Tibetan
པས་ཀྱང་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་ལ། འཆི་བདག་རྐྱེན་གྱི་ཁྲོད་གནས་པ། །རླུང་དམར་ནང་གནས་མར་མེ་བཞིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རླུང་གསེབ་ཀྱི་མར་མེའམ་ནམ་བཞུད་ཆད་ཁའི་སྦྲང་མ་བཞིན་དུ་འཆི་བའི་རྐྱེན་མང་བས་ཀྱང་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་དེ། ལ་ལ་མའི་མངལ་དུ་འཆི། ལ་ལ་བཙས་པ་དང་འཆི། ལ་ལ་གོག་ཐལ་ཐུལ་ན་འཆི། ལ་ལ་བྱིས་པ། ལ་ལ་གཞོན་ནུ། ལ་ལ་དར་ལ་བབ་པ། ལ་ལ་བར་མ་ལ་འཆི། རྒས་ཤིང་འཁོགས་པའི་བར་ལ་ལུས་པ་ནི་དགའ་དགའ་ཙམ། འོ་སྐོལ་ད་ལྟ་གཞོན་པས་དེ་ཙུག་མི་འཆི་ཡི་སྙམ་སྟེ། མའི་མངལ་དུ་ཤི་བར་རང་ཡང་ཅི་ཙམ་ཡང་ཡོད། འོ་སྐོལ་ད་ལྟ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོང་ཆིས་རང་ཡང་ཡེ་མི་བྱེད་པར་མི་བྱ་དགུ་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་དེང་བྱ་འདི་ནི་ཐངས་གཅིག་འོག་ཏུ་བྱ། །འདི་ནི་དེའུ་རེ་བྱ་ཞེས་སྐྱེས་བུ་སེམས་པ་ན། །གཤིན་རྗེ་བེ་ཅོན་ལག་ཐོགས་ཟུར་གྱིས་ལྟ་བྱེད་ཅིང༌། །མིག་རྩ་དམར་ཁྲོས་མ་རངས་གད་མོས་རེ་སྙམ་འདེབས། །ཞེས་སློབ་མ་ལ་སྤྲིང་བ་ནས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་པས་ནམ་འཆི་ཡེ་ཆ་མེད་གསུངས། འཆི་བའི་དུས་དེ་ཙ་ན། སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ནས། བདག་ནི་མལ་ན་འདུག་བཞིན་དུ། །གཉེན་བཤེས་རྣམས་ཀྱིས་མཐའ་བསྐོར་ཀྱང༌། །སྲོག་འཆད་པ་ཡི་ཚོར་བ་ནི། །བདག་ཉིད་གཅིག་པུས་མྱོང་བར་འགྱུར། །གཤིན་རྗེའི་ཕོ་ཉས་ཟིན་པ་ལ། །གཉེན་གྱིས་ཅི་ཕན་བཤེས་ཅི་ཕན། །དེ་ཚེ་བསོད་ནམས་གཅིག་སྐྱབས་ན། །གསུངས་པའམ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཤ་རུས་ཀྱང༌། །ཞིག་སྟེ་སོ་སོར་འབྲལ་འགྱུར་ན། །མཛའ་བ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཐ་ན་རང་གི་རྣམ་ཤེས་དང་མའི་མངལ་ནས་མཉམ་པོར་འགྲོགས་ནས་འོངས་པའི་ལུས་འདི་དང་ཡང་འབྲལ་ན། ལོངས་སྤྱོད་དང་གཉེན་བཤེས་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས་པས། དམ་པའི་ཆོས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ཅིས་ཀྱང་མི་སྟོངས་པ་ལགས་པར་གདའ། དེས་ན་འཆི་བ་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་འཆི། དེ་ཡང་པུ་ཏོ་བས། སང་ཕོད་ད་སང་བདག་ནི་ཅིར་འགྱུར་ཨང༌། གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ནམ་འཆིའི་ཆ་ཡང་ཡེ་མེད་པ་ལ། ད་ལྟ་ང་དེ་ཙུག་མི་འཆི་ཡི་སྙམ་པ་དེ་རྟག་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་སང་ཕོད་ད་སང་ཚེ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱང་གང་སྔ་ཆ་མེད། དེ་སྟེ་ཟླ་བ་གཅིག་དང༌། ཟླ་བ་ཕྱེད་དང༌། ཞག་བཅུ་དང་ཚེ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱང་གང་སྔ་ཆ་མེད། ཡན་ཏར་བྱས་པའི་དོ་ནོད་རང་ཀུན་ལ་ཡང་གཟེར་ཀོག་ལངས་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ནས་མི་འཆི་བའི་ངེས་ཀྱང་མེད། མདོར་ན་སྐྱེས་ཕན་ཆད་འཆི་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་ཅན་ལ་ངེས་པར་ནི། །རྒ་དང་ན་དང་འཆི་མཆིས་པས། །མ་བགྲེས་མ་སྐུང་མ་འགྲོངས་ཞེ
Chinese
因此，谁也不知道什么时候会死。死主住在各种因缘之中，就像风中之烛一样。就像风中的蜡烛或随时可能断绝的蜜蜂一样，因为死亡的因缘很多，所以谁也不知道什么时候会死。有些人死在母亲的子宫里，有些人出生后就死，有些人蹒跚学步时死，有些人是孩童，有些人是青少年，有些人正值壮年，有些人中年而逝。能够活到衰老体弱的时候，只是少数的幸运儿。我们现在因为年轻就认为自己不会死，但实际上有多少人死在母亲的子宫里啊！我们现在却不这样想，不做该做的事，反而去做不该做的事，心里想着：‘这件事今天做，这件事下次再做，这件事以后再做。’当人们这样想的时候，死神手持棍棒，在一旁斜眼看着，怒目圆睁，心中暗自嘲笑。’正如给弟子的信中所说的那样，所以说谁也不知道什么时候会死。在死亡的那一刻，《入行论》中说：‘我独自卧于床，亲友四周虽围绕，然受割截命根苦，唯我一人独感受。阎罗卒至亲何益，亲友届时有何用，唯有昔时所修善，能于尔时施救护。’或者说：‘同生之骨肉，坏灭各分离，何况其他友。’正如所说，甚至连自己的意识和从母亲子宫里一起带来的身体都会分离，更何况是享乐和亲友呢？所以，只有圣法才是唯一不会消失的东西。因此，死亡是必然会发生的。正如博朵瓦所说：‘明天后天我将变成什么样？’正如所说，谁也不知道什么时候会死，现在却认为自己不会死，这完全是颠倒的想法。对于自己的本性来说，明天后天，今生来世，哪个先到都不知道。即使是一个月、半个月、十天，今生来世哪个先到也不知道。即使是那些已经痊愈的病人，也可能因为突然的疾病而死亡。总之，从出生开始就注定要死亡。对于有生之物来说，必然会有衰老、疾病和死亡，不会有不老、不病、不死的情况。
English
Therefore, no one knows when they will die. The Lord of Death dwells amidst various conditions, like a candle in the wind. Like a candle in the wind or a bee whose flight may be cut short at any moment, because there are many causes of death, no one knows when they will die. Some die in their mother's womb, some die at birth, some die while crawling, some are children, some are youths, some are in their prime, some die in middle age. To live until old age and decrepitude is a rare stroke of luck. We think that because we are young now, we will not die, but how many people die in their mother's womb! We do not think like that now, and instead of doing what we should do, we do what we should not do, thinking: 'This I will do today, this I will do next time, this I will do later.' When people think like this, the Lord of Death, holding a club, looks askance from the side, with angry eyes, secretly mocking in his heart.' As it is said in the letter to the disciple, therefore it is said that no one knows when they will die. At the moment of death, it says in the Bodhicaryāvatāra: 'I lie alone on the bed, though relatives surround me, the pain of cutting off my life force, only I alone experience. When the messengers of Yama arrive, what is the use of relatives, what is the use of friends, only the merit accumulated in the past, can provide protection at that time.' Or: 'Even the bones and flesh born together, will break and separate, what need to mention other friends.' As it is said, even one's own consciousness and the body that has accompanied one from the mother's womb will separate, what need to mention enjoyment and friends? Therefore, only the Holy Dharma is the only thing that will not disappear. Therefore, death is inevitable. As Potowa said: 'What will I become tomorrow or the day after?' As it is said, no one knows when they will die, but to think that one will not die now is completely inverted thinking. For one's own nature, tomorrow or the day after, this life or the next, which will come first is unknown. Even a month, half a month, ten days, which will come first, this life or the next, is unknown. Even those who have recovered from illness may die from a sudden disease. In short, from birth onwards, death is certain. For those who are born, there will inevitably be old age, sickness and death, there will be no non-aging, non-sickening, non-dying.
Tibetan
ས། །ལེགས་སྨོན་གསོལ་ཡང་ཅི་ལ་ཕན། །གསུངས་པའམ། ཤ་ར་བས་ཁམས་པའི་ཚོང་པ་ཚན་ཞིག་ལ། ཁྱོད་ཚོང་པ་ཀུན་ལམ་དུ་ཞག་རེ་སྡད་ཅིང་འགྲོ་འདུག་བྱེད་པ་ལྟར་འཁོར་བའི་སྐྱེ་ཤི་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ་ལགས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན། ཤི་ཙ་ན་ཕུང་པོ་འདི་ཡང༌། ལུས་མཐའ་ཐལ་བ་མཐར་སྐམ་མཐར་འདྲུལ་ཞིང༌། །ཐ་མར་མི་གཙང་སྙིང་པོ་མ་མཆིས་པ། །རྣམ་པར་འཇིག་དེངས་མྱགས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །སོ་སོར་འགྱེས་ཆོས་ཅན་དུ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །ཅེས་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཤེས་པའི་སྤྲིང་ཡིག་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། མེར་བསྲེགས་ན་ཐལ་བར་པུར་གྱིས་འགྲོ་བའམ། ཕུང་པོ་རྣམ་པར་བམ་པ་ནས་ས་རྡུལ་དང་འདྲན་འདྲེན་གྱི་བར་དུ་འགྱུར་བར་གསུངས་པས། དེ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་མི་རྟག་པ་སེམས་པ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། ཁོང་གིས་རྒྱ་གར་ན། དུར་ཁྲོད་སོང་ནས་གཞན་དག་གི །རུས་གོང་དག་དང་བདག་གི་ལུས། །འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་ནི། །ནམ་ཞིག་མགོ་སྙོམས་བྱེད་པར་འགྱུར། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་རྣམས་དུར་ཁྲོད་དུ་བྱོན་ཡིན་རོ་གསར་རྙིང་རྣམས་ལ་གཟིགས་ནས། བདག་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་ལགས་པར་གདའ་བ་ལ། འོ་སྐོལ་ལ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ངེས་པ་ཅན་མེད་པས། དྲན་ཚུན་ཆད་ཀྱི་རང་ཅག་གི་ཡུལ་གྱི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དང་བནྡེ་ཤི་ཚད་རྣམས་འཕྲེང་བ་མནན་ཡིན་བགྲངས་ལ། བདག་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཏེ། དགེ་བཤེས་ཕུ་ཆུང་བ་དར་དཀར་དགོན་པ་ན་བཞུགས་ཙ་ན། ཉི་གཡོག་རང་དཀར་དུ་མར་ལ་འགྲོ་ཙ་ན་ཡང༌། ཕྱག་སོར་བཀྲམ་ནས་རྒྱལ་གྱི་མི་ཤི་ཚད་བགྲང་ཡིན། དེ་ཡང་ཤི་དེ་ཡང་ཤི་གསུངས་ཡིན་བཞུགས། ཡར་ལོག་ཙ་ན་ཡང་ཆར་བ་བབ་པས་ཐིགས་པ་བྱུང་བ་གཅོད་ཚགས་ཀྱང་མི་མཛད་པར་འབོལ་སྟན་དྲིལ། དེ་ལ་སྒུར་བརྟེན་མཛད་ནས་ད་ཅིག་ཁོ་ན་སྐད་གསུང་ཡིན་བཞུགས་པར་གདའ། ཡང་ཕུ་ཆུང་བ་ངོ་བོ་ན་བཞུགས། པུ་ཏོ་བ་ཉན་པོ་ན་བཞུགས་ཙ་ན། ཤ་ར་བ་དང་གཉིས་ཉན་པོའི་རི་སྒང་དེ་ལ་དྲོ་རྟིང་ལ་ཆོས་ཀྱི་དུས་ཚོད་མཛད་པས། བྲག་རྒྱབ་ཀྱི་དེ་ན་ཚ་ཚ་ཁང་བུའམ་འཆད་པ་འདྲ་བ་མང་པོ་ཡོད་པ་ལ། ཕ་བི་འདི་སྐད་བྱ་བ་ཤི་བའི་ཡིན། ཕ་བི་འདི་སྐད་བྱ་བ་ཤི་བའི་ཡིན་གསུངས་ནས། ཨ་ཙ་མ་ཡོ་ཤི་ནས་སྣང་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་དགོས་པ་ལགས་གསུངས། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་མི་རྟག་པས་ཀྱང་ནང་མི་རྟག་པ་མཚོན་པར་བྱེད་པས། ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དབྱར་དགུན་སྟོན་དཔྱིད་རྣམས་ཀྱི་ཁ་དོག་འགྱུར་བའ
Chinese
萨！ 祈祷美好的愿望又有什么用呢？ 说是，夏惹瓦对康巴的商人说：你们这些商人像在路上每天停留行走一样，轮回的生死也像这样。 死亡的时候，这个尸体也是，身体最终变成灰烬，最终干燥最终腐烂，最终不干净没有精华，完全毁坏腐烂，要知道是各自离散的法性。 如同导师在《亲友书》里说的那样，火化后尸体变成灰烬，或者尸体从肿胀到变成尘土之间变化。 因此也要思维无常，夏惹瓦说，他在印度，去了墓地后，别人的骨头和我自己的身体，什么时候会变成同样的坏灭之法呢？ 如同他说的那样，比丘们去墓地，看到新旧的尸体后，想到我也是这样的法性等等。 我们没有去墓地的习惯，所以从能记事起，我们家乡的男人女人和僧人死了多少，就用念珠来数，想到我也是这样的法性等等。 格西普琼瓦住在达噶寺的时候，去尼约日昂噶尔取酥油的时候，也张开手指，数着家乡死了多少人，说着这个也死了那个也死了。 回来的时候，即使下雨滴到身上，也不擦拭，而是卷起垫子，靠在上面，只是发出声音。 还有普琼瓦住在沃波，布多瓦住在年波的时候，夏惹瓦和他们两个在年波的山顶上，早上和下午都做功课，在岩石后面，有很多泥塔或者佛塔，说着这个叫什么的人死了，那个叫什么的人死了，想着啊呀嘛哟，死了就看不到了，要这样想。 同样，外面的无常也象征着里面的无常，所以外面的器世界春夏秋冬的颜色变化
English
Sa! What's the use of praying for good wishes? It is said that Sharawa told a group of Khampa merchants: Just as you merchants stay and travel on the road every day, the cycle of birth and death is also like that. When one dies, this corpse also, the body eventually turns to ashes, eventually dries up and eventually rots, ultimately unclean and without essence, completely destroyed and decayed, know that it is the nature of separate dispersion. Just as the teacher said in the Letter to a Friend, if cremated, the corpse turns to ashes, or the corpse changes from swelling to becoming dust. Therefore, one must also contemplate impermanence. Sharawa said that in India, after going to the cemetery, when will the bones of others and my own body become the same law of destruction? Just as he said, the monks went to the cemetery, saw the new and old corpses, and thought that I am also such a Dharma nature, etc. We do not have the habit of going to the cemetery, so from the time we can remember, how many men, women, and monks have died in our hometown, we count with rosary beads, thinking that I am also such a Dharma nature, etc. When Geshe Phuchungwa was living in Daga Monastery, when he went to Niyo Ri Angar to get butter, he also spread out his fingers and counted how many people had died in his hometown, saying that this one also died and that one also died. When he came back, even if rain dripped on him, he would not wipe it off, but roll up the cushion, lean on it, and just make a sound. Also, Phuchungwa lived in Wobo, and Putowa lived in Nyenpo. Sharawa and the two of them did their homework on the top of Nyenpo Mountain in the morning and afternoon. Behind the rock, there were many mud stupas or pagodas, saying that this person named so-and-so died, and that person named so-and-so died, thinking, "Ayamayo, once dead, you can't see it anymore," you must think like this. Similarly, external impermanence also symbolizes internal impermanence, so the color changes of the external container world in spring, summer, autumn, and winter