Tibetan
་བར་མཚམས་མེད་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཟད་ཀྱི་བར་དུ་ཐར་མེད་པས་ན་བགྲོད་དཀའ་བ་ལས་འདས་ནས་རིམ་གྱིས་མི་རྟོག་པ་འཐོབ་པ་སྟེ། ད་ལྟ་ཀུན་ཐོད་པ་བོར་བས་ཆོག་ཟེར་བ་ཡོད་དེ་འཁྲུལ་བ་ཡིན། དུས་གཅིག་ལ་པན་མཆོངས་མི་བཏུབ། མས་ཞར་སྐྱེས་བུ་གསུམ་ལ་རིམ་གྱིས་བློ་སྦྱངས་པ་ལས་གདོད་དྲོད་ལ་སོགས་པ་རིམ་པར་ཡོང་བ་ཡིན་གསུངས། གསུམ་པ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་ནི། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་པའི། །རང་བཞིན་མེད་པ་ངེས་བྱས་ནས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྨོས་མ་ཐག་པའི་ལུང་གི་དུམ་བུ་གཉིས་དང༌། ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་གཟོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱས་ནས། སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཉིད་དུའང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོར་ལས་དང་འབྲས་བུའི་ཆེ་བ་བསྒོམས་ཤིང་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང༌། དེ་ནས་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པས་དེ་ལས་ཡིད་འབྱུང་བ་འཐོབ་པར་བྱས་ལ། ཁམས་གསུམ་ལ་སྲིད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང༌། དེ་ནས་མ་བྱེད་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་གིས་སྲིད་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཐོབ་པར་བྱས་ལ། དེ་རྣམས་རྟོག་པ་མ་ལུས་པར་སྤོངས་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ་དགོད་པར་འདོད་ཅིང་དམ་འཆའ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད། དེ་ནས་འབྲས་བུ་འདོད་པས་རྒྱུ་ལ་འཇུག་དགོས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བླངས་ལ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་བསླབས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཐབས་ཀྱི་ཆ་དག་བརྟན་པར་བྱས་ལ། དེ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བརྟག་བྱའི་དངོས་པོ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་ལུང་དང་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། དེ་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་ཀྱང་རང་ཞི་བའི་ཚུལ་གྱིས་གང་དུ་ཡང་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པ་ཞིག་གིས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་སྤོང་བར་ནུས་པ་ཡིན། ཞེས་ཤ་ར་བས་གསུངས་ཤིང༌། པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། རིགས་པས་བརྟག་བྱ་མ་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཁ་ཙམ་གྱིས་བསྒོམས་པས་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་མི་གྲོལ། ད0ེར་ན། ནམ་མཁའི་ནང་ན་སྲིན་པོ་ཡོད་ཟེར་བའི་དུས་སུ་སྲིན་པོ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསྒོམས་པས་སྲིན་པོའི་འཇིགས་པ་ལས་མི་གྲོལ། སྒྲོན་མེ་བཏེགས་ནས་བཙལ་བས་མེད་པར་ཤེས་ནས། གཟོད་དེའི་འཇིགས་པ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་གསུངས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཐབས་བཤད་ནས། གཉིས་པ། ཐབས་དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་བཤད་པ་ནི། དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་བསྒོམས་བྱས་ན། །རིམ་གྱིས་དྲོད་སོགས་ཐོབ་བྱས་ནས། །རབ་དགའ་ལ་སོགས་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཡུན་མི་རིང༌། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་གོང་དུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་དུ་ཐབས་ཀྱི་ཆ་མ་ཚང་བ་མེད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྒོམས་བྱས་ན། དང་པོར་ཚོགས་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་སྐྱེ་སྟེ་དུས་དེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །མཐའ་ཡས་ཕ་རོལ་ཚོགས་རྣམས་ལེགས་བསགས་ནས། །ཆོས་ལ་སེམས་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་ངེས་ཕྱིར། །དོན་གྱི་རྣམ་པ་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་ཅན་རྟོགས། །ཞེས་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། སྒོམ་པ་ནི་ཡོད་ལ་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མེད་པས། ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་གཙོ་བོར་གསོག་ལ། ཚོགས་ལམ་གསུམ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་པ་དེ་ནས་མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་སྔ་ལྟས་སུ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་བྱུང་དང་པོ་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་ཞིང་སོགས་པས་དེ་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་གཡོ་བའི་རྩེ་མོར་ཕྱིན་པ་དང༌། དེ་ནས་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བཟོད་པ་དང༌། དེ་ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ནི་ཡིན་པ་ལ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་རིམ་པས་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་གནས་སྐབས་དེ་དག་ཏུ། དེ་ཡིས་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་དོན་རིག་ནས། །དེར་སྣང་སེམས་ཙམ་ལ་ནི་ཡང་དག་གནས། །དེ་ནས་ཆོས་དབྱིངས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། །བྲལ་བ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །སེམས་ལས་གཞན་མེད་པར་ནི་བློས་རིག་ནས། །དེ་ནས་སེམས་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ། འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཐོབ་པས་དྲོད་རྩེ་བཟོད་པ་གསུམ་དུ་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང༌། ཆོས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའང་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཙོ་བོར་གསོག་པ་ཡིན། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཐོབ་པ་ལས། བློ་དང་ལྡན་པས་གཉིས་པོ་མེད་རིག་ནས། །དེ་མི་ལྡན
Chinese
之間沒有間隔，也就是說，在念頭未止息之前，沒有解脫，因此超越難以行進之處，逐漸獲得無念。現在有些人說，把所有的念頭都拋棄就足夠了，這是錯誤的。不可能一次跳躍。如同瞎子母親所生的三個孩子，要逐漸修習心，才能次第生起暖相等功德。第三，歸納上述的意義：以聖言和理智，所有諸法皆是無生，確定無自性之後，應修習無分別。如是說道。也就是說，剛才所說的聖言的兩個部分，以及存在、不存在、生、滅等三種理智，以這些來確定蘊、界、處等一切法，從本初以來就是無生的，因此以無自性的道理，透過聽聞和思維所產生的智慧來確定。如先前所示，也應以智慧本身來修習無分別。也就是說，首先應修習業和果的偉大，並對此深信不疑，從而捨棄罪惡和不善的念頭。然後應修習一切輪迴皆是痛苦，從而獲得從中解脫的意願，捨棄對三界的輪迴的念頭。然後，對於那些不應做而做，因念頭的支配而在輪迴中遭受各種痛苦的眾生，應生起慈悲心，並發起想要引導他們進入捨棄一切念頭的法身的菩提心。然後，因為想要獲得果，就必須投入因，所以應受持菩薩戒，並修學增上戒律和心的學處，如此穩固方便之分。然後，為了捨棄一切念頭，應以聖言和理智確定，在勝義諦中沒有任何可觀察的事物成立。如此確定之後，即使是如此確定的分別智慧，也應以自寂的方式，修習不念任何事物，這樣才能捨棄對事物的執著。夏惹瓦如是說。普多瓦說：如果沒有以理智確定所觀察的事物不成立，只是口頭上修習無分別，那麼對事物的執著
English
There is no gap in between, that is to say, there is no liberation until the thoughts cease, therefore, surpassing the difficult to proceed, gradually attaining non-thought. Now some people say that it is enough to abandon all thoughts, but this is a mistake. It is impossible to jump at once. Like the three children born to a blind mother, one must gradually train the mind in order to gradually generate the warmth and other qualities. Third, summarizing the meaning of these: With scripture and reason, all dharmas are unborn, having ascertained no self-nature, one should meditate on non-discrimination. Thus it is said. That is to say, the two parts of the scripture just mentioned, and the three kinds of reason such as existence, non-existence, birth, and cessation, with these to ascertain that all the dharmas of aggregates, elements, and sources are unborn from the beginning, therefore, with the reason of no self-nature, to ascertain with the wisdom arising from hearing and thinking. As previously shown, one should also cultivate non-discrimination with wisdom itself. That is to say, first one should cultivate the greatness of karma and its result, and have faith in it, thereby abandoning sinful and unwholesome thoughts. Then one should cultivate that all samsara is suffering, thereby gaining the desire to be liberated from it, abandoning the thoughts of samsara in the three realms. Then, for those beings who do what should not be done, and suffer various sufferings in samsara due to the control of thoughts, one should generate compassion, and generate the Bodhicitta of wanting to lead them into the Dharmakaya that abandons all thoughts. Then, because one wants to obtain the result, one must engage in the cause, so one should take the Bodhisattva vows, and study the higher discipline and the training of the mind, thus stabilizing the part of the means. Then, in order to abandon all thoughts, one should ascertain with scripture and reason that no object to be observed is established in the ultimate truth. After ascertaining in this way, even the discriminating wisdom that ascertains in this way, should also, in a self-pacifying manner, cultivate not thinking of anything, so that one can abandon the attachment to things. Sharawa said so. Putowa said: If one does not ascertain with reason that the object to be observed is not established, but only verbally cultivates non-discrimination, then the attachment to things
Chinese
不能从分别念中解脱。譬如说，当说天空中有罗刹的时候，如果心想没有罗刹而修习，也不能从罗刹的恐惧中解脱。如同举起灯来寻找，知道没有罗刹之后，才能从那恐惧中解脱一样。那些讲述了修习大乘波罗蜜多的方法之后，第二，讲述从那方法中产生的果实是： 如此那般修习之后， 逐渐获得暖等， 获得极喜等， 成佛菩提为时不远。 如是说。那也是如上所说的那样，因为没有不齐全的方法部分，所以修习那唯一的无分别之义之后，首先产生资粮道的小、中、大三种，那时： 菩萨以福德智慧， 无边彼岸圆满积聚后， 因对法甚深信解， 悟解事物表述之因。 如《现观庄严论》所说的那样，修习是有的，而从修习中产生的则没有，是听闻和思维的自性。主要积聚福德资粮，依次经历资粮道三种之后，从见道无分别智慧之火的先兆，产生世间第一禅定加行道暖位的智慧等等，从那之后，善根到达动摇的顶端。从那之后，对大法生起忍，从那之后，世间法是有的，在那一切之中依次获得最殊胜的，在那些阶段中： 由此仅以言说知晓意义， 于是如实安住于唯识， 之后法界二者之体性， 证得远离现量， 从心之外无有，以智慧了知后， 之后亦了知心亦无有。 如是说。因为获得从世间禅定产生的智慧，所以执着暖、顶、忍三种为无自性，以及执着胜法也以无自性的方式了知，是主要积聚智慧资粮。从获得与决定性解脱分相应的四者之后，具慧者了知二者皆无，与此不具
English
One cannot be liberated from conceptualization. For example, when it is said that there are demons in the sky, if one meditates thinking that there are no demons, one cannot be liberated from the fear of demons. It is said that just as one is liberated from that fear after lifting a lamp and searching, knowing that there are none. After explaining the method of practicing the Great Vehicle Paramita, secondly, explaining the fruit arising from that method is: Thus, having meditated on that, Gradually obtaining warmth and so on, Obtaining the Joyful and so on, Buddhahood and enlightenment will not be long. It is said. That is also as stated above, because there is no incomplete part of the method, so after meditating on the meaning of that very non-conceptualization, first the three small, medium, and large stages of the path of accumulation arise, at that time: Bodhisattvas with merit and wisdom, Limitless other shore perfectly accumulate, Because of deep conviction in the Dharma, Understand the cause of expressing things. As stated in the Ornament of Sutras, there is meditation, but what arises from meditation does not exist, it is the nature of hearing and thinking. Mainly accumulating merit, after gradually passing through the three paths of accumulation, from the premonition of the fire of the non-conceptual wisdom of the path of seeing, the first worldly samadhi arises, the wisdom of the path of joining warmth arises, and so on, from then on, the root of virtue reaches the peak of shaking. From then on, tolerance arises for the great Dharma, from then on, worldly Dharma exists, and among all of them, the most supreme ones are gradually obtained, and in those stages: From this, only by speaking, one knows the meaning, Then one truly abides in mind-only, Then the nature of the two realms of Dharma, Realizing separation as manifest, From the mind there is nothing else, after knowing with wisdom, Then one also realizes that the mind is also non-existent. As it is said. Because of obtaining the wisdom arising from worldly meditation, grasping the three of warmth, peak, and forbearance as without self-nature, and also understanding that grasping the supreme Dharma is also without self-nature, it is mainly accumulating the accumulation of wisdom. After obtaining the four that are in accordance with the decisive liberation, the wise one knows that both are without, not possessing this