Tibetan
ན་དུ་མི་བརྟན་པ་མི་འཐད་པ་དང༌། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཡང་མི་མཐུན་པས། རྟེན་མ་ཡིན་ཞེས་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ཡོད་དེ། དེ་བཞིན་བརྟགས་ནས་ལག་ལེན་བྱེད་ངོ་མི་ཤེས་པར་བྱས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད། དེ་བཞིན་དུ་བརྟགས་ན་གསང་སྔགས་ཀུན་ཡང་ལག་ལེན་བྱར་ཡེ་མི་བཏུབ། པཎྜི་ཏ་ཨ་བྷྱ་ཀཱ་ར་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་རྟེན་དུ་མི་དགོས་ཟེར་བ་ལགས་པར་གདའ་སྟེ། ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པ་བཞིན་དུ་གཞུང་ངན་སྐྱོབ་པ་ཡིན། ལས་དང་པོ་ལ་ཉེས་པ་འབྱུང་སྲིད་པ་ཡིན། བྱུང་ནས་གསོ་བའི་སྦྱོར་བ་མི་བྱེད་པར་གཞུང་ངན་སྐྱོབ་པ་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས། ཁ་ཅིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བླངས་པའི་དུས་ན་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དེར་གནས་འགྱུར་བ་ཡིན་པས། དེ་དུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་གནས་པ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ཡང་གནས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་བས་ཤོར་ཡང་བླང་དུ་བཏུབ་པ་བཞིན་དུ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་གནས་གྱུར་པ་དེ་ལ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ནས་ཤོར་ཡང་བླང་དུ་བཏུབ་ཟེར་བ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཕམ་པ་བྱུང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བླངས་ནས། དེ་ནས་སོ་སོར་ཐར་པ་ཡང་བསྐྱར་བའི་ལག་ལེན་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་བྱུང་བར་གདའ་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན། དགེ་བཤེས་སྟོན་པའི་ཞལ་ནས། སོ་སོར་ཐར་པ་གནས་པའི་དུས་དང་གཏོང་ཐོབ་ཀྱང་སོ་སོར་ཐར་པ་ཉིད་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན། སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་བསྐྱར་བ་མེད། ཤིང་ཏཱ་ལ་མགོ་བཅད་པ་དང་འདྲ། དགེ་སློང་བཞིན་དུ་དགེ་ཚུལ་ལའང༌། །ཕྱི་ནས་སྡོམ་སྐྱེའི་སྐལ་བ་མེད། །ཅེས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་གསུང་བར་གདའ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ནས་སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་བརྟེན་པར་འདོད་ནས་དགེ་བསྙེན་དུ་བསྐྱར་བ་གདམས་ངག་ལས་འབྱུང༌། སོ་སོར་ཐར་པ་རྟེན་དུ་དགོས་པ་ཡང་འདིར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་ཏེ་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་གཉིས་ཀའི་རྟེན་དུ་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས། འོ་ན་ཤི་འཕོས་ཙ་ན་གཏོང་ཚོད་ནི་གང༌། རྟེན་དུ་གནས་ཚོད་ནི་གང་ཡིན་སྙམ་ན། བཅས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བའི་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་མ་བྲེགས་པ་དང་གོས་དཀར་པོ་གོན་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་ཤི་འཕོས་པ་ན་གཏོང་བ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཐོང་ན་འགྲོ་བ་གཞན་དུའང་སྐྱེ་བ་བཞེས་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ནི་གླིང་གསུམ་པོའི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་དེ་དུས་རྟག་ཏུ་གནས་པ་མིན། རྟེན་དུ་གནས་ཚད་སྙིང་བརྩེ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞན་ལ་གནོད་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་ལས་ལོག་པ་དེ་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་ཇེ་འཕེལ་དུ་གནས་པ་ཡིན། ད0ེར་ན། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ཞག་བདུན་དུ་འབྲུ་མར་གྱི་སྣོད་དུ་སྦྱིང་བ་མཛད་ནས་ཞལ་ཐོན་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་མཛད་པའི་དམ་བཅའ་མཛད་པ་དེ་སློབ་དཔོན་འཇུག་པ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཡིན་པས་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཏེ། ཞག་བདུན་འདས་པ་ན། དེ་བཏང་བས་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་བཏང་བར་ཡང་མི་འགྲོ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་གནས་པས་དམ་བཅའ་དེ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། དགེ་སློང་དང་དགེ་ཚུལ་ཀུན་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན། རང་བཞིན་སྔར་བསྟན་པ་དེ་ཡིན་པས་གནས་སྐབས་བཏང་ཡང་རང་བཞིན་བཏང་བར་མི་འགྲོ། གཞན་ཡང་ཕྱོགས་རེ་ལ་གནོད་པ་བྱས་ནས་ཕྱོགས་རེ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ནི་འགྲོ་བ་རིགས་ལྔའི་ནང་ནས་དམན་ཤོས་དུད་འགྲོ། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་མི་བསྲུན་པ་ཁྲ་དང་སྤྱང་ཀི་ལ་ཡང་ཡོད་དེ་དེས་མི་ཡོང་བས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ནི་ལུས་སྲོག་དང་ཡང་བསྔོས་ནས་དངོས་དང་བརྒྱུད་པས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་མི་འདོགས་པ་ལས་ལོག་ནས་ཕན་འདོགས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གནོད་པ་ལས་ལོག་པ་ཞིག་དགོས་པས་ཀྱང་རྟེན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན། དེས་ན་ད་ལྟ་བཀའ་གདམས་པའི་སྲོལ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལེན་པ་ན་སོ་སོར་ཐར་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་གང་ཡང་རུང་བ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཞིག་གིས་ལེན་པས་ལག་ལེན་དུ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡོང༌། ལྐ་ལྐོག་ན་གཟུ་ལུམས་བྱེད་པ་དག་འདི་ཀུན་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་གཞི་མིན་གསུངས་ཤིང༌། སྤྱིལ་བུ་བའི་ཞལ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་ཕྱེད་གནོད་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་ལས་ལོག་པ་ཡིན། ཕྱེད་དེ་ལས་ལོག་ནས་ཕན་འདོགས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཇེ་འཕེལ་དུ་ཆ་བ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་དུ་སྐྱེས་པ་ན་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་ཕྲུ་གུ་ལ་བཟུར་ཆེད་དུ་ལོག་པ་དང༌། གོང་མ་སྲེག་ཏུ་སྐྱེས་ཙ་ན་ཉོད་པ་སྲོག་ཆགས་བསད་པ་མི་འདོད་པ་བཞིན་གསུངས། གཉིས་པ་དེ་ལས་མཆོག་གི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ནི། སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བདུན་དུ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཤད་པ་ལས། །ཚངས་སྤྱོད་དཔལ་ནི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །དགེ་སློང་སྡོམ་པ་དག་ཏུ་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་གཞུང་གི་དངོས་བསྟན་དགེ་སློང་ཁོ་ན་མཆོག་ཡིན་པར་བསྟན་པ་འདྲ་ཡང༌། དགེ་བཤེས་སྟོན་པའི་ཞལ་ནས་གཞུང་དེའི་ད
Chinese
因为作为所依不稳固不合理，所作之事也不一致，仅仅认为不是所依，像这样观察却不知道如何实践是没有必要的。如果这样观察，所有的密咒都无法实践。班智达阿毗迦罗说别解脱戒不需要作为所依，就像语自在称一样，这是在维护邪说。初学者可能会犯错，犯错后不采取补救措施而维护邪说非常不合理。有些人认为，在受菩萨戒的时候，别解脱戒会发生转变，因此，就像在那时一直持续到菩提心一样，别解脱戒也存在。就像菩萨戒犯根本堕后失去但可以重受一样，别解脱戒发生转变后，即使犯根本堕而失去也可以重受。还有，出家众如果犯了堕罪，受菩萨戒后，又重新进行别解脱戒的修持，这些都不是正确的。格西敦巴说：别解脱戒存在的时间和舍戒、得戒也如别解脱戒中所说的那样。如果别解脱戒犯了根本堕，出家众就不能重受，就像砍断了棕榈树的头一样。就像比丘一样，沙弥也没有以后得戒的机会。就像这样说的。如果出家众犯了根本堕，想要依靠别解脱戒，而重受居士戒，这是教言中没有的。这里说别解脱戒需要作为所依，就像这里所说的那样，是出生和存在的两种所依。那么，死亡的时候舍戒的界限是什么？作为所依存在的界限是什么呢？像那些因制定的威力而产生的未剃的头发和胡须，以及穿白色衣服有罪等，这些都是死亡时舍弃的。菩萨如果看到对众生有利益，也会在其他道中受生。出家众是三洲的男子和女子的所依，因此出家
English
Because it is unreasonable for the basis to be unstable, and the actions are also inconsistent, there is only the thought that it is not a basis. It is unnecessary to examine it in this way and not know how to practice. If examined in this way, all secret mantras cannot be practiced at all. Pandit Abhyakara says that the Pratimoksha vows do not need to be a basis, like Vagishvarakirti, he is protecting wrong views. Mistakes may occur for beginners. It is very unreasonable to protect wrong views without taking remedial measures after mistakes occur. Some say that when taking the Bodhisattva vows, the Pratimoksha vows are transformed, so just as it remains until reaching the essence of Bodhi, the Pratimoksha vows also remain. Just as the Bodhisattva vows can be retaken even if they are lost due to a root downfall, it is said that even if the transformed Pratimoksha vows are lost due to a root downfall, they can be retaken. Also, if a member of the Sangha has a defeat and then takes the Bodhisattva vows, and then practices the Pratimoksha again, all of that is not correct. Geshe Tonpa said: The time when the Pratimoksha remains, and the giving up and obtaining of vows, are as stated in the Pratimoksha itself. If there is a root downfall in the Pratimoksha, there is no repetition for the Sangha. It is like cutting off the head of a Tala tree. Like a Bhikshu, a Shramanera also has no chance to take vows later. It is said to be like that. If a member of the Sangha has a root downfall and wants to rely on the Pratimoksha, and then retakes the Upasaka vows, this does not come from the instructions. It is said here that the Pratimoksha needs to be a basis, just as it is said here, it is needed as a basis for both birth and existence. So, what is the limit of giving up vows at the time of death? What is the limit of remaining as a basis? Things like unshaven hair and beards that arise from the power of the precepts, and the fault of wearing white clothes, etc., are what are given up at the time of death. If a Bodhisattva sees benefit for sentient beings, they will also take birth in other realms. The Sangha is the basis for men and women in the three continents, so the Sangha
Chinese
衰损之方并非恒常存在。作为所依而存在的限度，是依靠慈悲的力量，从根本上断除对他人之害，无论生于何处，都会不断增长。例如，世亲论师在七日内浸泡在酥油罐中，发誓不断绝口诵，这是入行论师所认可的，是善法摄的律仪。七日过后，如果放弃，也不会失去善法摄。因为善法摄存在，所以誓言也不是恒常存在。同样，比丘和沙弥都是别解脱的阶段。因为自性是先前所说的，所以即使放弃阶段，也不会失去自性。此外，损害一方而利益一方，是五道众生中最下等的畜生。即使在畜生中，凶猛的鹰和狼也有，所以不能这样。菩萨戒是即使牺牲生命，也要直接或间接地通过身语意三门的行为，避免不利益一切众生，而致力于利益众生，并且还需要断除对一切众生的损害，这也构成了所依。因此，现在噶当派的传统是，受菩萨戒时，由已经确定了别解脱二者之一的人来受，这样才能成为实践。据说，暗中进行欺骗的人，都不是大家确定的基础。斯布瓦说：菩萨戒的一半是断除根本的损害，另一半是从断除损害而致力于利益。它不断增长，就像帝释天转生时，为了保护金翅鸟的幼崽而避免伤害，以及贡玛塞转生时，不希望杀害蠕虫一样。第二，说明比这更殊胜的差别是：别解脱有七种，如来所说，梵行之光最为殊胜，被认为是比丘的戒律。这样说，似乎经文的直接意思是只有比丘才是最殊胜的。但是，格西敦巴说，该经的
English
The side of decline is not always constant. The extent of abiding as a basis is that by the power of loving-kindness, turning away from harming others with its root, wherever it is born, it will constantly increase. For example, the master Vasubandhu immersed himself in a container of butter for seven days, and made a vow to never cease reciting, which was accepted by the master Entering the Path, and is the discipline of gathering virtue. After seven days have passed, if it is abandoned, it will not be considered abandoning the gathering of virtue. Because the gathering of virtue exists, the vow is also not constantly abiding. Similarly, all monks and novices are stages of individual liberation. Because the nature is as previously stated, even if the stage is abandoned, the nature is not abandoned. Furthermore, harming one side and benefiting another is the lowest of the five types of beings, animals. Even among animals, there are fierce hawks and wolves, so it cannot be like that. The bodhisattva vow is that even sacrificing body and life, directly or indirectly, through the actions of body, speech, and mind, one turns away from not benefiting all sentient beings and engages in benefiting them, and it also requires turning away from harming all sentient beings, which also establishes the basis. Therefore, now in the Kadampa tradition, when taking the bodhisattva vow, it is taken by someone who has determined either of the two aspects of individual liberation, so that it becomes a practice. It is said that those who deceive in secret are not the basis established by everyone. Spilbuwa said: Half of the bodhisattva vow is turning away from harm with its root, and the other half is engaging in benefiting after turning away from harm. It increases more and more, just as when Indra was born, he avoided harming in order to protect the Garuda's chicks, and when Gongma Sre was born, he did not want to kill worms. Second, explaining the difference that is superior to that: Among the seven types of individual liberation, as the Thus Gone One said, the glory of pure conduct is the most excellent, and it is considered to be the monastic vows. It is said that the direct meaning of the scripture seems to indicate that only monks are the most excellent. However, Geshe Tonpa said that the scripture's