Chinese
一切都是痛苦的根源。这样看来，从业的根源来说，行善业和不动业，也显现为产生轮回的原因，是否应该舍弃呢？斯丁玛瓦说道：在因的时候，不要舍弃善业；在果的时候，不要舍弃闲暇人天之身。那么应该舍弃什么呢？应该舍弃对真如愚昧的无明和对苦乐的贪爱这二者。善业以了知四谛的智慧为助伴而修持，就成为小乘的戒律学。同样，在因的时候，不要舍弃不动业；在果的时候，不要舍弃上界的三摩地。应该舍弃什么呢？应该舍弃对真如愚昧的无明和对快乐安乐执着的烦恼。不动业以了知四谛的智慧为助伴而修持，就成为小乘的增上心学。善业和心安住的三摩地，以空性和慈悲为助伴，就依次成为大乘的戒律和心学。夏惹瓦也说道：舍弃十不善，以十善为分，就能获得人天之身。以四谛、缘起、方便智慧来调伏，就能获得三种解脱。因此，对于相似的调伏，为什么不用方便智慧来调伏呢？就像这样说道。产生轮回的原因是业和烦恼，从舍弃不善业的小士开始，善业和不动业二者，以助伴的力量，修持增上戒律和增上心学，这些就不会仅仅停留在产生轮回安乐的业上，而是转变为解脱道，从而区分业和道的先后，烦恼的根源是应该舍弃的。也就是说，如果没有烦恼，即使有业也无法受生，就像模范中的种子一样。就像所有圣者阿罗汉的心续中都有少许业，但因为没有烦恼，所以不会受生。如果有烦恼，它首先会造业，中间会增长业，最后也会是烦恼连接到六道受生的相续。
English
Everything is the root cause of suffering. In this way, from the source of karma, the karma of merit and the karma of immovability also appear as the cause of generating samsara, so should they be abandoned? Stingmawa said: In the time of cause, do not abandon the karma of merit; in the time of fruit, do not abandon the leisure and human and divine bodies. Then what should be abandoned? The ignorance that is ignorant of Suchness and the craving for happiness and suffering should be abandoned. The karma of merit is practiced with the wisdom of knowing the four truths as a companion, and it becomes the discipline of the Lesser Vehicle. Similarly, in the time of cause, do not abandon the immovable karma; in the time of fruit, do not abandon the samadhi of the upper realm. What should be abandoned? The ignorance that is ignorant of Suchness and the afflictions that cling to joy and happiness should be abandoned. The immovable karma is practiced with the wisdom of knowing the four truths as a companion, and it becomes the higher mind training of the Lesser Vehicle. The karma of merit and the samadhi of abiding in the mind, with emptiness and compassion as companions, gradually become the discipline and mind training of the Great Vehicle. Sharawa also said: Abandoning the ten non-virtues, dividing them into ten virtues, one can attain the body of humans and gods. By taming with the four truths, dependent origination, and skillful means and wisdom, one can attain the three liberations. Therefore, for similar taming, why not tame with skillful means and wisdom? It is said like this. The cause of generating samsara is karma and afflictions. Starting from the small person who abandons non-meritorious karma, the two karmas of merit and immovability, with the power of companions, practice higher discipline and higher mind training, so that they will not only remain in the karma of generating samsaric bliss, but will be transformed into the path of liberation, thus distinguishing the priority of karma and the path, and the source of afflictions should be abandoned. That is to say, if there are no afflictions, even if there is karma, one cannot take rebirth, just like the seeds in the model. Just like all the Arhats have some karma in their mind stream, but because there are no afflictions, they will not take rebirth. If there are afflictions, it will first create karma, then increase karma, and finally the afflictions will connect to the continuum of rebirth in the six realms.
Tibetan
ཀྱིས་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས། ཉོན་མོངས་ཡོད་ན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད། ཉོན་མོངས་མེད་ན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མེད། དེ་བས་ན་ཉོན་མོངས་འདིས་སྔོན་ཡང་འཁོར་བ་ཐོག་མེད་དུ་སྡུག་ཏུ་བཅུག ད་ལྟ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྟེང་དུ་བཞག ཕྱིས་ཀྱང་མཐའ་མེད་པ་ཞིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྦྱོར་བར་འདུག་པས། ཉོན་མོངས་པ་ལ་དགྲའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་སྤོང་དགོས། ཉོན་མོངས་ལ་དགྲར་ངོས་ཟིན་ན་འཕྲལ་དུ་མ་སྤོངས་ཀྱང་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ལ་ཞུགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ནམ་ཞིག་མི་སྤོང་མི་སྲིད་ཅེས་སྡིངས་དམའ་བ་གསུངས། འོ་ན་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་པ་རང་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཡོད་སྙམ་ན། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་ལྟ་བ་ཐེ་ཚོམ་སྟེ་དྲུག་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པའམ། དེ་ཚུར་བསྡུས་ན་དུག་གསུམ་གྱི་ཁར་ང་རྒྱལ། ཕྲག་དོག་གཉིས་བསྣན་པས་དུག་ལྔའམ། དེ་ཡང་ཚུར་བསྡུས་ན་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་སྟེ་དུག་གསུམ་དུ་འདུ་བས་དེ་ཀུན་སངས་ཀྱིས་སྤང་དགོས། ཀུན་འབྱུང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ཡང་ལམ་བསླབ་པ་གསུམ་གྱིས་སྤོང་སྟེ། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པས་སུན་འབྱིན། ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པས་མགོ་མནོན། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པས་བག་ལ་ཉལ་རྩ་བ་ནས་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ལས། དེ་གསུམ་གྱི་རྩ་བ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན། དེ་ཡང་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པས། བསམ་པ་ཁམས་གསུམ་དག་ལ་རྨི་ལམ་ན་ཡང་འདོད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་སོང་ཙ་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བའི་དུས་ཡིན་པས་རང་གི་བློ་ཚོད་དང་སྦྱར་གྱིན་དེ་དག་བླངས་ཏེ། པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། བསམ་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ངེས་འབྱུང་གི་སེམས་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ། བསམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཕངས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་ཙ་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་བསྲུང་བའི་མན་ངག་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས། མི་ཞིག་རྐྱལ་བ་ལ་ཞོན་ནས་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བའི་དུས་ན། ནམ་མཁའ་ལས་སྲིན་པོ་བྱུང་ནས། རྐྱལ་བ་དང༌། དེའི་ཕྱེད་དང༌། ཡན་ལག་གཅིག་དང༌། ལག་མཐིལ་ཙམ་དང༌། ཁབ་ཀྱི་མིག་ཙམ་གྱི་བུ་ག་གདོད་དུ་ཆུག་ཟེར་བ་ལ་དེ་གང་ཡང་མི་སྟེར་བ་བཞིན་དུ། སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཕ་རོལ་ཏུ་བརྒལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྐྱལ་བ་ལ་ཕམ་པ་དང༌། ལྷག་མ་དང༌། ལྟུང་བྱེད་དང༌། སོ་སོར་བཤགས་པ་དང༌། ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའི་སྐབས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་སྲིན་པོ་ལ་མི་དབྱེ་བར་གསུངས་
Chinese
因为是由（烦恼）所造作的。如果有烦恼，就有轮回的痛苦。如果没有烦恼，就没有轮回的痛苦。因此，这些烦恼过去也让轮回无始以来充满痛苦，现在也处在痛苦之上，将来也似乎会无止境地施加痛苦。所以，要对烦恼生起如对敌人的认识，从而断除它。如果认识到烦恼是敌人，即使不能立刻断除，也算是进入了断除的因，所以总有一天会断除，这是低层次的说法。那么，应该断除的烦恼到底有多少呢？贪欲、嗔恨、愚痴、我慢、见、怀疑，这六种是根本烦恼。如果把它们归纳起来，就是在三毒之上加上我慢和嫉妒，就是五毒。如果再归纳，就是贪欲、嗔恨、愚痴，归为三毒，这些都应该断除。断除集谛的业和烦恼，也要通过道——三学来断除：以增上戒学来厌恶它，以增上定学来压制它，以增上慧学来从根本上摧毁潜在的习气。而这三者的根本是戒律。这也如之前所说，因为认识到一切有为法都是痛苦，所以思维对于三界连做梦都不生起贪恋等等，那时就是出家和受比丘戒的时候，所以要结合自己的能力来受持这些戒律。布朵瓦尊者说：像那样生起出离心而出家，称为以出离心而出家。被同样的念头驱使而守护戒律，称为必定出离的戒律。守护它的窍诀也在《涅槃经》中说：譬如有人乘筏渡海，这时空中出现罗刹，说要凿筏子，凿一半，凿一个部件，凿手掌大小，凿针眼大小的孔，都不要给它。同样，为了从有为法的海洋中渡过的戒律之筏，对于失败、剩余、堕罪、个别忏悔、细微的过错，也不要分给烦恼的罗刹。
English
Because it is created by (afflictions). If there are afflictions, there is the suffering of samsara. If there are no afflictions, there is no suffering of samsara. Therefore, these afflictions have caused suffering in samsara without beginning in the past, and now they are on top of suffering, and in the future, they seem to inflict suffering endlessly. Therefore, one must generate the perception of afflictions as enemies and abandon them. If one recognizes afflictions as enemies, even if one cannot abandon them immediately, it is considered entering the cause of abandonment, so one will abandon them someday, which is a lower-level statement. So, how many afflictions should be abandoned? Desire, hatred, ignorance, pride, view, doubt, these six are the root afflictions. If we summarize them, it is adding pride and jealousy on top of the three poisons, which are the five poisons. If we summarize them further, it is desire, hatred, and ignorance, which are classified as the three poisons, and all of these must be abandoned. Abandoning the origin of karma and afflictions is also done through the path—the three trainings: with higher discipline training, one becomes disgusted with it; with higher mind training, one suppresses it; with higher wisdom training, one destroys the latent habits from the root. And the root of these three is discipline. This is also as previously stated, because one recognizes that all conditioned phenomena are suffering, so thinking about the three realms, not even dreaming of desire, etc., that is the time to become a renunciate and receive the vows of a fully ordained monk, so one should take these vows according to one's own ability. Master Putowa said: Having generated renunciation in that way and becoming a renunciate is called becoming a renunciate with the mind of renunciation. Driven by the same thought to protect the precepts is called the precepts of certain renunciation. The key to protecting it is also said in the Nirvana Sutra: For example, when someone is riding a raft to cross the ocean, a Rakshasa appears from the sky and says to chisel the raft, chisel half of it, chisel a component, chisel the size of a palm, chisel a hole the size of a needle's eye, do not give it anything. Similarly, for the raft of discipline to cross from the ocean of conditioned phenomena, do not give failure, remainder, downfall, individual confession, and even minor faults to the Rakshasa of afflictions.