Tibetan
ན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་སྲིད་པའི་བདེ་བ་ལྟར་སྣང་ཀུན་ལ་ཡང་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་དང་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་འདུ་ཤེས་པས་མ་ཆགས་པར་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཤིང༌། ཡང་སྲིད་སྒྲུབ་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འདིར་སྡིག་པ་ཞེས་བྱ་བས། སྡིག་པའི་ལས་དེ་ལྟ་བུ་དག་ལས་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འདུག་པའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གང་ཞིག་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་རང་ཉིད་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱེས་བུའི་གནས་སྐབས་གསུམ་ལས་འབྲིང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གང་ཞིག་ཅེས་པས་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་སྲིད་པའི་བདེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང༌། ཙམ་ཞེས་པས་སྐྱེས་བུ་མཆོག་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་གཉིས་བསལ་བ་སྐྱེས་བུ་འབྲིང༌། དེའི་མཚན་ཉིད་ལ་སློབ་ཚུལ་ཀྱང༌། ཤ་ར་བ་ཆེན་པོས་གོང་མོ་བའི་བགྲེས་པོ་ཀུན་ལ། ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལྟ་ཞོག འཁོར་བ་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ལགས་པས་བདེ་བ་ཡེ་མེད་པར་ཤེས་ནས་འཁོར་བ་དག་ལས་མི་ཤ་བ་བཙོན་དོང་ནས་ཐར་པར་འདོད་པ་ལྟ་བུའམ། མཚོ་འཁྱགས་པའི་བྱ་བཞིན་དུ་སྡོད་ས་མེད་པར་ཤེས་ཙ་ན་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་ཟེར་བ་ལགས་པར་གདའ་སྟེ། བློ་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་ཙ་ན་གློ་བུར་གོས་སམ་མགོ་ལ་མེ་ཤོར་བ་བསད་པ་བས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པའི་ཐབས་བསླབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ལ་འབད་པར་བྱ་བ་དེ་རིངས་པ་ཞིག་འབྱུང༌། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། དེའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་ལ་ལམ་བསླབ་པ་གསུམ་རྒྱུད་ལ་བསྟེན་པས་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་བདེན་པ་བཞིའི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཞིག་ལགས་པ་ལས། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་མཚན་ཉིད་ལ་བསླབ་པས་ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་ནས་སྡིག་པ་སྤོང་ཞིང་དགེ་བ་སྒྲུབ་པར་སོང་ཙ་ན་བདེ་འགྲོ་རང་དབང་དུ་བཀུག་པ་ཡིན་ཏེ། བདེ་འགྲོ་དེ་ཡང་ཐར་པ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཅན་ཡིན་གྱི། འཁོར་བ་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ལས་བདེ་བ་མེད། ཅེས་ཤ་ར་བ་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བདེ་འགྲོ་ཙམ་ཐོབ་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ལས་བདེ་བ་མེད་དེ། མིར་སྐྱེས་པ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱད་ཀྱིས་དུས་རྟག་ཏུ་གསེད་ནས་འདུག་པ་ལས། དང་པོ་སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྐད་པ་བསོད་ནམས་མ་བསགས་པ་ཀུན་ལ་དང་པོ་བར་དོའི་རྣམ་ཤེས་མའི་མངལ་དུ་འཇུག་ཙམ་ནས་མུན་ནག་དང་ཁྲོད་སྟུག་དང་ཚེར་ནག
Chinese
不僅僅是惡趣的痛苦，對於所有看似輪迴安樂的事物，也因為了知它們的本性即是痛苦和欺騙，而不執著，背過身去。並且，將所有積累輪迴的業和煩惱都稱為罪惡。所謂的“中士道”，是指安住於捨棄罪惡之業的自性，所要獲得的果是自身寂靜涅槃，僅僅追求寂靜涅槃的補特伽羅。所謂“何者”是指小士道追求輪迴安樂，所謂“僅僅”是指大士道不為利益有情而安住的寂靜涅槃，這二者被排除，即是中士道。關於學習它的特徵的方法，霞惹瓦大師對貢莫瓦的老人們說：“不要說三惡趣的痛苦，無論生於輪迴何處都是痛苦，要了知沒有安樂，從輪迴中厭離，就像想要從監獄中逃脫一樣，或者像冰湖上的鳥一樣，了知沒有可以停留的地方，這就是所謂的中士道。如果有了這樣的想法，比起撲滅突然燒在衣服或頭上的火，更應該抓緊學習從輪迴中解脫的方法，努力修持三種道次第。” 如是說。首先要了知痛苦，為了斷除痛苦之因——集諦，依止道諦三學於自相續，現證滅諦，以四聖諦的方式修持。了知痛苦的方法是：如上所說，學習小士道的特徵，從而相信業果，捨棄罪惡，行持善業，這樣就能自主地獲得善趣。但善趣也是成就解脫的所依，如霞惹瓦所說：“無論生於輪迴何處，都沒有安樂，只有痛苦。”即使僅僅獲得善趣，也沒有安樂，只有痛苦。即使是生而為人，也總是受到出生等八苦的折磨。首先，所謂出生的痛苦，對於沒有積累資糧的人來說，最初在中陰的意識進入母親子宮時，就感到一片黑暗、污穢和荊棘叢生。
English
Not only the suffering of the lower realms, but also all that appears as happiness in samsara is turned away from without attachment, because it is understood that their very nature is suffering and deception. Furthermore, all actions and afflictions that accumulate samsara are called sins here. The 'intermediate person' is one who abides in the nature of abandoning such sinful actions, and whose fruit to be obtained is the peace of nirvana itself, a person who seeks only peaceful nirvana. The 'who' refers to the lesser person who seeks happiness in samsara, and the 'only' refers to the supreme person who seeks peaceful nirvana without abiding for the benefit of sentient beings. These two are excluded, and that is the intermediate person. Regarding the method of learning its characteristics, the great Sharawa said to the elders of Gongmowa: 'Let alone the suffering of the three lower realms, wherever one is born in samsara, it is suffering. Knowing that there is no happiness, one becomes disgusted with samsara, like wanting to escape from prison, or like a bird on a frozen lake, knowing that there is no place to stay. This is what is called the intermediate person. If you have such a thought, you should learn the method of liberation from samsara more urgently than putting out a fire that suddenly burns on your clothes or head, and strive to practice the three paths.' As it is said. First, one must know suffering, and in order to abandon the cause of suffering—the origin, one relies on the three trainings of the path in one's own mindstream, realizes the cessation, and practices in the manner of the four noble truths. The method of knowing suffering is: as mentioned above, by learning the characteristics of the lesser person, one believes in karma and its effects, abandons sins, and performs virtuous deeds, so that one can independently obtain a good rebirth. But a good rebirth is also the basis for achieving liberation. As Sharawa said, 'Wherever one is born in samsara, there is no happiness, only suffering.' Even if one only obtains a good rebirth, there is no happiness, only suffering. Even when born as a human, one is always tormented by the eight sufferings such as birth. First, the so-called suffering of birth, for those who have not accumulated merit, from the moment the consciousness of the intermediate state enters the mother's womb, they feel darkness, filth, and thorny thickets.
Tibetan
ས་སྟུག་པོར་འཇུག་པའམ་གཡང་ལ་ལྷུང་བའི་སྣང་བ་འབྱུང༌། བསོད་ནམས་བསགས་པ་ལ་དེར་ཡང་ཡང་ཐོག་མཐོན་པོ་ན་འདུག་པའམ་ཁང་བཟང་གི་ནང་དུ་འཛེག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་འབྱུང༌། དེ་ནས་ཕ་མའི་ས་བོན་དང་བར་དོའི་རྣམ་ཤེས་འདྲེས་པ་ལས་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ཙམ་ཞིག་གྲུབ་སྟེ། དེ་ཡང་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཞག་བདུན་ཕྲག་རེ་རེ་ལ་རིམ་གྱིས་འགྱུར་ནས་ཡན་ལག་ལྔ་དོད་པའི་ཚེ་ལྕགས་སྒྲོག་དང་ཤིང་སྒྲོག་དམ་པོར་བཅུག་ནས་གསལ་ཤིང་གི་རྩེ་ལ་སྐྱོན་པ་སྙམ་བྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང༌། གནས་ས་ནི་མ་ཞུ་བའི་འོག་ཞུ་བའི་སྟེང་མི་གཙང་བའི་གསེབ་ན་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། ད་ལྟ་ཇི་ལྟ་བུའི་འདོད་པ་ཅན་ཞིག་ཡིན་ཡང་མའི་མངལ་དེར་ཞག་གཅིག་ཉལ་ནས་ཕྱིར་བྱུང་ཙ་ན་གསེར་སྲང་གཅིག་སྦྱིན་བྱས་ཀྱང་ནུས་པ་ཡེ་མི་ཡོང༌། འོན་ཀྱང་དེར་ཅིས་ཀྱང་གནས་དགོས་པ་ནི། སློབ་མ་ལ་སྤྲིངས་པར། སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་སྤྱད་ཕྱིར་རྣམ་པར་མཐོང་ཙམ་མོད། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ལགས་གསུངས། དེ་ནས་ཕྱིར་བཙས་ཙ་ན་ཡང་ཚེར་ལྕགས་ཀྱིས་བྲབས་པའམ་རྡོ་གང་ན་རྩུབ་རྩུབ་ཀྱིས་བྲད་པའི་ཚོད་ཙམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཡོད། དེ་ནས་བྱིས་པ་དང་གཞོན་ནུ་དང་དར་ལ་བབ་པའི་གནས་སྐབས་ཀུན་རིམ་གྱིས་འགགས་ནས། གཉིས་པ་རྒས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། ཁ་དོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཅོམ་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། དབྱིབས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཅོམ་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། སྟོབས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཅོམ་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། དབང་པོ་ཉམས་པས་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ། ཉམས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་རྒས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་འདི་ལ་སྤྱན་སྔའི་ཞལ་ནས། རྒས་པའི་སྡུག་བསྔལ་འདི་རིམ་གྱིས་བྱུང་བ་མིན་པ་གཅིག་ཆར་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ཁྲག་སྐྱུགས་ཏེ་འཆི་བ་མིན་པ་མེད་གསུངས། སྐྱེས་ནས་མ་རྒས་ཀྱི་བར་ཀུན་ན་ཡང༌། གསུམ་པ་ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྐད་པ། རང་གི་སྤྱི་བོ་ནས་རྐང་མཐིལ་ཡན་ཆད་ལ་འདི་ན་ན་ཡང་མི་ལྟོ་སྙམ་པ་མཐེབ་གང་ཡང་མེད་པས། ནད་དམ་པོ་ཞིག་གིས་ཟིན་པའི་དུས་ན་ནད་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཁར། ཟས་དང་སྐོམ་མི་འཕྲོད་པ་ཀུན་ཞིམ་ཡང་བསྲུང་དགོས། སྨན་དྲི་རོ་ཁ་མོ་མི་ཞིམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཟ་དགོས། དྲ་གཤགས་དང་མེ་བཙའ་དང་དཔྱད་རྩུབ་མོ་ཐམས་ཅད་དང་དུ་བླངས་དགོས། སྤྱོད་ལམ་བག་ཡངས་སུ་བསྡད་དུ་མི་བཏུབ་ཅིང༌། ནད་གཡོག་དང་གཉིས་ཤ་ཁོས་ཕྱི་ཁོས་སུ་ཆ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་མང༌། དེ་ཀུན་ལས
Chinese
会产生陷入深渊或坠入悬崖的景象。积累福德也会产生经常坐在高处或登上豪宅等景象。之后，父母的精子和中阴的意识混合，形成名色（梵文：nāmarūpa）的幼芽。它会逐渐变化，例如，从柔软的状态开始，每七天变化一次，当五肢长成时，会感到被铁链和木枷紧紧束缚，并被刺在利刃上的痛苦。所处的位置是在未消化的食物之下，消化中的食物之上，不净之物之间。夏惹瓦尊者说：现在无论你有多么渴望，在母亲的子宫里住一晚，出来后即使布施一两黄金也无济于事。然而，无论如何都必须待在那里。给弟子的信中说：为了接近痛苦，仅仅是显现而已。就像他所说的那样。之后，当出生时，也会有被荆棘鞭打或被粗糙的石头摩擦的痛苦。然后，儿童、青少年和壮年时期逐渐过去。第二种是衰老的痛苦。失去美丽的肤色的痛苦，失去优美体型的痛苦，失去强壮力量的痛苦，以及因感官衰退而无法享受对境的痛苦，这些衰老的痛苦显而易见。对此，蒋嘉大师说：如果衰老的痛苦不是逐渐发生，而是一次性发生，那一定会吐血而死。从出生到衰老之间，第三种是生病的痛苦。从头顶到脚底，没有一处不觉得疼痛。当被重病缠身时，除了疾病本身的痛苦之外，即使美味的食物和饮料不适宜也要避免。必须吃所有气味难闻、味道苦涩的药物。必须忍受手术、艾灸和粗暴的治疗。不能自由自在地生活，还有照顾病人、争吵不休等诸多痛苦。
English
There will be a vision of falling into a deep pit or falling off a cliff. Accumulating merit will also bring visions of sitting on high places or ascending into mansions. Then, from the mixing of the parents' seed and the intermediate state consciousness, a sprout of name and form (Sanskrit: nāmarūpa) is formed. It gradually changes, starting from a soft state, changing every seven days. When the five limbs have grown, there is the suffering of feeling tightly bound by iron and wooden fetters, and being pierced by the tip of a sharp blade. The place of dwelling is below undigested food, above digesting food, and in the midst of impure things. Sharawa said: 'Now, no matter how much desire you have, even if you were to stay one night in your mother's womb, and upon coming out, you were to give away one gold srang, it would be of no use.' However, one must stay there no matter what. In a letter to a student, he said: 'For the sake of approaching suffering, it is merely an appearance.' Just as he said. Then, upon being born, there is also the suffering of being whipped by thorns or rubbed by rough stones. Then, the stages of childhood, youth, and adulthood gradually pass. The second is the suffering of old age. The suffering of losing beautiful complexion, the suffering of losing a graceful figure, the suffering of losing strong strength, and the suffering of not being able to enjoy objects due to the decline of the senses—these sufferings of old age are manifestly evident. To this, Jamyang Zhepa said: 'If the suffering of old age did not occur gradually but occurred all at once, one would inevitably vomit blood and die.' From birth until old age, the third is the suffering of illness. From the crown of one's head to the soles of one's feet, there is not a single place that does not feel pain. When seized by a serious illness, in addition to the suffering of the illness itself, one must abstain from even delicious foods and drinks if they are not suitable. One must eat all medicines that are foul-smelling and bitter-tasting. One must endure surgery, moxibustion, and rough treatments. One cannot live freely, and there are many sufferings such as nursing the sick and constant quarreling.