Tibetan
བཤད་པ་བཞིན་གྱི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཡན་ལག་ལ་གནས་ནས་རང་གི་ལས་འཕྲོ་དང་འཚམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་དག་ལ་ཉེས་པ་ལྔ་གཉེན་པོ་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ཀྱིས་སྤོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཡིད་དགེ་བ་ལ་འཇོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ནམ་ཞི་གནས་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་ཉིད་གྲུབ་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཤིན་ཏུ་དག་ཐོབ་ནས། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང༌། །ཇི་ལྟར་རྣམ་གནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས། །མཐུ་གྲུབ་པ་ཡི་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡུལ་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ལུས་ཤིང་བལ་ལྟར་དུ་ཡང་བར་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོའི་རྣམ་གནས་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དག་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བས། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། དགོན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་དངོས་གཞི་ཐོབ་ན་རྣམ་གནས་མི་དགོས་གསུང་སྐད་དེ་སྐུ་ཉམས་སུ་བཞེས་པ་མ་ལགས་སམ། སྤྱིར་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་པོ་ཙམ་ཐོབ་ཀྱང་ཉམས་པའི་མཐའ་ཅན་ཡིན་པས་ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་ཤེས་དགོས། དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་རབ་དགོས། དེ་ལའང་ཞི་གནས་ཐོབ་དགོས་པ། མཉམ་བཞག་ཡང་དག་ཇི་བཞིན་དུ། །ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཞེས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་ལ། སེམས་ནི་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་མི། །ཉོན་མོངས་མཆེ་བའི་ཕྲག་ན་གནས། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས། སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་མི་ཡོང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པས། དེ་དག་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་གནོན་པའི་ཞི་གནས་དགོས་པ་ཡིན། ཞི་གནས་ཐོབ་པའི་རྟགས་ལུས་སྦྱངས་པ་མོང་གི་རྩེ་མོ་ལ་སྤྱི་བོ་གཏད་ནས་བསྒོམས་ཀྱང་རང་ཇི་སྲིད་འདོད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པར་ནུས། སེམས་ལས་སུ་རུང་བས་དམིགས་པ་གང་འདོད་པ་ལ་ཇི་སྲིད་འདོད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པར་ནུས་པ་ཡོང་བ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་རྟགས་དེ་ཀུན་གང་ཡང་མེད་པར་ཞི་གནས་ཐོབ་ཟེར་བར་སྣང་སྟེ། དགེ་བཤེས་སྟོན་པ། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཡིན་ན་རུང་དེ་མིན་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་ཅ་འབྱིད་གསུངས་ཤིང༌། ཡུང་བ་བའི་བཙུན་ཆུང་ཞིག་ལ་ཚོགས་འདི་ན་ཁྱོད་ཁོ་ན་གཞོན་གྱིས་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་ཙམ་དུ་ཐུབ་པར་གྱིས་ལ། སྔོན་འབྲོམ་དགེ་བསྙེན་རྒན་པོ་ཞིག་ན་རེ་ཞི་གནས་ཐོབ་ཟེར་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་སྣང་ན་དེ་འདྲེས་ཁྱེར་བར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ཞལ་མཐོང་ཟེར་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་སྣང་ན་དེ་འདྲེས་ཁྱེར་བར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་ཟེར་གྱིས་ལ་འཕྲིན་ཟློས་ཤིག་གསུངས་སྐད་དེ། དེ་ནི་བཟླས་སམ་མ་བཟླས་མ་འཚལ། ཁམས་པ་ལུང་པས་དགུང་ལོ་དགུ་བཅུ་རྩ་བགྲངས་སུ་བཞུགས་ནས་བཟླས། སེམས་གནས་པ་གཤའ་མར་ཡོད་ན་དངོས་གཞི་ཁོ་ན་མ་ཐོབ་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་པ་ལ་མགོ་གནོན་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་ཟེར་ཇེ་ཡང་དུ་འགྲོ། འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཞེན་པ་ཇེ་ཆུང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་ཉོན་མོངས་པ་ཇེ་མཐུག འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེན་པ་ཇེ་ཆེར་སོང་བར་བྱས་ནས་སྒོམ་ཡང་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ཏེ་དེས་འདོད་སར་མི་ཕྱིན་གསུངས། གསུམ་པ་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་བཤད་པ་ལ། ལྷག་པའི་སེམས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་འབྲེལ། ཐབས་ཤེས་ཡ་བྲལ་གྱིས་འཆིང་བས་གཉིས་ཀ་མི་སྤོང་བར་བསྟན་པ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བ། དེ་གཉིས་སྒོམ་པའི་གོ་རིམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཉིད་བཤད་པ་དང་ལྔའི། དང་པོ་ལྷག་པའི་སེམས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་འབྲེལ་བྱེད་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སྦྱོར་དང༌། །བྲལ་བས་སྒྲིབ་པ་ཟད་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣལ་འབྱོར། །རྟག་ཏུ་ཐབས་བཅས་སྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་དུ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྷག་པའི་སེམས་གཉིས་ལ་བསླབ་ཀྱང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་མི་སྤོངས་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་མི་འགྱུར་ལ། སྒྲིབ་པ་གཉིས་མ་ཟད་ན་ཡང་འཁོར་བ་པ་ཉིད་ཡིན་པ། དེའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་རྨོངས་པའི་དབང་གིས་ཆགས་སྡང་གི་རྣམ་པར་སྐྱེ་བ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། དངོས་པོར་འཛིན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤེས་བྱ་ཡི་སྒྲིབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཉིས་མ་ལུས་པར་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དུ་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཞི་གནས་མེད་ན་མར་མེ་རླུང་ལ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་ཤེར་རབ་ཀྱིས་བདག་མེད་པའི་དོན་གསལ་པོར་མི་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་དེ་ཡང་ཐབས་དང་ཡ་བྲལ་དུ་མ་སོང་བར་རྟག་ཏུ་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་རིམ་པ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔའི་ཐབས་དང་བཅས་ཏེ་བ
Chinese
安住于如是所说之止观的集合与支分，对于任何与自身业力相符之所缘等，以五过失八对治之方式，瑜伽士将心安住于善，何时成就止观禅定之本体，则不仅是成就彼本体，而且获得极清净之第四禅。如《经庄严论》所说： “得第四禅极清净，及能摄持无分别智，由随所欲作意住，能得神通胜悉地。” 如是，欲获得了知神通之境的现量，则依赖于观修身体轻如棉絮等各自之相，随所欲求之现量亦将成就。 以彼之力，自身圆满菩提之资粮，一切有情之义利亦将成办。 如是。 霞惹瓦尊者云：若获得以空寂静处为所缘之本体，则无需作意相。 彼是否为亲身体验耶？ 概言之，仅获得五种现量亦是衰退之边，故需漏尽现量。 彼需观之智慧。 彼亦需获得止观。 如《佛说》所云： “等持如实之体性，如实了知乃可能。” 如是。 如云： “心为散乱之人，安住烦恼齿之侧。” 以如是之方式，心若散乱，则亦不会有清净之戒律。 菩提心亦不会稳固。 故彼等亦需压制烦恼之止观。 获得止观之相，即使将身体之精进置于毛发之尖端，以头顶抵住而修，亦能安住于自所欲求之时限。 心能堪能，故能于任何所欲之所缘，安住于自所欲求之时限。 然如今似乎在全无彼等之相的情况下，便说已获得止观。 格西敦巴云：若是增上慢则可，否则当舍别解脱戒。 雍瓦之年幼比丘云：此僧团中唯汝年轻，能活至八十岁左右。 昔日仲敦巴老居士曾说，说已获得止观，然烦恼
English
Dwelling in the collection and branches of calm abiding as explained, for any object that is suitable to one's own karma, etc., the yogi who places the mind in virtue in the manner of abandoning the five faults with the eight antidotes, when that calm abiding, the actual basis of meditative absorption, is accomplished, not only is that itself accomplished, but having obtained the fourth meditative absorption, which is extremely pure. As it is said in the Ornament of the Sutras: "Having obtained the fourth meditative absorption, which is extremely pure, and having fully grasped non-conceptual wisdom, from contemplating the modes of existence as desired, one will obtain the supreme accomplishment of power." Thus, desiring to obtain direct perception that knows the realm of miraculous powers, by relying on contemplating the modes of existence of each, such as meditating on the body being as light as cotton, the direct perceptions that are desired will also be accomplished. By the power of that, one's own accumulation of enlightenment will be perfected, and all the purposes of sentient beings will be accomplished. That is it. Sharawa said: If one obtains the actual basis of focusing on emptiness in a solitary place, then there is no need for contemplating the modes of existence. Is that not his own personal experience? In general, even if one obtains only the five direct perceptions, they are subject to decline, so one needs direct perception that is free from defilements. For that, one needs the wisdom of higher insight. For that, one also needs to obtain calm abiding. As the Buddha said: "The nature of correct equipoise, will be known as it is." Thus it is. As it is said: "The mind of a distracted person, dwells in the jaws of afflictions." In that way, if the mind is distracted, then there will be no pure discipline either. The mind of enlightenment will not be stable either. Therefore, they also need calm abiding that subdues afflictions. The sign of having obtained calm abiding is that even if one places the body's effort on the tip of a hair, pressing the crown of the head against it and meditating, one can remain for as long as one desires. Because the mind is workable, one can remain on any object that one desires for as long as one desires. But now it seems that people are saying that they have obtained calm abiding without any of those signs. Geshe Tonpa said: If it is pride in accomplishment, that is fine, but otherwise one should abandon individual liberation vows. A young monk from Yungwa said: In this assembly, you alone are young, be able to live to about eighty years old. In the past, an old lay practitioner from Drom said that he had obtained calm abiding, but his afflictions
Chinese
如果显现出烦恼在相续中生起，要知道那是掺杂了魔障。如果有人说见到了本尊，却显现出烦恼在相续中生起，要知道那是掺杂了魔障，就这样说并反复传达，据说如此。那是指念诵或未念诵都无妨。康巴隆巴以九十多岁的高龄进行念诵。如果心真正安住，即使没有获得正行，也能压制烦恼，并且对所知之事理解得更加透彻。对一切欲望的执着也会越来越小。但现在如果烦恼越来越强烈，对一切欲望的执着越来越大，却还声称自己在修行，那样是达不到目的的，他这样说。第三，宣说增上慧学的修学。增上心和智慧的修学之间的关系，以方便和智慧分离会导致束缚，从而说明两者都不能舍弃，方便和智慧的差别，修习二者的次第，以及智慧的修学本身，共有五个方面。第一，说明增上心和智慧的修学之间的关系： “智慧到彼岸，离合障不尽，是故为遣除，烦恼所知障，一切皆无余，智慧到彼岸，瑜伽恒具方便，应修习。” 如是说，也就是说，如前所述，即使修学增上戒和增上心，但由于与修习智慧到彼岸分离，不能舍弃对实有的执着，因此其根本的障碍不会穷尽。如果二障没有穷尽，仍然是轮回者。因此，为了完全遣除由于对四圣谛的无明而产生的贪嗔等烦恼障，以及依赖于实有执着的分别念所知障，应当依止寂止，修习观人法无我的智慧到彼岸瑜伽。如果没有寂止，就像蜡烛放在风中一样，智慧不能清晰地证悟无我的意义。像这样修习智慧，也不能与方便分离，应当始终以三士道的次第和五度的方便来修习。
English
If it seems that afflictions arise in the continuum, know that it is mixed with obstacles. If someone says they have seen the deity of Yidam, but it seems that afflictions arise in the continuum, know that it is mixed with obstacles, say this and convey it repeatedly, it is said. That means it doesn't matter whether you recite or not. Khampa Lungpa recited at the age of ninety-odd. If the mind truly abides, even if you don't attain the main practice, you can suppress afflictions, and your understanding of what is to be known becomes clearer. Attachment to all desires will also become smaller and smaller. But now, if afflictions become stronger and stronger, and attachment to all desires becomes greater and greater, but you still claim to be practicing, you will not achieve your goal, he said. Third, explaining the training of higher wisdom. The relationship between the training of higher mind and wisdom, showing that separation of means and wisdom leads to bondage, so neither can be abandoned, the difference between means and wisdom, the order of practicing the two, and the training of wisdom itself, there are five aspects in total. First, explaining the relationship between the training of higher mind and wisdom: "Wisdom gone to the other shore, Separated, the obscurations will not be exhausted, Therefore, in order to eliminate, The obscurations of afflictions and knowledge, All without remainder, Wisdom gone to the other shore, The yoga always possessing means, Should be practiced." It is said, that is to say, as mentioned earlier, even if you train in higher discipline and higher mind, because it is separated from the practice of cultivating wisdom gone to the other shore, you cannot abandon the clinging to reality, so its root obstacles will not be exhausted. If the two obscurations are not exhausted, you are still a samsaric being. Therefore, in order to completely eliminate the afflictive obscurations such as attachment and aversion that arise due to ignorance of the four noble truths, and the conceptual obscurations of knowledge that rely on the clinging to reality, one should rely on tranquility and cultivate the yoga of wisdom gone to the other shore, which views the selflessness of persons and phenomena. Without tranquility, just like a candle placed in the wind, wisdom cannot clearly realize the meaning of selflessness. Cultivating wisdom in this way should not be separated from means, and should always be cultivated with the order of the three types of beings and the means of the five perfections.