གི་ཚོད་སྐྱོན་བརྗོད་ཀུན་ནས་སློང་ནུས་ཚོད་དེ་ཡིན་གསུངས། སྐྱོན་འཇིག་རྟེན་པའི་མཁྱེན་པ་ཆུང་བ་ཞིག་ལགས་ཟེར་བ་དེ་ཀུན་ཙམ་ཡན་ཆད་འདྲ།དེའི་གཉེན་པོ་དེ་ལ་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སྐྱེད་པ་ཡང་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པ་ལ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཐ་དད་མེད། དེའི་འཕྲིན་ལས་མཛད་པའི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ཏེ་ཟླ་བ་ཚེས་པ་དང་འདྲ། སངས་རྒྱས་དངོས་མེད་བྱ་བ་ཡང་མི་ཤེས་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་ན་ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་སྟོན། ཡོན་ཏན་དངོས་པོ་ལ་བདེན་རྫུན་ཚུ་རོལ་མཐོང་བས་མི་ཤེས་པས་རང་གི་བློ་ལ་སྣང་ཚོད་སྒྲོག་ཚོད་སྒྲོ་མ་བཏགས་སྐུར་བ་མ་བཏབ་པར་བརྗོད། སྐུར་བ་བཏབ་ན་སྡིག་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཡིན། སྒྲོ་བཏགས་ན་ཡང་ཕྱར་ཀ་བཏང་བར་འགྲོ། ཕྱོགས་བཞིར་སོང་ནས་བརྗོད་མི་དགོས་པར་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་གང་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་དེར་བརྗོད། དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མདོ་ལས། འཕགས་པ་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གང་ལ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་དབང་པོ་རྣམས་མཆིས་པ་དང་མ་མཆིས་པ་འཇུག་པ་བདག་ཅག་ལ་མ་མཆིས་པས། དེང་སླན་ཆད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོན་པར་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བགྱིའོ་ཞེས་ཐུགས་དམ་བཅས་པ་བཞིན་དུ་དམ་བཅའ་བར་གོ་ར་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་དགོས། རང་ཅག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་མིན་མི་ཤེས། ནང་རྡོལ་ལ་ཁད་པའི་སྨིན་པར་འདུག་པས། ཕྱི་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་བར་ངེས་པའི་ལས་ངན་གྱིས་བསྒྲིབས་ནས་མ་སྨིན་པར་སྣང་བ་རང་གིས་ཀྱང་མི་ཤེས་པ་ཐལ་བར་གཡོགས་པའི་མེ་འདྲ་བ་ཡང་སྲིད། ཁྱད་པར་ཅན་རང་གི་སྣང་བ་ལ་དམན་པར་སྣང་བ་ཡང་སྲིད།དགོས་པའི་དབང་གིས་དམན་པར་སྟོན་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་སྦེད་པ་ཡང་སྲིད། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཡང་དབྱེར་མེད། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་མཛད་པ་ཡིན། དེ་གཉིས་ཐུབ་ན་བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་གང་ཟག་ལ་བརྟེན་པའི་གནོད་འགྱུར་གྱི་ཆོས་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་ཡོང༌། གསུམ་པ་ནི། ཡུལ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ལ་གཡོ་སྒྱུ་བྱ་བའི་བསམ་པས་སྦྱོར་བ་གཡོ་སྒྱུ་བྱས་ནས་ཐུན་ཚོད་ལས་འདས་ན་བསླུ་ཐུབ་རུང་མ་ཐུབ་རུང་སེམས་བསྐྱེད་འཆོར། གཡོ་སྒྱུའི་ཚོད་བང་བ་ཡེ་འབྱུང་གིས་རག་མར་གཏོང་བ་ལ་སྟོད་ལུང་གི་གྱབས་བྱས་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཐུན་པར་གསུངས་ཏེ། དེ་ཚོད་ནི་མི་བྱེད་པར་རང་ཡང་མི་ཡོང་བར་སྣང༌། ཕུགས་སུ་རང་འདོད་ཅིག་འཁྲིས་ན་གདན་ཁ་ལ་བཞག་ཇ་དང་སྣུམ་བག་དང་མངར་བག་དང་འདྲེན་པའི་དུས་ན་ཡང་གཡོ་སྒྱུ་བྱེད་བསྔོ་བར་འགྲོ་བའི་ཉེན་ཡོད། རང་འདོད་མེད་པར་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་ཁོ་ནས་བསད་ཀྱང་སྡིག་མི་ཡོང་གི་སྟེང་དུ་བསོད་ནམས་མང་པོ་འཕེལ་བ་ཡང་ཡོད་པས་གུ་བདེ། རང་དོན་དང་གཞན་དོན་ཤ་ཁ་དབྱེ་ས་འདི་ཁོ་ན་ཡིན། ཚེ་འདིའི་རྣམ་རྟོག་ཅིག་འབྲེལ་མ་ཆོད་ན་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་འདི་ཀུན་བསྲུང་དཀའ། དེའི་གཉེན་པོ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གཡོ་སྒྱུ་མེད་པར་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་ལ་འགོད་པར་འདོད་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དུས་རྟག་ཏུ་སྦྱང་སྟེ། ཕན་པ་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་བདེ་བ་འདི་ལ་ཞེས་སམ། ཡང་ན་ཕན་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཞེས་ཀྱང་བཤད་དེ་ཕན་པ་ཡུན་རིང་པོར་བདེ་བ་ཐང་བའི་དོན་ཡིན། བཞི་པ་ནི། གཞན་འགྱོད་པའི་གནས་མ་ཡིན་པ་དགེ་བ་བྱེད་པ་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པའི་བསམ་པས་དེའི་སྦྱོར་བ་བྱས་ན་དེ་སྐྱེས་རུང་མ་སྐྱེ་རུང་ཐུན་ཚོད་ལས་འདས་ན་སེམས་བསྐྱེད་འཆོར། དགེ་བ་གང་ན་ཡང་གང༌། འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ན་ཡང་རུང་སྟེ། འགྱོད་པ་ཡང་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་པས་བསྐྱེད། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་རང་གི་ཚུལ་ཉེ་ཞིག་སྦྱིན་གཏོང་འདྲ་བ་ཆེ་རབ་ཅིག་བྱེད་པ་མཐོང་ན་དེ་རང་གི་བློས་མི་ནུས་པས་ཤ་ཚ་ཚ་སྐད་ཕྱག་ཡངས་ནི་བཟང་སྟེ་འོ་བརྒྱལ་ཏེ་མཆིའོ། །རྒས་ཙ་ན་མི་མཆིའོ། །ན་ཙ་ན་མི་མཆིའོ་ཟེར་ནས
Chinese
出自《圣者一切有部律藏》中记载：世尊看见有人礼拜迦叶佛的发塔和指甲塔，世尊对近侍阿难说：“你看看那个人。”阿难回答说：“看到了。”世尊说：“那人以五根所触及的土地，乃至到达金轮之间的所有微尘数量，将获得比这数量多一千倍的转轮王的果报。”阿难又问：“如果礼拜的人多，而转轮王的果报少，那么善根存在于何处呢？”世尊回答说：“这是因为梵行依靠月光而耗尽。”因此，朋友之间说，不变的事物才是最重要的。因此，格西大德布多瓦也说，过去在一切事物上都需要菩萨。后来，如果有人发誓要证得一切智智，那么无论是否出生，无论出生后是否退失，都应该保持平等之心。他还说，嗔恨的程度足以引发一切过失的言论。有人说，过失就像世间人浅薄的智慧一样，仅限于此。对此的对治方法是，生起对导师佛陀的敬意，即使不是佛陀，也应该生起敬意，因为他和佛陀的身体没有区别。他行事业的原因是共同的，就像新月一样。不了解没有真实的佛陀这件事，如果为了众生的利益，他会以任何形式显现。对于功德，无法通过真假来判断，所以应该如实地说出自己心中的想法，不要捏造或诽谤。诽谤的罪过非常严重，如前所述。即使是捏造，也会导致四处游荡。不必四处宣扬，而应该在四种行为方式中的任何一种行为方式中宣扬。在《勇猛行三摩地经》中记载：圣者大迦叶说：“对于哪些众生具有完全成熟的菩提能力，哪些众生不具有，我们并不了解。从今以后，我们将对一切众生生起导师的敬意。”就像他发誓一样，必须依靠誓言。我们不知道自己是否是菩萨，内心几乎崩溃。
English
From the Vinaya of the Sarvāstivāda School: The Blessed One saw someone paying homage to the hair and nail stupa of the Tathāgata Kāśyapa. The Blessed One said to the attendant Ānanda, "Look at that person." Ānanda replied, "I see him." The Blessed One said, "That person, with the five lower limbs touching the earth, will obtain the reward of a cakravartin king multiplied by a thousand times the number of atoms up to the golden wheel." Ānanda then asked, "If there are many who pay homage, but the reward of a cakravartin king is small, where does the root of virtue reside?" The Blessed One replied, "It is because pure conduct is exhausted by relying on moonlight." Therefore, friends say that only something unchanging is important. Therefore, the great Geshe Potowa also said that in the past, a bodhisattva was needed in all things. Later, if someone vows to attain omniscient wisdom, then whether born or not born, whether lost after birth or not lost, one should maintain equanimity. He also said that the extent of anger is enough to provoke all faults of speech. Some say that faults are like the shallow wisdom of worldly people, limited to that extent. The antidote to this is to generate respect for the teacher Buddha, and even if it is not the Buddha, one should generate respect, because there is no difference between him and the body of the Buddha. The cause of his actions is common, like the waxing moon. Not knowing the fact that there is no real Buddha, if it is for the benefit of sentient beings, he will appear in any form. Regarding merits, one cannot judge by true or false, so one should speak truthfully about what is in one's mind, without fabricating or slandering. The sin of slander is very great, as mentioned before. Even fabrication will lead to wandering around. There is no need to proclaim everywhere, but one should proclaim in whichever of the four modes of conduct one is engaged in. In the Sutra of the Samadhi of Heroic Progress, it is recorded: The noble Mahākāśyapa said, "We do not know which sentient beings have the faculties to be fully ripened into enlightenment and which do not. From now on, we will generate respect for the teacher in all sentient beings." Just as he vowed, one must rely on the vow alone. We do not know whether we are bodhisattvas or not, and our inner selves are on the verge of collapse.
Chinese
因为已经成熟，被注定在未来无数次体验的恶业所遮蔽，以至于自己也不知道显现为不成熟，就像被灰烬覆盖的火焰一样。特别是，殊胜者在自己的显现中也可能显得低下。或者因为需要而示现为低下，也可能隐藏功德。一切众生和佛的自性也没有差别。佛已经摄受。如果能做到这两点，那么《学集论》中所说的所有依赖于补特伽罗的损害之法都不会出现。第三，对于任何众生，以欺骗的意念进行欺骗的行为，如果超过一定的时间，无论能否欺骗成功，都会失去菩提心。欺骗的程度就像耶雄的管家把粗糖变成精制糖，就像斯多隆（现代拉萨市堆龙德庆区）的后墙一样，所有人都说一样。如果不这样做，自己似乎也不会出现。如果最终夹杂着自己的欲望，即使在供养茶、油饼、甜饼的时候，也有可能进行欺骗，从而导致回向出现危险。如果没有自己的欲望，仅仅以利益众生的想法去杀生，不但不会有罪过，反而会增长很多福德，所以很好。区分自利和利他的关键就在这里。如果不能断除今生的分别念，就很难守护这四种黑法。它的对治方法是，对于一切众生，恒常修习没有欺骗、 желающих安置于利益和安乐之中的增上意乐，或者说利益是超越世间的安乐，也可以说是世间的安乐，意思是利益是长久的安乐。第四，对于不是他人后悔之处的善行，如果以生起后悔的想法去做，无论是否生起后悔，如果超过一定的时间，就会失去菩提心。无论是什么样的善行，无论以什么样的方式生起后悔的想法，都会以各种方式生起后悔。特别是，如果看到一个关系亲近的人在做非常大的布施，因为自己没有能力做到，就会感到难过，说：“大手大脚是好，但我很穷困。老了就不能做了，病了也不能做了。”
English
Because it is ripe, obscured by the evil karma that is destined to be experienced countless times in the future, so that one does not even know that it appears as immature, like a fire covered by ashes. In particular, even the superior may appear inferior in his own manifestation. Or, because of need, he may appear inferior, and he may also hide his merits. There is also no difference between all sentient beings and the nature of the Buddha. The Buddha has already accepted it. If these two can be achieved, then all the laws of harm that depend on the individual mentioned in the Compendium of Trainings will not occur. Third, for any sentient being, the act of deceiving with the intention of deception, if it exceeds a certain amount of time, whether or not it can be deceived, will lose bodhicitta. The extent of the deception is like the steward of Yeshe turning coarse sugar into refined sugar, like the back wall of Tölung (modern Doilungdêqên District of Lhasa), everyone says the same. If you don't do that, you don't seem to appear yourself. If one's own desires are ultimately mixed in, even when offering tea, oil cakes, and sweet cakes, there is a risk of deception, which can lead to dangers in dedication. If there is no self-interest, but only the thought of benefiting sentient beings, even killing will not only not be sinful, but will also increase a lot of merit, so it is good. The key to distinguishing between self-interest and altruism lies here. If one cannot cut off the conceptual thoughts of this life, it is difficult to protect all four black dharmas. Its antidote is to constantly cultivate the superior intention of benefiting all sentient beings without deception and wanting to place them in benefit and happiness, or to say that benefit is happiness beyond the world, or it can be said to be worldly happiness, meaning that benefit is lasting happiness. Fourth, for virtuous deeds that are not a cause of regret for others, if one does them with the intention of generating regret, whether or not regret arises, if it exceeds a certain amount of time, one will lose bodhicitta. No matter what kind of virtuous deed it is, no matter in what way the thought of generating regret arises, regret will arise in various ways. In particular, if one sees a close relative making a very large donation, because one is not able to do it oneself, one will feel sad and say, "Being generous is good, but I am poor. I can't do it when I'm old, and I can't do it when I'm sick."