Chinese
通过修习，智慧逐渐增长，从而断除所有应断之物，最终达到圆满的境界，这被称为佛。如果将法分为三宝，那就分得非常好了。后来，在《大乘庄严经论》中说：“以信心、欢喜和智慧为因，此法是善的。意义具备二者（利益和安乐），容易理解，具备四种功德，宣说梵行。”还说了智慧产生的道理。如果不亲自完全了解此法的意义，那么成为僧团的喇嘛等会进行教导，因此僧团对我们来说也是非常恩重的。即使在那之中，也唯有凡夫僧团才是。通过它也能了解佛的特征，通过它也能增长对法的理解，通过它也能皈依佛，通过它也能进入法的门径。它是众生积累福德的福田，是追求解脱者的引导者，应该经常皈依，无论是口头还是心中都要这样做。至少也要一天三次，夜晚三次。仅仅念诵一句，功德也难以想象。康巴地方的人说：经常皈依是应该做的。现在我们走的时候也要皈依，坐的时候也要皈依，睡觉的时候也要皈依，醒来的时候也要皈依，生病的时候也要皈依，不生病的时候也要皈依。需要经常念诵皈依。那样做会有什么功德呢？现在开始念诵，即使生病的时候，也会自然而然地，啊诺啊诺地念诵：皈依佛！皈依法！皈依僧！如果一开始不习惯，那就不会有。生病时皈依，临终时也会皈依。临终时皈依，中阴身时也会皈依。在中阴身时皈依，来世也会皈依。这样的人不会堕入恶道。如果有人说堕入了恶道，那么因为皈依的缘故，很快就能解脱出来。如果忆念着三宝而死去，那么死亡的时刻就是美好的。如果忆念着三宝而死去，那么死亡的征兆就是美好的。如果忆念着三宝而
English
Through cultivation, wisdom gradually increases, thereby cutting off all that should be abandoned, and ultimately reaching the state of perfection, which is called Buddha. If the Dharma is divided into the Three Jewels, then it is divided very well. Later, in the Ornament of the Mahayana Sutras, it is said: "With faith, joy, and wisdom as the cause, this Dharma is good. The meaning possesses both (benefit and happiness), is easy to understand, possesses four qualities, and teaches pure conduct." It also speaks of the arising of wisdom. If one does not fully understand the meaning of this Dharma oneself, then lamas and others who have become the Sangha will teach it, so the Sangha is also very kind to us. Even among them, it is only the Sangha of ordinary beings. Through it, one can also understand the characteristics of the Buddha, through it, one can also increase understanding of the Dharma, through it, one can also take refuge in the Buddha, and through it, one can also enter the gate of the Dharma. It is the field of merit for beings to accumulate, the guide for those seeking liberation, and one should constantly take refuge, both verbally and mentally. At the very least, do it three times a day and three times at night. Even reciting just one sentence, the merit is unimaginable. The people of Kham said: Constantly taking refuge is what should be done. Now, when we walk, we take refuge, when we sit, we take refuge, when we sleep, we take refuge, when we wake up, we take refuge, when we are sick, we take refuge, and when we are not sick, we take refuge. One needs to constantly recite the refuge. What merit will come from doing that? Now, starting to recite, even when sick, one will naturally, "Ah-no, ah-no," recite: I take refuge in the Buddha! I take refuge in the Dharma! I take refuge in the Sangha! If one is not accustomed to it from the beginning, it will not come. Taking refuge when sick, one will also take refuge at the time of death. Taking refuge at the time of death, one will also take refuge in the bardo. Taking refuge in the bardo, one will also take refuge in the next life. Such a person will not be born in the lower realms. If someone says they were born in the lower realms, then because of taking refuge, they will quickly be liberated. If one dies remembering the Three Jewels, then the moment of death is good. If one dies remembering the Three Jewels, then the signs of death are good. If one dies remembering the Three Jewels,
Tibetan
ཆི་ན་ངེས་པར་ངན་སོང་དུ་མི་སྐྱེ་བས་ཚེ་ཕ་རོལ་ཏུ་བཟང་བ་བྱ་བ་ཡིན། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་རྒྱུན་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཉ ་མཆིལ་བས་བཟུང་བ་དང་འདྲ་སྟེ། ཉ་མཆིལ་བས་བཟུང་བ་ཉ་བྱིན་པོ་དང་མཚོ་ན་མཉམ་པོར་འཕྱོ་ཡིན་འདུག་ཀྱང་ཉ་པ་བྱུང་བས་མཆིལ་བའི་ཉ་སྐམ་ལ་ནར་གྱིས་ཐོན་ཏེ་འོང༌། བྱིན་པོ་མཚོ་ན་མར་འཕྱོས་ཏེ་ཆ། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པ་ཡོ་འཁོར་བ་ན་མཉམ་པོ་འདུག་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ལ་བབ་ཙ་ན། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་བྱས་པ་དེ་མོད་ལ་ཐོན་ཏེ་འོང༌། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་མ་བྱས་པ་འཁོར་བར་འཕྱོས་ཏེ་ཆ་གསུངས། སྤྱིའི་བསླབ་བྱ་གཉིས་པ་དུས་རྒྱུན་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མཆོད་པ་བྱ་ཞིང༌། ཅི་ཟ་བ་དང་འཐུང་བའི་ཕུད་ཀྱིས་ཀྱང་མཆོད་པ་ནི། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། སྤྱིར་ཆོས་བྱེད་པའི་ལུགས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པའི་ལས་ཁོ་ན་ལས་གཞན་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པ་འདྲ་ཞིག་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ཡོད་ན་འདི་ཡང་ཡོང་བ་ཡིན། དུས་རྒྱུན་དུ་ལས་སུ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལས་མེད་པ་བཞིན་དུ་སྙིང་ཕུར་ཐེབས་པར་བྱ། སྲུང་སྡོམ་བས་སླ་ཡང་སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་སླ། ཕན་ཡོན་ཡང་ཆེ། སྲུང་སྡོམ་ནི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བདེ་འགྲོ་དང་ཐར་པ་དམན་པའི་རྒྱུར་ཡང་འགྲོ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་ན་དེའི་རྒྱུར་ཡང་འགྲོ་བ་ཙམ་ཡིན། སངས་རྒྱས་ལ་ཚེ་འདི་འབའ་ཞིག་གི་བསམ་པས་མཆོད་དམ་ལོག་པར་བསྔོས་ཀྱང་མཐར་ཅི་ནས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་ཡིན། ཟ་འཐུང་བྱེད་པའི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཕུད་དཀོན་མཆོག་ལ་ཕུལ་ན་ཟ་འཐུང་ནི་རྟག་ཏུ་མང་པོ་བྱེད། དེའི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་དག་དྲན་ཞིང་དད་གུས་ཡོང་བས་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སོགས་ཡོང་བ་ཡིན། དེ་ཡང་མོད་པ་རྩང་པོ་ལས་ཆུ་ཕོར་གང་འཐུང་ཡང་དེའི་ཕུད་དཀོན་མཆོག་ལ་དབུལ། ལོད་པ་ལོ་མ་ཕོར་གང་འཐུང་ཡང་དེ་བཞིན། ཆུང་ནས་བགོ་རིན་མ་ཆོག་ན་ཙེན་གྱིས་འབུལ། གཞན་གྱི་ལྷག་མ་ཡིན་ཡང་རང་གི་ལག་ཏུ་བྱུང་བའི་དང་པོ་ཡིན་པས་དེའི་ཡང་ཕུད་དབུལ་ཏེ་མདོར་ན་ཕུད་དཀོན་མཆོག་ལ་མ་ཕུལ་བར་ཁར་མ་ཤོར་བ་ཉིད་དུ་བྱ། ཐུད་ཀྱི་སྔོ་སྔོ་དང་ལོ་མའི་སེར་སེར་ཕུལ་བས་མི་ཡོང༌། གང་ན་མནོག་མནོག་འབུལ་དགོས་པ་ཡིན། ཚབ་ཚའི་ཕུད་སུན་རེ་ལ་འབུལ་བ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་རྡུལ་སེལ་བ་འདྲ་བ་དེས་མི་ཡོང༌། ཕུད་ཉིད་དུ་འདུག་པ་རེ་འབུལ་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས། གསུམ་པ་དུས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་མཆོད་པ་བསྟར་ཏེ་བྱ་བ་ཡང་ཤ་ར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་
Chinese
因为绝对不会堕入恶趣，所以来世要做善事。经常皈依就像鱼被鸬鹚抓住一样。鸬鹚抓住的鱼和鲸鱼在海里一起漂浮，但是渔夫来了，鸬鹚的鱼在干燥的陆地上伸展开来。鲸鱼在海里漂浮而去。同样，做了皈依和没做皈依的人，在轮回中似乎在一起，但是一旦佛陀的所化机缘成熟，做了皈依的人就会迅速脱颖而出。没做皈依的人则在轮回中漂浮而去，这样说的。第二个共同的教诲是，经常要供养三宝，并且用所吃所喝的精华来供养。如夏惹瓦所说：一般来说，按照修法的规矩，要像除了经常供养三宝之外什么也不做一样。如果有了前者，后者也会随之而来。要像平时除了供养三宝之外别无他事一样铭记于心。守护戒律虽然容易，但是供养佛陀更容易。利益也更大。守护戒律因为思想的差别，也会成为导致善趣和解脱低下的原因。如果回向圆满菩提，也仅仅是成为它的原因而已。对于佛陀，即使以仅仅是此生的想法来供养，或者错误地回向，最终无论如何也会成为一切智智的原因。在所有吃喝的时候，如果把精华供养三宝，那么吃喝就会经常变得很多。在所有那些时候，忆念他们，生起信心和恭敬，就会产生无量功德等等。例如，即使从摩多藏波那里喝一杯水，也要把那杯水的精华供养三宝。即使喝一杯洛巴树叶，也是如此。从小就无法分享贵重的东西，那就用糌粑供养。即使是别人的残羹剩饭，因为是自己手中得到的第一个，也要供养它的精华。总之，不要在没有把精华供养三宝之前就放入口中。用发霉的绿色食物和发黄的树叶供养是不行的。要在哪里供养美味的食物。把酸涩的精华供养给每个人，就像掸灰尘一样是不行的。要供养精华本身，这样说的。第三，在特殊的日子里持续供养，这也是夏惹瓦自己的话。
English
Since one will definitely not be reborn in the lower realms, one should do good deeds in the next life. Taking refuge constantly is like a fish being caught by a cormorant. The fish caught by the cormorant and the whale seem to float together in the sea, but when the fisherman comes, the cormorant's fish stretches out on the dry land. The whale floats away in the sea. Similarly, those who have taken refuge and those who have not seem to be together in samsara, but when the disciples of the Buddha are ready, those who have taken refuge will quickly emerge. Those who have not taken refuge will float away in samsara, it is said. The second common teaching is to constantly make offerings to the Three Jewels, and to make offerings with the essence of what one eats and drinks. As Sharawa said: In general, according to the practice of Dharma, one should act as if one does nothing other than constantly making offerings to the Three Jewels. If the former exists, the latter will also come. One should remember in one's heart as if one has nothing to do other than making offerings to the Three Jewels at all times. Although it is easy to keep vows, it is even easier to make offerings to the Buddha. The benefits are also greater. Keeping vows, due to the difference in thoughts, can also become a cause for lower good rebirths and liberation. If dedicated to perfect enlightenment, it is only a cause for that. To the Buddha, even if one makes offerings with the thought of only this life, or dedicates them wrongly, in the end, it will become a cause for omniscience. At all times of eating and drinking, if one offers the essence to the Three Jewels, then eating and drinking will always become abundant. At all those times, remembering them, generating faith and respect, will bring immeasurable merit and so on. For example, even if one drinks a cup of water from Mopa Tsangpo, one should offer the essence of that cup of water to the Three Jewels. Even if one drinks a cup of Lopa leaves, it is the same. If one cannot share valuable things from a young age, then offer tsampa. Even if it is someone else's leftovers, since it is the first thing one has obtained in one's hand, one should offer its essence. In short, one should not put anything in one's mouth without offering the essence to the Three Jewels. Offering moldy green food and yellow leaves is not acceptable. One should offer delicious food. Offering sour essence to everyone, like dusting, is not acceptable. One should offer the essence itself, it is said. Third, one should continue to make offerings on special days, this is also Sharawa's own words.