Tibetan
ང་གི་བར་ཡེངས་མེད་པར་བསྒོམ་དགོས། ཅུང་ཟད་ཡེངས་མ་ཐག་ཏུ་ལྷོད་ལྷོད་ཆ་བ་ཡིན། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་སྡིག་པ་སྤང་བ་ཡང་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། བཤེས་པའི་སྤྲིང་ཡིག་ཏུ། རྟག་དང་མངོན་པར་ཞེན་དང་གཉེན་པོ་མེད། །ཡོན་ཏན་གཙོ་ལྡན་གཞི་ལས་བྱུང་བའི་ལས། །དགེ་དང་མི་དགེ་རྣམ་ལྔ་ཆེན་པོ་སྟེ། །དེ་བས་དགེ་བ་སྤྱོད་ལ་བརྩོན་པར་བགྱི། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་དང་པོར་ཆེན་པོ་རྣམས་སྤོང་དགོས་པ་ཡིན། ཆེན་པོ་སྤོང་ཆུང་ངུ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ཡང་མིན། མཐར་ཕྲ་མོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྤོང་དགོས་པ་ཡིན། ཕྲ་མོ་རྟག་ཏུ་ཁྱད་དུ་བསད་ན་དེ་ཉིད་རྟག་ཏུ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པས་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། རང་ཅག་ལ་ད་ལྟ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་བཞིན་ཡོང་བར་སྣང༌། གཞན་ཐམས་ཅད་མ་ཚང་ཡང་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་གཅིག་དུས་རྟག་ཏུ་ཁྱད་དུ་བསད་ན་ཡང་ཆེན་པོར་གསུངས་ཏེ། རང་ཅག་ལག་ཉ་གཅིག་པུ་ཁྱད་དུ་བསད་པས་ཀྱང་དམྱལ་བར་སྐྱེས་ཟིན་པའི་ཚོད་དུ་འདུག །འདུལ་བ་ལ་སྦྱངས་པ་དང་ཆེར་གསོལ་བ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་བགྲེས་པོ་ཀུན་གྱི་ལག་ལེན་ཐམས་ཅད་སུན་ཕྱུང་ནས་རང་རེ་ལག་ཉ་ལ་ནོམ་ནོམ་འཇུ། ཉི་མ་རེ་རང་ལ་ཡང་ལག་ཉའི་ཉེས་པ་ཉི་ཤུ་སུམ་ཅུ་ཚོད་རེ་འོང༌། ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་པའམ་རྟག་ཏུ་བྱས་པར་མི་འདུག ལན་གཅིག་ཙམ་སྤྱད་པ་ཡིན་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཆགས་སྡང་དྲག་པོས་བསླང་ན་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ད་ལྟ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དྲག་པོ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བའི་དུས་ཡིན། གཞན་གསུམ་མ་ཚང་ཡང་གཉེན་པོ་མེད་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་ཆེན་པོར་གསུངས་ཏེ། གཉེན་པོ་སྟོབས་བཞིས་སྡིག་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པ་ཡང་དཀའ། གཞན་ཐམས་ཅད་མ་ཚང་ཡང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། གཙོ་བོའི་ཞིང་ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཉིས་ཀར་འདུག་པའི་མཁན་སློབ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཆེན་པོར་གསུངས་ཏེ། རང་ཅག་ལ་སྡིག་བསགས་པའི་ཡུལ་དེ་རྣམས་ལས་མེད་པ་ལྟ་བུར་འདུག ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་ལ་དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་དད་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས་དགེ་བསྙེན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བར་དུ་སྦྱར་བའི་འགྱུར་ཁྱད་གསུངས་པ་དེ་ཀུན་བཞིན་དུ་ཡིན། མི་དགེ་བ་ལ་སྦྱར་བ་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་ལ་ཡང་སྦྱར་ཏེ། ཉི་མ་རེ་ལ་ལྷ་ཕྱག་རེ་རེ་དུས་རྟག་ཏུ་འཚལ་ན་ཡང་དེ་ཉིད་རྟག་ཏུ་བྱས་པས་ཆེན་པོར་འགྱུར། དད་པ་དྲག་པོས་བསླང་བའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆེན་པོར་འགྱུར། གཉེན་པོ་སྡིག་པས་ཟིལ་གྱིས་མ་མནན་པའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །ཞིང་སྔ་མ་དག་ལ་བརྟེན་པའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆེན་པོར་འགྱུར། དེ་བཞིན་དུ་ལས་འབྲས་སྒོམ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་དགོས་ཏེ། ལས་དང་འབྲས་བུའི་ཆེ་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉག་གཅིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་གཞན་གྱིས་མི་ཤེས་པ་ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྐྱེས་ཀྱི་གཏམ་རྒྱུད་བཞིན་དུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཁྱིམ་བདག་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ཚེ་དེ་ལ་འབྲས་བུ་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཁྱིམ་བདག་དེ་སྐྱེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་ཕག་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཁྲོན་ཟོས་ནས་ཕྲུགས་པས་མཆོད་རྟེན་གྱི་སེར་ཁ་སུབས་པའི་དགེ་བ་ཡོད་པ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ནས་མཁྱེན་པ་ལས་གཞན་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱིས་རང་གི་མངོན་ཤེས་ཀྱི་མཐུ་ཅི་ཡོད་པས་བརྟགས་ཀྱང་མ་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་པས། བླ་མའི་མན་ངག་གིས་འཕྲིག་བཙུག་གིན་མདོ་སྡེ་ལྟ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱས་ནས་དུས་རྟག་ཏུ་ལས་འབྲས་འདི་ཁོ་ན་བསམ་པ་གལ་ཆེ། འདི་ལ་ངེས་པ་སྐྱེས་པས་ཙབ་ལིང་བ་ཁ་ཅིག་བྱུང་ན་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་,ིངས་པ་འདྲ་བ་ཞིག་ཡོང༌། ཇོ་བོ་དང་དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བྱ་བ་ཡང་ལས་འབྲས་ལ་རྩེས་ཆེ་བར་མཛད་པ་འདི་ཡིན། ཁམས་པ་ལུང་པ་ཡན་ཆད་ལ་གཞན་དང་ཨེན་ཅིག་མི་འདྲ་བ་ཞིག་བྱུང་བ་དེ་ཡང་ལས་འབྲས་ལ་རྩེས་ཆེ་བར་མཛད་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། དེ་མན་བཤད་པ་མཁས་པ་དང༌། མཐུ་རྩལ་ཆེ་བ་དང༌། ལྟ་བ་བཟང་བ་དང༌། མན་ངག་ཆེ་བ་དང༌། མཚན་ཉིད་ལ་སྦྱངས་པ་དང༌། མ་རྒྱུད་སྐོར་གསུམ་ལ་བརྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ན་ཡང༌། ད0ོན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ན་རེ། རྭ་སྒྲེང་བ་ལ་ལས་འབྲས་དང་བསྲུང་སྡོམ་ལ་རྩིས་ཆེ་བར་བྱེད་པ་ཞིག་ཡོད། འདི་གཞན་དང་ཁྱད་ཡིན་ཟེར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིན། འདི་ཁོ་ན་མཐའ་རིང༌། ཉམས་སུ་བླང་བར་ཡང་དཀའ། ཕྲ་ཞིང་ཟབ་པ་ཡིན་པས། སྔོན་དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་ལས་འབྲས་ལ་ཨེན་ཅིག་གཡེལ་བ་གཟིགས་ཙ་ན། ཇོ་བོ་སྙིངས་ཁམས་ཆེར་མི་རུང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་འདི་ཁོ་ན་ཟབ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་འདི་ཁོ་ན་ཕྲ་གསུངས། འདིའི་ཕྱིར་མ་འཚལ་ནས་ཞུ་བ་ཀུན་ལ་ཡང་བཤགས་ཀྱིས་འཇམ་མལ་ལེར་བྱས་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གནས་བཤགས་ཀྱིས་མི་འགྱུར་གསུངས། སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྟ་བ་ལ་རེ་ཆེ་བ་ཀུན་ལ་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཡིན་གྱི། མེ་དང་ལག་པ་གཉིས་ཀ་དངོས་པོ་ལ་ཡང་སྟོང་པ་ཡི
Chinese
我必须毫不散乱地禅修。稍微一散乱，就会变得松松垮垮。像那样禅修就能断除罪恶，如霞惹瓦所说。在《亲友书》中说：“常与现行贪着及无对治，功德主田所生之业，善与不善五者皆为大，故于行善当勤精进。”如是所说，首先必须断除大的。断除大的，也不是轻视小的。最终所有细微的也必须断除。如果总是轻视细微的，那细微的本身就会因为总是做而变成大的。我们现在似乎就是所有大的都聚集了。即使其他所有都不具备，仅仅是细微的罪行，如果总是轻视，也被说是大的。我们仅仅轻视一个指甲，似乎就已经堕入地狱了。所有对戒律的学习和广大的祈请，也都推翻了以前所有老修行人的实践，而我们却对指甲斤斤计较。每天自己也会产生二三十个左右的指甲的罪过。不是依靠特殊的田地，也不是总是做。即使只做一次，如果生起强烈的贪嗔烦恼，也被称为现行贪着而成为大的。现在是所有烦恼都仅仅生起强烈的时期。即使其他三个不具备，所有没有对治的业都被说是大的。即使用对治四力也很难压制罪恶。即使其他所有都不具备，依靠功德田三宝或者菩萨等特殊的人，以及主田父母等，以及两者都包括的堪布和阿阇黎等，都被说是大的。我们似乎除了积累罪恶的对境之外，什么都没有了。功德田中，善与不善都会变成大的，如《生信力经》等经中所说，从居士到如来以神变度化众生的菩萨之间的变化差别，都是一样的。不善业是这样，善业也是这样，每天向神像磕一个头，如果总是这样做，也会因为总是做而变成大的。
English
I must meditate without any distraction. As soon as I am slightly distracted, I become loose. Meditating like that will cut off sins, as Sharawa said. In the "Letter to a Friend," it says: "Constant and manifest attachment, and without antidote, deeds arising from the field of merit and the principal, good and non-good, these five are great, therefore strive diligently in doing good." As it is said, first one must abandon the great ones. Abandoning the great ones is not to despise the small ones either. Eventually, all the subtle ones must also be abandoned. If one always despises the subtle ones, then the subtle ones themselves will become great because of always doing them. It seems that all the great ones have gathered in us now. Even if all others are not complete, even a single subtle misdeed, if one always despises it, is said to be great. It seems that we have already fallen into hell just by despising a single fingernail. All the learning of discipline and the great prayers have also overturned all the practices of the old practitioners, and we are still fussy about fingernails. Every day, we ourselves generate about twenty or thirty sins of fingernails. It does not depend on a special field, nor is it always done. Even if it is done only once, if strong afflictions of attachment and hatred arise, it is called manifest attachment and becomes great. Now is the time when all afflictions arise only strongly. Even if the other three are not complete, all deeds without antidote are said to be great. Even with the four powers of antidote, it is difficult to suppress sins. Even if all others are not complete, relying on the field of merit, the Three Jewels or special people such as Bodhisattvas, and the principal field, such as parents, and both, such as Khenpos and Acharyas, are all said to be great. It seems that we have nothing but objects for accumulating sins. In the field of merit, both good and non-good become great, as it is said in the sutras such as the "Sutra of Generating Faith Power," the differences in transformation from a layperson to a Bodhisattva who is transformed by the miraculous power of the Tathagata are all the same. Non-virtuous deeds are like that, and virtuous deeds are also like that, if one prostrates to a deity every day, if one always does this, it will become great because of always doing it.
Chinese
复次，以猛烈信心所生的善业，一切都将变得广大。未被对治罪业所压伏的善业，一切都将变得广大。依于前世的善业，一切都将变得广大。同样，修习业果也必须依于如来之语。业与果的伟大之处，唯有遍知者才能了知，他人无法知晓，如同家主具财的故事一样。即，如果那位家主出家，今生就能获得果报，原因是那位家主在无数劫之前，曾转生为猪，当时它吃了粪便后，用鼻子蹭掉了佛塔上的黄色污垢，这个善业只有世尊才能知晓，而其他所有的大声闻弟子，无论用尽神通也无法知晓。因此，要以喇嘛的口诀来指导，精勤于观察经部，并恒常思维业果。如果对此生起定解，即使出现一些轻率之举，也会像动摇一切的基础一样。阿底峡尊者和格西种敦巴之所以恩德广大，也是因为他们非常重视业果。康区等地出现与众不同的现象，也是因为他们重视业果所致。除此之外，即使有人精通经论、神通广大、见解殊胜、口诀众多、精研名相、依止母续三部等等，仲敦巴法王也说：“热振寺（Ra-sgreng）非常重视业果和守护戒律，这与其他寺院不同。”确实如此。这才是究竟之处，也难以修持，因为它既微细又深奥。以前，格西种敦巴一旦发现有人稍微懈怠于业果，就会非常不高兴。他说：“唯有缘起最为深奥，唯有缘起最为微细。”因此，即使对所有无知之举都以忏悔来缓和，也无法改变缘起之理。对于那些过于依赖空性和见解的人来说，情况也是如此。火和手两者在事物上也是空性的。
English
Furthermore, all virtuous deeds arising from strong faith will become great. All virtuous deeds not suppressed by the antidote of sin will also become great. All virtuous deeds based on previous lives will become great. Similarly, the practice of contemplating karma and its results must rely solely on the words of the Tathagata. The greatness of karma and its results can only be known by the All-Knowing One, and others cannot know it, just like the story of the householder Dpal skyes (Śrīdatta). That is, if that householder were to become a renunciate, he would attain the fruit in this life because that householder, in countless eons past, was born as a pig. At that time, after eating filth, he rubbed the yellow dirt off a stupa with his snout. Only the Bhagavan knew of this virtuous deed, but none of the great Śrāvakas, despite all their powers of clairvoyance, could ascertain it. Therefore, one should be guided by the oral instructions of the Lama, diligently study the Sutras, and constantly contemplate karma and its results. If certainty arises about this, even if some careless actions occur, it will be like shaking the foundation of everything else. The reason why Jowo Atiśa and Geshe Tonpa are so kind is that they placed great importance on karma and its results. The unique phenomena that occurred in Kham and other regions also arose from their emphasis on karma and its results. Apart from that, even if someone is learned in scriptures, possesses great magical powers, has excellent views, has many oral instructions, is well-versed in definitions, relies on the three sections of the Mother Tantra, and so on, Dromtönpa (Dromtön Gyalwai Jungne) said, "Rateng Monastery (Ra-sgreng) places great importance on karma and the guarding of vows. This is different from other monasteries." It is indeed so. This alone is the ultimate point, and it is also difficult to practice because it is both subtle and profound. In the past, whenever Geshe Tonpa saw someone being even slightly negligent about karma and its results, Jowo Atiśa would be very displeased. He said, "Only dependent origination is most profound, only dependent origination is most subtle." Therefore, even if all unintentional actions are smoothed over with confession, the nature of dependent origination cannot be changed by confession. This is also the case for those who rely too much on emptiness and views. Both fire and hand are also empty in terms of phenomena.