Tibetan
ད་པ་མི་ཤེས་གསུངས། གཉིས་པ། རྒྱུ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་ཚུལ་ལ། འབྲས་བུའི་ཆེ་བས་རྒྱུ་ལ་འབད་དགོས་པར་བསྟན་པ། རྒྱུ་ཉིད་ངོས་བཟུང་བ། དེ་ལ་འབད་ཚུལ་བཤད་པ། ཞི་གནས་གྲུབ་པ་ལས་མངོན་ཤེས་འབྱུང་བར་བསྟན་པ་དང་བཞིའི། དང་པོ་ནི། མངོན་ཤེས་ལྡན་པའི་ཉིན་མཚན་གྱི། །བསོད་ནམས་དག་ནི་གང་ཡིན་པ། །མངོན་ཤེས་དག་དང་བྲལ་གྱུར་ལ། །སྐྱེ་བ་བརྒྱར་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །མྱུར་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཚོགས། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདོད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་འབད་བྱས་མངོན་ཤེས་དག །འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི་ལེ་ལོས་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་རྒྱལ་པོ་ཆོས་རྒྱལ་མྱ་ངན་མེད་པས་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་གནོད་སྦྱིན་ཕོ་མོ་མང་པོ་མང་བོར་བསྡུས་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ནུབ་གཅིག་ལ་མཆོད་རྟེན་བྱེ་བ་བཞེངས་པ་ལྟ་བུར་སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་ཤེས་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གིས་དུས་ཉིན་མཚན་རེ་རེ་ཙམ་གྱི་བར་ལ་རྫོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དག་ནི་གང་ཡིན་པ་དེ་ཙམ་གང་ཟག་མངོན་པར་ཤེས་པ་དག་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་ལ་སྐྱེ་བ་བརྒྱར་ཡང་རྫོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་མྱུར་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདོད་པར་གྱུར་པ་དེས་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དག་བསྒྲུབ་དགོས་ལ། དེ་ཡང་དེའི་རྒྱུ་ལ་འབད་པ་བྱས་ན་མངོན་པར་ཤེས་པ་དག་འགྲུབ་པར་གྱུར་གྱི། རྒྱུ་ལ་འབད་པ་དང་བྲལ་བའི་ལེ་ལོས་ནི་ནམ་ཡང་མངོན་ཤེས་འགྲུབ་པ་མིན། ཞེས་པ་སྟེ། སྤྱིལ་བུའི་ཞལ་ནས། དེ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཞིག་དགོས་པས་ད་རེས་ཤ་གཟུགས་རང་ཟ་བའི་དུས་ཡིན། དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་ཙ་ན་དེར་ཚོགས་ཚད་ཐམས་ཅད་ཅི་ནས་ཀྱང་ཉམས་སུ་ཞིག་བླང་སྙམ་དུ་ཡོང་བ་ཡིན་པར་གདའ་བ་ལ། ད་ལྟ་ཙ་ན་དབང་པོ་འབྲིང་ཡན་ཆད་ཞིག་ལ་ཚེ་འདིའི་རྣམ་རྟོག་གིས་བཤད་སེམས་པ་ཞིག་ཡོང་བར་སྣང༌། ཐ་མ་ལ་ནམ་ཡང་ཅིའི་རྒྱུའང་མེད་གསུངས། གཉིས་པ། རྒྱུ་ཉིད་ངོས་བཟུང་བ་ནི། ཞི་གནས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར། །མངོན་ཤེས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བས། །དེ་ཕྱིར་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཡང་དང་ཡང་དུ་འབད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་རྒྱུ་ལ་འབད་པ་བྱ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། དངོས་མ་ཐོབ་པར་མངོན་ཤེས་མིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱུ་ཞི་གནས་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་འབྲས་བུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བས་མངོན་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་ཞི་གནས་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་གྲུབ་པ་དེ་ཡིན་པའི་
Chinese
说不知道。第二，关于在因心之学上学习的方法，有四点：显示因的努力来自于果的伟大；确定因本身；讲述努力的方法；显示从止观成就中产生神通。第一点是：具有神通的日日夜夜，其积累的功德是什么，与神通分离，百世也不可能有。迅速圆满菩提之资粮，如果想要完全圆满，那就要努力成就神通，懒惰是不能成就的。如是说。也就是说，如同之前所说，国王法王无忧王以神通力聚集了许多男女夜叉，在一夜之间在赡部洲建造了十万个佛塔。同样，具有神通的人，在每一天每一夜的时间里，所积累的圆满功德资粮，与那些没有神通的人相比，即使经过一百世也不可能圆满。因此，想要迅速圆满菩提资粮的人，必须修成广大的神通。而且，如果努力于神通之因，神通就能成就，如果离开了对因的努力，懒惰是永远不能成就神通的。这是斯比吾（Spilbu）的开示：对此，需要实修，现在是吃肉身的时候了。格西斯东巴（dGe bshes sTon pa）说，他总是想着无论如何都要修持所有的法会。现在看来，中等或以上根器的人，会产生用今生的分别念来讲解的想法。对于下等根器的人来说，永远没有任何理由。第二，确定因本身：没有成就止观，神通不会成就。因此，为了成就止观，应当再三努力。如是说。也就是说，努力于因，那个因是什么呢？没有获得实物，就没有神通。以这种方式，没有成就作为因的止观禅定的实物，就不会成就作为果的广大神通，因此，神通的因就是成就止观禅定的实物。
English
He said he didn't know. Secondly, regarding the method of learning the teachings of the cause-mind, there are four points: showing that effort in the cause comes from the greatness of the fruit; identifying the cause itself; explaining the method of effort; and showing that supernormal cognition arises from the accomplishment of tranquility. The first point is: The merit of the days and nights of those who possess supernormal cognition, whatever that accumulation of merit is, those who are separated from supernormal cognition will not have it even in a hundred lifetimes. Those who desire to quickly perfect the accumulation of enlightenment, must strive to accomplish supernormal cognition, it will not be accomplished by laziness. Thus it is said. That is to say, just as it was said before, King Dharma King Ashoka, with his supernormal cognition, gathered many male and female yakshas, and built ten million stupas in Jambudvipa in one night. Similarly, a person with supernormal cognition, in each day and each night, the accumulation of perfect merit, compared to those without supernormal cognition, even after a hundred lifetimes, it is impossible to perfect. Therefore, those who wish to quickly perfect the accumulation of enlightenment must cultivate vast supernormal cognition. Moreover, if one strives for the cause of supernormal cognition, supernormal cognition will be accomplished, but if one is separated from the effort of the cause, laziness will never accomplish supernormal cognition. This is the instruction of Spilbu: For this, one needs to practice, now is the time to eat one's own flesh. Geshe Stonpa said that he always thought of practicing all the Dharma assemblies in any way possible. Now it seems that people of medium or higher faculties will have the idea of explaining with the conceptual thoughts of this life. For people of lower faculties, there is never any reason. Second, identifying the cause itself: Without accomplishing tranquility, supernormal cognition will not be accomplished. Therefore, in order to accomplish tranquility, one should make repeated efforts. Thus it is said. That is to say, striving for the cause, what is that cause? Without obtaining the actual thing, there is no supernormal cognition. In this way, without accomplishing the actual thing of tranquility meditation, which is the cause, the vast supernormal cognition, which is the fruit, will not be accomplished. Therefore, the cause of supernormal cognition is the accomplishment of the actual thing of tranquility meditation.
Tibetan
ཕྱིར་འབྲས་བུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་རྒྱུ་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིའི་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ། ཞི་གནས་དེ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར། མེ་དོན་གཉེར་ལ་རྩུབ་ཤིང་ལྟར། །རྟག་པར་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཡང་དང་ཡང་དུ་འབད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གུས་པ་ཡུན་རིང་ལ་བར་མ་ཆད་པར་སྒྲུབ་པ་ཞིག་དགོས་པས། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། ཞི་གནས་བསྒྲུབ་ན་དམིགས་པ་མ་བརྒྱུད་པ་ཞིག་ཀྱང་དགོས། རྟ་རྒན་གྱི་ཁམ་ལོང་བཞིན་དུ་བྱས་པས་མི་ཡོང༌། པུ་ཏོ་བས་དགོན་པར་བྱོན་པའི་དུས་ན་སྒོམ་ཆེན་ཡོ་གཡོག་པའི་གཏམ་ཡང་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ད་ལྟ་བྱ་བ་ངན་པ་སྣ་ཚོགས་པས་གཡེངས་ནས་དམིགས་པ་ལ་ཚང་རག་རྒྱུག་པའི་དབེན་ཙམ་ལས་གནས་པ་མེད་པ་འདིས་མི་ཡོང༌། རང་ཅག་གི་སྙིང་མ་ཉམས་ཙམ་དང༌། སྒོམ་པའི་དུས་ན་དམིགས་པ་བརྟན་པོར་འདུག་པ་སྙམ་བྱེད་ཀྱང༌། ལངས་མ་ཐག་ཏུ་བེའུ་མ་ནུས་སམ་ཞིང་མ་ཟོས་སམ་རྟ་ལ་རྩྭ་བྱིན་ནམ་ཟེར་བ་དེས་ཀྱང་མི་ཡོང་བས། འཇིག་རྟེན་པའི་བྱ་བ་ངན་པ་གང་གིས་ཀྱང་བར་དུ་མ་བཅད་པར་ངལ་གསོ་བའི་དུས་ན་ཡང་སྒོམ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུན་དུ་འདུག་པ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས་ཤིང༌། དེ་ལས་གཞན་སྐྱེ་བ་དྲན་པའི་མངོན་ཤེས་ཙམ་ནི་སྦྱིན་པས་ཀྱང་འགྲུབ་སྟེ། སྔར་སྨོས་པའི་ཟན་དྲོན་ཆངས་པའི་སྐྱེས་རབས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནམ། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པས་སྐྱེ་བ་དྲན། །གཞོན་ནུ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བགྱིས། །ཞེས་པ་བཞིན་དང༌། རྒྱལ་བུ་སེངྒེས་ཞུས་པ་ལས་ནི། མར་མེ་ཕུལ་བས་ལྷའི་མིག་ཐོབ་པ་དང༌། རོལ་མོ་དང་སིལ་སྙན་ཕུལ་བས་ལྷའི་རྣ་བ་ཐོབ་པ་ཡང་གསུངས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཀྱང་འགྲུབ་པ། ལྷ་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་གང་ནས་སྐྱེས་པ་དང་ལས་ཅིས་སྐྱེས་པ་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པའི་གནས་གསུམ་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་གསུངས་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན། བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་བཏོན་པས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དྲན་པའི་གཏམ་རྒྱུད། ཡུལ་དབུས་པ་ཞིག་གིས་ཤར་ཕྱོགས་བྷངྒ་ལར་ཕྱིན་ཙ་ན་བྱིས་པ་ལོ་བཅུ་གསུམ་པ་དབུས་པའི་སྐད་དུ་སྨྲ་ཤེས་པ་ཞིག་སྣང་ནས། དེ་དང་བླའོ་བྱས་པས་ཁོ་དབུས་ཀྱི་དྲི་སྨེད་ཟེར་བ་ལ་ཡོད་བྱས་ཤི་བ་ལ་ཤི་བྱས་ཙ་ན། དགེ་སློང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ཙུག་འདུག་འདྲི། དེ་ཤི་བྱས་པས་ཁོ་ངུས་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཅི་ཡིན་བྱས་པས་དེ་ངའི་སྐྱེ་བ་སྔོན་མའི་མཁན་པོ་ཡིན། ང་འདི་ན་ཕ་མ་གཉིས་ཡོད་པས་དེའི་དོན་བྱས་ནས་ད་རུང་དབུས་སུ་ཕྱིན་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ཟེར། ཁྱོད་གང་ཡིན་བྱས་པས་རྡོ
Chinese
为了获得广大的神通果报，为了修习作为禅定根本的正行止观，在没有获得止观之前，如取火需摩擦木头一样，应当恒常精进修习。如是再三努力。也就是说，必须恭敬、长久、不间断地修习。夏惹瓦说：“修习止观也需要不间断的对境。像老马嚼草一样是不行的。” 普多瓦去寺庙的时候，也说过瑜伽士装模作样的故事。现在被各种恶事所迷惑，只是偶尔想起对境，这样是不行的。我们只是稍微不忘失正念，以为修行的时候对境很稳固，但刚一站起来就问：“小牛喝奶了吗？地耕了吗？马喂草了吗？”这样也是不行的。不被任何世俗恶事所打断，即使在休息的时候也要保持修行的状态才行。此外，仅仅忆念前世的神通，也可以通过布施来成就，如前文所说的热粥公案中所说：以法布施能忆念前世，青年应如是知晓。以及《胜军童子请问经》中说：供灯能获得天眼，供养乐器和钹能获得天耳。以戒律也能成就，诸天一生下来就能现见从何处来、以何业而来、生于何处这三处，这是戒律的果报。念诵《普贤行愿品》也有忆念前世的故事。一个卫藏人去东方的孟加拉，看到一个十三岁的孩子能说卫藏语，和他交谈，他说住在卫藏的智美，问他死的时候，他说死了，问他有个叫某某的僧人在哪里，他说死了，那孩子就哭了，问他是你的什么人，他说是我前世的堪布。我在这里有父母，为了他们的事情，以后还要回卫藏出家。问你是哪里人，他说石头
English
In order to obtain the vast fruit of clairvoyance, in order to cultivate the quiescence that is the basis of the actual practice of meditative concentration, until that quiescence is obtained, one should constantly and diligently cultivate it, just as one needs to rub wood to obtain fire. Thus, one should make repeated efforts. That is to say, it is necessary to cultivate with reverence, for a long time, and without interruption. Sharawa said, "To cultivate quiescence, one also needs an uninterrupted object of focus. It won't work to do it like an old horse chewing grass." When Putowa went to the monastery, he also told the story of the yogi who pretended. Now, being distracted by various evil deeds, merely thinking of the object of focus occasionally is not enough. We only slightly do not forget mindfulness, and think that the object of focus is stable during meditation, but as soon as we stand up, we ask, "Did the calf drink milk? Was the field plowed? Was the horse given grass?" This is also not enough. Without being interrupted by any worldly evil deeds, one must remain in a state of continuous meditation even during rest. Furthermore, merely the clairvoyance of remembering past lives can also be accomplished through generosity, as it appears in the Jataka of the Warm Gruel mentioned earlier: "Through the generosity of Dharma, one remembers past lives; the youth should know this." And in the Sutra Requested by Prince Singge, it is said that offering lamps obtains the divine eye, and offering musical instruments and cymbals obtains the divine ear. It can also be accomplished through moral discipline. It is said that all the gods, as soon as they are born, can directly see the three places of where they came from, by what karma they came, and where they were born; this is the fruit of moral discipline. Reciting the Bhadracarya-pranidhana also has stories of remembering past lives. When a person from U-Tsang went to Bengal in the east, he saw a thirteen-year-old child who could speak the U-Tsang language. When he talked to him, he said that he lived in Drimey in U-Tsang. When asked if he had died, he said he had died. When asked where a monk named So-and-so was, he said he had died, and the child cried. When asked who he was to you, he said he was my previous life's Khenpo. I have parents here, and for their sake, I will return to U-Tsang and become a monk. When asked where are you from, he said stone.