Tibetan
༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དག་པའི་བར་དུ་རིམ་པ་བཞིན་འཐོབ་པར་གསུངས། དེ་ལ་སྤོས་ཆུ་ཉུང་འབྲུ་ཙམ་ཞིག་ཕུལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འབྱུང་བར་གསུངས་ནས། རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་ཙམ་ཕུལ་བ་ལ་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་བས་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཆེ་བར་གསུངས་པ་འདི་ཀུན་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ལ་དུས་རྟག་ཏུ་དེ་སྦྱང༌།དེ་སྦྱངས་ན་སྔ་མ་བས་བསོད་ནམས་ཆེ་བར་གསུངས་པ་ཡང་ངེས་དོན་ཁོ་ན་ཡིན། མཆོད་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་དེ་ནི་ཟང་ཟིང་གི་མཆོད་པ་བླ་ན་ཡོད་པ་ཡིན། འདི་ནི་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན། དེ་ལ་ནི་བསོད་ནམས་ཆེ་ཡང་ཚད་དང་བཅས།འདི་ལ་ནི་ཚད་དང་མཐའ་བཟུང་དུ་མེད་པ་ཡིན། རང་ཅག་ཆོས་ཀྱི་གོ་བ་ཆུང་བས་རང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བར་ཆད་མེད་པར་སྦྱང་དུ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ལ་དགའ་བར་མི་རྩི། གཞན་ཆོས་སྟོན་འདྲ་བའམ་མཆོད་པ་འདྲ་བ་ཆེ་རབ་ཅིག་བྱེད་པ་མཐོང་ན་དེ་ལ་འགྲམ་ཆུ་ལྡང༌། རང་ཞུམ་ནས་འདུག་སྟེ། ཆོས་ལས་ཁྱད་འདི་ཙམ་དུ་གསུངས། དེ་སྦྱངས་པ་གཅིག་པུས་ཆོག་བྱས་ནས་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་ཀ་གཞན་ཁྱད་དུ་གསོད་པར་ཡང་མིན། གཉིས་ཀ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་ཚད་ཀྱིས་འབད་པ་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་བྱས་ན་གཅིག་གིས་གཅིག་འཕེལ་ཏེ་ཡོང་བ་ཡིན། དེས་ན་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ལས་ལ་འབད་པ་བསླབ་བྱ་གཅིག་ཏུ་གསུངས་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་བསོད་ནམས་བསགས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་གསུངས་པ་ཡིན། འདི་ནི་ལྷ་མཆོད་པས་དག་པར་འདོད་པ་དགག་པའི་ཆེད་དུ་གསུངས་ལ། དུས་རྟག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱངས་ན་ཚོགས་མི་རྫོགས་སམ་སྙམ་པ་དགག་པའི་ཆེད་དུ་ཡང་གསུང་གསུངས། བསླབ་བྱ་གསུམ་པ། སེམས་དེ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེབ་དང་སྐྱེས་པ་མི་ཉམས་ཤིང་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ལས་ལ་འབད་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སྨོན་པའི་སེམས་དག་བསྐྱེད་ནས་ནི། །འབད་པ་མང་པོས་ཀུན་ཏུ་སྤེལ་བྱ་ཞིང༌། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། ཚོགས་གཉིས་ལ་འབད་པ་འདིས་ཟིན་དུ་རུང་གསུངས་ཤིང༌། ཤ་ར་བ་དགེ་གོང་དུ་འདི་གསུང་བ་ཞིག་ལ། ཟིན་དུ་རུང་བའི་རྒྱུ་མེད་དངོས་སུ་གསལ་པོར་བྱུང་ལགས་གསུངས་པས། སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་གྱི་ཆོ་གས་གཞན་དོན་དུ་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་དམ་འཆའ་བའི་སྨོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་དེ་ནས་ནི། ལས་སུ་བྱ་བ་བསོད་ནམས་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པའི་འབད་པ་མང་པོས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་དུས་རྣམ་ཀུན་ཏུ་སྤེལ་བར་བྱ་ཞིང༌། དེ་ཉིད་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བསླབ་བྱ་འོག་མ་ཀུན་ལའང་བསླབ། ཞེས་པ་སྟེ། ཤ་ར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེའི་བྱ་བ་ཡང་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་ལས་མེད་པས་འབད་པ་མང་པོས་ཞེས་པ་ནི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ལས་ལ་འབད་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས། དེ་ལས་གཞན་པའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་པར་རིག་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་བ་ལས་གསུངས། དེ་ལ་ཤེས་རབ་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ། དེའི་རྒྱུ་ཐོས་བསམ་གཉིས་ལ་བྱ་བའམ། ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་དེའི་རྒྱུ་བསམ་གཏན་ཏེ། མཉམ་གཞག་ཡང་དག་ཇི་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཐུབ་པས་གསུངས་པས་སོ། །ཡང་ན་ཤེས་རབ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ། དེའི་རྒྱུ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བསྟེན་པ། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཚོགས་ཡིན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །གསུམ་པོ་གཞན་ནི་གཉིས་ཀའི་སྟེ། །ལྔ་ཆར་ཡང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། །ཞེས་ཀྱང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་གསུངས། དང་པོ་གསུམ་བསོད་ནམས་ཐ་མ་ཡེ་ཤེས། བརྩོན་འགྲུས་དང་བསམ་གཏན་གཉིས་ཀའི་གྲོགས་སུ་གསུངས་པ་ཡང་བཞུགས་ཏེ། དེ་ཀུན་ཉམས་སུ་བླང་བའི་མན་ངག་ནི་ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས། དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་འབད་པར་བྱ། དེ་ལྟར་བྱས་པ་ལས་དགེ་བ་ཇི་སྙེད་སྙེད་དྲན་པས་བཟུང་ལ་འཕྲལ་འཕྲལ་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྔོས་ལ་བཞག དེ་ལྟར་བྱས་ན་གཉིས་ཀ་ཡང་གཉིས་ཀར་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས། པུ་ཏོ་བ་ཕྱིས་ཉན་པོ་ན་བཞུགས་པའི་དུས་ཀུན་ན་འབད་པ་ནི་བློ་སྦྱང་བ་དང༌། ཚོགས་བསགས་པ་དང༌། སྡིག་པ་སྦྱང་བ་དང༌། སྨོན་ལམ་གདབ་པ་བཞི་ཡིན། ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་བློ་སྦྱང་བ་ནི་དགེ་བཤེས་སྟོན་པའི་ཞལ་ནས། ཐེག་པ་འོག་མ་སྤངས་པའི་གོང་མ་མེད་པར་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་བཞིན་ཡིན་པས་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གའི་སྒོ་ནས་སྦྱང༌། དེ་ལྟར་སྦྱང་ན་ཆུང་ངུ་ལས་འབྲིང༌། འབྲིང་ལས་ཆེན་པོར་འགྱུར་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བ་དང་མི་ཉམས་ཤིང་འཕེལ་བར་འགྱུར། ཚོགས་བསགས་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མཆོད་པ་དབུལ། དགེ་འདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ། དབུལ་ཕོངས་ལ་བགོ་བཤའ་བྱ། འབྱུང་པོ་ལ་གཏོར་མ་བཏང༌། ཞེས་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཁོ་ན་ལ་ཡང་གསུངས་ཏེ། ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ནས་ཀྱང་ཡིན། སྡིག་པ་ཐམས
Chinese
据说，逐渐地可以获得佛陀的清净刹土。因此，即使是供养少许芥菜籽大小的香水等，也据说会产生无量的功德。那么，供养如此广大的供品，当然会产生无量的功德，而且据说比那还要大的功德，所以要对这一切都深信不疑，并且时常修习。如果修习它，据说比以前的功德更大，这也是真实的意义。如果就供养本身而言，那是世俗的殊胜供养，而这是修行的无上供养。前者功德虽大，但有量，后者则没有量和边际。我们自己因为对佛法的理解不够，所以即使可以毫不间断地修习自生菩提心，也不认为那是值得高兴的事。看到别人做法事或者做大型的供养等，就羡慕得流口水，自己感到自卑。佛法上的差别就是这样说的。仅仅修习那个就足够了，也不是说供养三宝等其他的善业就不重要了。两者都要尽力去做。那样做的话，一个会促进另一个。因此，努力积累二资粮被说成是一个教诲，而且菩提心本身也被说成是从积累资粮中产生的。这主要是为了驳斥那些认为通过祭拜天神可以获得清净的观点，也是为了驳斥那些认为如果总是修习菩提心，就无法圆满资粮的疑虑。第三个教诲，为了使未生起的菩提心生起，已生起的菩提心不退失且增长，要努力积累二资粮，如经中所说：“发起殊胜菩提愿心后，当以众多精勤恒时增广之。”也就是说，博朵瓦尊者说：“可以通过努力积累二资粮来完成。” 霞惹瓦格西在上面说：“实际上已经清楚地显现了可以完成的因。”因此，如前所述，以利益他人为目的，发誓要证得大菩提果，生起愿菩提心而成为菩萨之后，要做的事情就是通过积累福德和智慧二资粮的众多努力，使菩提心时
English
It is said that one can gradually attain the pure lands of the Buddhas. Therefore, even offering a small amount of scented water, like a mustard seed, is said to generate immeasurable merit. So, offering such vast offerings will certainly generate immeasurable merit, and it is said to be even greater than that, so one should have complete faith in all of this and practice it constantly. If you practice it, it is said that the merit is greater than before, and this is also the true meaning. If we consider the offering itself, that is the supreme mundane offering, while this is the unsurpassed practice offering. The former has great merit, but it is limited, while the latter has no limit or boundary. Because we ourselves have little understanding of the Dharma, even though we can cultivate the spontaneously arising Bodhicitta without interruption, we do not consider it something to be happy about. When we see others performing Dharma ceremonies or making large offerings, we are envious and feel inferior. The difference in the Dharma is said to be like this. It is not enough to just practice that alone, nor is it to say that other meritorious deeds such as offering to the Three Jewels are unimportant. Both must be done with all effort. By doing so, one will promote the other. Therefore, striving to accumulate the two accumulations is said to be a single teaching, and Bodhicitta itself is said to arise from the accumulation of merit. This is mainly to refute those who think that purity can be obtained by worshiping gods, and also to refute those who think that if one always cultivates Bodhicitta, one will not be able to complete the accumulations. The third teaching, in order to generate the Bodhicitta that has not yet arisen, and to prevent the Bodhicitta that has already arisen from declining and to increase it, one must strive to accumulate the two accumulations, as it is said in the scripture: "Having generated the excellent Bodhicitta aspiration, one should constantly increase it with much effort." That is to say, Geshe Potowa said, "It can be accomplished by striving to accumulate the two accumulations." Sharawa Geshe said above, "The cause for it to be accomplished has actually become clear." Therefore, as mentioned before, with the aim of benefiting others, vowing to attain the great fruit of Bodhi, and generating the aspiring Bodhicitta to become a Bodhisattva, the task to be done is to make the Bodhicitta last by accumulating the two accumulations of merit and wisdom with many efforts.
Chinese
应当在一切方面弘扬，为了使之不衰退，对于所有下面的教诲也应当学习。正如夏惹瓦本人所说：“是菩萨道的成佛之法，其行为也唯有积累二资粮，因此要以诸多努力。”所谓以诸多努力，就是努力于二资粮的事业。智慧及其因是智慧资粮，除此之外的一切善行都是福德资粮，这是《六十正理论释》中所说的。其中，智慧是从修习中产生的，其因是听闻和思维，或者智慧本身，其因是禅定，如佛所说：“通过如实地安住，将如实地了解。”或者，智慧是闻、思、修三者，其因是依止殊胜之人，听闻殊胜之法，并如理作意。又或者说：布施和戒律是福德的资粮，智慧是智慧的资粮，其余三者是二者的资粮，五者全部都是智慧的资粮。这也是《经庄严论》中所说的。前三个是福德，最后一个是智慧，勤奋和禅定被认为是二者的助伴。所有这些修持的口诀是，觉沃（阿底峡尊者）说：“对于一切白法，要以各种方式努力。这样做之后，对于所产生的善业，要以忆念来把握，并立即回向于一切智智的智慧中。这样做，二者都会变成二者，因为一切智智是二资粮的果。”普穹瓦后来在聂摩居住时，总是努力于四件事：修心，积累资粮，忏悔罪业，以及立下愿望。这也是他所说的。其中，修心如同格西敦巴所说：“不舍弃下乘就没有上乘。”因此要通过三士道的门径来修习。这样修习，就会从小到中，从中到大，从而生起菩提心，并且不退转而增长。积累资粮是：供养三宝，侍奉僧众，分配给贫困者，施与鬼神食子。仅仅是布施所产生的也是如此说的，从各种方式也是可以的。一切罪
English
It should be propagated in every way, and in order to prevent it from declining, all the following teachings should also be studied. As Sharawa himself said, "It is the method of the Bodhisattva path to attain Buddhahood, and its activity is only to accumulate the two accumulations, therefore, with much effort." The so-called much effort is to strive in the activity of the two accumulations. Wisdom and its cause are the accumulation of wisdom, and all other virtues are the accumulation of merit, as stated in the commentary on the Sixty Stanzas on Reasoning. Among them, wisdom arises from meditation, its cause is listening and thinking, or wisdom itself, its cause is meditation, as the Buddha said, "Through truly abiding, one will truly understand." Or, wisdom is the three of listening, thinking, and meditating, its cause is relying on a noble person, listening to the noble Dharma, and properly applying the mind. Or again: Giving and discipline are the accumulation of merit, wisdom is the accumulation of wisdom, the other three are the accumulation of both, and all five are the accumulation of wisdom. This is also stated in the Ornament of the Sutras. The first three are merit, the last is wisdom, and diligence and meditation are considered to be companions of both. The oral instruction for practicing all of these is that Jowo (Atisha) said, "For all white dharmas, strive in various ways. After doing so, for the merit that arises, grasp it with mindfulness and immediately dedicate it to the wisdom of omniscient knowledge. By doing so, both will become both, because omniscient knowledge is the fruit of the two accumulations." Putowa, when he later resided in Nyenpo, always strived in four things: training the mind, accumulating merit, purifying sins, and making aspirations. This is also what he said. Among them, training the mind is as Geshe Tonpa said, "Without abandoning the lower vehicle, there is no higher vehicle." Therefore, one should practice through the path of the three types of individuals. By practicing in this way, one will go from small to medium, and from medium to great, thereby generating Bodhicitta, and it will not decline but increase. Accumulating merit is: offering to the Three Jewels, serving the Sangha, distributing to the poor, and giving torma to the spirits. It is said that it arises only from giving, and it can also be done in various ways. All sins