Tibetan
ནོད་སེམས་ཀྱིས་ཤཱི་ལ་བསྲུང་བའི་བར་ཆད་བྱེད། གཉིད་དང་རྨུགས་པས་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད། རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་འཐོབ། རོ་མྱངས་ན་ཐོབ་པ་ཉམས་པར་བྱེད་པས་དེ་དག་དང་དུ་མི་བླང༌། རང་ཅག་གི་རྒྱུད་དུས་རྟག་ཏུ་སྒྲིབ་པ་ལྔས་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདུག་པས་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་ལ་འབད་པ་ཆེན་པོ་བྱ། ད་ལྟ་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བའི་རོ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མྱོང་བ་མེད། ཡོད་ན་འདོད་པའི་བདེ་བ་བས་ཀྱང་ཉམས་ལ་སྤེན་པ་སྤང་དཀའ་བ་ལགས་པར་གདའ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྔ་ནི། དགེ་བའི་འབྲས་བུའི་ཕན་ཡོན་ཤེས། དགེ་བའི་རྒྱུ་ཤེས། དགེ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་ཤེས། དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཤེས། དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །ད་ལྟ་ཚན་ཅིག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མ་ཤེས་ན་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕན་མེད་ཟེར་ཏེ། དེ་ཏ་མཐོང་བའི་ལམ་མ་སྐྱེས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཀྱང་ཅི་རུང་སྟེ། ཆོས་ལ་གོ་བ་བྱ་བ་ཞིག་དགོས། འདི་དག་མེད་པར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་སྐྱེར་མི་བཏུབ། འདི་ལྔ་ཡོད་པས་ཀྱང་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཡིན། དེ་ལ་དང་པོ་དགེ་བའི་འབྲས་བུའི་ཕན་ཡོན་ཤེས་པ་ནི། དགེ་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་མཐོ་བ་ཐོབ་པའི་ཕན་ཡོན་ཐར་པ་གསུམ་གྱི་རྟེན་དུ་རུང་བ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བའི་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་གཏན་སྤངས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པའི་ཕན་ཡོན་སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་ནས་འཕྲིན་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསོས་སུ་གྱུར་པ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་པ་དགེ་བའི་རྒྱུ་ཤེས་པ་ནི། དགེ་བ་ལུས་ངག་ཏུ་ཐོན་པའི་རྒྱུ་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཡིན་ལ། མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། མཐུན་པའི་ཡུལ་དུ་གནས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པའོ། །གསུམ་པ་དགེ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་ཤེས་པ་ནི། རྒྱུ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པའོ། །བཞི་པ་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཤེས་པ་ནི། དགེ་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་མཐོ་བ་ལ་བརྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་ཤེས་པའོ། །ལྔ་པ་དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཤེས་པ་ནི། དེ་ལས་ཟློག་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་དུ་དགེ་བའི་འབྲས་བུའི་ཕན་ཡོན་ཤེས་པས་རྒྱུ་ལ་འཇུག་ཅིང་བར་ཆད་སྤོང༌། དེ་ལྟར་བྱས་པས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཙ་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོ
Chinese
嗔心会阻碍守护戒律，睡眠和昏沉会阻碍修持心之学，掉举和后悔会阻碍修持智慧之学，因此无法获得禅定。如果品尝（世间）滋味，会使已获得的（成就）退失，所以不要接受那些。我们自己的相续总是被五盖所控制，所以要努力修习对治它们的方法。现在连禅定的微小快乐滋味都没有尝到。如果尝到过，那它比欲乐更难以舍弃，而且会增长过患。智慧的五种是：了知善果的利益，了知善的因，了知对善的障碍，了知对善果的颠倒，以及了知对它的不颠倒。现在如果连如幻的道理都不懂，那么说其他的都没有用。如果连见道都没有生起，世间法又有什么用呢？必须对佛法有所理解。没有这些，就无法生起如幻的智慧。有了这五种，一切目的都能实现。其中，第一种，了知善果的利益是：了知获得善果增上生的利益，可以作为三种解脱的所依；了知声闻和独觉解脱的利益，是永远断除痛苦及其原因；了知获得一切智的利益，是断证圆满，事业成为一切有情众生的资粮，等等。第二种，了知善的因是：了知善行在身语上显现的因是不贪等三种，而不贪等三种的因是依赖殊胜士夫，听闻正法，如理作意，安住于有利的环境。第三种，了知对善的障碍是：了知与那些因相反的就是障碍。第四种，了知对善果的颠倒是：了知执着于善果增上生为常等四种颠倒。第五种，了知对它的不颠倒是：了知与此相反的就是不颠倒。这样，由于了知善果的利益，就会投入于善因，并避免障碍。这样做了，一旦获得果实，就会不颠倒。
English
Anger hinders the keeping of precepts. Sleep and drowsiness obstruct the practice of mental discipline. Excitement and regret obstruct the practice of wisdom, thus one cannot attain samadhi. If one tastes (worldly) flavors, it causes the loss of what has been attained, so do not accept those. Our own continuum is always controlled by the five obscurations, so make great effort to cultivate the antidotes to them. Right now, we have not even tasted the slightest flavor of the bliss of meditation. If we had, it would be more difficult to abandon than the pleasures of desire, and it would increase faults. The five aspects of wisdom are: knowing the benefits of virtuous results, knowing the cause of virtue, knowing the obstacles to virtue, knowing the perversion of virtuous results, and knowing the non-perversion of it. Now, if one does not even understand the illusion-like nature, then it is said that all other things are useless. If the path of seeing has not arisen, what use is worldly dharma? One must have some understanding of the Dharma. Without these, one cannot generate illusion-like wisdom. With these five, all purposes are accomplished. Among them, the first, knowing the benefits of virtuous results, is: knowing the benefits of obtaining the higher realms as virtuous results, which can serve as the basis for the three liberations; knowing the benefits of the liberation of hearers and solitary realizers, which is the permanent abandonment of suffering and its causes; knowing the benefits of obtaining omniscience, which is the perfection of abandonment and wisdom, and the activity becomes the sustenance for all sentient beings, and so on. The second, knowing the cause of virtue, is: knowing that the cause of virtue manifesting in body and speech is the three, non-attachment, etc., and the cause of the three, non-attachment, etc., is relying on a superior person, listening to the sacred Dharma, proper attention, and abiding in a favorable environment. The third, knowing the obstacles to virtue, is: knowing that what is the opposite of those causes is an obstacle. The fourth, knowing the perversion of virtuous results, is: knowing that clinging to the higher realms as virtuous results as the four perversions, such as permanence, etc. The fifth, knowing the non-perversion of it, is: knowing that what is the opposite of that is non-perversion. In this way, by knowing the benefits of virtuous results, one engages in the cause and avoids obstacles. By doing so, once the fruit is obtained, it will be non-perverted.
Tibetan
ག་སྤོང་ཞིང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཉེར་གནས་བཅུ་པོ་འདི་ཀུན་ལ་ཡང་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་སློབ་དགོས། དེ་དག་ལས་གཞན་པ་རྣམས་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་རྣམས་དངོས་སུ་སྒྲུབ། དངོས་སུ་མི་ནུས་པ་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་མོས་པ་བསྒོམ་ཞིང་སྨོན་ལམ་འདེབས། ཕྱི་དུས་སུ་འང་འཇོག་པ་ཡིན། གསུངས་ཤིང༌། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ཉིད་ཀྱང་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ངོས་ནས་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དེ་སྦྱིན་པས་བསྡུ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན། ལྷག་མ་ལྔ་ཡང་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྫོགས་པའི་ཆ་ནས་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཆ་ནས་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དུ་འགྲོ་སྟེ་རྫས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་གསུངས་པས། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། དངོས་དང་བརྒྱུད་པས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་སྟེ། དེ་ཡང་ཤ་ར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། མངོན་པར་ཤེས་པ་མེད་རིང་ལ་དམུས་ལོང་རི་དྭགས་ལ་མདའ་འཕེན་པ་དང་འདྲ་བས་དངོས་སུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་དཀའ། སེམས་ཅན་གྱི་ཕན་བདེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རག་ལས་པས་དེ་འཇིག་རྟེན་ན་ཅི་ཡོད་བྱ། དེ་དགེ་འདུན་ལ་རག་ལས། དགེ་འདུན་དགེ་འདུན་དུ་བྱེད་པ་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ལ་རག་ལས་ཏེ། དགེ་སློང་བཞི་ཡན་དུ་ཚོགས་པ་ལ་དགེ་འདུན་ཟེར། དགེ་སློང་དགེ་སློང་དུ་འདུལ་བ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཅི་ཡོད་བྱ། ཕྱོགས་གང་ན་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ཆོས་མ་དར་བ་དེ་བྲིས་ཀྱིན་བཞག་ན་ཡང་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་གསུངས་པར་གདའ་སྟེ། བོད་དུ་ཡང་བསྟན་པའི་མེ་རོ་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་ལངས་པས་དེ་ཡང་ངེས་དོན་ཁོ་ནར་ཡོང་བར་གདའ། ད་ལྟ་འདུལ་བ་འཛིན་པས་དགེ་འདུན་འདུལ་བ་བཞིན་དུ་བསྐྱངས་པ་ཡང་དཀའ་བར་སྣང༌། དགེ་འདུན་བཟང་ངན་ཡང་འདུལ་བ་འཛིན་པས་བསླབ་པ་བསྲུང་བ་ལ་བཀོད། ལས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བཞག་ཐམས་ཅད་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་བྱེད་པ་ལ་མི་ཟེར་བར། ཐབ་ཁ་ཆེ་བ་དང༌། དྲོས་ཇ་དགོང་ཇ་ཡོད་པ་ལ་དགེ་འདུན་བཟང་ཟེར་ཏེ། དེས་དགེ་འདུན་བཟང་བར་མི་འགྲོ། དྲོས་ཇ་དགོང་ཇ་ཚོང་པ་དང་གསེར་ཁ་བ་ལ་ཡང་ཡོད། འདུལ་བ་འཛིན་པས་འ
Chinese
要断除并努力做到不颠倒，这十种善法积累的近因，现在就应该学习。那些之外的，能够实际修持的就实际修持，不能实际修持的，对于那些尚未成为修行对象的，就修习信解并立下愿望，也留待未来。这样说。善法积累的戒律是使自己的佛法圆满，利益有情是使有情成熟。例如布施，仅仅一个，从使自己的佛法圆满的方面来说，是善法积累；从利益有情的角度来说，是利益有情，因此布施可以归纳为这两者。其余五种也是，从使自己的佛法圆满的方面来说，是善法积累；五种波罗蜜多从利益他人的角度来说，可以归纳为悦耳语等三种，并不是不同的事物。这样说。利益有情的戒律是，通过直接和间接的方式，收集能够利益有情的四种事物。对此，夏惹瓦本人说：在没有神通的时候，就像盲人向野兽射箭一样，很难真正利益有情。有情的利益安乐依赖于佛法，那么世间有什么呢？这依赖于僧团。使僧团成为僧团依赖于持律者，四个以上的比丘聚集在一起称为僧团。使比丘成为比丘的是持律者，那么持律者有什么用呢？无论哪个地方没有弘扬三藏之法，即使只是抄写下来，也能利益他人。据说，在西藏，佛法的余烬也是依靠三藏之法而复燃的，这确实是真实意义。现在持律者按照戒律来管理僧团也很困难。僧团的好坏也取决于持律者是否遵守戒律。不是说用一百零一种事务来确定僧团的一切事务，而是说厨房大，有早茶和晚茶就是好的僧团，这样并不能使僧团变好。早茶和晚茶商人和淘金者也有。持律者
English
One must abandon and strive to accomplish without reversal. These ten proximate causes for accumulating merit and dharma should be learned from now on. Those others that can be actually practiced should be practiced. For those that cannot be actually practiced, those that have not yet become objects of practice, cultivate faith and aspiration, and also leave them for the future. It is said. The discipline of accumulating merit and dharma is what perfects one's own Buddha dharma, and benefiting sentient beings is what ripens sentient beings. For example, generosity alone, from the aspect of perfecting one's own Buddha dharma, is the accumulation of merit; from the aspect of benefiting sentient beings, it is benefiting sentient beings, so generosity can be summarized into these two. The remaining five are also, from the aspect of perfecting one's own Buddha dharma, the accumulation of merit; the five perfections, from the aspect of benefiting others, can be summarized into three, such as pleasing speech, and are not different things. It is said. The discipline of benefiting sentient beings is the four things that collect what can benefit sentient beings through direct and indirect means. Regarding this, Sharawa himself said: When there is no clairvoyance, it is like a blind person shooting arrows at wild animals, so it is difficult to truly benefit sentient beings. The benefit and happiness of sentient beings depends on the Buddha dharma, so what is there in the world? This depends on the Sangha. Making the Sangha the Sangha depends on the Vinaya holders, and a gathering of four or more monks is called the Sangha. What makes a monk a monk is the Vinaya holder, so what is the use of the Vinaya holder? No matter where the Dharma of the Tripitaka is not propagated, even if it is just copied down, it can benefit others. It is said that in Tibet, the embers of the Dharma were also rekindled by relying on the Dharma of the Tripitaka, which is indeed the true meaning. Now it is also difficult for the Vinaya holders to manage the Sangha according to the Vinaya. The goodness or badness of the Sangha also depends on whether the Vinaya holders keep the precepts. It is not said that using one hundred and one affairs to determine all the affairs of the Sangha, but that a large kitchen and having morning and evening tea is a good Sangha, which does not make the Sangha good. Merchants and gold diggers also have morning and evening tea. The Vinaya holders