Tibetan
ས་སྦྱངས་ནས་ཐར་པ་གསུམ་འཐོབ། དེ་བས་ན་སྦྱོང་བར་འདྲ་བ་ལ་ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྦྱོང་གསུང་བ་བཞིན་དུ། འཁོར་བ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་དང་རྐྱེན་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པ་ལས། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་སྐབས་ནས་སྤངས་ཏེ། བསོད་ནམས་དང་མི་གཡོ་བའི་ལས་གཉིས་གྲོགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་དེ་དག་འཁོར་བའི་བདེ་བ་བསྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཙམ་དུ་མི་ལུས་པར་ཐར་པའི་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བས་ལས་དང་ལམ་གྱི་མགོ་ལྟག་དབྱེ་ཞིང༌། ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བྱར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ན་ལས་ཡོད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ལེན་མི་ནུས་པ་དཔེ་དབྱིབས་ནང་གི་ནས་དང་འདྲ་བར་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཀུན་གྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་ལས་ཅུང་ཟད་ཡོད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པ་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་ན་དེས་དང་པོ་ལས་སོགས། བར་དུ་ལས་སྤེལ། ཐ་མར་འགྲོ་དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་བའི་ཉིང་མཚམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས། ཉོན་མོངས་ཡོད་ན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད། ཉོན་མོངས་མེད་ན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མེད། དེ་བས་ན་ཉོན་མོངས་འདིས་སྔོན་ཡང་འཁོར་བ་ཐོག་མེད་དུ་སྡུག་ཏུ་བཅུག ད་ལྟ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྟེང་དུ་བཞག ཕྱིས་ཀྱང་མཐའ་མེད་པ་ཞིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྦྱོར་བར་འདུག་པས། ཉོན་མོངས་པ་ལ་དགྲའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་སྤོང་དགོས། ཉོན་མོངས་ལ་དགྲར་ངོས་ཟིན་ན་འཕྲལ་དུ་མ་སྤོངས་ཀྱང་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ལ་ཞུགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ནམ་ཞིག་མི་སྤོང་མི་སྲིད་ཅེས་སྡིངས་དམའ་བ་གསུངས། འོ་ན་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་པ་རང་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཡོད་སྙམ་ན། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་ལྟ་བ་ཐེ་ཚོམ་སྟེ་དྲུག་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པའམ། དེ་ཚུར་བསྡུས་ན་དུག་གསུམ་གྱི་ཁར་ང་རྒྱལ། ཕྲག་དོག་གཉིས་བསྣན་པས་དུག་ལྔའམ། དེ་ཡང་ཚུར་བསྡུས་ན་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་སྟེ་དུག་གསུམ་དུ་འདུ་བས་དེ་ཀུན་སངས་ཀྱིས་སྤང་དགོས། ཀུན་འབྱུང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ཡང་ལམ་བསླབ་པ་གསུམ་གྱིས་སྤོང་སྟེ། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པས་སུན་འབྱིན། ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པས་མགོ་མནོན། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པས་བག་ལ་ཉལ་རྩ་བ་ནས་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ལས། དེ་གསུམ་གྱི་རྩ་བ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན། དེ་ཡང་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པས། བསམ་པ་ཁམས་གསུམ་དག་ལ་རྨི་ལམ་ན་ཡང་འདོད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་སོང་ཙ་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བའི་དུས་ཡིན་པས་རང་གི་བློ་ཚོད་དང་སྦྱར་གྱིན་དེ་དག་བླངས་ཏེ། པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། བསམ་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ངེས་འབྱུང་གི་སེམས་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ། བསམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཕངས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་ཙ་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་བསྲུང་བའི་མན་ངག་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས། མི་ཞིག་རྐྱལ་བ་ལ་ཞོན་ནས་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བའི་དུས་ན། ནམ་མཁའ་ལས་སྲིན་པོ་བྱུང་ནས། རྐྱལ་བ་དང༌། དེའི་ཕྱེད་དང༌། ཡན་ལག་གཅིག་དང༌། ལག་མཐིལ་ཙམ་དང༌། ཁབ་ཀྱི་མིག་ཙམ་གྱི་བུ་ག་གདོད་དུ་ཆུག་ཟེར་བ་ལ་དེ་གང་ཡང་མི་སྟེར་བ་བཞིན་དུ། སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཕ་རོལ་ཏུ་བརྒལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྐྱལ་བ་ལ་ཕམ་པ་དང༌། ལྷག་མ་དང༌། ལྟུང་བྱེད་དང༌། སོ་སོར་བཤགས་པ་དང༌། ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའི་སྐབས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་སྲིན་པོ་ལ་མི་དབྱེ་བར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན། ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའི་སྐབས་ཕྱེ་ན་ཡང་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོར་འབྱིང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སྐམ་སར་མི་ཐོན་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་སྲིད་པ་ལས་ཡིད་བྱུང་ཞིང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་བསླབ་པ་ལ་སློབ་དུ་འཇུག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་མཁན་པོའི་ལས་ཡིན། ཨུ་པ་དྷྱ་ཡ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་བྱེད་བྱེད་པ་བྱ་བར་འགྲོ་བས། འཁོར་བ་ལས་ཡིད་འབྱུང་བར་བྱེད། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསམ་པ་བརྟན་པོ་སྦྱིན་པར་བྱེད། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པས་ན། ཁམས་ས་ལས་རྫ་བྱེད་པ་ལ་རྫ་མཁན་ཟེར་བ་བཞིན་དུ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལས་དགྲ་བཅོམ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་མཁན་པོ་ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་མཁན་སློབ་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བློ་སྣ་སྦྱོང་ཞིང་ཁྲིད་ནས་བར་ཆད་དྲིས་ཏེ་རབ་ཏུ་འབྱིན་པ་མེད། རང་ཡང་དྲག་ཤོས་ཤིག་ཚེ་འདི་ལ་སྐྱིད་ལ་ཕྱི་མ་ལ་ལྷར་འགྲོ་ཟེར་བ་དེ་ཚོད་ཅིག་གིས་རབ་ཏུ་འབྱུང༌། ཇི་ཞིག་ཙ་ན་ཕྱི་མའི་ལྷ་ཏ་ནམས་ཀྱང་བརྗེད་དེ་འདིའི་སྐྱིད་ཀྱང་བརྗེད་ནས་སྡུག་ལ་ཟད་པར་བྱེད། དེ་མན་རྣམས་ཉེ་ཐུ་དང་རྗེ་དཔོན་དང་བུ་ལོན་དང་དགྲས་གཙེས་པ་དང༌། འཚོ་བ་མ་ཕྱིད་པ་དང་གདོན་གྱིས་ཉེན་པ་དང་ཕས་གཙེར་ཚུས་གཙེར་ཉི་ཚེ་ལས་མེད། འཇིག་རྟེན་པ་གཉེན་ཚོ་འཐབ་པ་དག་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྦུ་ལོ་དང་རྫོངས་དང་རྒྱབ་ན་ཕ་མིང་ཅི་ཡོད་འདྲིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་འདུན་དང་མཁན་སློ
Chinese
通过调伏（自心）能获得三种解脱。因此，正如所说，对于相似的调伏，为何不用方便智慧来调伏呢？轮回产生的因是业，缘是烦恼。从年幼时就断除非福德之业，通过善友的力量，修习福德和不动摇之业，以增上戒律和心的修学，从而使这些不仅停留在产生轮回安乐的业上，而且转变为解脱之道，区分业和道的先后。烦恼的集起是应当断除的，因为如果没有烦恼，即使有业也无法受生，就像模子里面的青稞一样，所有圣者阿罗汉的心相续中即使有少许业，因为没有烦恼，所以不会受生。如果有烦恼，它首先引发业等，中间增长业，最终将六道受生的相续也与烦恼结合。因此，有烦恼就有轮回的痛苦，没有烦恼就没有轮回的痛苦。因此，这个烦恼过去也让轮回在无始以来遭受痛苦，现在也置于痛苦之上，将来也会在无边无际中与痛苦结合。因此，要对烦恼生起如对敌人的认识，从而断除它。如果认识到烦恼是敌人，即使不能立即断除，也应加入断除的行列，因此总有一天会断除，这是（佛陀）所说的较低层次的（教诲）。那么，应当断除的烦恼到底有多少呢？贪欲、嗔恨、愚痴、我慢、见、疑，这六种是根本烦恼。如果将它们归纳起来，就是在三毒的基础上加上我慢和嫉妒，成为五毒。如果再归纳，就是贪欲、嗔恨、愚痴，归为三毒，这些都应彻底断除。断除集起（之因）业和烦恼，也通过道——三学来断除：以增上戒律的修学来厌恶（烦恼），以增上心的修学来压制（烦恼），以增上智慧的修学来从根本上摧毁随眠。而这三者的根本也是戒律。正如之前所说，因为认识到一切有为法都是痛苦，所以即使在梦中也不应希求三界。
English
Through taming (one's mind), one can attain the three liberations. Therefore, as it is said, for similar taming, why not use skillful wisdom to tame? The cause of generating samsara is karma, and the condition is afflictions. From a young age, abandon non-virtuous actions, and through the power of virtuous friends, cultivate meritorious and unwavering actions, practicing the training of higher discipline and mind. Thus, these should not only remain as actions that generate the happiness of samsara, but should be transformed into the path of liberation, distinguishing the beginning and end of karma and the path. The arising of afflictions is what should be abandoned, because without afflictions, even if there is karma, one cannot take rebirth, just like barley inside a mold. Even if all noble Arhats have a little karma in their mindstream, they will not take rebirth because they have no afflictions. If there are afflictions, they first initiate karma, then increase karma in the middle, and finally combine the continuum of rebirth in the six realms with afflictions. Therefore, if there are afflictions, there is the suffering of samsara; if there are no afflictions, there is no suffering of samsara. Therefore, these afflictions have caused suffering in beginningless samsara in the past, and now they place us on top of suffering, and in the future, they will combine us with suffering in an endless way. Therefore, one must generate the perception of afflictions as enemies and abandon them. If one recognizes afflictions as enemies, even if one cannot abandon them immediately, one should join the ranks of those who abandon them. Therefore, one will abandon them someday, which is the lower level of teaching (spoken by the Buddha). So, how many afflictions should be abandoned? Desire, hatred, ignorance, pride, views, and doubt—these six are the root afflictions. If we summarize them, we add pride and jealousy to the three poisons, becoming the five poisons. If we summarize them further, they are desire, hatred, and ignorance, which are categorized as the three poisons, and all of these should be completely abandoned. Abandoning the arising (cause), karma and afflictions, is also done through the path—the three trainings: the training of higher discipline repulses (afflictions), the training of higher mind suppresses (afflictions), and the training of higher wisdom destroys the latent tendencies from the root. And the root of these three is discipline. As stated before, because one recognizes all conditioned phenomena as suffering, one should not desire the three realms even in a dream.
Chinese
当（出家）没有障碍等等的时候，就是生起出家和比丘戒律的时候，所以要结合自己的智慧来受持这些。 普多瓦说：像那样生起想法后，对于出家，以出离心而出家，这叫做“出家”。 以那个想法所推动，守护戒律的时候，这叫做“决定出离的戒律”。 守护它的诀窍也在《涅槃经》中说： 某人乘坐皮囊想要渡过大海的时候，从空中出现罗刹说：把皮囊、皮囊的一半、一个肢体、手掌大小、针眼大小的孔洞给我，都不要给它。 同样，从有海中想要度过的戒律皮囊，对于堕罪、残罪、单堕罪、分别忏悔罪以及小罪的场合，也不要分给烦恼的罗刹。 如果分开小罪的场合，也会沉溺于有海中，不能到达涅槃的旱地。 像那样对于有产生厌离，依靠涅槃的想法而出家，并且让学习者学习，这些全部是堪布（轨范师）的事业。 “邬波驮耶”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）这个词，从“做、做者、所做”而来，使人对于轮回产生厌离，给予稳固的涅槃想法，给予增上戒律的学处，因此，就像用泥土做陶器叫做陶匠一样，从凡夫做到阿罗汉，那叫做堪布。 现在堪布和阿阇黎也像那样调伏和引导心意，询问障碍而出家的情况是没有的。 自己也是非常厉害的人，说这一世快乐，来世变成天人，以那种想法而出家。 什么时候把来世的天人都忘记了，把今世的快乐也忘记了，最终陷入痛苦。 那些以下的人，不是被亲属和官家以及债主和仇人所逼迫，就是生活没有着落，或者被鬼神所侵扰，或者被父亲所责骂，或者被妻子所责骂，没有其他原因。 世间人亲戚们争斗的时候，会问他的家世、财产和背后有什么靠山。 同样，僧团和堪布阿阇黎也是如此。
English
When there are no obstacles to ordination, etc., it is the time to generate the vows of novice and full ordination, so one should take them by combining them with one's own intelligence. Putowa said: When such a thought arises, ordaining with the mind of renunciation is called "ordination." When one is urged by that very thought to keep the precepts, it is called "the precepts of definite renunciation." The key to guarding them is also stated in the Nirvana Sutra: When someone is riding on a leather raft to cross the ocean, a Rakshasa appears from the sky and says: Give me the raft, half of it, one limb, the size of a palm, a hole the size of a needle's eye, but do not give it anything. Similarly, when crossing the ocean of existence with the raft of precepts, one should not give the Rakshasa of afflictions even a defeat, a remainder, a downfall, a separate confession, or a minor transgression. If one separates even minor transgressions, one will sink in the ocean of existence and will not reach the dry land of Nirvana. Thus, having become disillusioned with existence and relying on the thought of Nirvana, ordaining and causing the learner to learn is all the work of the Khenpo (preceptor). The word "Upadhyaya" (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) comes from "doing, doer, done," causing one to become disillusioned with samsara, giving a firm thought of Nirvana, and giving the training of higher precepts. Therefore, just as making pottery from clay is called a potter, making an Arhat from an ordinary person is called a Khenpo. Now, Khenpos and Acharyas do not tame and guide the mind in that way, asking about obstacles and ordaining. One is also a very strong person, saying that this life is happy and the next life will be a god, and ordains with that kind of thought. When will one forget the gods of the next life, forget the happiness of this life, and end up in suffering. Those below are either oppressed by relatives and officials, creditors and enemies, or have no means of livelihood, or are harassed by ghosts and spirits, or are scolded by their fathers, or scolded by their wives, and there is no other reason. When worldly relatives fight, they ask about his family background, property, and what support he has behind him. Similarly, the Sangha and the Khenpo Acharya are also like that.