Tibetan
་ཇི་བཞིན་དུ། །ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཞེས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་ལ། སེམས་ནི་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་མི། །ཉོན་མོངས་མཆེ་བའི་ཕྲག་ན་གནས། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས། སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་མི་ཡོང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པས། དེ་དག་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་གནོན་པའི་ཞི་གནས་དགོས་པ་ཡིན། ཞི་གནས་ཐོབ་པའི་རྟགས་ལུས་སྦྱངས་པ་མོང་གི་རྩེ་མོ་ལ་སྤྱི་བོ་གཏད་ནས་བསྒོམས་ཀྱང་རང་ཇི་སྲིད་འདོད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པར་ནུས། སེམས་ལས་སུ་རུང་བས་དམིགས་པ་གང་འདོད་པ་ལ་ཇི་སྲིད་འདོད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པར་ནུས་པ་ཡོང་བ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་རྟགས་དེ་ཀུན་གང་ཡང་མེད་པར་ཞི་གནས་ཐོབ་ཟེར་བར་སྣང་སྟེ། དགེ་བཤེས་སྟོན་པ། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཡིན་ན་རུང་དེ་མིན་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་ཅ་འབྱིད་གསུངས་ཤིང༌། ཡུང་བ་བའི་བཙུན་ཆུང་ཞིག་ལ་ཚོགས་འདི་ན་ཁྱོད་ཁོ་ན་གཞོན་གྱིས་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་ཙམ་དུ་ཐུབ་པར་གྱིས་ལ། སྔོན་འབྲོམ་དགེ་བསྙེན་རྒན་པོ་ཞིག་ན་རེ་ཞི་གནས་ཐོབ་ཟེར་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་སྣང་ན་དེ་འདྲེས་ཁྱེར་བར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ཞལ་མཐོང་ཟེར་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་སྣང་ན་དེ་འདྲེས་ཁྱེར་བར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་ཟེར་གྱིས་ལ་འཕྲིན་ཟློས་ཤིག་གསུངས་སྐད་དེ། དེ་ནི་བཟླས་སམ་མ་བཟླས་མ་འཚལ། ཁམས་པ་ལུང་པས་དགུང་ལོ་དགུ་བཅུ་རྩ་བགྲངས་སུ་བཞུགས་ནས་བཟླས། སེམས་གནས་པ་གཤའ་མར་ཡོད་ན་དངོས་གཞི་ཁོ་ན་མ་ཐོབ་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་པ་ལ་མགོ་གནོན་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་ཟེར་ཇེ་ཡང་དུ་འགྲོ། འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཞེན་པ་ཇེ་ཆུང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་ཉོན་མོངས་པ་ཇེ་མཐུག འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེན་པ་ཇེ་ཆེར་སོང་བར་བྱས་ནས་སྒོམ་ཡང་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ཏེ་དེས་འདོད་སར་མི་ཕྱིན་གསུངས། གསུམ་པ་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་བཤད་པ་ལ། ལྷག་པའི་སེམས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་འབྲེལ། ཐབས་ཤེས་ཡ་བྲལ་གྱིས་འཆིང་བས་གཉིས་ཀ་མི་སྤོང་བར་བསྟན་པ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བ། དེ་གཉིས་སྒོམ་པའི་གོ་རིམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཉིད་བཤད་པ་དང་ལྔའི། དང་པོ་ལྷག་པའི་སེམས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་འབྲེལ་བྱེད་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སྦྱོར་དང༌། །བྲལ་བས་སྒྲིབ་པ་ཟད་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣལ་འབྱོར། །རྟག་ཏུ་ཐབས་བཅས་སྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་དུ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྷག་པའི་སེམས་གཉིས་ལ་བསླབ་ཀྱང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་མི་སྤོངས་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་མི་འགྱུར་ལ། སྒྲིབ་པ་གཉིས་མ་ཟད་ན་ཡང་འཁོར་བ་པ་ཉིད་ཡིན་པ། དེའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་རྨོངས་པའི་དབང་གིས་ཆགས་སྡང་གི་རྣམ་པར་སྐྱེ་བ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། དངོས་པོར་འཛིན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤེས་བྱ་ཡི་སྒྲིབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཉིས་མ་ལུས་པར་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དུ་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཞི་གནས་མེད་ན་མར་མེ་རླུང་ལ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་ཤེར་རབ་ཀྱིས་བདག་མེད་པའི་དོན་གསལ་པོར་མི་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་དེ་ཡང་ཐབས་དང་ཡ་བྲལ་དུ་མ་སོང་བར་རྟག་ཏུ་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་རིམ་པ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔའི་ཐབས་དང་བཅས་ཏེ་བསྒོམ་པར་བྱ། ཞེས་པ་སྟེ། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། བསླབ་པ་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སུན་ཕྱུང་བ་དང་མགོ་གནོན་པ་ཙམ་བྱས་ཀྱང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་མེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་བདག་ལྟ་མ་སྤངས་པར། བསམ་གཏན་ནགས་མེས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ནི། །ཉེས་པའི་ནགས་ཚལ་བསྲེགས་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། །བདག་ལྟའི་རྩ་བ་བརྟན་པོ་མ་བཏོན་པས། །ཆར་གྱིས་བརླན་བཞིན་མདུན་ནས་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མེས་ནགས་ཀྱི་ཅོ་དོ་བསྲེགས་ཀྱང༌། རྩ་བ་མ་བཏོན་ན་ཆར་ལ་སོགས་པས་བརླན་པའི་དུས་སུ་ཐལ་བས་ལུད་བྱས་ནས་སླར་བཟང་དུ་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མ་སྤངས་ན་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པས་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་མནན་ཡང་ཕྱིས་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་སླར་དྲག་ཏུ་སྐྱེ་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་བསྒོམས་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པར་འཛིན་པ་མ་སྤང་ན་ཡང༌། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་ཏེ། །དེ་ལས་ཡང་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཉིད་ཀྱང་སྤང་བར་མི་ནུས་ཏེ། ད0ེར་ན་ཐོ་ཡོར་ལ་མིར་འཁྲུལ་བ་དེའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཙ་ན། དེར་ཤེས་ཀྱང༌། དེ་མ་བསྒྱིལ་ན་ཐག་རིང་དུ་ཕྱིན་ཙ་ན་འཁྲུལ་བ་བཞིན་དུ་ཡིན་ལ། བདག་ལྟ་སྤོངས་སུ་བཅུག་ན་ཡང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་བསྒོམས་པར་མི་སྤོངས་པས་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པར་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ་དེ་སྒོམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་ཏེ། རང་གི་རྟེན་གྱིས་བསྡུས་པ་ཙམ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡང་མ་རྟོགས་ལ། ཐབས་ཀྱི་ཆེ་བ་དང་ཡང་བྲལ་བས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་སྤོངས་པར་བཞེད་པ་ཡིན། དེ་བས་ན་ཡུམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་དེ་ཡང་ཤེས་རབ་རྐྱང་པ་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐབས་དང་བཅས་པར་སྒོམ་ལ། དེ་ཡང་ལན་ཅིག་ཐབས་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་ཐབས་དང་བཅས་པར་སྒོམ་ཞེས་པའི་ཐབས་དེ་ཡང་འདི་ཉིད་ནས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ལས་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་བསྒོམས་པས་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ་བཞིས་ཆོས་ལས་མི་འདའི་བློ་ཚོད་དུ་ཕྱིན་པའི་ཐབས་དང༌། སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བསྒོམས་པས་ཁམས་གསུམ་དག་ནི་རྨི་ལམ་ན་ཡང་འདོད་པ་མེད་ཅིང་དེའི་རྒྱུ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་གློ་བུར་དུ་མགོའམ་གོས་ལ་མེ་ཤོར་བ་གསོད་པ་བས་ཀྱང་རིངས་པར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་ཐབས་དང༌། ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕ་མར་ཤེས་པས་དེ་རྣམས་སྲིད་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པས་གཙེས་པ་ལ་རང་གི་ཉམས་ལ་དཔགས་ནས་སྙིང་རྗེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་པས། དེ་དག་བསྐྱབ་པའི་ཆེད་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དམ་བཅས་ནས་བསླབ་བྱ་ལྔ་ལ་སློབ་པའི་ཐབས་དང༌། འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་རྒྱུ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་གསུམ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་ལ་ལེགས་པར་སློབ་པ་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་སྒྲུབ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་ཤེས་རབ་བསྒོམས་པ་ཡིན། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་འཆི་བ་ཡང་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམས་པའི་སྒོ་ནས་འཕོངས་པ་དང་འཇིགས་པ་སྐྱབས་ཚོལ་ཞིང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྐྱབས་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བས་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཐབས་ཤིག་ཁོ་ན་གལ་ཆེ་བ་ཡིན། ཡང་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ནས་སྦྱིན་པ་མེད་ན་འཚོ་བ་གཞན་གྱི་ངོར་བལྟ་བས་སྟོང་པ་ཉིད་འཕྲོ་འཆད། ཚུལ་ཁྲིམས་མེད་ན་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བས་ཀྱང་དེ་སྒོམ་པ་རྒྱུན་ཆད། བཟོད་པ་མེད་ན་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་ཞིང་མིར་སྐྱེས་ན་ཡང་གཟུགས་ངན་དུ་སྐྱེ་བས་བླ་མས་ཐུགས་ལ་མི་འདོགས་ཤིང་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པའི་གདམས་ངག་མི་འཐོབ། ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས། ཁོ་བོ་གཟུགས་མཛེས་པས་བླ་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐུགས་ལ་བཏགས་པ་ལགས་གསུངས་སྐད།
Chinese
正如“如是知”一样，佛陀如是说。就像“心散乱之人，住于烦恼之牙间”一样。对于心散乱的人来说，清净的戒律也不会产生，菩提心也无法确定。因此，对于这些人来说，也需要能够压制烦恼的止观。获得止观的标志是，即使将身体锻炼得像芒尖一样，头顶抵住芒尖进行禅修，也能随自己意愿保持多久就保持多久。因为心可以被驯服，所以能够随自己意愿将心安住在任何所缘上，保持多久就保持多久。现在看来，在没有任何这些标志的情况下，就声称获得了止观。格西敦巴说：“如果是虚妄的傲慢还可以，如果不是，那就是破别解脱戒。”曾经对一位永瓦寺的小僧人说：“在这个僧团里，只有你最年轻，努力活到八十岁左右吧。”以前仲敦巴格西老者曾说：“如果有人说获得了止观，但烦恼却在相续中生起，那么要知道那是魔鬼附身。如果有人说见到了本尊神，但烦恼却在相续中生起，那么要知道那是魔鬼附身。就这样说，然后重复我的话。”据说他是这么说的。至于是否复述，我不知道。康巴隆巴活到九十多岁时，就复述了这些话。如果心真正安住，即使没有获得正行，也能压制烦恼，并且对所知的事物也会越来越容易理解。对一切欲望的执着也会越来越小。现在却是在烦恼越来越强烈，对一切欲望的执着越来越大的情况下，也承认自己在修行，他说那样是达不到目的地的。第三，宣说增上慧学的修学。分为增上心学与慧学的关系，以方便与智慧分离会束缚，因此阐述二者不可偏废，方便与智慧的差别，二者修习的次第，以及慧学本身之阐述等五部分。第一，阐述增上心学与慧学的关系。若离般若波罗蜜多行，终不尽诸障。是故为断尽，烦恼所知障，恒常当修习，具方便之般若波罗蜜多行。
English
Just as it is, the Buddha said, "One will know." Like, "The mind of a distracted person dwells between the teeth of afflictions." For a person whose mind is distracted, pure discipline will not arise, and the mind of enlightenment will not be established. Therefore, for these people, there is also a need for calm abiding that can suppress afflictions. The sign of having attained calm abiding is that even if the body is trained like the tip of a mong, and one meditates with the crown of the head touching the tip, one can remain as long as one wishes. Because the mind can be tamed, one can abide on any object of focus as long as one wishes. Now, it seems that people claim to have attained calm abiding without any of these signs. Geshe Tonpa said, "If it is false pride, it is okay, but if not, it is breaking the Pratimoksha vow." He once said to a young monk from Yungwa Monastery, "In this Sangha, you are the youngest, try to live to be about eighty years old." Formerly, an old Upasaka Geshe from Drom said, "If someone says they have attained calm abiding, but afflictions arise in their mindstream, then know that they are possessed by a demon. If someone says they have seen the face of a Yidam deity, but afflictions arise in their mindstream, then know that they are possessed by a demon. Say this, and then repeat my words." It is said that he said this. As for whether to repeat it or not, I do not know. Khampa Lungpa lived to be over ninety years old and repeated these words. If the mind truly abides, even if one has not attained the main practice, one can suppress afflictions, and understanding of knowable things will become easier and easier. Attachment to all desires will also become smaller and smaller. Now, however, people claim to be meditating even when afflictions are becoming stronger and attachment to all desires is becoming greater, and he said that they will not reach their destination. Third, explaining the training in higher wisdom. It is divided into five parts: the relationship between higher mind and wisdom training, the explanation that both should not be abandoned because separation of means and wisdom binds, the difference between means and wisdom, the order of practicing the two, and the explanation of wisdom training itself. First, explaining the relationship between higher mind and wisdom training: Without the practice of the Perfection of Wisdom, the obscurations will never be exhausted. Therefore, in order to completely abandon the obscurations of afflictions and knowledge, one should always practice the Perfection of Wisdom with means.
Chinese
如是说。也就是说，正如刚才所说的那样，即使学习增上戒律和增上心二者，因为缺少修习般若波罗蜜多的瑜伽，所以不能舍弃对实有的执着，因此不能穷尽其根本的障碍。如果二障没有穷尽，仍然是轮回者。因此，由于对四圣谛的愚昧，产生贪嗔之相的烦恼障，以及依赖于对实有的执着的分别念所知障，为了完全舍弃这二者，应当依靠止观修习对人法无我的般若波罗蜜多瑜伽。如果没有止观，就像把酥油灯放在风中一样，智慧不能清晰地认识无我的意义。像这样修习智慧，也不要与方便分离，应当经常与三士道的次第和五度波罗蜜多的方便一起修习。这是说，夏惹瓦说：仅仅通过前两个学处来制伏和压制烦恼，如果没有般若波罗蜜多的瑜伽，就没有舍弃所有烦恼的根本——我执。 禅定森林之火虽屡屡， 焚烧罪恶之森林， 然我见之根若未掘， 如雨润泽前更生。 如是说。即使火烧毁了森林的枝叶，如果没有拔出树根，在雨水等滋润的时候，灰烬会变成肥料，反而生长得更好。同样，如果没有舍弃我执，即使获得了禅定和无色定等，压制了烦恼，但之后会随着因缘而使烦恼再次强烈地生起。仅仅修习人无我，如果没有舍弃对蕴等的真实执着，那么， 只要有对蕴的执着， 就有对它的我执。 有我执就会有业， 从那业又会产生轮回。 如是说，甚至不能舍弃我执本身。就像把麻绳误认为是人，走到它跟前时，就会知道；但如果没有消除这种错觉，走远了又会误认一样。即使让舍弃我执，所知障也会
English
Thus it was said. That is to say, as just mentioned, even if one trains in higher discipline and higher mind, because one is separated from the practice of meditating on the Perfection of Wisdom, one cannot abandon the clinging to reality, and therefore the root of its obscurations will not be exhausted. If the two obscurations are not exhausted, one is still a samsaric being. Therefore, due to ignorance of the Four Noble Truths, the obscuration of afflictions, which arises in the form of attachment and aversion, and the conceptual thought of the obscuration of knowledge, which relies on clinging to reality, in order to completely abandon these two, one should rely on calm abiding and meditate on the yoga of the Perfection of Wisdom, which sees the selflessness of persons and phenomena. If there is no calm abiding, just as a butter lamp is placed in the wind, wisdom will not clearly understand the meaning of selflessness. In this way, the meditation on wisdom should not be separated from skillful means, but should always be practiced together with the stages of the three types of individuals and the skillful means of the five perfections. This is what Sharawo said: "Even if the first two trainings only subdue and suppress the afflictions, without the yoga of the Perfection of Wisdom, the root of all afflictions, the view of self, is not abandoned." Though the forest fire of meditation repeatedly, Burns the forest of faults, If the root of the view of self is not uprooted, It will grow vigorously from the front, as if moistened by rain. Thus it was said. Even if the fire burns the branches of the forest, if the root is not pulled out, when it is moistened by rain and so on, the ashes will become fertilizer, and it will grow back even better. Similarly, if one does not abandon the view of self, even if one attains meditative absorption and the formless realms, and suppresses the afflictions, the afflictions will later arise strongly again, according to the circumstances. Even if one only meditates on the selflessness of persons, if one does not abandon the clinging to the aggregates and so on as being true, then, As long as there is clinging to the aggregates, There will be self-grasping towards them. If there is self-grasping, there will be karma, And from that karma, there will be rebirth. Thus it was said, one will not even be able to abandon the view of self itself. It is like mistaking a rope for a person, and when one goes close to it, one will know; but if one does not eliminate this illusion, one will mistake it again when one goes far away. Even if one is made to abandon the view of self, the obscuration of knowledge will