Tibetan
་པ་ཁོ་ན་སྒོམ། དེ་བསྒོམས་ན་བྱིང་བ་ལ་ཡང་གཉིད་ལོག་པའི་གདོང་དུ་ཆུ་གྲང་བཏབ་པ་བཞིན་དུ་འགྲོར་རུང༌། རྒོད་པའི་གཉེན་པོར་ཡང་ལྟད་མོ་ཆེན་པོའི་གསེབ་ཏུ་ཕ་ཤི་བའི་གཏམ་བཟླས་ནས་ལྟད་མོ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་སྐབས་མེད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོར་རུང༌། བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ཀྱང་གཉིས་ཀའི་གཉེན་པོར་དེ་གསུངས་པ་ཡིན། བྱིང་བའི་གཉེན་པོར་ཞི་གནས་ཀྱི་གསོ་སྦྱོང་གི་སྐབས་ནས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། གདོས་སུ་གདགས་པ་དང༌། དབྱུག་གུས་དལ་བུས་གཟུགས་པ་དང༌། ཕོ་ལོང་འཕང་བ་དང༌། མདུན་དུ་མར་མེ་བཞག་པ་དང༌། རྐང་པ་དབྱུང་བ་དང༌། རྐང་པ་གཉིས་ཀ་དབྱུང་བ་དང༌། འཕྲེང་ཐག་ལ་འཇུས་ཏེ་བཅག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ། ཟས་སྐོམ་ཡང་བསྟེན། གོས་སྲབ་པ་དང་ས་བསིལ་བ་དང་ནམ་མཁའ་དཀར་ས་དང་མཐོ་ས་དག་ཏུ་སྒོམ་པར་བྱ། གདོང་པ་བཀྲུ། བྱིང་རྒོད་མེད་པའི་དུས་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཏུག་གིས་མ་ཆད་པ་ལ་ངལ་གསོ་ཡིན་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན། ཏུག་གིས་བར་ཆད་བསྒོམས་ན་ཕྱིས་སྒོམ་སྙིང་ཡང་ཡེ་མི་འདོད། མལ་རང་མཐོང་ཙ་ན་ཡང་སྐྱུག་ལོང་ལོང་ཆ་ཉེན་ཡོད། དེ་བཞིན་དུ་སོང་བ་དེ་ལ་སྐྱེད་ཡེ་རང་མི་འོང༌། སྒོམ་པ་དབང་བློའི་ཞལ་ནས་ཁེན་གྱེས་བྱས་བྱ་བ་ཡིན་གསུངས་པས། དང་པོར་ཐུན་ཆུང་ལ་གྲངས་མང་དུ་སྒོམ། དེ་ནས་ཐུན་ཇེ་རིང་དུ་བཏང་གྲངས་ཇེ་ཉུང་དུ་བསླབ། དེ་ནས་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ། དེ་ཡུན་ཇེ་རིང་དུ་བསྲིངས་པས་ཉིན་མཚན་འབྱོར་པ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། ཉན་པོར་དགེ་བཤེས་པུ་ཏོ་བ་ལ་རྒྱལ་བ་གྲགས་རྒྱལ་གྱིས་ལམ་སྒྲོན་ཞུས་པའི་དུས་ན། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བ་ཡང་གསུངས་ཏེ། མི་རྟག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་ན་ཚེ་འདི་འབའ་ཞིག་ལ་ཞེན་པར་འགྲོ། དེ་ཙ་ན་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་དུད་འགྲོ་དང་ཁྱད་མེད་པས་ཚེ་འདི་ཉིད་ཀྱང་མཐར་མི་ཕྱིན་ན་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ཡོད་ན་ལས་དང་འབྲས་བུ་ནས་མཐར་ཐུག་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་ཤེས་པའི་བར་ཐམས་ཅད་འབྱུང༌། ལས་འབྲས་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་ན་ཡང་དེ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་པས་ལས་འབྲས་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་མའི་བདེ་འགྲོ་ཙམ་ཡང་མི་འགྲུབ་ན་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ཡོད་ན་བདེ་འགྲོའི་རྟེན་ཐོབ་པ་ནས་མཐར་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་བར་དུ་འབྱུང༌། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་གྱུར་པ་མེད་ན་རང་ཡང་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའ་ན་གཞན་བསྒྲལ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ཡོད་ན་རང་གི་རྣམ
Chinese
仅仅修习彼（指对治品）。如果修习彼，对于掉举，也能像在睡眠者的脸上泼冷水一样有效。对于昏沉的对治，也能像在盛大演出中听到父亲去世的消息，而无暇欣赏演出一样有效。《集学论》中也说彼是二者的对治。对于昏沉的对治，如寂止的加行时所说，可以增加身体的重量，用棍子轻轻触碰身体，弹指，在前方放置酥油灯，伸直腿，伸直双腿，抓住念珠摇动等。也可以摄取饮食。在穿薄衣服、凉爽的地方、晴朗的天空下和高处修习。洗脸。在没有昏沉和掉举的时候，应当保持舍，这需要不间断地进行休息。如果以不间断的方式修习，以后甚至会不想修习。仅仅看到床，也会感到恶心想吐。像那样下去，就不会有任何进展。修习者当依止上师的教言，首先修习时间短但次数多的座次，然后逐渐延长每次修习的时间，减少次数。之后进行四座瑜伽。如果长期坚持下去，就能达到昼夜瑜伽的状态。譬如，格西普多瓦向嘉瓦扎巴坚赞请教《菩提道灯论》时，也说可以将不常执等所有作意都结合起来。如果没有修习无常的等持，就会执着于此生。那样的话，就像之前所说的那样，和畜生没有区别，如果连此生都无法善终，更不用说来世了。如果修习无常的等持，就能从业和果报开始，直到最终证悟无生的道理。如果没有缘于业果的等持，因为不相信业果，轻视业果，所以连来世的善趣都无法成就，更不用说其他的了。如果修习缘于业果的等持，就能从获得善趣的所依身开始，直到最终证悟缘起的自性无生。如果没有缘于轮回过患的等持，自己都无法从轮回中解脱，更不用说度化他人了。如果修习缘于轮回过患的等持，就能认识到自己的
English
Only practice that (referring to the antidote). If you practice that, it can be effective against dullness, like splashing cold water on the face of a sleeping person. As an antidote to excitement, it can be like hearing the news of your father's death in the midst of a grand performance, leaving you with no time to enjoy the show. The Compendium of Trainings also says that it is the antidote to both. As an antidote to dullness, as mentioned during the practice of tranquility, one can increase the weight of the body, gently touch the body with a stick, snap fingers, place a butter lamp in front, stretch the legs, stretch both legs, grab the rosary and shake it, and so on. One can also take food and drink. Practice in thin clothes, in a cool place, under a clear sky, and in high places. Wash the face. When there is neither dullness nor excitement, one should maintain equanimity, which requires taking breaks without interruption. If you practice with constant interruption, you will not even want to practice later. Just seeing the bed, you will feel nauseous and want to vomit. If it goes on like that, there will be no progress at all. The practitioner should follow the instructions of the guru, first practicing short sessions with many repetitions, then gradually lengthening each session and reducing the number of repetitions. Then engage in the four sessions of yoga. If you persist for a long time, you will reach the state of day and night yoga. For example, when Geshe Potowa asked Gyalwa Drakpa Gyaltsen about the Lamp for the Path to Enlightenment, he also said that all mental activities, such as impermanence, can be combined. If there is no samadhi on impermanence, one will cling to this life alone. In that case, as mentioned before, there is no difference from animals, and if even this life cannot be brought to a good end, what need is there to mention the next life? If there is samadhi on impermanence, then everything from karma and its results to the ultimate understanding of no-birth will arise. If there is no samadhi focused on karma and its results, because one does not believe in karma and its results and despises them, even a good rebirth in the next life will not be achieved, let alone anything else. If there is samadhi focused on karma and its results, then from obtaining a good rebirth to ultimately realizing the nature of dependent origination as no-birth will arise. If there is no samadhi on the faults of samsara, one will not be able to escape from samsara oneself, let alone liberate others. If there is samadhi on the faults of samsara, one will recognize one's own
Tibetan
་གྲོལ་ཡང་ཐོབ་ལ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབྱུང༌། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བར་མི་འགྱུར། དེ་ཡོད་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྩ་བ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་ན་སྔར་བསྟན་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམས་འབྱུང་ལ། མེད་ན་དེ་ལས་ཟློག་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་འབྱུང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་ན་དངོས་པོར་འཛིན་པ་མི་སྤོངས་པས་འཁོར་བ་ལས་ཀྱང་མི་འདའ་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཏ་ག་ལ་འཐོབ། དེ་ཡོད་ན་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་སྤོང་ཞིང༌། གེགས་མེད་པས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབྱུང་ལ། མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བ་ཡང་འབྱུང་བ་དག་ལ་ཡིད་ཆེས་ནས། འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་གསུངས། བཞི་པ། ཞི་གནས་གྲུབ་པ་ལས་མངོན་ཤེས་འབྱུང་བར་བསྟན་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་ཞི་གནས་གྲུབ་གྱུར་ན། །མངོན་ཤེས་དག་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་གྱི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཡན་ལག་ལ་གནས་ནས་རང་གི་ལས་འཕྲོ་དང་འཚམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་དག་ལ་ཉེས་པ་ལྔ་གཉེན་པོ་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ཀྱིས་སྤོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཡིད་དགེ་བ་ལ་འཇོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ནམ་ཞི་གནས་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་ཉིད་གྲུབ་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཤིན་ཏུ་དག་ཐོབ་ནས། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང༌། །ཇི་ལྟར་རྣམ་གནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས། །མཐུ་གྲུབ་པ་ཡི་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡུལ་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ལུས་ཤིང་བལ་ལྟར་དུ་ཡང་བར་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོའི་རྣམ་གནས་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དག་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བས། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། དགོན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་དངོས་གཞི་ཐོབ་ན་རྣམ་གནས་མི་དགོས་གསུང་སྐད་དེ་སྐུ་ཉམས་སུ་བཞེས་པ་མ་ལགས་སམ། སྤྱིར་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་པོ་ཙམ་ཐོབ་ཀྱང་ཉམས་པའི་མཐའ་ཅན་ཡིན་པས་ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་ཤེས་དགོས། དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་རབ་དགོས། དེ་ལའང་ཞི་གནས་ཐོབ་དགོས་པ། མཉམ་བཞག་ཡང་དག
Chinese
也能获得解脱，慈爱和悲悯等大乘的所有法也能生起。如果没有慈爱和悲悯的禅定，就不会转为大乘，如果有，就是大乘的根本。如果有菩提心的禅定，就能生起之前所说的利益，如果没有，就会生起与此相反的过患。如果没有空性的禅定，因为不舍弃对实有的执着，所以连轮回都无法超越，又怎么能获得一切智智呢？如果有，就能舍弃执着实有的根本的一切相违品，没有障碍，所以一切功德也能生起，对未证悟的众生生起悲悯也能生起，对此深信不疑后，发愿等一切生起都如之前一样结合起来。第四，宣说从成就止观中生起神通：瑜伽士成就止观后，神通也能成就。如是说。也就是安住于如上所说的止观的聚积和支分，对于与自己的业缘相符的任何所缘境，以五过失八对治的方式断除，以将心安住于善的瑜伽士，何时止观的真实义成就，不仅仅是成就，而且获得第四禅的清净后，获得不分别的智慧，如何作意于各种相，就能获得成就神通的本尊。如《经庄严论》中所说，想要获得了知神变之境的神通，就依靠观修身体像棉花一样轻等各自的相，从而如愿成就各种神通。因此，凭借它的力量，自己的菩提资粮圆满，一切众生的利益都能成就。如是说。对此，霞惹瓦说：如果获得了以空性为所缘的实义，就不需要相，这是您亲自体验的吗？一般来说，即使仅仅获得五种神通，也是有退失的，所以需要无漏的神通，为此需要胜观的智慧，为此也必须获得止观，等持也必须是正确的。
English
Liberation can also be attained, and all the Dharma of the Great Vehicle, such as loving-kindness and compassion, can also arise. Without the Samadhi of loving-kindness and compassion, one will not transform into the Great Vehicle. If it is present, it is the root of the Great Vehicle. If there is the Samadhi of the mind of Bodhicitta, then all the benefits previously shown will arise. If not, then the faults opposite to it will arise. If there is no Samadhi of emptiness, since one does not abandon the clinging to reality, one cannot even transcend Samsara, so how can one attain Omniscience? If it is present, then all the opposing factors that are rooted in clinging to reality are abandoned, and without obstacles, all qualities can arise, and compassion can also arise for sentient beings who have not realized it. Having believed in these, it is said that all arising, such as aspiration, should be combined as before. Fourth, the teaching on how clairvoyance arises from the accomplishment of Shamatha: When a Yogi has accomplished Shamatha, clairvoyance will also be accomplished. It is said. That is, abiding in the accumulation and limbs of Shamatha as described above, for any object that is suitable to one's karma, the Yogi who places his mind on virtue by abandoning the five faults and applying the eight antidotes, when the actual basis of Shamatha Samadhi is accomplished, not only is it accomplished, but also after attaining the purity of the fourth Dhyana, having fully grasped the non-conceptual wisdom, how one focuses on the various aspects, one will attain the Ishtadevata who accomplishes power. As it is said in the Ornament of the Sutras, in order to attain clairvoyance that knows the realm of miracles, one relies on contemplating the various aspects, such as meditating on the body being as light as cotton, and thus one will accomplish the clairvoyance as desired. Therefore, by its power, one's accumulation of Bodhi is completed, and all the benefits of sentient beings will be accomplished. It is said. To this, Sharawa said: If one attains the actual meaning of focusing on emptiness in a solitary place, then one does not need aspects. Is this something you have personally experienced? In general, even if one only attains the five clairvoyances, they are subject to decline, so one needs the clairvoyance that is free from outflows. For this, one needs the wisdom of Vipassana. For this, one must also attain Shamatha, and the Samadhi must also be correct.