Tibetan
་ཏུ་སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྦྱང༌། ཕྱོགས་བཅུ་ནམ་མཁའི་མཐས་གཏུགས་པའི། །འགྲོ་བ་ཉོན་མོངས་ལས་གྲོལ་བར། །དམ་བཅས་གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱང༌། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ལས་མ་གྲོལ་བར། །བདག་གི་ཚོད་ཀྱང་མི་ཤེས་པར། །སྨྲ་བ་ཇི་ལྟར་སྨྱོན་པ་མིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་དུ་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་སྒོམ། ཁས་བླངས་ཉམས་འོག་ཏུ་མ་ཚུད་ན་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་ཀྱང་སྒོམ། ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་བློ་ལ་སྐྱེ་རྒྱུ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཡེའི་སེམས་བསྐྱེད་གྱིས་དང་བསོད་ནམས་ཆེ་ལ་བསྲུང་རྒྱུ་མེད་པ་ཟེར་ཏེ། བསོད་ནམས་ཆེ་བ་རབ་ཡིན་བསྲུང་རྒྱུ་མེད་པ་མིན་བསླབ་བྱ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལ་སློབ་དགོས་པ་ཡིན། ཞི་བའི་ལྷས་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ཙམ་དུ་གསུངས་ཏེ། འདི་བཞིན་དུ་སློབ་པ་འདི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཡིན། དེ་ལྟར་སྨོན་པ་སྐོར་དང་བཅས་པ་འདི་ཁོ་ན་ཇོ་བོའི་གདམས་ངག་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རང་ཅག་ལ་གལ་ཆེ་ལ་བྱེད་ངོ་ཤེས་པ་ཡིན། ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུ་ལས་འཇུག་པའི་བར་ཆད་འདྲི་བའི་སྐབས་སུ་ཁུ་ཆེན་པོའི་ཞལ་ནས་འདི་ཀུན་ན་གསལ་པོར་སྣང་བ་ལ་ཇོ་བོ་མ་བྱོན་གོང་དུ་སྨོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་གོ་མ་ནུས་གསུངས་སྐད། སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་གིས་བསྡུས་པ་ཀུན་ལག་ལེན་པ་ལས་བཤད་པ་རྒྱས་པ་ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དང་འདུལ་བའི་ལུང་ཀུན་ན་ཡང་བཞུགས། འཇུག་པའི་སྐོར་དུ་གཏོགས་པ་ཞི་བ་ལྷའི་ཆོས་གཉིས་སམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སའམ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་ན་ཤིན་ཏུ་རྒྱས། གཞུང་ཆུང་ཤོས་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ཡིན་ཏེ་ཡང་འདི་བས་རྒྱས། ཚེ་དུམ་འདིའི་བྱ་བ་སྨོན་པ་མན་ཆད་ཁོ་ནས་ལྡང༌། འཇུག་པ་བླངས་ཀྱང་ཐུབ་པ་དཀའ། ཡེར་པ་བའི་ཞལ་ནས་མ་ཐོབ་པའི་ཉམས་པ་བས་ཐོབ་པའི་ཉམས་པ་དྲག་པར་གསུངས་གསུང་སྐད་དེ། ཚེ་དུམ་འདི་ལ་སྨོན་པ་མན་ཆད་ལ་ནན་ཏན་བྱས་ཤིང་མ་ཉམས་པར་བྱས་ལ་འཇུག་པའི་བསླབ་བྱ་དག་ལ་ནུས་པ་ཡོད་ཚད་ཀྱིས་བསླབ། ནུས་པའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་དག་ལ་ཡང་མོས་པ་སྒོམ། ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་དུ་སྐྱེ་བ་དང་མི་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་ན་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་དུ་འཇུག་པ་བརྟན་པོར་བྱར་ཡོད་པ་རང་རུང༌། ཚེ་གཅིག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་མི་རྫོགས་གསུངས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨོན་པ་བཤད་ཟིན་ནས༌། གཉིས་པ་འཇུག་པ་བསླབ་བྱ་དང་བཅས་པ་ལ། སྨོན་འཇུག་གི་འབྲེལ་བསྟན་པ་དང༌། འཇུག་པ་ཉིད་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། འཇུག་སེམས་བདག་ཉིད་སྡོམ་པ་མ་གཏོགས་པར། །ཡང་དག་སྨོན་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྡོམ་པ་སྤེལ་འདོད་པས། །དེ་ཕྱིར་འབད་པས་འདི་ནི་ངེས་པར་བླངས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བསྟན་མ་ཐག་པ་བཞིན་དུ་སྨོན་པ་བསླབ་བྱ་དང་བཅད་པ་ལ་ལེགས་མོར་བསླབས་པས། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེས་འཕེལ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་ཆེད་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་རིངས་ལ། དེ་ཡང་རྒྱུ་ལ་འཇུག་དགོས་པར་ཤེས་པས་ཅི་ལ་ཡང་མ་རག་པར་ཆས་པ་འཇུག་པ་སྐྱེ་བའི་བློ་ཚོད་དུ་ཕྱིན་པ་དེས་རྒྱུ་ལ་དམ་འཆའ་བ་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བླངས་ནས་དེའི་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་པ་མ་གཏོགས་པར་འབྲས་བུ་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་དག་པར་སྨོན་པ་འཕེལ་བའི་མཐར་ཕྱིན་ནས་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པས་སྨོན་པ་རང་གི་ངོ་བོ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དམ་འཆའ་བའི་སྡོམ་པ་དེ་འཕེལ་བའི་མཐར་ཕྱིན་པ། ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེས་པས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མཚན་ཉིད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་སེངྒེ་བཟང་པོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་སེམས་བསྐྱེད་གསུམ་གསུངས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་གསུངས་པ་བཞིན་གྱི་བར་དུ་སྤེལ་བར་བྱ་འདོད་པས་སམ། ཡང་ཡང་དག་སྨོན་པས་ཞེས་པ་ལྟར་ན་སྨོན་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་དམ་བཅས་པ་ཙམ་ཡིན་པས། འཇུག་པ་རྒྱུ་ལ་དམ་བཅས་ནས་སློབ་པ་མེད་པར་སྨོན་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་འཕེལ་བར་ཏེ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པས་སྨོན་པ་རང་གི་ངོ་བོ་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དམ་བཅའ་བའི་སྡོམ་པ་དེ་སྤེལ་བ་དང་འཕེལ་བའི་མཐར་ཕྱིན་པ་སྔ་མ་ལྟར་བྱ་འདོད་པས། དེའི་ཕྱིར་འབད་པས་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་འདི་ནི་ངེས་པར་བླང་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་སྨོན་པ་ནི་བར་མས་བསྡུས་པའི་དགེ་བ་ཡིན། འཇུག་པ་སྡོམ་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཟེར་ཏེ། བྱམས་པ་ནས་བརྒྱུད་པ་སྡོམ་པ་རང་དུ་བཞེད་པས་ན། སྐྱེ་དཀར་ཚང་གཅིག་ལ་མ་དཀར་བུ་ནག་མེད་གསུངས་ནས། རྐང་པ་གསུམ་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྡོམ་པ་ཞེས་འདོན་པའམ། ཡང་ན་སྡོམ་པས་ཞེས་འདོན་པ་འཇུག་པ་ཉིད་དུ་སྦྱར་ལ། དེའི་སྡོམ་པས་སྨོན་པ་འཕེལ་བའི་མཐར་ཐུག་པར་བྱ་འདོད་པས་དེའི་ཕྱིར་དུ་འབད་པས་འཇུག་པ་འདི་ནི་ངེས་པར་བླངས་ཞེས་པ་རྣམས་གང་དུ་བཀྲལ་ཡང་དོན་ལ་འབྱོར་བར་ཤ་ར་བ་ཆེན་པོས་བཤད་ཅིང། ཡང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྨོན་པ་སྤེལ་འདོད་པས། །ཞེས་པའང་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། སྤྱིལ་བུ་བ
Chinese
应当修习对众生的慈爱和悲悯。 十方虚空边际处， 众生解脱诸烦恼， 立誓若自未解脱， 不知自身之能力， 语出岂非是疯癫？ 如是之理应修惭愧和羞耻。 若誓言未落入违犯，亦应修习堕入恶趣等过患。 仅立誓言尚不足够，心中必须生起觉受。 有些人说：修习耶之发心，则福德广大且无需守护。福德广大固然甚好，但并非无需守护，必须修学那五个学处。 寂天尊者仅说想要利益众生，如是修学即是步入正道。 如此，此等愿行仪轨，实为阿底峡尊者的不共窍诀，对我等至关重要，且应知晓如何行持。 在戒律品中，当问及入行之障碍时，库钦波曾说：此等皆已昭然若揭，然在阿底峡尊者未来之前，未曾听闻有修习发愿菩提心等事。 小士夫和中士夫所摄之内容，皆于实修仪轨中广说，亦见于法相论藏和律藏之中。 属于入行部分之寂天尊者的两种法，或菩萨地，或经庄严论等中，则极为广博。 最简略之论典为《二十颂》，然亦较此广博。 此生之所作，仅以愿行以下之内容即已足够。 即使受持入行，亦难以做到。 耶巴瓦曾说：较之未得之退失，已得之退失更为严重。 故于此生，应精勤修习愿行以下之内容，且不令退失，并尽己所能修学入行之学处。 对于未能做到之处，亦应修习希求。 若发愿来世乃至生生世世不退失，则来世乃至生生世世自能稳固入行。 尊者曾说，一生无法圆满菩萨之学处。 如是已宣说愿心。 第二，入行及学处，其中分二： 示现愿行之关联， 以及宣说入行本身。 初者为： 入行之心即是
English
One should cultivate love and compassion for sentient beings. To the ends of the ten directions of space, May all beings be liberated from their afflictions. If I vow, but am not yet liberated myself, And do not know my own capacity, How is speaking like that not madness? In this way, cultivate shame and embarrassment. If vows are not kept, also meditate on the faults of being born in the lower realms, etc. It is not enough to just make vows, one must have an experience that arises in the mind. Some say: Generate the mind of "ye," and the merit will be great and there will be nothing to protect. It is excellent for merit to be great, but it is not that there is nothing to protect, one must study those five trainings. Shantideva only said that he wanted to benefit beings, and studying like this is the very entrance to the path. Thus, these aspiration and practice cycles are the uncommon instructions of Jowo-je (Atisha), which are very important for us, and we should know how to do them. In the chapter on ethics, when asking about the obstacles to entering, Ku Chenpo said: All of this is clearly visible, but before Jowo-je came, I had not heard of such things as cultivating the aspiration for bodhichitta. All that is included in the Lesser and Intermediate Persons is explained extensively in the practice manuals, and is also found in the Abhidharma Pitaka and the Vinaya texts. The two teachings of Shantideva that belong to the section on entering, or the Bodhisattva-bhumi, or the Ornament of the Sutras, etc., are very extensive. The shortest text is the Twenty Verses, but it is also more extensive than this. The work of this lifetime is sufficient with just the aspiration and below. Even if you take the entrance, it is difficult to accomplish. Yerpa-wa said that losing what you have gained is worse than not gaining it. Therefore, in this lifetime, one should diligently practice the aspiration and below, and not let it degenerate, and study the precepts of entering as much as one can. For those things that are not within one's ability, one should also meditate on aspiration. If you make aspirations to be born in future lives and not degenerate, then in future lives you will naturally be able to firmly enter. The master said that one lifetime is not enough to complete the bodhisattva's training. Having explained the aspiration, the second is the entrance with the precepts, of which there are two: Showing the connection between aspiration and entrance, And explaining the entrance itself. The first is: The mind of entrance is
Chinese
如果没有戒律，就不会增长真正的愿望。因为想要增长圆满菩提的戒律，所以务必努力受持此戒。如是说。如刚开始所说的那样，如果很好地学习愿望的学处和遮止，就会对众生生起极大的慈悲，从而迅速地为了众生而证得佛果。而且因为知道必须进入因，所以对于任何事物都不执著，进入产生出离心的意乐，以此在因上立誓，进入菩提心的自性，受持菩萨的戒律，如果不学习它的学处，那么就不能最终圆满增长对为了他人的果位圆满菩提的真正愿望而证得佛果，因为知道愿望的自性就是对圆满菩提立誓的戒律达到增长的极致。 觉沃说：因为生于菩提的自性，所以菩提心的相是学师子贤所说的佛地的三种发心，如是想要增长。或者如“又，以真正的愿望”所说的那样，愿望仅仅是对果立誓，进入因后不学习，仅仅以愿望本身不能增长，即不能获得果，所以愿望的自性就是对果圆满菩提立誓的戒律，想要如前者那样使之增长并达到极致。因此，务必努力受持进入菩萨戒律的戒律。对此，有些人说愿望是中间所摄的善，进入是戒律所摄。因为慈氏菩萨的传承认为戒律本身，所以说“一棵白树上没有白母黑子”。或者念诵第三句“圆满菩提戒律”，或者念诵“以戒律”，将其与进入结合。想要以它的戒律使愿望达到增长的极致，因此务必努力受持进入此戒，无论如何解释，夏惹瓦大师都说符合意义。又，因为“想要增长圆满菩提愿望”，所以也随顺着出现，茅蓬的。
English
Without the discipline, true aspiration will not increase. Because one wishes to increase the discipline of perfect Bodhi, therefore, one must strive to take this. Thus it is said. As soon as it is taught, if one learns well the precepts and prohibitions of aspiration, compassion for sentient beings will greatly increase, and one will quickly attain Buddhahood for the sake of sentient beings. Moreover, knowing that one must enter the cause, one is not attached to anything, and the mind of entering arises, and with that, one vows on the cause, enters the nature of Bodhicitta, takes the vows of the moral discipline of a Bodhisattva, and unless one learns its precepts, one cannot ultimately increase the true aspiration for the perfect Bodhi of the fruit for others and attain Buddhahood, because one knows that the nature of aspiration is the discipline of vowing to perfect Bodhi, reaching the ultimate of increase. Lord Atisha said: Because it is born of the nature of Bodhi, the characteristic of Bodhicitta is the three kinds of mind generation of the Buddha-ground spoken by the teacher Simhabhadra, and one wishes to propagate it until it is like that. Or, as it says, "Also, with true aspiration," aspiration is merely vowing to the fruit. Entering into the cause and not learning, aspiration alone will not increase, that is, one will not attain the fruit, so the nature of aspiration is the discipline of vowing to the fruit of perfect Bodhi, and one wishes to make it increase and reach the ultimate as before. Therefore, one must strive to take this discipline of entering the moral discipline of a Bodhisattva. Some say that aspiration is the virtue included in the middle, and entering is included in the discipline. Because the lineage from Maitreya considers the discipline itself, it is said, "There is no white mother and black child on one white tree." Or recite the third line, "Perfect Bodhi discipline," or recite "with discipline," and combine it with entering. Wanting to make aspiration reach the ultimate of increase with its discipline, therefore, one must strive to take this entering. No matter how it is explained, Sharawa the Great said that it conforms to the meaning. Also, because "wanting to increase the aspiration for perfect Bodhi," it also appears accordingly, the hut.