Tibetan
འི་གནས་ལས་བཟློག་པར་ནུས་ཀྱང་མི་ཟློག་སྙམ་པ་ཡིན་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལས་ཐོབ་པ་ཡིན་པས། མིའི་འགྲོ་བ་པ་གཅིག་ཡན་ལག་ཚང་བས་བསད་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལས་ཐོབ་པའི་སྡོམ་པ་གཏོང་བ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལས་ཐོབ་པ་ཡིན་པས། སེམས་ཅན་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་མ་ཉམས་པ་ཉིད་དུ་འདུག་ཀྱང་སེམས་ཅན་གཅིག་བློས་སྤངས་ནས་ཐུན་ཚོད་ལས་འདས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལས་ཐོབ་པ་དེ་སྟོང་སྟེ། ཐ་ན་དུད་འགྲོ་ཕྲ་མོ་ཞིག་སྤངས་ན་ཡང་གཏོང་བས། དེའི་གཉེན་པོར་དུས་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྦྱང་ལ་ཁྱད་པར་དུ་གང་ལ་བློས་སྤོང་ཡོང་བའི་ཉེན་ཡོད་པ་དེ་ལ་དམིགས་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྦྱང༌། དང་པོ་ནས་སུ་དང་ཡང་སྣ་ཐུག་མི་ཡོང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཟོན་བྱ། ད་ལྟ་རང་གི་སེམས་མི་སྣད་པར་བསྲུང་བ་ཁོ་ན་གལ་ཆེ་བའི་དུས་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་སེམས་ལ་རྟེན་པའི་བྱ་བྱེད་ཉིད་ཀྱང་ཉུང་བར་བྱ་ན་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། གཞན་ཕན་བྱེད་པ་བླ་མས་ཚོད་འཛིན་དགོས་པ་ཡིན། དེས་ཚོད་མ་བཟུང་ན་སྙིང་རྗེ་བྱ་མ་ལེགས་ཞེ་སྡང་དུ་འགྲོ་ཉེན་ཆེ་བ་ཡིན། བྱ་བྱེད་མང་ན་སྣ་ཐུག་ཡོང་ཉེན་ཆེ། གལ་ཏེ་སྣ་ཐུག་བྱུང་ན་ཡང་ཁྱད་པར་དུ་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྦྱངས་ལ་ཐུན་ཚོད་ཀྱི་ནང་དུ་འཇམ་ཉལ་གྱིས་ཅི་ཐོངས་བྱེད་དགོས། སློབ་དཔོན་དབང་སིང་རྭ་སྒྲེང་དུ་གཅིག་ལ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་བློ་སྐྱེ་བ་ཞིག་བྱུང་བ་ལ་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་བྱམས་པ་བསྒོམས་པས་ཕྱི་ཉིན་དེ་དང་ཕྲད་ཙ་ན་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་བར་བྱུང་གསུངས་པ་དང༌། དགེ་བཤེས་མང་ར་བས་ཕར་ལ་བཟོད་གསོལ་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་མཛད་པ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་མན་ངག་ཡིན་ཏེ། རང་ཅག་ལ་སྣ་ཐུག་དང་ཡེ་མི་ཡོང་བ་ནི་ནམ་ཡང་མི་ཡོང༌། ཐུན་ཚོད་ཀྱི་ནང་དུ་ཅམ་ཅམ་བྱས་ན་ཉམས་དྲོད་ལེན་གྱི་དགོས་པས་འཐབ་པ་ལ་ཞེ་གནག་པ་ཡིན་ཟེར་ནས་ཡོན་ཏན་དུ་བྱེད་པ་ལ་ཐུན་ཚོད་ཀྱི་ནང་དུ་གཉེན་པོས་བསླེབ་ཡང་དཀའ། དང་པོར་འབྱོར་བ་བརྟགས་ནས་ནི། །བརྩམ་མམ་ཡང་ན་མི་བརྩམ་བྱ། །མ་བརྩམ་པ་ནི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །བརྩམས་ནས་ལྡོག་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། དང་པོ་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བསླབ་བྱ་འདི་ཀུན་ཤེས་པར་བྱས་ལ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་ངེས་པ་ན་གཟོད་དམ་བཅའ་བྱ། ཁས་བླངས་ནས་རྔོ་ཐོག་ཚད་ཀྱིས་མི་འོང༌། བཏུབ་རུང་མི་བཏུབ་རུང་བྱ་དགོས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན། བཀྲིར་མི་བཏུ
Chinese
虽然（佛）说了，即使有能力从（恶）处境中扭转，也不要认为可以不扭转。因为别解脱戒是从一切有情众生处获得的，如果一个肢体健全的人杀死了一个人，就像舍弃了从一切有情众生处获得的戒律一样。菩提心也是从一切有情众生处获得的，即使对其他一切有情众生的慈爱和悲悯没有减弱，但如果舍弃一个有情众生，超过了一定的时间，那么从一切有情众生处获得的菩提心就会落空。甚至舍弃一只小小的动物也会舍弃菩提心。因此，为了对治这种情况，要经常对一切有情众生修习慈爱和悲悯，特别是要针对那些有可能会舍弃的有情众生修习慈爱和悲悯。从一开始就要小心，不要和任何人发生冲突。现在是仅仅守护自己的心不被打扰最为重要的时期，所以即使是基于利他之心的行为也应该尽量减少，更何况其他的呢？利他行为需要上师的控制。如果上师没有控制好，那么慈悲就很容易变成嗔恨。如果行为过多，就很容易发生冲突。即使发生了冲突，也要特别针对那个人修习慈爱和悲悯，并且在规定的时间内尽力以柔和的态度对待。据说，格西（dge bshes）旺辛（dbang sing）在惹珍寺（rwa sgreng，今拉萨市林周县境内）对一个人产生了不悦之感，于是他针对那个人修习慈爱，结果第二天当他遇到那个人时，那个人变得非常令人愉快。正如格西（dge bshes）芒热瓦（mang ra ba）不断地向他人请求宽恕一样，这些都是行动的诀窍。对于我们来说，永远不发生冲突是不可能的。如果在规定的时间内保持沉默，却说这是为了保持修行的热度，因为争吵是嗔恨，并将其视为一种功德，那么即使在规定的时间内用对治法来调伏也是困难的。如（《入菩萨行论》中）所说：首先考察所能及，再决定做或不做。不做是最好的，一旦做了就不要退转。因此，首先要像前面所说的那样，了解所有这些应该学习的内容，并且确定能够将其融入修行之后，再发誓去做。发誓之后，不能以没有效果为借口而放弃。正如（噶当巴格西们）所说，无论能不能做到，都必须去做。不能推卸责任。
English
Although (Buddha) said that even if you have the ability to reverse (a bad) situation, don't think that you can choose not to reverse it. Because the Pratimoksha vows are obtained from all sentient beings, if a person with complete limbs kills another person, it is like abandoning the vows obtained from all sentient beings. The mind of Bodhicitta is also obtained from all sentient beings, so even if the love and compassion for all other sentient beings have not diminished, if you abandon one sentient being and exceed a certain time limit, then the Bodhicitta obtained from all sentient beings will be emptied. Even abandoning a small animal will abandon Bodhicitta. Therefore, to counteract this, you should always practice love and compassion for all sentient beings, and especially practice love and compassion for those sentient beings whom you are in danger of abandoning. From the beginning, be careful not to have conflicts with anyone. Now is the time when it is most important to protect your own mind from being disturbed, so even actions based on the intention to benefit others should be minimized, let alone other things. Helping others needs to be controlled by the Lama. If the Lama does not control it well, then compassion is likely to turn into hatred. If there are too many actions, conflicts are likely to occur. Even if a conflict occurs, you should especially practice love and compassion towards that person, and try to treat them gently within the allotted time. It is said that Geshe Wang Sing had an unpleasant feeling towards someone in Radreng (rwa sgreng, in present-day Lhundrup County, Lhasa), so he practiced love towards that person, and as a result, the next day when he met that person, that person became very pleasant. Just as Geshe Mangrawa constantly asked others for forgiveness, these are the key points of action. For us, it is impossible to never have conflicts. If you remain silent during the allotted time, but say that this is to maintain the heat of practice, because arguing is hatred, and regard it as a virtue, then it is difficult to subdue it even with antidotes during the allotted time. As (in the Bodhisattvacharyavatara) says: First examine what you can do, then decide whether to do it or not. Not doing it is the best, but once you have done it, do not retreat. Therefore, first, as mentioned earlier, understand all these things that should be learned, and only after you are sure that you can integrate them into your practice, then vow to do it. After vowing, you cannot give up on the pretext that it is not effective. As (the Kadampa Geshes) said, whether you can do it or not, you must do it. You cannot shirk responsibility.
Tibetan
བ་པ་ཇོ་འབུམ་ལྟ་བུ་ཡལ་བར་འདོར་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དེ་དེ་ལ་ཡང་བསམ་པས་སྤངས་པའི་གླགས་མེད། རང་གི་སེམས་ལ་སྐྱོན་མེད་ན་ཕ་རོལ་པོ་ལ་སྒྲུབ་ཏུ་མ་བཏུབ་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དེ། ཇོ་བོས་ཛྙཱ་ན་བའི་ཐུགས་དགོངས་བསྐངས་པས་བི་ཀྲ་མ་ལའི་གནས་བརྟན་གྱིས་དུས་རྟག་ཏུ་འཁོན་དུ་བཟུང་བ་ལྟ་བུའམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ལྷས་བྱིན་གཉིས་རྒྱ་མཚོའི་གླིང་ལ་ལུས་གཅིག་ལ་མགོ་གཉིས་པར་སྐྱེ་བ་བཞེས་པ་ནས་དེ་འཁོན་དུ་བཟུང་བ་ལྟ་བུུ་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་རང་གི་སེམས་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་ཞིག་ནི་བྱེད་དགོས། ད་ལྟ་ནི་ཚོ་རིས་ཁོ་ནར་བཅས་པས་ཀྱང་ཁོང་གི་ཚོ་བ་རིལ་གྱིས་བློས་སྤོང་ཉེན་ཆེ་ཞེས་ཤ་ར་བས་གསུངས་ཤིང༌། ཐུན་ཚོད་ཀྱང་དགེ་བཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། རེས་ཉིན་མོ་རིང༌། ཞག་རིལ་པོ་གཅིག་ཐམས་ཅད་དུ་མཉམ་པས་དེའི་དྲུག་ཆ་ཙམ་ཞིག་གི་དུས་འདས་པ་ན་ཡིན། སྐྱ་རེངས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་གསུངས། ལྔ་པ། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤོང་ཞིང་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ལ་བསླབ་པའི་ཆོས་བཞི་ནི། བླ་མ་དང་སྦྱིན་གནས་དང་མཆོད་པར་འོས་པ་བསླུུ་བ། སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཞེ་སྡང་གིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པ། སེམས་ཅན་ལ་གཡོ་དང་སྒྱུས་སྤྱོད་ཀྱི་ལྷག་པའི་བསམ་པས་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་པ། གཞན་འགྱོད་པའི་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་རྣམས་ཡིན་ཅིང༌། དེའི་གཉེན་པོ་དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ནི། སྲོག་གམ་ཐ་ན་བཞད་གད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཡང་རྫུན་གྱི་ཚིག་མི་སྨྲ་བ་དང༌། སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བཞག་ཅིང་ཡོན་ཏན་བདེན་པ་ཕྱོགས་བཞིར་བརྗོད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གཡོ་དང་སྒྱུ་མེད་པར་ལྷག་པའི་བསམ་པས་ཉེ་བར་གནས་པར་བྱ་བ་དང༌། གཞན་དགེ་བ་ལ་འགོད་ཅིང་སྨིན་པར་བྱ་བ། ཁྱད་པར་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྨིན་པར་བྱ་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་དང་སྤང་གཉེན་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ཡང་ཤ་ར་བ་ཆེན་པོའི་ཞལ་ནས། དེ་ལ་དང་པོ་ནི། འགྲེལ་པ་ལས་སྦྱིན་གནས་དང་མཆོད་པར་འོས་པ་ཡང་བླ་མའི་ཆོས་སུ་སྦྱར་ལ། བསླུུ་བ་ཡང་ལྟུང་བ་གླེང་བའི་དུས་སུ་ཁས་མི་ལེན་པར་དབུ་སྐོར་བའི་ངོས་ནས་བཤད་པས་ཅུང་ཞིག་ཡངས་པར་ཡང་ཡོང་བར་ཏེ། གདམས་ངག་ལས་བླ་མ་རང་གིས་ཆོས་འབྲེལ་ཡོད་ཅིང་སྒོས་སུ་གང་ལ་བློ་གཏོད་པ་དང༌། སྦྱིན་གནས་དགེ་འདུན་དུ་ལོང་བ་དང༌། མཆོད་པར་འོས་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་གང་ཟག་ཡོན་ཏན་སྡོམ་ཁྲིམས་ཁས་བླངས་པ་ཡན་ཆད་ཡིན། ཡུལ་དེ་དག
Chinese
像巴巴乔·彭（Baba Jowo Bhum）那样放弃也没有过错，因为对他也没有用思想抛弃的机会。如果自己的心没有过错，那么对于不能使他人信服也没有过错。例如，乔沃（Jowo）满足了智燃那巴（Jnana Pada）的心愿，因此比克拉玛拉（Vikramala）的住持总是怀恨在心。或者，如来佛和提婆达多（Devadatta）在海洋的岛屿上，转生为身体一个却有两个头，因此怀恨在心。所有这些，都必须是自己的心没有过错。现在，仅仅因为被种姓制度所束缚，香拉瓦（Sharawa）说，他们整个种姓都有被完全抛弃的危险。时间方面，格西（Geshe）本人说，有时白天长，整整一天都是一样的，大约六分之一的时间过去了。他说，不需要看曙光。第五，舍弃四种黑法，修习作为其对治的四种白法的四法是：欺骗上师、布施处和应供处；对发菩提心的菩萨说出充满嗔恨的恶语；不以虚伪和欺骗的行为，怀着自私的念头亲近众生；使他人对不应后悔的事情产生后悔。其对治的四种白法是：即使为了生命或开玩笑，也不说谎言；将发菩提心的菩萨视为导师佛陀，并在四方宣扬其真实的功德；不以虚伪和欺骗对待一切众生，而要怀着真诚的念头亲近他们；引导他人行善并使其成熟，特别是使其在大乘中成熟。香拉瓦大师说，这些的定义以及成为舍弃和对治的方式是：首先，在注释中，布施处和应供处也应包括在上师的法中。欺骗也应从不承认过错，而在谈论堕落时进行欺骗的角度来解释，这样会更宽泛一些。口诀中说，上师是自己有法缘，特别是自己信任的人；布施处是僧团；应供处是除了上述之外，发誓遵守功德戒律的人。这些对境。
English
There is no fault in abandoning someone like Baba Jowo Bhum, because there is no opportunity to abandon him with thought. If one's own mind has no fault, then there is no fault in not being able to convince others. For example, Jowo satisfied the wishes of Jnana Pada, so the abbot of Vikramala always held a grudge. Or, like the Tathagata and Devadatta, who were born with one body and two heads on an ocean island, thus holding a grudge. In all of these, one must ensure that one's own mind has no fault. Now, Sharawa said that just because they are bound by the caste system, there is a danger that their entire caste will be completely abandoned. Regarding time, Geshe himself said that sometimes the day is long, and the whole day is the same, and about one-sixth of the time has passed. He said that there is no need to look at the dawn. Fifth, the four dharmas of abandoning the four black dharmas and practicing the four white dharmas as their antidotes are: deceiving the lama, the place of giving, and those worthy of offerings; speaking harsh words filled with hatred to a Bodhisattva who has generated Bodhicitta; not approaching sentient beings with selfish intentions through deceitful and deceptive behavior; causing others to regret things they should not regret. The four white dharmas that are their antidotes are: not speaking false words, even for the sake of life or joking; regarding a Bodhisattva who has generated Bodhicitta as the teacher Buddha, and proclaiming their true qualities in all directions; approaching all sentient beings without deceit or deception, but with sincere intentions; guiding others to virtue and causing them to mature, especially causing them to mature in the Great Vehicle. Sharawa the Great said that the definitions of these and how they become abandonment and antidotes are: First, in the commentary, the place of giving and those worthy of offerings should also be included in the lama's dharma. Deception should also be explained from the perspective of not admitting fault and deceiving when talking about downfall, which would be a bit broader. The instructions say that the lama is someone with whom one has a Dharma connection, especially someone one trusts; the place of giving is the Sangha; and those worthy of offerings are those other than the above who have vowed to uphold the vows of merit. These are the objects.