Tibetan
ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱིས་ཀྱི་ཡང་དགྲ་དང་བཤེས་སུ་བྱེད། མི་སྐྱ་ཙ་ནའི་ལོངས་སྤྱོད་དེ་ཉིད་ཕྱིས་ཀྱི་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན། རག་མ་བ་ཆོས་གྲྭ་ན་དཔེ་ལྟ་བས་རག་མ་ཀུན་ན་ཡུག་ཡུག་གདའ་བོ་ཟེར་ནས་ཀ་བ་ལི་ཞལ་སྦྱར་རོ། །རང་ཅག་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་དུ་འདུག་པ་ཡིན། ཕྱིའི་སྤྱོད་ཡུལ་དགའ་བོ་དང་ཀུན་དགའ་འོ་གཉིས་འདྲ་བ་ལས་མེད་དེ་ནང་གི་བསམ་པ་ཁྱད་ཆེ། རང་ཅག་ཀྱང་ཕྱི་ཚུལ་ཐག་ཆོད་པ་འདྲ་ཡང་བསམ་པ་ཁྱིམ་དུ་ལོག་ལ་ཉེ་ཐུ་སྐྱང་མི་སྡེ་ལྷ་སྡེ་སྐྱང་འདོད་པ་དག་ལ་སྤྱད་སྙམ་པ་ལས་མེད་གསུང་སྟེ། བསམ་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་བླངས་པ་དང་བསྲུངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཐར་པའི་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་བ་སྡོམ་པ་བླངས་པ་དང༌། སྲུང་བ་ཀུན་གོང་དུ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའི་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པས་ཟིན་པར་བྱ། དེ་ལྟར་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སློབ་པའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཡང་འདོད་པ་ཡིན་པས་ཕྱི་ནང་གི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམས་ལ་འདོད་པ་སྤང༌། འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ནས། འདིར་ནི་གསོད་དང་འཆིང་དང་གཅོད། །ཕ་རོལ་ཏུ་ནི་དམྱལ་སོགས་སྒྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པས་འདི་ཁོ་ན་འདུས་ཆེ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་དུ་འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམས་ནས། སྲིན་མོའི་གླིང་གི་ཚོང་པའི་གཏམ་རྒྱུད་བཞིན་དུ་འདོད་པ་ལ་ཕྱི་མིག་མ་བལྟས་ན་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཐར་ཏེ་འོང༌། ཕྱི་མིག་བལྟས་ན་ཁས་བླངས་ཆེ་བཞིན་དུ་ལྟུང་ཚབས་ཆེ་གསུངས་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཕན་ཆད་འདོད་པ་ལ་ཕྱི་མིག་གིས་མི་ལྟ་བ་ལགས་ཞེས་ཤ་ར་བ་གསུངས། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པའི་དམིགས་པ་ཡང་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པར་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་དང༌། དེ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་རང་རང་གི་རྟེན་ལ་ཡོད་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ཡིན། དེའི་རྩ་བ་ཡང་སྲེད་པ་ཡིན། དེ་འདོད་པ་ལས་བྱུང་བས་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་རོ་མྱང་བ་ཆུང་ལ་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བ་དང༌། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་སྤངས་ན་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡང་འཕགས་པའི་ལམ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་བྱ། དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་གྱུར་པ་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུ་འབྲས་ཙམ་ཞིག་ལས། ལས་བྱེད་པ་པོ་དང༌། འབྲས་བུ་མྱོང་བ་པོ་དང༌། ལམ་སྒོམ་པ་པོ་དང༌།འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་པོའི་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས། བདག་ལྟའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་པས་དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལས་མི་གསོག ལས་མ་བསགས་ན་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པ་དེ་ལ་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་པའམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པ་དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན། དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཙམ་ཡིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་བདག་མེད། དེ་རྒྱུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། དེ་ཡང་ཀུན་འབྱུང་ཙམ་ཞིག་ཡིན་གྱི་བྱེད་པ་པོའི་བདག་མེད། དེ་གཉིས་འགགས་པ་དེ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཡིན། དེ་ཡང་འགོག་པ་ཙམ་གྱི་འགོག་པ་པོའི་བདག་མེད། དེ་ལམ་བསླབ་པ་གསུམ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན། དེ་ཡང་ལམ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་གྱི་ལམ་སྒོམ་པ་པོའི་བདག་མེད་པས། བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་པ། མི་རྟག་པ། སྡུག་བསྔལ་བ། སྟོང་པ། བདག་མེད་པ། རྒྱུ། ཀུན་འབྱུང་བ། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ། རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ། འགོག་པ། ཞི་བ། གྱ་ནོམ་པ། ངེས་པར་འབྱུང་བ། ལམ། རིགས་པ། སྒྲུབ་པ། ངེས་པར་འབྱིན་པ་སྟེ། བདེན་པ་བཞི་ཆོས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་སིལ་གྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ཙ་ན། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཕུང་པོ་ལྷག་བཅས་དང༌། ལྷག་མེད་ཀྱི་བར་དུ་འཐོབ། དེའི་སྟེང་དུ་རྟེན་འབྲེལ་བསྒོམས་པས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་འཐོབ། དེ་ལ་གྲུབ་པ་མཐའ་འཛིན་གྱི་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཀུན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་སློབ་པའི་ཆོས་བཅུའམ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད། མདོ་སྡེ་པ་མཚོ་ལ་འཁྱག་ཞུ་བའམ། ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དེངས་པ་བཞིན་དུ་འདོད་དེ། འདུས་པ་རགས་པའི་དངོས་པོ་གྱེས་པ་ཙམ་ཡིན། སྐད་ཅིག་མ་དང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཏོང་མི་ནུས། དེ་ལ་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་ཟེར་བ་ལགས་གསུངས། དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་བདེན་པ་བཞིའི་ཚུལ་གྱིས་བསླབ་པ་འདི་ལ་སྡེངས་དམའ་བའི་ཞལ་ནས། བདེན་པ་བཞི་ལ་བཤད་པའི་གོ་རིམ་དང་སྒྲུབ་པའི་གོ་རིམ་གཉིས་ལས། བཤད་པ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་བྱར་ཤེས། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བྱར་གོ། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ། ལམ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ཞེས་འཆད། སྒྲུབ་པ་ལྟར་ན་ནད་པ་ནད་ཀྱིས་ཉེན་པ་ཞིག་སྨན་པ་མཁས་པ་ཞིག་ལ་བརྟེན་པ་ན། སྨན་པ་དེས་དང་པོར་ནད་ངོས་འཛིན། དེ་ནས་ནད་དེ་ལ་ཕན་པའི་སྨན་སྦྱོར། དེས་ནད་སོས་པས་བདེ་བ་རང་ཆས། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་དུ་གོ་བའི་གང་ཟག་དེ་བླ་མ་ཞིག་ལ་བསྟེ
Chinese
将原本的敌人和朋友转变为后来的敌人和朋友。普通人在家的享受也变成了后来的享受。拉玛寺的僧人因为看书而说“拉玛到处都是”，然后卡瓦里合掌致意。我们大家都像那样坐着。外在的行为，噶瓦和衮噶两人没什么区别，但内在的想法却大相径庭。我们虽然外表看起来很坚定，但内心却想着要回到家，想要照顾亲戚、村庄和神灵。他们说，仅仅有这样的想法，所受持和守护的戒律不会变成解脱之道，受持戒律和守护戒律都要以像前面所说的那样的出离心来摄持。因此，在学习增上戒律的过程中，断绝也是必要的，所以要观修所有内外欲望的过患，从而舍弃欲望。欲望的过患，从开始行持时起，就说：“在这里杀戮、束缚和斩断，在来世则造作地狱等。”因为这一个就包含了所有，所以要像那样观修欲望的过患。就像罗刹洲的商人的故事一样，如果不回头看欲望，即使只是居士的戒律，也能从轮回的海洋中解脱出来。如果回头看，就像承诺越大，堕落越严重一样，所以从出家开始，就不要回头看欲望，夏惹瓦如是说。依靠增上戒律，修习禅定的所缘，就像之前所说的那样，一切轮回都是痛苦，并且，成就痛苦的原因是存在于各自所依之上的业和烦恼二者。而其根本就是贪爱。因为贪爱是从欲望中产生的，所以一切欲望都是品尝的少，而过患极大，并且，如果断除了业和烦恼二者，痛苦就会止息，并且，断除业和烦恼的对治法就是圣道。像这样在禅定中，对于四圣谛，仅仅是染污和清净的因果，除此之外，没有作者，没有受果者，没有修道者，也没有证果者的无我性，要进行辨别。
English
Transforming former enemies and friends into later enemies and friends. The enjoyments of ordinary householders also become later enjoyments. The monks of Rama Monastery, because they were reading, said, "Rama is everywhere," and then Kavali joined his palms in greeting. We are all sitting like that. Outwardly, there is no difference between Gawa and Kunga, but inwardly, their thoughts are vastly different. Although we appear steadfast outwardly, inwardly we are thinking of returning home, wanting to care for relatives, villages, and deities. They say that merely having such thoughts, the precepts that are taken and guarded will not become the path to liberation; taking and guarding precepts must be accompanied by a mind of renunciation like that mentioned earlier. Therefore, in the process of learning higher discipline, cutting off is also necessary, so contemplate the faults of all inner and outer desires, thereby abandoning desire. The faults of desire, from the beginning of practice, are said to be: "Here, killing, binding, and cutting; in the future, creating hells, etc." Because this one encompasses all, contemplate the faults of desire in that way. Like the story of the merchants of Rakshasa Island, if you do not look back at desire, even just the precepts of a layperson can liberate you from the ocean of samsara. If you look back, just as the greater the commitment, the greater the fall, so from the time of ordination, do not look back at desire, as Sharawa said. Relying on higher discipline, the object of meditation is that all of samsara is suffering, as previously shown, and that the cause of achieving suffering is the two, karma and afflictions, which exist on their respective bases. And its root is craving. Because craving arises from desire, all desires are small in taste and great in fault, and if the two, karma and afflictions, are eliminated, suffering will cease, and the antidote to eliminating karma and afflictions is the noble path. Thus, in meditation, for the Four Noble Truths, there is merely the cause and effect of defilement and purification; other than that, there is no agent, no enjoyer of results, no meditator, and no attainer of results; one must discern the selflessness of these.
Chinese
依靠智慧，断除了以我见为根本的烦恼，因此不再积累由其引发的业。不积累业，就不会在轮回中受生，这被称为现证了灭谛或涅槃。如夏惹瓦所说：知晓轮回是痛苦，这是苦谛。这仅仅是痛苦，没有痛苦之我的存在。它由因，即业和烦恼的集谛产生。这仅仅是集谛，没有造作者之我的存在。这二者止息，是灭谛。这仅仅是止息，没有止息者之我的存在。它由道，即三学产生，因此是道谛。这仅仅是道，没有修道者之我的存在。四谛的体性：无常、痛苦、空、无我。因、集起、生起、缘的体性。灭、寂静、殊胜、出离。道、理、成就、决定出离。四谛以十六种行相，彻底了知人无我时，就能获得从入流果到有余依阿罗汉和无余依阿罗汉之间的果位。在此之上修习缘起，就能获得独觉的解脱。对此，固执己见的声闻分别部认为，涅槃是不学之法的十种功德，或无漏五蕴的自性。经部宗认为，如同湖上的冰融化，或天空中的云消散一样，仅仅是粗大物质的分离。不能舍弃刹那和极微。这被称为中士。如此，对于中士的特征，以四谛的方式学习，对此，僧格囊瓦说：对于四谛，有宣说的次第和修习的次第两种。按照宣说，痛苦应知，集起应断，灭谛应现证，道应依止。按照修习，就像病人被疾病困扰时，依赖一位精通医术的医生。医生首先诊断疾病，然后配制对该病有益的药物。疾病痊愈后，自然获得安乐。同样，了知一切轮回皆是痛苦的人，依止一位上师。
English
Through wisdom, one abandons the afflictions rooted in the view of self, thereby not accumulating karma caused by them. If karma is not accumulated, one will not take birth in samsara, which is called realizing cessation or nirvana. As Sharawa said: Knowing samsara as suffering is the truth of suffering. It is merely suffering, without a self that suffers. It arises from the cause, which is the truth of origination of karma and afflictions. It is merely origination, without a self that is a creator. The cessation of these two is the truth of cessation. It is merely cessation, without a self that ceases. It arises from the path, which is the three trainings, therefore it is the truth of the path. It is merely the path, without a self that practices the path. The aspects of the four truths: impermanence, suffering, emptiness, selflessness. The aspects of cause, origination, arising, condition. Cessation, peace, excellence, definite emergence. Path, reason, accomplishment, definite deliverance. When the four truths are thoroughly understood in sixteen aspects as the selflessness of the person, one can attain the fruits from stream-enterer to arhat with remainder and without remainder. On top of that, by meditating on dependent origination, one can attain the liberation of a solitary buddha. To this, the Sravaka Vaibhashikas, who hold extreme views, believe that nirvana is the ten qualities of the no-more-learning or the nature of the five uncontaminated aggregates. The Sutrantikas believe that it is like ice melting on a lake or clouds dissipating in the sky, merely the separation of coarse matter. One cannot abandon moments and subtle particles. This is called an intermediate person. Thus, regarding the characteristics of an intermediate person, learning in the manner of the four truths, to this, Sengge Nangwa said: Regarding the four truths, there are two orders: the order of explanation and the order of practice. According to the explanation, suffering should be known, origination should be abandoned, cessation should be realized, and the path should be relied upon. According to the practice, it is like a sick person troubled by illness relying on a skilled doctor. The doctor first diagnoses the illness, then prepares medicine that is beneficial for that illness. When the illness is cured, comfort is naturally attained. Similarly, a person who understands all of samsara as suffering relies on a lama.