Tibetan
ན་པ་ཐེག་པ་དམན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤངས་ནས་སྟོང་པ་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བྱེད་པ་དང་གཞན་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འཐོབ་པའི་ཐབས་ཉི་ཚེ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །དྲུག་པ་བདག་ཉིད་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པ་ནི། བདག་གིས་གཞན་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས། དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀའ་བའི་སྤྱོད་པ་མགོ་དང་མིག་ཀྱང་སྦྱིན་པར་བཏང་བ་དང༌། ཉེས་བྱས་རེ་རེ་བསྲུང་བའི་ཆེད་དུ་ཡང་སྲོག་ཡལ་བར་བྱེད་དགོས་པ་དང༌། ཡན་ལག་དུམ་བུར་གཏུབས་ཀྱང་མི་བཟོད་པ་མེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་དེ་ཉིད་ལ་སྙིང་རྗེ་སྒོམ་ཞིང་ལན་དུ་ཕན་གདགས་པ་ལ་སོགས་པ་དུས་ཐུག་པ་མེད་པར་སྤྱད་དགོས་པས། དེ་ངས་མི་ནུས་སྙམ་དུ་ཁྱད་དུ་གསོད་ན། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གང་ཕྱིར་སེམས་ཅན་མིར་གྱུར་པ། །ཚད་མེད་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་དེའི་ཕྱིར། །ཞུམ་པ་དང་དུ་བླང་མི་བྱ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་དང་པོ་ནས་དེ་དག་ཏུ་གྱུར་ཟིན་པ་ཞིག་མ་ཡིན། བདག་ལྟ་བུ་ལས་རིམ་གྱིས་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ན། བདག་གིས་ཀྱང་གོམས་པར་བྱས་ན་མི་ནུས་པ་མེད་སྙམ་དུ་སྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་ས་ལ་བཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཀུན་མདའ་འཕངས་མིག་ལ་སླར་སོང་ནས་ཞུམ་པ་སྐྱེ་བ་ཙམ་ཡང་མི་ཡོང༌། གཞན་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཚེ་འདིའི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་ཞིང༌། ཚེ་འདིའི་བདེ་སྡུག་ཅི་ལ་ཡང་མི་ལྟ་བ་ཞིག་དགོས་བྱས་ཙ་ན་ཞུམ་ནས་ཡོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞུམ་པའི་དུས་ན་ཆོས་བོར་ན་ཚེ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཞབས་ལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡང་བསམ། རང་གིས་རྩོལ་བ་མ་བྱས་ན་ཉོན་མོངས་པས་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་མི་ལྟ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲུབ་མི་ནུས་པར་འདུག་པས་ངེད་དག་གིས་རྫོགས་པར་བྱ་ཡིས་ཟེར་བ་མི་འོང༌། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་གིས་ཀྱང་སྐྱབས་པར་མི་སྤྱོད། སྤྱོད་ན་ལྷ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་གཅིག་པུས་དེང་སང་ན་ཐམས་ཅད་ཐར་པ་ལ་བཀོད་ཟིན་ཏེ། མ་ཐར་པ་དེ་མ་སྤྱོད་པ་ཡིན། རང་གིས་རྩོལ་བ་སྔར་བྱས་ན་སྔར་ཐར་ཕྱིས་བྱས་ན་ཕྱིས་ཐར། གཞན་ལ་བལྟས་ན་ཡང་ཆོས་བོར་བ་ལ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཡང་སྐྱིད་ཡེ་མ་མཐོང༌། ཆོས་བཞིན་དུ་བྱས་ན་ཇེ་བདེ་འགྲོ་བ་མཐོང་བས་གྲུབ། སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ཡན་ཆད་དུ་བདེ་བ་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྤྱད་དེ་ཡང་བསླུས། སྡུག་བསྔལ་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བླངས་ཏེ་ཡང་འབྲས་བུ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཡང་བསམ། ད་ལྟ་ཆོས་བྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྔར་གྱི་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མེད་ལ་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ཡང་བསམ། ཆོས་བོར་བའི་བདེ་བ་ལ་སྔར་གྱི་བདེ་བ་ལས་ལྷག་པ་ཡང་མེད་ལ། འདིར་ཆོས་བོར་ན་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་དུ་སྡུག་བསྔལ་མུ་མཐའ་མེད་པ་ཉམས་སུ་བླང་དགོས་པ་ཡང་བསམས་ལ་བདག་ཉིད་ལ་ཁྱད་དུ་མི་གསོད། ད་ལྟ་ཆོས་ལ་ལེགས་མོར་ཚད་པ་རང་མེད་པས་བདག་ཉིད་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པར་ཕྱིན་པ་ཡང་མི་འདུག་སྟེ་ལེགས་མོར་ཚད་ན་ཞུམ་ཞིང་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ཉེས་ཆེ་སྟེ། རང་ལ་ཁྱད་དུ་གསད་ན་བདེ་འགྲོ་ཙམ་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཇེ་དམན་ཇེ་དམན་འགྲོ། བདུན་པ་བཟོད་པ་དང་དེས་པ་ལས། བཟོད་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་དང་གནོད་པ་བཟོད་པ་གཉིས་ཀ་དགོས། སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པ་མེད་ན་ཆོས་གང་ཡང་མགོ་མི་ཐོན་པ་དགེ་བཤེས་སྟོན་པས་ཆང་ལ་སྦྱར་ནས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན། གནོད་པ་མ་བཟོད་པར་ངན་ལན་བྱས་ན་གཞན་ལ་གནོད་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་ལས་ལོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་བས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཟོད་པ་སྒོམ་སྟེ། སྐད་ཅིག་གཅིག་བྱས་སྡིག་པས་ཀྱང༌། །བསྐལ་པར་མནར་མེད་གནས་འགྱུར་ན། །ཞེས་ལས་འབྲས་བསམ་པ་ཁོ་ན་ཡང་བཟོད་པ་སྒོམ་པ་ལ་ཕན། དེ་ལྟར་བསམ་པ་ལས། བདག་ནི་བསྲེགས་ཏེ་བསད་གྱུར་ཏམ། །བདག་གི་མགོ་བོ་བཅད་ཀྱང་བླ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཉོན་མོངས་པའི། །དགྲ་ལ་འདུད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མི་སྐྱོ་བར་བསྲན་ཚུགས་པ་ཞིག་དགོས། དེས་པ་ནི། ཡོན་ཏན་འདོད་པ་ནགས་ན་གནས་པ་ཡིས། །ཕ་རོལ་གཞན་གྱི་སྐྱོན་ལ་བརྟག་མི་བྱ། །བདག་ནི་ཁྱད་པར་འཕགས་ཤིང་བདག་མཆོག་ཅེས། །དེ་སྙམ་དུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་གཞན་ཉེས་པ་དང་འགལ་བར་སྤྱོད་པ་ལ་རྨ་མི་འབྱིན་པ་དེས་པའི་ཆོས་དྲུག་དང་ལྡན་པ་སྟེ། གཞན་ལ་རྨ་ཕྱུང་ན་ཐབས་ལ་ཉེན་བྱུང་བས་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། བདག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་ཞེས་བདག་མ་སྙེམས། །འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ཞེས་གཞན་མ་བརྙས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཙམ་གྱིས་གཞན་ལ་གང་བརྙས་པ། །བརྙས་ཕྱིར་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པ་བཞིན་དུ་རང་ཉིད་འཆལ་བའི་ཁྱུར་ཆ། དེས་ན་ཆོས་བཞིན་གྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བརྟེན་ལ། སེམས་ཅན་ཉེ་དུ་བྱེད་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་གིས་སྤངས་པར་དམ་
Chinese
此外，舍弃小乘的一切作意和对实有的执着，转为空性和大悲为核心，仅仅修持为利他而获得一切智之方便。第六，不轻视自己：我无法为了利益他人而成就一切智。为了成就它，菩萨行持难行之行，布施头和眼睛，为了守护每一个罪行，甚至必须舍弃生命，肢体被砍成碎片也毫不退缩，还要对他们修慈悲，并反过来利益他们等等，必须无间断地修持。如果认为我做不到而轻视自己，如《经庄严论》所说：何故有情转为人，无量刹那每一刹，圆满菩提得彼故，怯弱不应受持也。按照这种方式，过去的佛和菩萨们也不是一开始就成为那样的。他们也是像我一样，通过逐渐习惯而成为那样的。因此，我认为如果我也去习惯，没有什么做不到的。现在安住于大地的菩萨们，他们的所有行为就像箭射出去又回到眼睛一样，连产生怯弱的想法都不会有。为了利益他人而成就一切智，必须舍弃今生的一切欲望，对今生的苦乐毫不顾及，如果这样要求，就会产生怯弱。在这种怯弱的时候，也要想想如果舍弃佛法，今生会变成什么样。如果自己不努力，烦恼也不会可怜你。布施等等也不会说：你似乎无法成就，所以我们来帮你完成吧。佛和菩萨们也不会行使救护。如果行使救护，观世音菩萨一个人现在就已经把所有人都安置于解脱了。没有解脱是因为没有行使救护。自己努力，先努力就先解脱，后努力就后解脱。看别人也是，舍弃佛法，今生也看不到任何快乐。按照佛法去做，会越来越好，这是显而易见的。以前的生世中，享受了多少快乐，但都被欺骗了，遭受了多少痛苦
English
Furthermore, abandoning all the mind-making and grasping at entities of the lesser vehicle, transforming into emptiness and great compassion as the core, and merely practicing the means to attain omniscience for the sake of others. Sixth, not belittling oneself: I cannot achieve omniscience for the benefit of others. To achieve it, Bodhisattvas practice difficult practices, giving away heads and eyes, and even having to give up their lives to protect against each misdeed, and not shrinking even when limbs are cut into pieces, and also meditating on compassion for them, and in turn benefiting them, etc., must be practiced without interruption. If one belittles oneself thinking, "I cannot do that," as the Ornament of Sutras says: "Why sentient beings transform into humans, in each immeasurable instant, for the sake of attaining complete enlightenment, one should not embrace cowardice." In this way, the Buddhas and Bodhisattvas of the past were not already like that from the beginning. They also became like that by gradually becoming accustomed, just like me. Therefore, I think that if I also get used to it, there is nothing I cannot do. The actions of the Bodhisattvas who are now abiding on the earth are like an arrow shot and returning to the eye, and they will not even have the thought of generating cowardice. To achieve omniscience for the benefit of others, one must abandon all the desires of this life, and not care about the happiness and suffering of this life at all. If one demands this, cowardice will arise. At such times of cowardice, one should also think about what will happen to this life if one abandons the Dharma. If one does not make effort oneself, the afflictions will not have compassion either. Giving and so on will not say, "You seem unable to achieve it, so let us help you complete it." The Buddhas and Bodhisattvas will not exercise protection either. If they exercised protection, Avalokiteśvara alone would have already placed everyone in liberation by now. The reason for not being liberated is that protection has not been exercised. If one makes effort oneself, one will be liberated sooner if one makes effort sooner, and later if one makes effort later. Looking at others as well, abandoning the Dharma, one does not see any happiness in this life either. If one acts according to the Dharma, it is obvious that one will become better and better. In previous lives, how much happiness one enjoyed, but one was deceived, and how much suffering one endured.
Chinese
回想曾经的经历，即使努力也一无所获。现在修法的痛苦，连过去恶道痛苦的极小一部分都比不上，而且伴随着巨大的果报，最终能彻底消除一切痛苦。舍弃佛法的快乐，也不比过去的快乐更甚。如果现在舍弃佛法，想到未来将要承受无尽的痛苦，就不要亏待自己。现在修法还没有达到完美的程度，所以也不至于亏待自己，如果修法达到完美，就会沮丧，亏待自己的罪过很大。如果亏待自己，连善趣都无法成就，只会越来越堕落。第七，关于忍辱和不嗔。忍辱：需要忍受痛苦和伤害。如果不忍受痛苦，任何佛法都无法入门，正如格西敦巴以酒为例所说的那样。如果不忍受伤害，以恶报恶，就不会成为断除伤害他人根本的持戒者，所以要以各种方式修习忍辱。即使只造作一瞬间的罪业，也会在劫数中堕入无间地狱。所以，仅仅思维业果也有助于修习忍辱。如此思维后，即使我被烧死或砍头，也宁愿如此，无论如何也不向烦恼的敌人屈服。像这样，需要有不厌倦佛法，坚持到底的毅力。不嗔：如经中所说：想要功德住在森林里的人，不应观察他人的过失。不要认为自己特别优秀，自己是最好的。像这样，对于他人的过错和违背行为，不揭人伤疤，就具备了不嗔的六种功德。如果揭人伤疤，就会导致方法上的危险，从而耗尽一切善根。不要自以为持戒清净而骄傲，不要轻视他人破戒。如果仅仅因为持戒就轻视他人，这种轻视本身就是破戒的行为。像这样，自己也会陷入破戒的行列。因此，要依靠如法的大悲心，发誓断除一切使众生亲近的恶行。
English
Reflecting on past experiences, even with effort, there was nothing to gain. The suffering of practicing Dharma now is not even a tiny fraction of the suffering of the lower realms in the past, and it is accompanied by great rewards, ultimately eliminating all suffering. The happiness of abandoning the Dharma is no greater than the happiness of the past. If you abandon the Dharma now, thinking that you will have to endure endless suffering in the future, do not mistreat yourself. Now that the practice of Dharma has not reached perfection, it is not enough to mistreat yourself. If the practice of Dharma reaches perfection, you will be frustrated, and the sin of mistreating yourself is great. If you mistreat yourself, you will not even be able to achieve a good rebirth, and you will only become more and more degenerate. Seventh, regarding patience and non-anger. Patience: It is necessary to endure both suffering and harm. If you do not endure suffering, you will not be able to enter any Dharma, as Geshe Tonpa said, using wine as an example. If you do not endure harm and retaliate with evil, you will not become a holder of precepts who cuts off the root of harming others, so you must practice patience in various ways. Even if you commit a sin for a moment, you will fall into the Avici hell for eons. Therefore, just thinking about karma and its effects is also helpful for practicing patience. After thinking like this, even if I am burned to death or beheaded, I would rather do so, and in any case, I will not surrender to the enemy of afflictions. Like this, you need to have the perseverance to not be tired of the Dharma and to persevere to the end. Non-anger: As it is said in the sutras: A person who wants merit and lives in the forest should not observe the faults of others. Do not think that you are particularly excellent and that you are the best. Like this, not revealing the scars of others for the faults and violations of others possesses the six merits of non-anger. If you reveal the scars of others, it will lead to danger in the method, thereby exhausting all good roots. Do not be proud of being pure in precepts, and do not despise others who break precepts. If you despise others just because you hold precepts, this contempt itself is an act of breaking precepts. Like this, you will also fall into the ranks of breaking precepts. Therefore, rely on the great compassion of the Dharma and vow to abandon all evil deeds that make sentient beings close.