Chinese
所有这些依赖于上师的教诲和言语，我们所获得的所有功德和安乐，都是上师的恩德。因此，如果知道这一点并报答上师的恩德，那么未生起的功德将会生起，已生起的功德不会衰退，而是会越来越增长。如果不知道这一点，而认为这些功德是自己努力的结果，或者仅仅是运气和偶然，那么这些功德就不会生起。即使以前稍微生起了一些功德，也会衰退。这是所教导的诀窍。因此，必须像康巴地区一样，将所有的功德和安乐都视为上师的恩德。普陀瓦去世时，所有的人都应该这样做。由于人多势众，卡恰·彭本（Kacha Penpun）得到了东西。他自己做了记录，用《八千颂般若经》开头，为格西顿巴（Geshe Tonpa）的手稿准备了粥，并送了很多供品给格西登巴（Geshe Dengpa），然后派人送到热振寺（Reting）。信的开头写道：由于善知识的恩德，不好的东西也能勉强维持生计。格西顿巴（Geshe Tonpa）铺设了座位，献上了曼扎和鲜花，像真正见到了一样，进行了交谈。现在，没有什么功德生起，即使稍微生起了一些，也不从口中说出是上师的恩德，而是像从天上掉下来的一样，这样以后的功德也不会生起，而且以前稍微有的一点也会衰退，这是缘起的伟大之处。怎么知道是这样的呢？有一个出身低贱的瑜伽士，他有通过神通从北方发出难听的声音来摘取水果的诀窍。他从那里摘取水果，也供奉给国王，自己也享用。一个婆罗门也想这样做，于是向他请教了这个诀窍。瑜伽士认为，这个人是高种姓，不想让他折服，即使给了他诀窍，他也不会获得神通，所以就说没有给他。所有这些都只是诀窍。格西顿巴（Geshe Tonpa）对拉布顿（Lhabton）说，如果不折服傲慢，对上师没有信心和恭敬心，就不会生起任何功德，就像觉沃顿巴（Jowo Tonpa）说傲慢的皮囊里装不进功德的水一样。当时，拉布顿（Lhabton）正躺在他的座位旁边，一天晚上，那个瑜伽士喝醉了
English
All these teachings and words that rely on the Lama, all the merits and happiness that we have gained, are all due to the kindness of the Lama. Therefore, if we know this and repay the Lama's kindness, then the merits that have not yet arisen will arise, and the merits that have already arisen will not decline, but will increase more and more. If we do not know this, and think that these merits are the result of our own efforts, or merely luck and coincidence, then these merits will not arise. Even if some merits have arisen slightly before, they will decline. This is the instruction that is taught. Therefore, we must regard all merits and happiness as the kindness of the Lama, just like the Khampa region. When Putowa passed away, everyone should do this. Because of the strength of the crowd, Kacha Penpun obtained things. He himself made records, prepared porridge for Geshe Tonpa's manuscript, starting with the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, and sent many offerings to Geshe Dengpa, and then sent them to Reting Monastery. At the beginning of the letter, it was written: "Due to the kindness of the virtuous friend, even bad things can barely make a living." Geshe Tonpa laid out the seat, offered the mandala and flowers, and talked as if he had actually met him. Now, no merit has arisen, and even if a little has arisen, they do not say from their mouths that it is the kindness of the Lama, but treat it as if it fell from the sky. In this way, future merits will not arise, and the little that was there before will also decline. This is the greatness of dependent origination. How do we know that this is the case? There was a yogi of low birth who had the trick of using his magical powers to make unpleasant sounds from the north to pick fruits. He picked fruits from there and offered them to the king, and he also enjoyed them himself. A Brahmin also wanted to do this, so he asked him for this trick. The yogi thought that this person was of a high caste and did not want to subdue him, so even if he gave him the trick, he would not obtain magical powers, so he said that he did not give it to him. All of these are just tricks. Geshe Tonpa said to Lhabton that if you do not subdue your arrogance and do not have faith and respect for the Lama, no merit will arise, just as Jowo Tonpa said that the water of merit cannot fill the bladder of arrogance. At that time, Lhabton was lying next to his seat, and one night, that yogi got drunk
Tibetan
བོགས་ནས་བྱུང་སྟེ་ཁྲི་ལ་ཉལ་ནས་འདུག བྲམ་ཟེ་དེས་ཁྲི་འགྱེལ་དུ་དོགས་ནས་ཁྲིའི་རྐང་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉལ་བའི་དུས་ན་དེ་སྐྱུགས་པས་བྲམ་ཟེའི་མགོ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་གྱུར། ནངས་པར་དེ་མཐོང་བས་གནོང་ཡང་གནོང༌། ད་འདིས་ང་རྒྱལ་ནི་ལེགས་མོར་བཅག་སྙམ་ནས་མན་ངག་བྱིན་པས་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་སྟེ་ཤིང་ཐོག་བླངས་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱེད་ཀྱིན་ཡོད་པའི་དུས་ན། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་འདིས་རིགས་ངན་འདི་ལ་བླ་མ་བྱས་ཏེ་འོང༌། བླ་མའི་མན་ངག་མེད་པར་ནི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བ་མི་ཡོང༌། མན་ངག་དེ་ཡོད་པ་ནི་རིགས་ངན་འདི་ལས་མེད་བྱས་ནས་ཞལ་ཆུ་བཏབ་ཟེར་ཏེ་དེ་ཡང་མན་ངག་ཁོ་ན་ཡིན། དེ་ནས་སྐབས་ཤིག་བྲམ་ཟེ་དེ་རང་གི་རིགས་མཐུན་ཚན་ཞིག་གི་ནང་ན་འདུག་པའི་དུས་སུ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་མཐོང་བའི་ཉེ་འཁོར་དུ་བྱོན་པ་ལ་མངོན་དུ་ལྡང་བ་བྱས་ན་དེ་ལ་བླ་མར་བྱས་པ་ཤེས་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱུ་ནས་ཕྱུང་གིས་དོགས་ནས། བསམ་པ་ནི་གུས་པར་བྱས་ལ་མ་ལངས་པས། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ན་རེ། འུ་ནེའུ་གསིང་ནས་ཤིང་ཐོག་མི་ལེན་གྱི་གསུངས་པ་ལ། དེ་ནས་དེའི་རྫུ་འཕྲུལ་དེ་ཉམས་ནས་ཤིང་ཐོག་ཀྱང་མ་ལོན་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཀྱང་ཉམས་པའི་གཏམ་རྒྱུད་དང༌། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ན་བཞུགས་ཟེར་ནས་ཚོལ་དུ་བྱོན་པ་དང༌། བན་དེ་མོས་སྣ་ཁྲིད་བན་དེས་ཐོང་བ་བཟུང་ནས་ཞིང་རྨོ་བ་ཞིག་དང་མཇལ། ཁྱོད་གར་འགྲོ་ཟེར། སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ཚོལ་དུ་འགྲོ་བྱས་ལ། ད་འདི་ཕན་ཆད་ན་མིས་འཛིན་པ་ཡེ་མེད་ཟེར།དེར་ཞག་ནས་བཞུགས་པ་ན་བན་དེ་ཡིན་པ་ལ་དགོང་མོ་ཚ་བ་བསྐོལ། དེའི་ནང་ནས་སྦལ་ལྗོང་གྱུ་གྱུ་འདུག་པ་འཚེད། དེ་ལྟར་རྟོག་དཔྱོད་ཞུགས་པ་དང༌། དེ་ཉིད་དེ་ཡིན་པར་མཁྱེན། དེར་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས་ཁྱོད་ང་ལ་དངོས་གྲུབ་ཞུའམ་རྣལ་འབྱོར་མ་ལ་ཞུ་གསུངས། སློབ་དཔོན་ཉིད་ལ་ཞུ་བྱས་པས་དེ་ཉིད་ནུབ་མོ་དེའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ནས་གསང་བ་འདུས་པའི་ལྷ་ཚོགས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར། ཕྱིས་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་འཁོར་ཚན་ཞིག་ལ་ཆོས་གསུངས་ཤིང་བཞུགས་ཙ་ན། དེ་སྤྲང་པོའི་ཆ་ལུགས་སུ་བྱོན་པ་ལ་འཁོར་མ་དད་ཀྱིས་དོགས་ནས་བསམ་པས་གུས་པར་མཛད་ཆོས་ཐུན་བཏང་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་དགོངས་ནས་བར་དེར་མ་གཟིགས་པ་བཞིན་མཛད་ནས་སྤྱན་བྱོལ་བས་དེ་ཉིད་དུ་སྤྱན་གཉིས་ས་ལ་ལྷུང༌། དེར་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་སྟེ་དེའི་ཕྱི་ནས་སྙེགས་ནས་བཟོད་པ་གསོལ་བ་དང༌།
Chinese
从粪便中出来，躺在床上。那个婆罗门担心床会倒塌，靠着床脚躺卧的时候，那个人呕吐了，婆罗门的头和身体全部被覆盖。早上看到那个情景，既感到羞愧又感到懊恼。心想：“现在他的傲慢已经被我好好地挫败了。”于是给予了他口诀，使他获得了神通，摘取果实，像以前一样行事的时候，婆罗门们说：“这个人竟然以这个劣种人为上师。没有上师的口诀，是不会产生功德的。拥有口诀的，除了这个劣种人之外没有了。”于是向他吐口水，说那也只是口诀而已。之后，有一次，那个婆罗门在自己同种族的人群中，看到瑜伽士来到附近，如果公开站起来迎接，就会被认为是以他为上师，担心会被婆罗门群体驱逐。虽然心里恭敬，但没有站起来。瑜伽士说：“你不从乌内乌辛那里拿果实了吗？”之后，他的神通消失了，果实也拿不到了，婆罗门种族也衰败了，这就是这个故事。还有，导师桑结益西说导师蒋贝协年住在北方，于是前去寻找。一个比丘尼带路，一个比丘拿着锄头，遇到一个正在耕田的人。问道：“你们去哪里？”回答说：“去寻找导师蒋贝协年。”那个人说：“从今以后，再也没有人会抓着他了。”在那里住下之后，因为是比丘，晚上生了火。从火里烤出了蛤蟆。像这样进行观察思考，才知道那个人就是他。在那里，导师说：“你向我求悉地，还是向瑜伽母求？”回答说：“向导师您求。”于是当晚就因为他的加持而获得了悉地，秘密集会的坛城显现了。后来，导师桑结益西正在给一群眷属讲法的时候，那个人以乞丐的形象来了，担心眷属不相信，心里虽然恭敬，但想着结束法会后再去侍奉，于是装作没看见，结果眼睛脱落，掉在地上。当时非常害怕，在他身后追赶，请求宽恕。
English
Having emerged from the feces, he lay on the bed. The Brahmin, fearing the bed would collapse, leaned on the bedpost while lying down. At that moment, the man vomited, covering the Brahmin's head and body entirely. Upon seeing this in the morning, the Brahmin felt both ashamed and annoyed. He thought, "Now his arrogance has been thoroughly defeated." So he gave him the oral instructions, enabling him to gain magical powers, pick fruits, and act as before. At that time, the Brahmins said, "This person has taken this inferior being as his guru. Without the guru's oral instructions, merit cannot arise. The only one who possesses the oral instructions is this inferior being." So they spat at him, saying that it was just an oral instruction. Later, on one occasion, the Brahmin was among a group of his own kind when he saw the yogi approaching nearby. Fearing that if he openly stood up to greet him, he would be recognized as having taken him as his guru and be expelled from the Brahmin community, he felt respect in his heart but did not stand up. The yogi said, "Are you not taking fruits from Une'u Gsing?" After that, his magical powers diminished, he could not obtain fruits, and the Brahmin lineage also declined. That is the story. Furthermore, the teacher Sangye Yeshe said that the teacher Jampal Shenyen was residing in the northern region, so he went to search for him. A nun led the way, and a monk held a hoe. They met a person who was plowing a field. He asked, "Where are you going?" They replied, "We are going to search for the teacher Jampal Shenyen." The person said, "From now on, no one will hold onto him anymore." After staying there for the night, since he was a monk, he lit a fire in the evening. From within the fire, he roasted a frog. In this way, he engaged in observation and contemplation, and he realized that that person was him. There, the teacher said, "Do you want to request siddhis from me, or from the yogini?" He replied, "I request from you, the teacher." So that very night, through his blessings, he obtained siddhis, and the mandala of the Guhyasamaja deities manifested directly. Later, while the teacher Sangye Yeshe was teaching the Dharma to a group of disciples, that person came in the guise of a beggar. Fearing that the disciples would lose faith, he felt respect in his heart, but thinking that he would serve him after the Dharma session was over, he pretended not to see him. As a result, his eyes fell out and landed on the ground. He was extremely frightened and chased after him, begging for forgiveness.