Tibetan
་གང་ཡིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དགོད་པར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པ་ལ། དེ་དང་ད་ལྟ་གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཕྲ་མོ་ལ་སེམས་ཁོང་ནས་འཁྲུག་པའི་ཕྲག་དོག་ཉིད་འགལ་བ་ཡིན་པས། དེ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པ་ཁས་བླངས་པའི་དུས་དེང་ནས་བཟུང་སྟེ་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དག་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི་བར་དུ་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོར་ཐར་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གཡོ་དང༌། སེར་སྣ་དང༌། ཕྲག་དོག་དང་ཕྲ་མ་དང༌། བདག་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སྙམ་དུ་ཞུམ་པའི་སེམས་བཞི་མེད། དེ་བཞི་ཡོད་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཁས་འཆེ་ན། དེ་ལྟར་ཚུལ་འཆོས་པར་གསུངས་པ་དང་དོན་གཅིག་པས། བཞི་པོ་འདི་གཙོ་བོ་མཚོན་པ་ཡིན། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ནས་གསུངས་པའི་ལྔ་བཅུ་རྩ་བདུན་པོ་ཐམས་ཅད་དང་དུ་བླང་མི་རུང༌། ལས་དང་པོ་པ་ལ་འདི་ཀུན་རྒྱུད་ལ་ཡེ་མི་སྐྱེ་བར་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པས། ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཤས་ཆེ་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནས་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན། འོན་ཀྱང་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་དང་དུ་མི་ལེན་པར་སྦྲུལ་ནག་པོ་དུག་མྱུར་དུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་པང་དུ་འོངས་པ་བསྐྲད་པའམ་མཛོ་མོ་ལོ་ཟན་མ་སྐྲོད་པ་བཞིན་དུ་སྤོང་བ་ཞིག་ནི་དགོས། བྲན་ཁ་ཇོ་བཙུན་གྱིས་དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སྤོང་མི་ནུས་པའི་དུས་ན་ཇི་ལྟར་མཆི་ཞུས་པ་ལས། དེ་བཞིན་དུ་སྤོང་མི་ནུས་པའི་དུས་ན་འཇུག་པ་ཁས་བླང་དུ་མི་བཏུབ་གསུངས། ཞེས་ཤ་ར་བ་ཆེན་པོས་གསུངས་ཤིང༌། ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་དོན། དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པ་ནས་ཚངས་པ་ཞེས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་སློབ་པས་ན་ཚངས་སྤྱོད་དུ་བཤད་པའང་ཡོད་དེ། འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བུ་དང་ཆུང་མ་དགོས་སམ་ཞེས་པ་ལ་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་བུ་དང་ཆུང་མ་དགོས་པའང་ཡོད། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་མི་དགོས་པར་གཞོན་ནུའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པའང་ཡོད། ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞོན་ནུའི་ཚུལ་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བ་དང་དེ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུའི་ཚུལ་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཡིན་པས། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་བྱ་ཞིང༌། །ཞེས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་གྲོང་པའི་ཆོས་ཀྱིས་མ་གོས་པ་ཉིད་དུ་མཛད་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ
Chinese
是什么呢？以这样的方式，菩萨是为了使一切众生获得圆满菩提而发心，而现在对于他人微小的圆满也内心产生冲突的嫉妒，这本身就是相违背的。因此，从承诺进入（菩萨道）的当下开始，直到获得圆满菩提果位之间，都不能这样做。这就是说，在菩萨的别解脱戒中说，菩萨没有虚伪、吝啬、嫉妒、离间，以及认为自己不能成就一切智智的怯懦之心这四种（过失）。如果明明有这四种（过失），却自称是菩萨，这与所说的虚伪装模作样是同一个意思。因此，这四种（过失）是主要代表。从《宝鬘论》中所说的五十七种（应断之法），全部都不能接受。因为对于初学者来说，要做到这些完全不生起于相续中是不可能的。正如在《戒律品》中所说，由于烦恼强烈，被烦恼压倒而反复出现，是没有罪过的。然而，刚一产生就不能接受，必须像驱逐毒液迅速蔓延的黑蛇入怀，或者像驱赶老迈的母牦牛一样，必须断除。仲喀·觉尊（音译）曾问格西·顿巴（音译），在不能像那样断除的时候该怎么办，夏惹瓦（音译）说，在不能像那样断除的时候，就不能承诺进入（菩萨道）。关于梵行的意义，《正法现观》中说，梵是指涅槃，为了获得涅槃而学习，所以称为梵行。这里，在《般若波罗蜜多经》中说，菩萨需要儿子和妻子吗？有些人需要儿子和妻子，有些人不需要，以童子的形象安住。正如夏惹瓦所说，菩萨以童子的形象成佛和不是以童子的形象成佛这两种情况，世尊文殊以童子的形象成佛是应允的。因此，应当行持梵行。也就是说，在没有获得佛果之前，承诺不被世俗之法所染污。
English
What is it? In this way, a Bodhisattva generates the mind for all sentient beings to attain complete enlightenment, but jealousy, which arises from conflict in the mind towards even the slightest perfection of others, is contradictory to this. Therefore, from the moment of vowing to enter (the Bodhisattva path), one should not do this until one attains the complete fruit of enlightenment. That is to say, in the individual liberation vows of a Bodhisattva, it is said that a Bodhisattva does not have the four (faults) of hypocrisy, miserliness, jealousy, sowing discord, and the timid mind that thinks one cannot achieve omniscience. If one claims to be a Bodhisattva while clearly possessing these four (faults), it is the same as what is said to be hypocritical pretense. Therefore, these four (faults) are the main representation. All fifty-seven (things to be abandoned) mentioned in the "Ratnavali" cannot be accepted. Because for a beginner, it is impossible to ensure that all of these do not arise in the continuum. As it is said in the chapter on discipline, there is no fault in being repeatedly overwhelmed by afflictions due to their strength. However, one must not accept them as soon as they arise, but must abandon them like driving away a black snake whose venom spreads quickly when it comes into one's embrace, or like driving away an old female yak. Dromkha Gyaltsun (音译) asked Geshe Tonpa (音译) what to do when one cannot abandon them in that way, and Sharawa (音译) said that when one cannot abandon them in that way, one should not vow to enter (the Bodhisattva path). Regarding the meaning of Brahmacharya, the "Abhidharma of True Dharma" says that Brahma refers to Nirvana, and it is called Brahmacharya because one studies to attain Nirvana. Here, in the "Prajnaparamita Sutra," it is said, does a Bodhisattva need sons and wives? Some need sons and wives, and some do not, but abide in the form of a youth. As Sharawa said, among the two cases of a Bodhisattva attaining Buddhahood in the form of a youth and not in the form of a youth, the Blessed One Manjushri vowed to attain Buddhahood in the form of a youth. Therefore, one should practice Brahmacharya. That is to say, until one attains Buddhahood, one vows to remain undefiled by worldly dharmas.
Tibetan
་ཡིན། གཞོན་ནུའི་ཚུལ་མ་ཡིན་པས་འཚང་རྒྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ནུས་པ་གང་ཆེ་ཆེའི་རྟེན་འཛིན་པ་ལས། ཡེར་པ་པའི་སྨོན་ལམ་བཞིན་དུ་རང་ཅག་སྔ་མ་ལྟར་དམ་འཆའ་དགོས་པ་ཡིན། རྭ་སྒྲེང་དུ་གཅིག་གིས་གྲོགས་པོ་མཐོ་དམན་ཅན་ཞིག་ལ་གདུགས་ཚིག་ཏུ་དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་ལ་ཡ་གི་བལ་པོ་རྡོ་འབུགས་པ་ནས་མ་གི་རྒྱ་མོ་དར་འཐག་པའི་བར་དུ་ཚོང་པ་ཡང་འགྲིམ་ལ་མཚམས་ཁོངས་ལས་ཀྱང་མི་འདའ་བ་ཞིག་བགྱིར་འཚལ་ལམ། བུད་མེད་པ་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་བདག་པོ་ཡང་བགྱིད་ལ་དགེ་སློང་བཙུན་པོ་ཞིག་ཀྱང་བགྱིར་འཚལ་ལམ་ཞུས་པ་ལ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་གྱིས་དང་བཏུབ་སྟེ་ཡོང་གིས་གསུངས། དེ་ཡན་ཆད་དུ་མི་ལྟོ་བའི་བཀའ་ལུང་དུ་གསུངས་པར་གདའ་སྟེ། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་ལས་ས་ཐོབ་པ་དག་ལ་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་ན་ཡོན་ཏན་ལྷག་པར་ཡོད་པར་གསུངས། ལས་དང་པོ་ལ་ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་གནོད་པ་དང་བཅས་པའི་རྟེན་ཡིན་པས་བསླབ་པའི་བར་ཆད་མང་བའི་ཕྱིར། གནོད་པ་མེད་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་དགོས་པས་ཚངས་སྤྱོད་དཔལ་ནི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པས། སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་གྲོངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འདོད་པས་གཏན་མ་གོས་པའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་བྱ་ཞིང༌། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་བཅུ་དང་ཕྱི་ནང་གི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱ། ཞེས་པའམ་ཡང་ན་ནང་གི་འདོད་པ་སྔ་མ་ཚངས་སྤྱོད་ཁས་ལེན་དུ་འདུ་བས་འདིས་ཕྱིའི་འདོད་པ་སྤང་བར་བསྟན་པའམ། ཡང་ན་སྡིག་པ་འདོད་པ་ཞེས་འདོད་པ་ཉིད་ལ་སྨད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་ཤ་ར་བས་གསུངས་ཤིང༌། དགེ་བཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། པུ་ཏོ་བས་སྔར་ལན་ཅིག སྡིག་དང་འདོད་པ་སྤང་བར་བྱ། །ཡན་ཆད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དམ་བཅའ། དེ་ནས་རྐང་པ་གཉིས་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད། དེ་མན་ཆད་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དམ་བཅའ་ཡིན་གསུངས། དེ་ནན་ཆགས་བྱེད་པར་གསོལ་བ་ཀུན་གྱིས་མཆན་དུ་བཏབ་ནས་འདུག་པ་ལ། ཕྱིས་མཁས་སུ་རེ་བ་ཀུན་གྱིས་འདི་འདྲ་བའི་མཆན་བཏབ་ནས་འདུག་སྟེ། ངས་ནི་དེ་བཞིན་དུ་འོང་ངམ་སྙམ་པ་ཞིག་བྱུང་བ་ལ་དགེ་བཤེས་པས་མི་གསུངས་པས་བཤད་པ་མ་བྱས་གསུངས་ནས་བཀྱོན་ཏེ། དོན་དེ་བཞིན་དུ་འོང་བ་ཞིག་སྣང་ཡང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་ཡིན། དེ་ལ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསླབས་པ་བཞིན་དུ་བདག་ཀྱང་དེ་ལ་དགའ་བས་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་ཕལ་ཆེར་གསུང་གསུངས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ
Chinese
。不是以年轻的方式成佛，而是为了众生的利益，持有尽可能大的能力之所依。应该像耶巴瓦的祈愿一样，像我们前辈那样发誓。在热振（Ra Treng），一位对高低贵贱的朋友开玩笑说，问格西顿巴：“从那边尼泊尔人凿石头到这边汉族妇女织布，您想做一个商人往来不断，也不超出范围的人吗？您想做拥有大约一百个妻子的主人，又想做一个比丘僧人吗？”回答说：“先生起见道之智慧，就可以做到。”在此之前，据说是不吃饭的教令。在《十地经》中说，对于获得土地者，如果是出家一方，则有额外的功德。对于初学者来说，在家一方是充满危害的所依，因此学习的障碍很多。因为必须依赖没有危害的出家一方，所以梵行之光是最好的。如是说，在未获得佛果之前，应行持不被死亡之法的欲望所染污的梵行，应断除十种罪恶的不善之法以及内外的一切欲望。或者，因为之前的内在欲望包含在接受梵行之中，所以这表明了断除外在欲望。或者，夏惹瓦说，罪恶即是欲望，这是贬低欲望本身的特征。那位格西也说：“博朵瓦曾经说过一次，应断除罪恶和欲望。以上是戒律的誓言。从那以后，双足积累善法。以下是利益众生的戒律誓言。”大家都把这个作为附注来强调，后来所有希望成为智者的人都这样附注。我心想，我也会这样吗？格西没有说话，所以他说没有解释就责备了我。虽然看起来事情会那样发展，但戒律是三种戒律。对此，就像过去、现在、未来的佛陀所教导的那样，我也喜欢那样，所以我要效仿他们，他经常这样说。菩萨的戒律
English
It is not to attain Buddhahood in a youthful manner, but to hold the basis of the greatest possible capacity for the benefit of sentient beings. One should take vows like our predecessors, as in the prayer of Yerpa. In Rateng, one jokingly said to a friend of high and low status, asking Geshe Tonpa, "From the Nepalese chiseling stones over there to the Han Chinese women weaving silk over here, would you like to be a merchant who travels constantly and does not exceed the boundaries? Would you like to be the master of about a hundred women and also be a monastic monk?" He replied, "When you give rise to the wisdom of the path of seeing, it will be possible." Before that, it is said to be the decree not to eat. In the Ten Bhumi Sutra, it is said that even for those who have attained the bhumis, if they are on the side of renunciation, they have additional qualities. For beginners, the householder's side is a basis with harm, so there are many obstacles to learning. Because one must rely on the harmless side of renunciation, the glory of celibacy is the best. As it is said, until Buddhahood is attained, one should practice celibacy that is not defiled by the desire for the Dharma of death, and one should abandon all ten sinful non-virtuous dharmas and all internal and external desires. Or, since the previous inner desire is included in accepting celibacy, this shows the abandonment of external desires. Or, Sharawa said that sin is desire, which is the characteristic of disparaging desire itself. That same Geshe also said, "Potowa once said, one should abandon sin and desire. Above that is the vow of the discipline of vows. From then on, the two feet accumulate merit. Below that is the vow of the discipline of benefiting sentient beings." Everyone emphasized this as a footnote, and later all those who hoped to become wise added such a footnote. I wondered, will I be like that too? Geshe did not speak, so he said he did not explain and rebuked me. Although it seems that things will develop that way, the discipline of vows is the three disciplines. To that, just as the Buddhas of the past, present, and future have taught, I also like that, so I will follow them, he often said. The bodhisattva's discipline of vows