Tibetan
གསུམ། གཞུང་གི་དོན། གསུམ། གཞུང་གི་དོན། ཕྱག་འཚལ་ཞིང་བསྟན་བཅོས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་གླེང་བསླང་བ། སྒྲུབ་པའི་རྟེན་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད། སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ཐབས། རྩོམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་མཇུག་གི་དོན་དང་བཞིའི། ༡༽ ཕྱག་འཚལ་ཞིང་བསྟན་བཅོས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་གླེང་བསླང་བ། དེ་ལའང༌། ཕྱག་འཚལ་བ་དང༌། གླེང་བསླང་བ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ཕྱག་འཚལ་བ། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་དག་དང་དེའི་ཆོས་དང༌། །དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་གུས་པ་ཆེན་པོས་ཕྱག་འཚལ་ནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དགོས་པའི་དོན་དང༌། ཚིག་གི་དོན་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་སྔོན་དུ་དད་པའི་གནས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་དགོས་པ་ནི། བར་ཆད་ལྡོག་ཅིང་བརྩམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཡ་རབས་དང་བསྟུན་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ཡང་ཤ་ར་བ་ཆེན་པོའི་ཞལ་ནས། ཇོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་པ་འདྲ་བ་མངའ་བས་རྡོ་རྗེ་གདན་ནས་སིནྡྟུ་བའི་རྒྱལ་ས་ཐག་མི་རིང་བ་ལས་མེད་པར་འདུག་སྟེ། དེ་ཀུན་ཏུ་བཞུད་ཙ་ན་ཡང་ད་ལྟ་གསང་ཕུ་ན་བཞུགས་པའི་མཆོད་རྟེན་དེ་སྤྱན་དྲངས་ནས་བཞུད། ཐུགས་ལ་ཏུར་བ་འདྲ་བ་བྱུང་མ་ཐག་ཏུ་མཎྜལ་མཛད་མཆོད་པ་བཤམས་ནས་ཕྱག་དང་མཆོད་པ་མཛད། གསོལ་བ་བཏབ་ནས་ཐུགས་སོར་ཆུད་པར་མཛད་ནས་བཞུད་གསུངས་ན། འདི་ལྟ་བུའི་བསྟན་བཅོས་བོད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིག་འབྱེད་པའི་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་རྩོམ་པ་ལ་ཡི་གེར་བྲིས་པ་འདི་ལ་མ་ལྟོས་པའི་ཕྱག་དང་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་མཛད་ངེས། ཕྱག་བཙལ་བའི་དགོས་པ་ཡང་གྲུབ་པས་རྩོམ་པ་ལ་བར་ཆད་མ་བྱུང་བ་དེང་སང་གི་བར་དུ་བོད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དད་དད་པོར་བྱེད་ཅིང་ཉན་བཤད་དང་བྱེད་པ་འདི་ཡིན། ཇོ་བོས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དབུར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཚིག་ཡི་གེར་བྲིས་པ་འདི་རང་ཅག་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱ་བ་ཅི་བྱེད་ཀྱི་སྔོན་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་དང་མཆོད་པ་ཕུལ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་བརྩམས་ན་འགྲུབ་པར་བསྟན་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ཐ་ན་སྡིག་གི་དངོས་པོ་ཡང་འགྲུབ། སྡིག་གི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་བནྡེ་ཚྭ་ཁ་དང་གསེར་ཁ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཀུན་ཡིན་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་ན་འགྲུབ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན། སྔགས་པ་མཐུ་ཁ་བྱེད་པ་ཀུན་ཡིན་ཏེ་ཡང༌། གཅིག་ཁོ་རང་གི་སྙིང་པོ་ཉི་ཚེ་བགྲང༌། གཅིག་རང་གི་དེ་ཡང་བགྲང་ལ་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་བགྲང་ཡང་བྱེད་པ་གཉིས་ཡོད་ན། སྔ་མས་ཕྱི་མ་ལ་མཐུ་མི་འཛུག་པར་ཕར་ལ་
Chinese
三、正文之义。 三、正文之义。 顶礼并开启论典生起之因的开端，修行之所依三士夫之体性，修行的修持之方便，著作圆满的结尾之义，共有四点。 1) 顶礼并开启论典生起之因的开端。 其中，顶礼和开端二者，首先是顶礼。 “于三时一切诸佛及彼之法，僧伽众等以大恭敬而顶礼。”如是说。其中，有必要之义和词句之义两种解释。首先，论典著作之前，对信仰之境三宝顶礼的必要是，遣除障碍且使著作得以圆满，以及顺应贤良之士两种。对此，夏惹瓦大师曾说：“觉沃对三宝了知后生起之信心，如同从金刚座到信度王国都城之间距离不远一般。当其四处游历时，也迎请现在桑朴寺的佛塔一同前往。心中刚一生起类似烦闷之感，便立即陈设曼扎，供养，顶礼和供奉。祈祷后才心绪平静下来继续前行。”既然如此，像这样能开启整个藏地之眼的有重大意义的论典著作，即使不写成文字，也必定会进行盛大的顶礼和供奉。顶礼的必要也已成立，因此著作没有出现障碍，直到现在整个藏地都非常虔诚地进行听闻和讲述，做的就是这件事。觉沃在论典之初将顶礼三宝的词句写成文字，其意义在于，我们这些皈依三宝的一切众生，无论做什么事情之前，都应向三宝献上顶礼和供奉，祈祷之后再开始，这样才能成功。甚至罪恶之事也能成功。罪恶之事唯有那些前往盐场和金矿的所有人才能做到，像那样做就能成功，这是亲身经历。所有进行咒术的人也是如此，其中，一种只是念诵自己的心咒，另一种是既念诵自己的心咒，又向三宝供奉念诵，如果存在这两种情况，那么前者就无法对后者施加威力。
English
3. The Meaning of the Text. 3. The Meaning of the Text. Prostration and initiating the cause of the arising of the treatise, the characteristics of the three types of individuals who are the basis of practice, the means of practicing the practice, and the meaning of the conclusion of the completed composition, are the four points. 1) Prostration and initiating the cause of the arising of the treatise. Among these, there are two aspects: prostration and initiation. First, prostration. "To all the Buddhas of the three times, their Dharma, and the Sangha, I prostrate with great reverence." It is said. Among these, there are two explanations: the meaning of the necessity and the meaning of the words. First, the necessity of prostrating to the Three Jewels, the object of faith, before composing the treatise is to avert obstacles and to ensure the completion of the composition, and to conform to the virtuous. Regarding this, the great Sharawa said, "Jowo's faith, born from knowing the Three Jewels, is like the distance from Vajrasana to the capital of Sindh is not far. When he traveled around, he also invited the stupa now located in Sangpu Monastery to go with him. As soon as a feeling of boredom arose in his mind, he immediately arranged a mandala, made offerings, prostrated, and made offerings. After praying, his mind calmed down and he continued on his way." Since this is the case, such a treatise with great significance that opens the eyes of the entire Tibet, even if it is not written down, will surely be accompanied by grand prostrations and offerings. The necessity of prostration has also been established, so there have been no obstacles to the composition, and until now the entire Tibet has been very devout in listening and speaking, and this is what they are doing. Jowo wrote the words of prostration to the Three Jewels at the beginning of the treatise, and its meaning is that all of us who have taken refuge in the Three Jewels should offer prostrations and offerings to the Three Jewels and pray before doing anything, so that it can be successful. Even sinful things can be successful. Only those who go to the salt mines and gold mines can do sinful things, and doing it that way will be successful, which is a personal experience. All those who perform mantras are also like this, among them, one only recites their own mantra, and the other recites their own mantra and also makes offerings and recitations to the Three Jewels. If there are these two situations, then the former cannot exert power over the latter.
Tibetan
འཛུག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ཡོད་དོ། །དེ་བས་ན་རང་ཅག་དང་པོ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དུས་ནས་ཡང་སྲིད་རྒྱུན་བཅད་པར་བརྩམས། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དུས་ནས་གཞན་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པར་བརྩམས་པ་ཡིན་པས། དེ་ཐམས་ཅད་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུས་རྟག་ཏུ་དཀོན་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་མཆོད་པ་འབུལ་གསོལ་བ་གདབ། སྙིང་པོ་བརྒྱ་སྐོར་རེ་ཙམ་བགྲང་ངམ། མདོ་སྡེ་བམ་པོ་རེ་ཙམ་ཀློག་གམ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་སྦྱོང་ཡང་དེའི་སྔོན་དུ་དེ་དག་བྱ། དེ་དག་བྱས་པས་ལས་ཀྱི་དངོས་གཞི་དེ་མ་གྲུབ་ན་ཡང་ལས་དོན་མཚུངས་པར་མ་སོང༌། དངོས་གཞི་ཁོ་ན་དེ་ཉིད་ཡིན། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཆེ་བ་ལ་ཡིད་ཆེས་ནས་བློ་གཏོད་ནུས་ན་བར་ཆད་སེལ་བ་དང་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་འདི་ལས་ནུས་པ་ཆེ་བ་གཞན་མེད་དེ་ཏུག་གིས་གཏུགས་ཙ་ན་འདི་ཡང་དཀའ་བར་ཡོང་བར་སྣང༌། ཡ་རབས་ནི་སྔོན་གྱི་འཕགས་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་དང་པོ་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྩོམ་པའི་དུས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་མཛད་པ་དང་མཐུན་པར་རང་ཉིད་ཡ་རབས་ཀྱི་ནང་དུ་ཚུད་པར་འདོད་པས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ཚིག་གི་དོན་ནི། གང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཡུལ་ཕྱོགས་བཅུ་ན་དུས་གསུམ་དུ་བཞུགས་པའི་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་དག་དང༌། དེའི་བསྟན་པ་དམ་པའི་ཆོས་དང༌། དེ་སྐུ་ཉམས་སུ་བཞེས་པའི་ཉན་རང་བྱང་སེམས་ཀྱི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ། གང་གིས་ཕྱག་འཚལ་བ་པོ་ཇོ་བོ་རྗེ་ལྷ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་གུས་པ་ཆེན་པོས་ཕྱག་འཚལ་བར་མཛད་ནས་ཞེས་པ་སྟེ། འདིར་ཕྱག་གི་ཡུལ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་རྒྱལ་བ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་སྔོན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་བཞུད་པའི་བཤུལ་ཁར་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཉེར་འགྲོ་དང་མཇལ། དེས་ཁྱོད་སུ་ཡིན་གར་འགྲོ་ཞུས་པའི་དུས་ན། སྡིག་དང་ཉོན་མོངས་དག་ལས་ང་རྒྱལ་ཕྱིར། །ཉེར་འགྲོ་དེ་ཕྱིར་ང་ནི་རྒྱལ་བ་ཡིན། །ཞེས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ལ་མཚན་བཏགས་པ་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། དེ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སངས་ཀྱིས་སྤངས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ཡིན། ལས་ལས་རིང་དུ་སོང་བའི་འཕགས་པ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་དེ་གཉིས་སུན་ཕྱུང་བ་ཙམ། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ཐོབ་པ་དག་གིས་ས་འོག་མ་དག་གི་ས་ལས་ཉོན་མགོ་མནན་པ། རང་གི་ས་
Chinese
通过实践经验而成就。因此，我们从最初出家之时起，就开始断除轮回的延续。从发起大菩提心之时起，就开始为了利益他人而修证一切智智。为了使这一切圆满，应当时时向三宝顶礼、供养、祈祷。念诵一百圈心咒，或者读诵一部经，或者稍微修习作意，也要在这些之前做。做了这些，即使没有成就事业的本体，也不会使工作变得徒劳。本体唯有那一个。如果能够相信三宝的伟大并依靠，那么对于消除障碍和成就愿望这两者来说，没有比这更有力量的了，但是如果过于频繁地祈求，也会变得困难。贤善之士就是过去的圣者们。他们从最初开始追求解脱和一切智智之时起，就如是行持。想要让自己也成为贤善之士，也应当如是行持，他们这样说道。第二，词句的意义是：顶礼的对境，是十方三世的一切诸佛世尊，以及他们的教法——神圣的佛法，还有那些亲身修持的声闻、缘觉、菩萨僧众。顶礼者，是觉沃杰尊者本人，因为了解三宝的功德，怀着信心和具足恭敬的意乐与行为而顶礼。这里，顶礼的对境佛陀被称为“胜者”，是因为过去佛陀世尊圆满证悟成佛后，在前往瓦拉纳西的路上，遇到了外道行者。外道行者问他：“你是谁？要去哪里？”当时，（佛陀回答说：）“因为我从罪恶和烦恼中脱离，并克服了傲慢，所以我被称为胜者。”这是他自己给自己起的名字，是舍弃一切后所获得的圆满功德。夏惹瓦也说过：“只有佛陀才能断除包括习气在内的二障。所有超越世间的圣者，也只是驳斥了这二障。获得禅定和无色定的人，也只是将下地的烦恼压制住，在自己的境界中。
English
It is accomplished through practical experience. Therefore, from the very beginning of our renunciation, we began to cut off the continuation of samsara. From the time of generating the great Bodhicitta, we began to cultivate omniscience for the benefit of others. In order to perfect all of this, one should always prostrate to the Three Jewels, make offerings, and pray. Recite about a hundred rounds of heart mantras, or read about a volume of scripture, or practice a little bit of mindfulness, but do these things before that. By doing these things, even if the main task is not accomplished, the work will not be in vain. The main thing is that very thing. If one can believe in the greatness of the Three Jewels and rely on them, then there is nothing more powerful than this for both removing obstacles and fulfilling desires, but if one asks too frequently, it may become difficult. Virtuous people are the noble ones of the past. From the time they first began to pursue liberation and omniscience, they acted in the same way. Those who wish to be included among the virtuous should also act in the same way, they said. Secondly, the meaning of the words is: The object of prostration is all the Victorious Buddhas, the Bhagavat Buddhas, who reside in the ten directions and three times, and their teachings—the sacred Dharma, and the Sangha of Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas who personally practice it. The one who prostrates is Jowo Je himself, who, knowing the qualities of the Three Jewels, prostrates with faith and great respect in thought and action. Here, the Buddha, the object of prostration, is referred to as "Victorious One" because in the past, after the Bhagavat Buddha had fully attained enlightenment, he met a wandering ascetic on the road to Varanasi. The ascetic asked him, "Who are you? Where are you going?" At that time, (the Buddha replied:) "Because I am free from sin and afflictions, and have overcome pride, I am called the Victorious One." This is the name he gave himself, which is the perfect quality attained after abandoning everything. Sharawa also said: "Only the Buddha can abandon the two obscurations, including their imprints. All the noble ones who have gone beyond the world have only refuted these two obscurations. Those who have attained dhyana and formless attainments have only suppressed the afflictions of the lower realms in their own realm."