Chinese
还有如“蕴聚十法”和“理聚六十法”等许多理法，但因仅凭这些难以理解自宗的宗义，又担心内容繁杂，故未在此列出。他们说，将有和无、显现和声名、轮回和涅槃等一切事物的自性，都成立为无生，仅作为自己的修法要点。夏惹瓦说，关于导师们如何确定中观根本的意义，夏惹瓦说：随佛护论师及其追随者，以及随善显论师及其追随者，都已确定了导师的根本慧论的意义。夏惹瓦的所有堪布也是如此。善显论师的《中观精髓》也是为了确定中观根本精髓的意义。《月称入中论》也被说是为了进入那个意义。同样，《中观庄严论》和《中观显现论》等，都被说是为了阐明和显现那个意义。二是安住于证悟智慧之流的方法，包括介绍修法要点和指示安住于此的方法两方面。第一方面是：因此，一切诸法的自性都不可得，故修无我即是胜观，此乃修习智慧。这是因为，通过上述理法确定了一切法皆无自性，因此，通过了知被所取和能取所摄，或被五蕴、十二处和十八界所摄的一切诸法的自性，在有实和无实中都不可得，因此，对它们修习人无我和法无我，这才是修习了知一切法究竟实相的智慧。夏惹瓦说：自宗派别认为所知之色等，成立为所取和能取等的实有，并认为它们空于外道所遍计的补特伽罗；瑜伽行派则认为识是依他起性的实有，并认为它空于能取和所取二者，对于这些宗派来说，并没有修习究竟智慧，因为经部和中观的
English
There are many reasonings such as the "Ten Aggregates" and the "Sixty Reasonings," but they are not listed here because it is difficult to understand one's own tenets with just these, and there is fear of being suspected of having too much content. They said that the nature of all things, such as existence and non-existence, appearance and fame, samsara and nirvana, is established as unborn, and this is taken as the sole point of their meditation. Sharawa said, regarding how the teachers determined the meaning of the root of the Middle Way, Sharawa said: All those who followed Acharya Buddhapalita and his followers, and Acharya Lekdenjey and his followers, have determined the meaning of the teacher's Root Wisdom. All the Khenpos of Sharawa are the same. The "Essence of the Middle Way" by Lekdenjey is also to determine the meaning of the essence of the Root of the Middle Way. The "Entering the Middle Way" by Chandrakirti is also said to be entering into that meaning. Similarly, the "Ornament of the Middle Way" and the "Appearance of the Middle Way" are all said to clarify and manifest that meaning. Second, the method of abiding in the stream of realized wisdom includes two aspects: introducing the essential points of meditation and instructing how to abide in it. The first aspect is: Therefore, since the nature of all phenomena is not found, meditating on selflessness is the best view, and this is the meditation of wisdom. This is because, since all phenomena have been determined to be without self-nature by the above reasonings, therefore, by realizing that the nature of all phenomena, which are included in the grasped and the grasper, or included in the five aggregates, twelve sources, and eighteen elements, is not found in either real or unreal, therefore, meditating on the selflessness of persons and the selflessness of phenomena on them is the meditation of wisdom that knows the ultimate reality of all phenomena. Sharawa said: Their own sects assert that knowable forms, etc., are established as substantial entities of the grasped and the grasper, etc., and that they are empty of the person imputed by outsiders; the Yogachara school asserts that consciousness is established as a substantial entity of other-dependence, and that it is empty of both the grasper and the grasped. For these schools, there is no meditation on ultimate wisdom, because the Sutra and the Middle Way
Tibetan
སྟན་བཅོས་དག་ལས། ཉི་ཚེའི་སྟོང་ཉིད་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་པས། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་སྒོམ་པ་དེ་ཁོ་ན་ཤེས་རབ་མཐར་ཐུག་སྒོམ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་གསུངས། གཉིས་པ། དེ་ལ་བཞག་ཐབས་བསྟན་པ་ལ། དངོས་དང༌། དེའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གང་གི་རང་བཞིན་མ་མཐོང་བཞིན། །ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་རིགས་བཤད་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་པ་དེ་སྒོམ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་ཤེས་བྱ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གྲུབ་ན། ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ་བམ་མ་གྲུབ། མ་གྲུབ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་མི་འགྲུབ་ལ། གྲུབ་ན་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཇི་ལྟར་གྲུབ་སྙམ་ན། སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི། ཤེས་བྱའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་དཔྱད་པས། གང་གིའང་རང་བཞིན་མ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་རིགས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་དང༌། ཇོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དབུ་མའི་མན་ངག་ལས། ཤིང་གཉིས་དྲུད་པ་ལས་མེ་བྱུང་བས་ཤིང་ཟད་པ་ན་མེ་རང་ཞི་བའི་དཔེས་བཤད་པ་ལྟར། ཤེས་བྱ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་རང་ཞི་བའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་ན། དབུ་མའི་མན་ངག་ལས། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་གྲུབ་ཙ་ན། ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱང་སྣང་བ་མེད་པར་འོད་གསལ་བ། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ། ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པས། བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་བསལ་ཏེ་བར་སྐབས་དེར་ཤེས་པ་ཅི་ལ་ཡང་མི་རྟོག ཅི་ལ་ཡང་མི་འཛིན། དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དགྲའམ་ཆོམས་རྐུན་མ་ལངས་ཀྱི་བར་དུ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཤེས་པ་གནས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་ཙམ་དུ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ཅིང་སྒོམ་པར་བྱ། ཞེས་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པ་ལ། འཁོར་བ་སྤོང་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཆོག་འཐོབ་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་མེད་སྒོམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། དེ་ཉིད་ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་གཉི
Chinese
在论典中说：“小空性是外道徒的。”正如所说的那样，观修事物和非事物在任何体性上都不成立，这才是究竟的智慧观修。第二，关于安住于此的方法的开示，分为事物和解释其原因两部分。第一部分是：“智慧不视诸法性，如是解释智慧性，当修无分别之智。”意思是说，如果所知在智慧上成立为无自性，那么智慧本身成立为无自性还是不成立？如果不成立，则一切法都不能成立为无自性。如果成立，那么智慧本身如何成立为无自性呢？如前所示，以各别观察的智慧来观察一切所知之法，就像没有见到任何事物的自性一样，同样，各别观察的智慧本身也应以无自性的方式来运用。何时事物与非事物，不存于心识之前，尔时无有他种相，无所缘而得寂灭。而且，阿底峡尊者的中观诀窍中说：“就像两木相钻而生火，木尽火自息灭一样。”通过了知所知不成立，了知本身也以自息的方式，证悟那实相空性。因此，中观诀窍中说：“当自相和共相的一切法都成立为不存在时，智慧本身也无显现而光明，远离一切戏论，在任何体性上都不成立。”因此，消除沉没和掉举等一切过患，在那期间，了知什么也不分别，什么也不执着，舍弃一切忆念和作意，直到分别的怨敌或盗贼没有生起之前，应如是安住于了知中。如是所说，对于仅仅是无分别的智慧，也应安住和观修于无分别之中。这是（以上所说的）意思。第二，解释其原因，分为舍弃轮回和获得涅槃胜果必须修无分别的理由，以及以教证来成立此理两部分。
English
In the treatises, it says, "Small emptiness is for the heretics." As it is said, contemplating that things and non-things are not established in any essence is the ultimate wisdom contemplation. Secondly, the instruction on how to abide in it is divided into two parts: things and explaining their reasons. The first part is: "Wisdom does not see the nature of all things, Likewise, explain the nature of wisdom, Contemplate that which is without discrimination." It means that if the knowable is established as without self-nature by wisdom, then is wisdom itself established as without self-nature or not? If it is not established, then all dharmas cannot be established as without self-nature. If it is established, then how is wisdom itself established as without self-nature? As shown before, with the wisdom of individual examination, examining all knowable dharmas, just as one does not see the self-nature of anything, likewise, the wisdom of individual examination itself should also be applied in the manner of being without self-nature. When things and non-things, Do not abide before the mind, At that time there is no other aspect, Completely pacified without an object. Moreover, in Atisha's Madhyamaka instructions, it says, "Just as fire arises from rubbing two pieces of wood, and when the wood is exhausted, the fire itself is extinguished." Through knowing that the knowable is not established, knowing itself also in the manner of self-pacification, one realizes that reality, emptiness. Therefore, in the Madhyamaka instructions, it says, "When all dharmas with self-characteristics and general characteristics are established as non-existent, wisdom itself is also without appearance and luminous, free from all elaborations, and not established in any essence." Therefore, eliminating all faults such as sinking and excitement, during that time, knowing does not discriminate anything, does not grasp anything, abandoning all mindfulness and attention, until the enemy of discrimination or the thief does not arise, one should abide in knowing in that way. As it is said, even for the mere activity of non-discriminating wisdom, one should abide and contemplate in non-discrimination. This is the meaning (of what was said above). Secondly, explaining the reason for it, it is divided into the reason why one must cultivate non-discrimination in order to abandon samsara and attain the supreme result of nirvana, and the two parts of establishing this reason with scriptural evidence.