Tibetan
པར་ཤེས་ནས་ཐར་པ་ལ་བསྐུར་བ་བཏབ་པས་མནར་མེད་དུ་ལྟུང་སྟེ། སྲིད་རྩེ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །འབྱུང་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པས། །མནར་མེད་ཁོ་ནར་ལྟུང་བ་ཡིན། །གསུངས། དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་གར་སྐྱེས་ཀྱང་བདེ་བ་མེད་ལ། ཅུང་ཟད་བདེ་བར་སྣང་བ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྲིད་དགའ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བདེ་གཡོ་བ་ལ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། གཡོ་བ་སྟེ་མི་རྟག་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། སྔར་ཡང་སྲིད་རྩེའི་ལྷར་སྐྱེས་ཏེ་ཚེ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཙམ་ཐུབ་པ་བྱས་པ་ཡང་གྲངས་མེད་དེ་བསླུས། དེ་ནས་ཡང་ངན་སོང་དུ་སྐྱེས། ད་རུང་དེར་སྐྱེས་ཀྱང་བསླུ། མངོན་པ་ལས་བརྒྱད་ཁྲི་བྱ་བ་ཉིད་ལས་མ་གསུངས། ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པའི་མདོ་སྡེ་ལས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང་བཞི་ཁྲི་སུམ་སྟོང་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་མེད་བཞི་ཆར་ལ་སྟོང་ཚོས་བསྣན་པ་གསུངས། གཟུགས་མེད་གསུམ་དང༌། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ན་དཔོན་གཡོག་མེད་ཐམས་ཅད་བཟང་མཉམ་པ་ཡིན། དེ་དག་ཏུའང་སྔར་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་བསླུས་པའི་མཐའ་མི་མངོན་ད་རུང་བསླུ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་འདོད་པའི་ལྷ་རིས་དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་ན་དཔོན་གཡོག་ཡོད་པ་ལས། དེ་དག་གི་གཙོ་བོ་དག་ཉིད་དུའང་སྔར་ཡང་སྐྱེས་པའི་མཐའ་མི་མངོན་ཏེ་བསླུས། ད་རུང་བསླུ་བ་རེ་རེ་ནས་སྦྱར་ལ་སྒོམ། མིའི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ་དང་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་དང་དེད་དཔོན་དང་ནོར་ཅན་དང་ཁྱིམ་བདག་གཙོ་བོ་དག་ཏུ་སྐྱེས་པས་ཀྱང་བསླུས་ཤིང་བསླུ་བ་སྔ་མ་དག་དང་འདྲ། བྲམ་ཟེ་མདུན་ན་འདོན་ཆེན་པོའམ། ཕྱི་རོལ་པའི་གསང་སྔགས་ལ་བརྟེན་པའི་ནུས་མཐུ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའམ། གྲུབ་ཆེན་བརྒྱད་ཐོབ་པའམ། འཇིག་རྟེན་པའི་མངོན་ཤེས་ལྔ་ཐོབ་པ་ཡང་གྲངས་མེད་དེ་བསླུས། ད་རུང་ཐོབ་ཀྱང་བསླུ། མིར་སྐྱེ་བ་དཀའ་ཤོས་ཡིན་ཏེ་ཡང་སླར་མི་ཉིད་དུ་སྐྱེས་ཀྱིན་ཤི་བའི་རུས་པ་བསགས་ན་རིའི་རྒྱལ་པོ་བས་ཀྱང་མཐོ་བ་ཙམ། ཁྲག་བསགས་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བཞི་བས་མང༌། མའི་ནུ་ཞོ་འཐུངས་པ་དང་ཤི་ནས་མཛའ་བཤེས་ཀྱིས་ངུས་པའི་མཆི་མ་བསགས་ན་ཡང་དེ་ཙམ་འདས་ཤིང་བསླུས། དེ་ལྟར་བདེ་འགྲོ་དག་ཏུ་ནི་དོན་གཉེར་ཙམ། གཏན་ཡུལ་ལྟ་བུ་ནི་ངན་སོང་གསུམ། ངན་སོང་ཉིད་ཀྱི་ཡང་གཏན་ཡུལ་དང་འདྲ་བར་དམྱལ་བས་བྱས་པ་ཡིན། ཐར་པ་མ་བསྒྲུབས་ན་ད་རུང་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་དགོས་པ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། སྲིད་རྩེ་དང་མནར་མེད་ཀྱང་ཁྱད་མེད་པའམ། དེ་ཡང་མན
Chinese
因为执着于有，而将解脱弃之不顾，就会堕入无间地狱。有顶天的一切众生，都是因为以生起的念头来修行，所以才会堕入无间地狱。如是说。这样一来，无论他们生于何处都没有安乐。即使有稍微感到安乐的时候，在《经庄严论》中说：贪恋有情颠倒乐，如是痛苦转为乐，以及变动，即无常，是具有欺骗性的法。夏惹瓦尊者说：以前也曾生于有顶天为天神，做了能活八万四千大劫的时间，也是无数次被欺骗。之后又堕入恶趣。现在即使又生于彼处，仍然会被欺骗。《俱舍论》中只说了八万。在《智慧广大经》中说，在无色界的四处都加上一万，说了八万四千和四万三千等。无色界的三处以及二禅以上，没有主仆，一切平等。在那些地方也曾经无数次出生而被欺骗，看不到尽头，现在仍然会被欺骗。从初禅到欲界的六个天界，都有主仆之分。即使是那些天界的主神，也曾经无数次出生而被欺骗。现在仍然会被欺骗，将这些一一对应起来进行观修。转轮圣王、地方的国王、大臣、商主、富人和主要施主等，也同样被欺骗，和之前被欺骗的情况一样。婆罗门大祭司，或者依靠外道的咒语获得巨大力量的人，或者获得八大成就的人，或者获得世间的五神通的人，也是无数次被欺骗。现在即使获得，仍然会被欺骗。最难得的是转生为人，即使再次转生为人，收集起死亡的骨头，也比山王还要高。收集起血液，比四大海还要多。喝过的母乳和死亡后亲友哭泣的眼泪，也已经超过了这些，并且一直被欺骗。像这样，善趣仅仅是寻求意义的地方。而像永久居所一样的地方，则是三恶趣。在恶趣中，地狱就像永久的居所一样。如果没有修持解脱，要知道仍然需要这样做。有顶天和无间地狱也没有差别吗？那也是无
English
Because of clinging to existence and abandoning liberation, one will fall into the Avīci hell. All beings in the peak of existence (Srid rtse) fall into the Avīci hell because they cultivate with the notion of arising. Thus it is said. In this way, there is no happiness wherever they are born. Even if there is a slight appearance of happiness, the Ornament of the Sūtras says: 'Attachment to existence is inverted pleasure, thus suffering turns into pleasure,' and change, that is, impermanence, is a deceptive dharma. Sharawa said: 'In the past, I was born as a god in the peak of existence and lived for eighty-four thousand great kalpas, but I was deceived countless times. Then I fell into the lower realms again. Even if I am born there again now, I will still be deceived.' The Abhidharma only mentions eighty thousand. The Sūtra of Extensive Wisdom says that one thousand are added to each of the four formless realms, and mentions eighty-four thousand and forty-three thousand, etc. In the three formless realms and above the second dhyāna, there are no lords or servants, and all are equally good. In those places, too, one has been born and deceived countless times, and the end is not visible, and one will still be deceived. From the first dhyāna to all six desire realms, there are lords and servants. Even the chief gods of those realms have been born and deceived countless times. Now, meditate by applying each deception one by one. The wheel-turning king, the king of a region, ministers, merchants, wealthy people, and chief patrons are also deceived, and the deception is similar to the previous ones. Countless times, great Brahmin priests, or those who have obtained great power by relying on the secret mantras of outsiders, or those who have attained the eight great siddhis, or those who have attained the five mundane superknowledges, have been deceived. Even if they attain them now, they will still be deceived. It is most difficult to be born as a human being, and even if one is born as a human being again, if one collects the bones of the dead, they will be higher than the king of mountains. If one collects the blood, it will be more than the four great oceans. The breast milk that has been drunk and the tears shed by friends and relatives after death have also exceeded these, and one has been constantly deceived. In this way, the happy realms are merely places to seek meaning. The three lower realms are like permanent dwellings. In the lower realms themselves, hell is like a permanent dwelling. If one does not cultivate liberation, one must know that one still needs to do so. Is there no difference between the peak of existence and the Avīci hell? That is also withou
Tibetan
ར་མེད་ཀྱི་ཟངས་ཁ་ན་འདུག་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་གསུངས། དེ་ལྟར་དུ་བསྒོམས་པས་ངེས་པ་སྐྱེས་ཏེ་འཁོར་བ་ལ་མི་ཤ་བའི་བཙོན་དོང་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བ་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྡོད་ས་མ་ཡིན་པར་ཤེས་ཙ་ན། དེའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་ལ་འཇུག་དགོས་པས། དེ་ལ་ལས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་གཉིས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ལས་འབྲས་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང༌། བདེ་བ་འདོད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པའི་སྲེད་པ་དང༌། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་དང་གསུམ་ལས་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང༌། སྲེད་པ་དང༌། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་དང་གསུམ་གྱིས་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་དང་མིའི་ལུས་འགྲུབ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང༌། མི་གཡོ་བའི་ལས་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། དགའ་བདེ་ལ་ཞེན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་གསུམ་གྱིས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷ་འགྲུབ་པར་གསུངས་པ་དེ་ཀུན་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་བགྱི་བ་ལགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ལས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་ལས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་དང་མི་གཡོ་བའི་ལས་གཉིས་ཀྱང་འཁོར་བ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་སྣང་བས་སྤང་ངམ་སྙམ་ན། སྡིངས་དམའ་བའི་ཞལ་ནས། རྒྱུའི་དུས་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་མི་སྤོང༌། འབྲས་བུའི་དུས་ན་དལ་འབྱོར་ལྷ་མིའི་ལུས་མི་སྤོང༌། འོ་ན་གང་སྤང་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང་བདེ་སྡུག་གི་སྲེད་པ་གཉིས་པོ་སྤངས་ནས། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་དེ་བདེན་པ་བཞི་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གྲོགས་བྱས་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཐེག་པ་ཆུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པར་འགྲོ། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུའི་དུས་ན་མི་གཡོ་བའི་ལས་མི་སྤོང༌། འབྲས་བུའི་དུས་ན་ཁམས་གོང་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་སྤོང༌། གང་སྤང་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང་དགའ་བ་བདེ་ལ་ཞེན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ནས། མི་གཡོ་བའི་ལས་དེ་བདེན་པ་བཞི་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གྲོགས་བྱས་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཐེག་ཆུང་གི་ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པར་འགྲོ་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་དང་སེམས་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་གྲོགས་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེས་བྱས་པས་རིམ་པ་བཞིན་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པར་ཡང་འགྲོ་གསུངས་ཤིང༌། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤངས་པ་དེ་ཉིད་དགེ་བ་བཅུར་ཆ་བས་ལྷ་མི་འཐོབ། བདེན་པ་བཞི། རྟེན་འབྲེལ། ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི
Chinese
说应当观修如同身处无依无靠的铜色罗刹洲。如是观修，生起定解，了知轮回如同令人厌恶的监狱等等，如前所说，不是安住之处。因此，必须着手断除其因——集谛。集谛有业之集谛和烦恼之集谛两种。在原本就具有的、对真如愚昧的无明之上，加上对业果愚昧的无明，以及希求安乐、不欲痛苦的贪爱，还有非福业，这三者产生三恶道的痛苦。对真如愚昧的无明、贪爱、以及福业这三者，成就欲界的天人和人的身体。对真如愚昧的无明、不动的业（无慧之禅定）、以及贪执喜乐的烦恼这三者，成就色界和无色界的天人。所说这些都是造作痛苦之因——集谛。如此看来，业之集谛中的福业和不动业，似乎也是产生轮回之因，是否应当断除呢？斯鼎嘉瓦（Sding-dma'-ba）说：因位时，不舍福业；果位时，不舍暇满人天之身。那么，应当舍弃什么呢？应当舍弃对真如愚昧的无明和对乐苦的贪爱这二者。福业以了知四谛之智慧为助伴而修持，则成为小乘的戒律学处。同样，因位时，不舍不动业；果位时，不舍上界的禅定。应当舍弃什么呢？应当舍弃对真如愚昧的无明和贪执喜乐的烦恼。不动业以了知四谛之智慧为助伴而修持，则成为小乘的增上心学。福业和心安住之禅定，以空性和大悲为助伴，则依次成为大乘的戒律学处和心学处。夏惹瓦（Sha-ra-ba）也说：断除十不善，仅凭以十善为助伴，不能获得天人果位，必须以四谛、缘起、方便智慧
English
It is said that one should meditate as if one were in the uninhabitable Copper-Colored Rakshasa Island. By meditating in this way, definite understanding arises, and one realizes that samsara is like a detestable prison, etc., and as previously explained, is not a place to dwell. Therefore, one must begin to abandon its cause—the origin of suffering (samudaya). There are two types of origin of suffering: the origin of suffering of karma and the origin of suffering of afflictions. On top of the ignorance that is inherently ignorant of suchness, there is ignorance that is ignorant of the results of karma, as well as craving that desires happiness and does not desire suffering, and non-virtuous karma. These three produce the suffering of the three lower realms. Ignorance that is ignorant of suchness, craving, and virtuous karma, these three accomplish the bodies of gods and humans in the desire realm. Ignorance that is ignorant of suchness, unwavering karma (samadhi without wisdom), and afflictions that are attached to joy and happiness, these three accomplish the gods of the form and formless realms. All of these are said to be the origin of suffering, the cause of suffering. In this way, it seems that virtuous karma and unwavering karma from the origin of suffering of karma are also the cause of producing samsara, so should they be abandoned? Sding-dma'-ba said: In the causal stage, do not abandon virtuous karma; in the resultant stage, do not abandon the leisure and endowment of the bodies of gods and humans. So, what should be abandoned? One should abandon the ignorance that is ignorant of suchness and the craving for happiness and suffering. If virtuous karma is practiced with the wisdom that knows the four truths as a companion, then it becomes the discipline of the Lesser Vehicle. Similarly, in the causal stage, do not abandon unwavering karma; in the resultant stage, do not abandon the samadhi of the higher realms. What should be abandoned? One should abandon the ignorance that is ignorant of suchness and the afflictions that are attached to joy and happiness. If unwavering karma is practiced with the wisdom that knows the four truths as a companion, then it becomes the higher mind training of the Lesser Vehicle. If virtuous karma and the samadhi of abiding in the mind are accompanied by emptiness and compassion, then they become the discipline and mind training of the Great Vehicle in sequence. Sha-ra-ba also said: Abandoning the ten non-virtues, merely by having the ten virtues as a companion, one cannot attain the state of gods and humans. One must have the four truths, dependent origination, skillful means, and wisdom.