Tibetan
ང་མི་གཡོ་བའི་ལས་གཉིས་གྲོགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་དེ་དག་འཁོར་བའི་བདེ་བ་བསྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཙམ་དུ་མི་ལུས་པར་ཐར་པའི་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བས་ལས་དང་ལམ་གྱི་མགོ་ལྟག་དབྱེ་ཞིང༌། ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བྱར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ན་ལས་ཡོད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ལེན་མི་ནུས་པ་དཔེ་དབྱིབས་ནང་གི་ནས་དང་འདྲ་བར་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཀུན་གྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་ལས་ཅུང་ཟད་ཡོད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པ་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་ན་དེས་དང་པོ་ལས་སོགས། བར་དུ་ལས་སྤེལ། ཐ་མར་འགྲོ་དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་བའི་ཉིང་མཚམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས། ཉོན་མོངས་ཡོད་ན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད། ཉོན་མོངས་མེད་ན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མེད། དེ་བས་ན་ཉོན་མོངས་འདིས་སྔོན་ཡང་འཁོར་བ་ཐོག་མེད་དུ་སྡུག་ཏུ་བཅུག ད་ལྟ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྟེང་དུ་བཞག ཕྱིས་ཀྱང་མཐའ་མེད་པ་ཞིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྦྱོར་བར་འདུག་པས། ཉོན་མོངས་པ་ལ་དགྲའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་སྤོང་དགོས། ཉོན་མོངས་ལ་དགྲར་ངོས་ཟིན་ན་འཕྲལ་དུ་མ་སྤོངས་ཀྱང་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ལ་ཞུགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ནམ་ཞིག་མི་སྤོང་མི་སྲིད་ཅེས་སྡིངས་དམའ་བ་གསུངས། འོ་ན་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་པ་རང་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཡོད་སྙམ་ན། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་ལྟ་བ་ཐེ་ཚོམ་སྟེ་དྲུག་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པའམ། དེ་ཚུར་བསྡུས་ན་དུག་གསུམ་གྱི་ཁར་ང་རྒྱལ། ཕྲག་དོག་གཉིས་བསྣན་པས་དུག་ལྔའམ། དེ་ཡང་ཚུར་བསྡུས་ན་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་སྟེ་དུག་གསུམ་དུ་འདུ་བས་དེ་ཀུན་སངས་ཀྱིས་སྤང་དགོས། ཀུན་འབྱུང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ཡང་ལམ་བསླབ་པ་གསུམ་གྱིས་སྤོང་སྟེ། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པས་སུན་འབྱིན། ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པས་མགོ་མནོན། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པས་བག་ལ་ཉལ་རྩ་བ་ནས་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ལས། དེ་གསུམ་གྱི་རྩ་བ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན། དེ་ཡང་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པས། བསམ་པ་ཁམས་གསུམ་དག་ལ་རྨི་ལམ་ན་ཡང་འདོད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་སོང་ཙ་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བའི་དུས་ཡིན་པས་རང་གི་བློ་ཚོད་དང་སྦྱར་གྱིན་དེ་དག་བླངས་ཏེ། པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། བསམ་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ངེས་འབྱུང་གི་སེམས་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ། བསམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཕངས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་ཙ་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་བསྲུང་བའི་མན་ངག་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས། མི་ཞིག་རྐྱལ་བ་ལ་ཞོན་ནས་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བའི་དུས་ན། ནམ་མཁའ་ལས་སྲིན་པོ་བྱུང་ནས། རྐྱལ་བ་དང༌། དེའི་ཕྱེད་དང༌། ཡན་ལག་གཅིག་དང༌། ལག་མཐིལ་ཙམ་དང༌། ཁབ་ཀྱི་མིག་ཙམ་གྱི་བུ་ག་གདོད་དུ་ཆུག་ཟེར་བ་ལ་དེ་གང་ཡང་མི་སྟེར་བ་བཞིན་དུ། སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཕ་རོལ་ཏུ་བརྒལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྐྱལ་བ་ལ་ཕམ་པ་དང༌། ལྷག་མ་དང༌། ལྟུང་བྱེད་དང༌། སོ་སོར་བཤགས་པ་དང༌། ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའི་སྐབས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་སྲིན་པོ་ལ་མི་དབྱེ་བར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན། ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའི་སྐབས་ཕྱེ་ན་ཡང་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོར་འབྱིང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སྐམ་སར་མི་ཐོན་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་སྲིད་པ་ལས་ཡིད་བྱུང་ཞིང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་བསླབ་པ་ལ་སློབ་དུ་འཇུག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་མཁན་པོའི་ལས་ཡིན། ཨུ་པ་དྷྱ་ཡ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་བྱེད་བྱེད་པ་བྱ་བར་འགྲོ་བས། འཁོར་བ་ལས་ཡིད་འབྱུང་བར་བྱེད། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསམ་པ་བརྟན་པོ་སྦྱིན་པར་བྱེད། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པས་ན། ཁམས་ས་ལས་རྫ་བྱེད་པ་ལ་རྫ་མཁན་ཟེར་བ་བཞིན་དུ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལས་དགྲ་བཅོམ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་མཁན་པོ་ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་མཁན་སློབ་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བློ་སྣ་སྦྱོང་ཞིང་ཁྲིད་ནས་བར་ཆད་དྲིས་ཏེ་རབ་ཏུ་འབྱིན་པ་མེད། རང་ཡང་དྲག་ཤོས་ཤིག་ཚེ་འདི་ལ་སྐྱིད་ལ་ཕྱི་མ་ལ་ལྷར་འགྲོ་ཟེར་བ་དེ་ཚོད་ཅིག་གིས་རབ་ཏུ་འབྱུང༌། ཇི་ཞིག་ཙ་ན་ཕྱི་མའི་ལྷ་ཏ་ནམས་ཀྱང་བརྗེད་དེ་འདིའི་སྐྱིད་ཀྱང་བརྗེད་ནས་སྡུག་ལ་ཟད་པར་བྱེད། དེ་མན་རྣམས་ཉེ་ཐུ་དང་རྗེ་དཔོན་དང་བུ་ལོན་དང་དགྲས་གཙེས་པ་དང༌། འཚོ་བ་མ་ཕྱིད་པ་དང་གདོན་གྱིས་ཉེན་པ་དང་ཕས་གཙེར་ཚུས་གཙེར་ཉི་ཚེ་ལས་མེད། འཇིག་རྟེན་པ་གཉེན་ཚོ་འཐབ་པ་དག་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྦུ་ལོ་དང་རྫོངས་དང་རྒྱབ་ན་ཕ་མིང་ཅི་ཡོད་འདྲིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་འདུན་དང་མཁན་སློབ་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་དང་དབུལ་བ་དང་མི་ཆོས་གསུམ་འདྲི་སྟེ། དེང་སང་ན་དབུལ་བ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ལ་ཡང་མི་ལྟ་བར་ཆད་ཅན་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འབྱིན། དེ་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་དང་གཞི་མ་ལེགས་པ་ཞིག་ཁོ་ན་གལ་ཆེ་བ་ཡིན། དགེ་བཤེས་སྟོན
Chinese
我以不动的二业友之力，修习增上戒律和心之学，因此它们不只是产生轮回安乐的业，而是转变为解脱道，从而区分了业与道的首尾，并且将烦恼的集起作为应断除的对象。也就是说，如果没有烦恼，即使有业也无法受生，就像模具里的青稞一样，圣者阿罗汉们的心相续中虽然有少许业，但因为没有烦恼，所以不接受生。如果有烦恼，它首先会积聚业，中间会增长业，最后也会以烦恼来连接在六道中受生的相续。所以，有烦恼就有轮回的痛苦，没有烦恼就没有轮回的痛苦。因此，这个烦恼过去也让轮回无始以来充满痛苦，现在也置于痛苦之上，将来也会无止境地与痛苦相连。所以，要对烦恼生起如对敌人的认识，从而断除它。如果认识到烦恼是敌人，即使没有立即断除，也算是进入了断除之因，所以总有一天会断除，这是低层次的说法。那么，应断除的烦恼到底有多少呢？贪欲、嗔恨、愚痴、我慢、见、疑，这六种是根本烦恼。如果将它们归纳起来，就是在三毒之上加上我慢和嫉妒，成为五毒。如果再归纳，就是贪欲、嗔恨、愚痴这三毒，所以这些都应该通过证悟来断除。断除集起、业和烦恼，也要通过道的三学来断除：增上戒律之学进行厌恶，增上心之学进行压制，增上智慧之学从根本上摧毁随眠。而这三者的根本也是戒律。也就是说，如前所述，因为认识到一切有为法都是痛苦，所以想法是对三界都没有欲望，甚至在梦中也是如此等等，这时就是生起出家和比丘戒律的时候，所以要结合自己的智慧来受持这些戒律。布朵瓦说：当生起这样的想法后，对于出家，要以出离心来出家。
English
Through the power of the two unwavering karmas and friends, I have practiced the higher trainings of discipline and mind. Therefore, they are not merely karmas that generate the happiness of samsara, but are transformed into the path of liberation, thereby distinguishing the beginning and end of karma and the path. Furthermore, they make the origin of afflictions something to be abandoned. That is, if there are no afflictions, even if there is karma, one cannot take rebirth, just like barley in a mold. Although noble arhats have some karma in their mindstreams, they do not take rebirth because they have no afflictions. If there are afflictions, they first accumulate karma, then increase karma in the middle, and finally, afflictions connect the continuum of rebirth in the six realms. Therefore, if there are afflictions, there is the suffering of samsara; if there are no afflictions, there is no suffering of samsara. Therefore, these afflictions have caused suffering in beginningless samsara in the past, are placing us on suffering now, and will connect us to suffering endlessly in the future. Therefore, we must generate the recognition of afflictions as enemies and abandon them. If we recognize afflictions as enemies, even if we do not abandon them immediately, we are entering the cause of abandonment, so we will abandon them someday. This is the lower level statement. So, how many afflictions should be abandoned? Desire, hatred, ignorance, pride, views, and doubt are the six root afflictions. If we condense them, we add pride and jealousy to the three poisons, making five poisons. If we condense them further, they become the three poisons: desire, hatred, and ignorance. Therefore, all of these should be abandoned through enlightenment. Abandoning the origin, karma, and afflictions is also done through the three trainings of the path: the training of higher discipline causes aversion, the training of higher mind suppresses, and the training of higher wisdom destroys the latent tendencies from the root. The root of these three is discipline. That is, as stated before, because we recognize that all conditioned phenomena are suffering, the thought is that there is no desire for the three realms, even in dreams, etc. This is the time to generate the vows of ordination and full ordination, so we should take these vows in accordance with our own intelligence. Putowa said: When such a thought arises, one should ordain with the mind of renunciation.
Chinese
须知，以彼心所推动而守护戒律，称为决定生起之戒律。守护此戒律之口诀亦出自《涅槃经》。譬如有人乘筏欲渡大海，空中出现罗刹，索要筏、筏之一半、一桨、一手掌大小、一针眼大小之孔洞，皆不予之。如是，为渡脱轮回大海之戒律之筏，对于失败、残余、堕罪、别解脱、微小罪过等，亦不应分予烦恼罗刹。若分予微小罪过，亦将沉溺于轮回大海，无法抵达涅槃之彼岸。如是，厌离轮回，依涅槃之念而剃度，并令其学习戒律，皆为堪布之职责。“邬波驮耶”（藏文音译：ཨུ་པ་དྷྱ་ཡ་）之语，从“做、作者、所作”而来，意为令人厌离轮回，赐予稳固之涅槃之念，赐予增上戒律之学，如以泥土制陶者称为陶师，如是，令凡夫成阿罗汉者，称为堪布。如今之堪布与阿阇梨，亦不如此般调伏心性、引导，询问障碍而剃度。自以为是者，说“此生快乐，来世成天神”，以此程度而剃度。几何时，来世之天神亦忘却，此生之快乐亦忘却，徒受痛苦而终。其下者，或受亲属、权贵、债主、仇敌所逼，或生计无着，或受邪魔所扰，或受父母虐待，皆为苟延残喘。世间人亲友争斗，则问其家世、财富、背后有何靠山。如是，僧众与堪布阿阇梨亦应询问其家世、贫富、人品三者。如今若有贫穷者，亦不顾其家世，一切有障碍者皆剃度。此三者之中，唯其家世与根基不佳者最为重要。格西敦。
English
Know that, guarding the precepts propelled by that very thought is called the precept of definite arising. The oral instruction for guarding it also comes from the Nirvana Sutra. For example, when a person rides a raft to cross the ocean, a Rakshasa appears from the sky and demands the raft, half of it, one oar, the size of a palm, and a hole the size of a needle's eye, but nothing is given to it. Likewise, for the raft of precepts to cross the ocean of existence, failures, remnants, downfalls, individual confessions, and even minor transgressions should not be given to the Rakshasa of afflictions. If minor transgressions are given, one will also sink in the ocean of existence and will not reach the shore of Nirvana. Thus, renouncing samsara and relying on the thought of Nirvana, ordaining and instructing in the precepts, all of this is the duty of the Khenpo. The word "Upadhyaya" (Tibetan transliteration: ཨུ་པ་དྷྱ་ཡ་) comes from "doing, doer, what is done," meaning to make one renounce samsara, to bestow a firm thought of Nirvana, to bestow the learning of higher precepts, just as a potter is called one who makes pottery from clay, so one who makes an Arhat from an ordinary person is called a Khenpo. Nowadays, Khenpos and Acharyas do not tame and guide the mind in this way, ask about obstacles, and then ordain. Those who are self-righteous say, "This life is happy, and in the next life you will become a god," and ordain to that extent. After some time, they forget about the gods of the next life, and they also forget about the happiness of this life, and they end up suffering. Those below them are either oppressed by relatives, nobles, creditors, or enemies, or they have no means of livelihood, or they are disturbed by evil spirits, or they are abused by their parents, and they are just barely surviving. When worldly people fight, they ask about their family background, wealth, and who they have backing them. Likewise, the Sangha and the Khenpo and Acharya should also ask about their family background, poverty, and three aspects of their character. Nowadays, if there is a poor person, they do not even look at their family background, and all those with obstacles are ordained. Among these three, only those with a bad family background and foundation are the most important. Geshe Ston.