Tibetan
ལ་གསོ་བའི་དུས་ན་ཡང་སྒོམ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུན་དུ་འདུག་པ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས་ཤིང༌། དེ་ལས་གཞན་སྐྱེ་བ་དྲན་པའི་མངོན་ཤེས་ཙམ་ནི་སྦྱིན་པས་ཀྱང་འགྲུབ་སྟེ། སྔར་སྨོས་པའི་ཟན་དྲོན་ཆངས་པའི་སྐྱེས་རབས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནམ། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པས་སྐྱེ་བ་དྲན། །གཞོན་ནུ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བགྱིས། །ཞེས་པ་བཞིན་དང༌། རྒྱལ་བུ་སེངྒེས་ཞུས་པ་ལས་ནི། མར་མེ་ཕུལ་བས་ལྷའི་མིག་ཐོབ་པ་དང༌། རོལ་མོ་དང་སིལ་སྙན་ཕུལ་བས་ལྷའི་རྣ་བ་ཐོབ་པ་ཡང་གསུངས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཀྱང་འགྲུབ་པ། ལྷ་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་གང་ནས་སྐྱེས་པ་དང་ལས་ཅིས་སྐྱེས་པ་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པའི་གནས་གསུམ་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་གསུངས་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན། བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་བཏོན་པས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དྲན་པའི་གཏམ་རྒྱུད། ཡུལ་དབུས་པ་ཞིག་གིས་ཤར་ཕྱོགས་བྷངྒ་ལར་ཕྱིན་ཙ་ན་བྱིས་པ་ལོ་བཅུ་གསུམ་པ་དབུས་པའི་སྐད་དུ་སྨྲ་ཤེས་པ་ཞིག་སྣང་ནས། དེ་དང་བླའོ་བྱས་པས་ཁོ་དབུས་ཀྱི་དྲི་སྨེད་ཟེར་བ་ལ་ཡོད་བྱས་ཤི་བ་ལ་ཤི་བྱས་ཙ་ན། དགེ་སློང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ཙུག་འདུག་འདྲི། དེ་ཤི་བྱས་པས་ཁོ་ངུས་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཅི་ཡིན་བྱས་པས་དེ་ངའི་སྐྱེ་བ་སྔོན་མའི་མཁན་པོ་ཡིན། ང་འདི་ན་ཕ་མ་གཉིས་ཡོད་པས་དེའི་དོན་བྱས་ནས་ད་རུང་དབུས་སུ་ཕྱིན་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ཟེར། ཁྱོད་གང་ཡིན་བྱས་པས་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་བྱང་ཕྱོགས་ན་སྤྱིལ་བུ་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡོད། དེ་ན་ཡོད་པའི་དགེ་སློང་བསོད་ནམས་པ་དེ་ཡིན་ཟེར། འོ་ན་སྐྱེ་བ་དྲན་པའི་རྒྱུ་དེ་ཅི་ཡིན་བྱས་པས་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ཁ་ཏོན་བྱས་པས་དྲན་པ་ཡིན་ཟེར་བ་དེ་ལྟ་བུའང་ཡོད་དེ། ཇོ་བོ་བོད་དུ་བྱོན་ཙ་ན་ད་ཚོད་སུམ་ཅུ་ཙམ་ལོན་པའི་ཚོད་ཡིན་གསུང་སྐད་པ་དང༌། སྒོ་དྲུག་པ་ལ་སོགས་པའི་གཟུངས་བཏོན་པས་དྲན་པ་ཡང་གསུངས་ནས། དེ་དག་ནི་རང་ཅག་གིས་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་ནུས་པས་འབད་པར་བྱ། སྤྱིར་སྐྱེ་བ་དྲན་པས་ཚོགས་རྫོགས་པར་འགྲོ་བ་ལ་ཡང་སྲིད་པ་ལས་ཡིད་བྱུང་ཞིང་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་གྲོགས་བྱེད་པ་ཞིག་དགོས། དེ་རྣམས་ཀྱང་མེད་ན་དམྱལ་བ་དང་ཡི་དྭགས་དང་ལྷ་ཀུན་ལ་ཡང་དེ་ཡོད་པར་གསུངས་ཏེ་ཚོགས་རྫོགས་པའི་རྒྱུར་མ་གྱུར། བི་ཀྲ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་གནས་བརྟན་ཡི་དྭགས་སུ་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་ཁྱོད་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ངེས་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཐོབ་པ་གཞན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པར་བཅུ་པ་ན་བྱས་པ་ལ། ངེད་ཡི་དྭགས་ཀྱི་སེམས་ལ་རང་དབང་མེད་པ་ཡིན་ཟེར་ལོ
Chinese
据说，在休养期间，也需要保持禅修的状态。除此之外，仅仅是忆念前世的现量，通过布施也能实现，就像之前提到的香喷喷的糌粑的本生故事里说的那样。如云：“以法布施能忆念前世，年轻人应如是知晓。”又如，在《王子星请问经》中说，供奉灯火能获得天眼，供奉乐器和钹能获得天耳。持戒也能成就，据说诸天一生下来，就能现量了知从何处来、以何业而来、生于何处这三种处所，这是持戒的果报。念诵《普贤行愿品》也有忆念前世的故事。有一个卫藏（今拉萨一带）人去东方孟加拉，看到一个十三岁的孩子能说卫藏语。和他交谈后，他说自己住在卫藏的“智美”地方，当说到死亡时，他说“死了”。（那人）问：“有一个这样的僧人，现在在哪里？”（孩子）说：“他死了。”然后哭了，（那人）问：“那人是你的什么人？”（孩子）说：“那是我前世的堪布。我在这里有父母，为了他们的缘故，现在还要回卫藏去出家。”（那人）问：“你是哪里人？”（孩子）说：“在金刚座（菩提伽耶）的北方，有一个像这样的茅棚，住在那里的是僧人索南巴。”（那人）问：“那么忆念前世的原因是什么？”（孩子）说：“因为念诵《普贤行愿品》才能忆念起来。”像这样的例子也有。据说阿底峡尊者到藏地时，说（那人）大约三十岁左右。还说念诵《六门陀罗尼》等也能忆念前世。这些我们自己也能做到，所以要努力。总的来说，忆念前世能使积资圆满，还需要对轮回生起厌离心，以及清净的戒律和菩提心的帮助。如果没有这些，据说地狱、饿鬼和诸天也都有忆念前世的能力，但那并不能成为积资圆满的因。据说，超戒寺的住持转生为饿鬼，当问他是否对因果有定解，以及是否在十岁时做过伤害他人的事情时，他说：“我们饿鬼的心没有自主。”
English
It is said that even during convalescence, one needs to maintain a continuous state of meditation. Apart from that, mere direct perception of remembering past lives can also be achieved through generosity, as mentioned in the Jataka tale of the fragrant warm zanba (roasted barley flour). As it says, "Through the generosity of Dharma, one remembers past lives; young one, know this in this way." Also, in the questions of Prince Singha, it is said that offering lamps obtains divine eyes, and offering music and cymbals obtains divine ears. Discipline (tsul trim) can also accomplish it. It is said that all the gods, as soon as they are born, immediately realize the three places: where they were born from, by what karma they were born, and where they were born. This is the fruit of discipline. Reciting the Bhadracarya also has stories of remembering past lives. When a person from U (Central Tibet, specifically Lhasa area) went to East Bengal, he saw a thirteen-year-old child who could speak the U dialect. When he talked to him, the child said that he lived in a place called "Dri-smed" in U. When the topic of death came up, he said, "Died." (The person) asked, "There was a monk like that, where is he now?" (The child) said, "He died." Then he cried. (The person) asked, "What was he to you?" (The child) said, "He was my Khenpo (abbot or preceptor) in my previous life. I have parents here, and for their sake, I will now return to U to become a monk." (The person) asked, "Where are you from?" (The child) said, "North of Bodh Gaya, there is a hut like this. The monk Sonam-pa who lives there is me." (The person) asked, "Then what is the cause of remembering past lives?" (The child) said, "It is because of reciting the Bhadracarya that I can remember." There are such examples. It is said that when Jowo (Atisha) came to Tibet, he said that (the person) was about thirty years old at that time. It is also said that reciting dharanis such as the Six-Door Dharani can also help remember past lives. We can also accomplish these ourselves, so we should strive for them. In general, remembering past lives helps to complete the accumulation of merit, but it also requires generating disillusionment with samsara, as well as the help of pure discipline and bodhicitta. Without these, it is said that hell beings, pretas (hungry ghosts), and all the gods also have the ability to remember past lives, but that does not become a cause for completing the accumulation of merit. It is said that the abbot of Vikramashila was reborn as a preta. When he was asked if he had certainty about cause and effect, and if he had done anything to harm others when he was ten years old, he said, "We pretas do not have control over our minds."
Tibetan
། །རྟེན་དེ་དག་ཏུ་སྐྱེས་ཙ་ན་ཉེས་དམིགས་ཤེས་ཀྱང་སྡིག་ལས་ལྡོག་མི་ནུས་པ་ཡིན་གསུངས། གསུམ་པ། དེ་ལ་འབད་ཚུལ་བཤད་པ་ལ། ཞི་གནས་སྒྲུབ་པར་འདོད་པས་དེའི་ཚོགས་དང་ཡན་ལག་ལ་གནས་དགོས་པར་བསྟན་པ་དང༌། ཞི་གནས་སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། ཞི་གནས་ཡན་ལག་རྣམ་ཉམས་པས། །རབ་ཏུ་འབད་དེ་བསྒོམས་བྱས་ཀྱང༌། །ལོ་ནི་སྟོང་ཕྲག་དག་གིས་ཀྱང༌། །ཏིང་འཛིན་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཕྱིར་ཏིང་འཛིན་ཚོགས་ལེའུ་ལས། །གསུངས་པའི་ཡན་ལག་ལ་ལེགས་གནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པ་ལ་དེའི་ཚོགས་དང་ཡན་ལག་ལ་གནས་དགོས་པ་ལས་ཞི་གནས་དེའི་ཚོགས་དང་ཡན་ལག་རྣམ་པར་ཉམས་པ་སྟེ་མི་ལྡན་པས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རབ་ཏུ་འབད་དེ་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་སྒོམ་བྱས་ཀྱང་དུས་ལོ་ནི་སྟོང་ཕྲག་དག་གིས་ཀྱང་ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པར་འདོད་པས་དང་པོར་ཏིང་འཛིན་ཚོགས་ལེའུ་ལས་གསུངས་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཡན་ལག་ལ་ལེགས་པར་གནས་པར་བྱ། ཞེས་པ་སྟེ་དེ་ལ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ལེའུ་སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་བཟང་པོས་མཛད་པ་ལས་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་དགུ་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་ནམ་ཡང་ཟེར། མདོ་སྡེ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་ཟེར། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས་ཚོགས་བཅུ་གསུམ་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་ནམ་ཡང་ཟེར་གསུངས་ནས་སྔོན་རང་དགེ་བཤེས་པུ་ཏོ་བ་དེ་ལས་ངེས་པ་ཞིག་མ་རྙེད་པ་བཀའ་ལུང་དུ་གསུངས་པ་ལ། མཁར་ཐོག་ན་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་སྒྲུབ་ཐབས་གཟིགས། དེའི་དབུ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཚོགས་ཀྱི་ལེའུ་བཞུགས། འདི་ལགས་སམ་ཞུས་པ་ལ་འདི་ཡིན་ཏེ་ཡོང་བ་ཞིག་སྣང་གསུངས་ཤིང༌། དོན་གྱི་བཤད་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག དབེན་པར་གནས་པ། འདོད་པ་ཆུང་བ། ཆོག་ཤེས་པ་བཞི་མེད་པའི་ཁ་མེད་གསུང་བའི་ཚུལ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་འགྲོ་བ་ཡང་འབྲས་བུ་ལྔའི་ཚུལ་བགྱིས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་ན་སེམས་ལ་འགྱོད་པ་མེད་པས་ལུས་དང་སེམས་དགའ་བདེ་རྒྱས་པ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་ཡི། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་སེམས་འགྱོད་པའི་གདུང་བ་དང་བཅས་པ་ལ་དེ་མི་སྐྱེ། ད་ལྟ་ངན་དགུ་མཐར་བྱུང་བ་ལ་ཡང་སེམས་གནས་པ་འདྲ་བ་ཡོང་བར་སྣང་སྟེ་དེ་ཆོས་མི་བདེན་པ་མིན། དད་པ་མེད་པས་འགྱོད་པ་མེད་པ་ཡིན། ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་དག་ན་དབང་པོའི་སྒོ་བསྡམས་པས་སེམས་ཉོན་མོངས་པས་མ་བརྙོགས་པའི་དང་བ་ལ་དེ
Chinese
。據說，如果投生到那些地方，即使知道過患，也無法從罪惡中回頭。第三，關於在那方面努力的方法的解說。其中有，為了修習止觀，必須安住於其資糧和支分上的教示，以及解說修習止觀的所緣境這兩部分。第一部分是：由於止觀的支分完全缺失，即使精勤修習，即使經過數千年的時間，也無法成就三摩地。因此，經中說：「應善住於三摩地資糧品中所說的支分上。」也就是說，修習止觀，必須安住於其資糧和支分上，如果止觀的資糧和支分完全缺失，也就是不具備，那麼就像前面所說的那樣，即使精勤修習止觀的所緣境，即使經過數千年的時間，也無法成就止觀的三摩地。因為這個原因，想要修習止觀的人，首先應善住於三摩地資糧品中所說的止觀的資糧和支分上。對此，霞惹瓦說：「三摩地資糧品是學師菩提賢所造的，其中說了九種止觀的資糧，是那個嗎？」也有人說：「有一部經。」也有人說：「是聲聞地中所說的十三種資糧嗎？」說完這些後，以前自己的格西普多瓦，沒有從那裡得到確定的說法，在教言中說到。在屋頂上看到不空羂索觀音的修法。在那的開頭有三摩地資糧品。問：「是這個嗎？」回答說：「是這個，好像有點像。」關於意義的解說，守護淨戒，安住於寂靜處，少欲，知足，以沒有這四種為前提來說。守護淨戒成為止觀的資糧，也是以五果的方式。如果守護淨戒清淨，心中沒有後悔，身心喜樂增長，就會生起三摩地。如果戒律不清淨，心中充滿後悔的痛苦，就不會生起三摩地。現在即使出現了九種惡事，似乎也會有心安住的樣子，但那不是法不真實，而是因為沒有信心所以沒有後悔。還有，在那些戒律中，因為關閉根門，心沒有被煩惱染污的清淨上。
English
It is said that if one is born in those realms, even knowing the faults, one cannot turn away from sin. Third, explaining the method of striving in that regard. There are two parts: the teaching that in order to cultivate calm abiding, one must abide in its requisites and limbs, and the explanation of the object of meditation for cultivating calm abiding. The first part is: Because the limbs of calm abiding are completely deficient, even if one strives diligently in meditation, even after thousands of years, samadhi will not be achieved. Therefore, it is said, "One should abide well in the limbs spoken of in the chapter on the requisites of samadhi." That is to say, in order to cultivate calm abiding, one must abide in its requisites and limbs. If the requisites and limbs of calm abiding are completely deficient, that is, if one does not possess them, then, as previously explained, even if one strives diligently in meditating on the object of meditation for cultivating calm abiding, even after thousands of years, that samadhi of calm abiding will not be achieved. For this reason, one who wishes to cultivate calm abiding should first abide well in the requisites and limbs of calm abiding spoken of in the chapter on the requisites of samadhi. Regarding this, Sharawa said, "Is the chapter on the requisites of samadhi the one composed by the teacher Jangchub Zangpo, in which nine requisites of calm abiding are spoken of?" Some also say, "There is a sutra." Others say, "Is it the thirteen requisites spoken of in the Hearer's Ground?" After saying this, he said in his instructions that previously his own Geshe Putowa had not found a definite answer from that. On the roof, he saw the method of accomplishment of Amoghapasha. At the beginning of that was the chapter on the requisites of samadhi. When asked, "Is this it?" he replied, "It is this, it seems somewhat similar." Regarding the explanation of the meaning, he spoke of the way of saying that the four—perfectly pure morality, abiding in solitude, having few desires, and being content—are indispensable. Perfectly pure morality becomes a requisite for calm abiding, also in the manner of the five results. If one's morality is perfectly pure, one will have no regret in one's mind, and samadhi will arise from the increase of joy and happiness in body and mind. If one's morality is impure, samadhi will not arise in one whose mind is filled with the suffering of regret. Now, even when nine evils occur, it seems that the mind will remain stable, but that is not because the Dharma is untrue, but because there is no regret due to lack of faith. Furthermore, in those moralities, because the doors of the senses are closed, the mind is in a state of clarity unpolluted by afflictions.