Tibetan
་གྲུབ་པ་ལ་མ་འོངས་པ་ལ་དགའ་མི་དགའི་རྟོག་དཔྱོད་ཉིད་ཀྱང་མེད། ཕྱི་མའི་ལྷ་ལ་ཡིད་ཆེས་ན་དགེ་རྩ་ཅི་བྱས་པ་དགེ་བཤེས་དེར་བསྔོ་བ་ལས་ཐར་པར་ཡེ་བསྔོ་མི་ནུས་པ་ཡང་ཡོང་བས་སྙུག་རུམ་པ་ཤེད་ལྷར་དགེ་བ་མི་བསྔོ་བ་འདི་ཁོ་ན་དཀའ་བར་བྱུང་ཟེར་སྐད་པ་ལ་པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། ཙབ་ཙབ་ཀྱི་བསམ་པ་དེ་ཙུག་ཏུ་བྱུང་ནས་ལྷ་ལ་འདོད་པའི་གཉེན་པོ་སྒོམ་དགོས་ཟེར་བ་དེ་ཁོ་ལྷ་ནས་ཡོང་བའི་བག་ཆགས་ཡོད་པ་ཡིན། གཞན་ལ་དེ་མེད་པ་ཕྱ་ཡང་བཟང་བ་མིན། དད་པ་མེས་ཚིག་པ་ཡིན་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་ད་ལྟ་སྔ་དྲོའི་འདོད་པ་ཞིག་ལག་ཏུ་འོང་བ་ཞིག་ཡོད་ན་ཕྱི་དྲོ་རླུང་པོས་ཁྱེར་ནས་འགྲོ་ཡང་ངན་བྱེད་ཚོ་ཞིག་གི་གསེབ་ཏུ་རིལ་གྱིས་འཇུག་པ་དང༌།བླངས་པའི་ནངས་མོ་ནས་ཕུང་ལ་སྦྱོར་ཡང་ཕྱིས་ཀྱི་འདོད་པ་ཡོང་དུ་རེ་བས་སྡིག་སྡུག་གཏམ་གསུམ་གང་ལ་ཡང་མི་ལྟ་བར་དགེ་བསྙེན་ལེན་པ་འདིས་གྲུབ་པ་ཡིན། གསུམ་པ་ད་ལྟར་གྱི་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་མེད་པ་ནི། ད་ལྟར་དབང་པོ་ལྔའི་སྤྱོད་དུ་གྱུར་པའི་འདོད་པ་ལ་ཁ་ཟས་ཀྱི་སྐྱུགས་པ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་སྟེ། ད་ལྟ་བཀའ་གདམས་པ་ཀུན་ཚར་མིང་བཏགས་ནས་ཆང་མི་འཐུང་བ་རང་ཡང་ཉུང༌། ཆང་མི་འཐུང་བར་གསོལ་བ་ཀུན་ཡང་རིང་མོ་སུན་རེ་ལ་མི་རྟེན་དུ་མི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་བྱས་ནས་དཀའ་སླ་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་བྱེད་པར་འདུག་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་སོང་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བས་བདེ་འགྲོ་ཙམ་ཡང་འགྲུབ་པ་མི་འོང་སྟེ། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཡང་ཁྲེལ་དང་ཆོས་དང་གཏམ་ཐམས་ཅད་འདིས་ཉམས་པར་བྱེད་པས་འདོད་པ་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་ཞིང་ཟས་དང་སྐོམ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དགོས་པའི་དུས་སུ་ཡང་གྲུའི་ཟག་ལྷན་ནམ་ཤིང་རྟའི་མིག་བཀུད་ལྟ་བུའི་བློས་སྤྱད། ལུང་སྡེ་བཞི་ལས་འབྱུང་བའི་ཉེས་པས་མ་གོས་པའི་བཙུན་པོ་ཡིན་ཟེར་ཡང་དུས་གསུམ་གྱི་འདོད་པ་ལས་ལོག་པ་འདིས་དཀའ་བར་སྣང༌། དེ་མེད་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཉིད་དུ་བགྲང༌། དེ་གསུམ་ཡོད་ཀྱང་ཚོགས་དང་འདུ་འཛིར་གནས་ཤིང་ལུས་སེམས་དབེན་པ་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པས། བཞི་པ་དབེན་པ་ལ་དགའ་བ། ལུས་འདུ་འཛི་ལས་དབེན་པ་དང་སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་དབེན་པ་ལ་བསླབ་སྟེ། ལུས་འདུ་འཛི་ལས་དབེན་པ་ཡང་ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས། ད་ལྟ་རྒྱ་གར་ན་ཡང་གཅིག་པུར་གནས་པ་ལ་བར་ཆད་བྱུང་བ་མང་གསུངས། པུ་ཏོ་བ་ཡང་བཞི་ལས་ནི་མི་ཉུང་བཅུུ་ལས་ནི་མི་མང་བྱ་བ་ཁོ་ན་གསུངས་པ་ལ་ཉན་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་དེ། ཚོགས་ལ་བརྟེན་པ་འདི་ཉམས་མྱོང་བ་ལ་ཡང་དག་པར་སྣང་བས་ཚོགས་ལ་བརྟེན་པའི་དབེན་པ་བྱའི་གེ་རེ་མི་བྱ། ཕུ་ཆུང་བས་དམག་ཆེན་པོའི་གསེབ་ཏུ་ཚུད་ནས་འདུག་པ་སྙམ་བྱེད་པའི་ས་ནས་ཀྱང་དབེན་པ་རེ་རྙེད་ནས་ཡོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་བྱ། དབེན་པ་ལ་གནས་པ་མེད་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་རང་སྐྱ་བ་ཡང་བསྲུང་མི་ནུས། དེ་ཡང་དུས་གསུམ་གྱི་འདོད་པ་སྤངས་པ་ལ་ཡོད་ཀྱི་འདོད་པ་མ་སྤངས་པ་ལ་སྐབས་མེད། སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་དབེན་པ་ནི་ཐེག་པ་དམན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་ཀྱང་དབེན་པར་བྱེད་དགོས་ན་ཐ་མལ་པའི་རྟོག་པ་ལས་དབེན་པར་བྱ་དགོས་པ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དབེན་པའི་དགོས་པ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལས་སེམས་རིང་དུ་གྱུར་པ་ལ་བཤད། ལྔ་པ་ངག་དང་རྟོག་པ་དག་པ་ལས། ངག་དག་པ་ནི། ཐུན་མོང་བ་ངག་ཀྱལ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དག་པ་དང༌། ཐུན་མོང་བ་མ་ཡིན་པ་གཞན་དོན་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་མི་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དག་པའོ། །རྟོག་པ་དག་པ་ནི། ཐུན་མོང་བ་ཡུལ་དང་ཉེ་དུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོག་པ་ངན་པ་བརྒྱད་དག་པ་དང༌། ཐུན་མོང་བ་མ་ཡིན་པ་ཐེག་པ་དམན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤངས་ནས་སྟོང་པ་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བྱེད་པ་དང་གཞན་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འཐོབ་པའི་ཐབས་ཉི་ཚེ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །དྲུག་པ་བདག་ཉིད་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པ་ནི། བདག་གིས་གཞན་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས། དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀའ་བའི་སྤྱོད་པ་མགོ་དང་མིག་ཀྱང་སྦྱིན་པར་བཏང་བ་དང༌། ཉེས་བྱས་རེ་རེ་བསྲུང་བའི་ཆེད་དུ་ཡང་སྲོག་ཡལ་བར་བྱེད་དགོས་པ་དང༌། ཡན་ལག་དུམ་བུར་གཏུབས་ཀྱང་མི་བཟོད་པ་མེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་དེ་ཉིད་ལ་སྙིང་རྗེ་སྒོམ་ཞིང་ལན་དུ་ཕན་གདགས་པ་ལ་སོགས་པ་དུས་ཐུག་པ་མེད་པར་སྤྱད་དགོས་པས། དེ་ངས་མི་ནུས་སྙམ་དུ་ཁྱད་དུ་གསོད་ན། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གང་ཕྱིར་སེམས་ཅན་མིར་གྱུར་པ། །ཚད་མེད་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་དེའི་ཕྱིར། །ཞུམ་པ་དང་དུ་བླང་མི་བྱ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་དང་པོ་ནས་དེ་དག་ཏུ་གྱུར་ཟིན་པ་ཞིག་མ་ཡིན། བདག་ལྟ་བུ་ལས་རིམ་གྱིས་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ན། བདག་གིས་ཀྱང་གོམས་པར་བྱས་ན་མི་ནུས་པ་མེད་སྙམ་དུ་སྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་ས་ལ་བཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཀུན་མདའ་འཕངས་མིག་ལ་སླར་སོང་ནས་ཞུམ་པ
Chinese
在成就上，甚至没有对未来是否快乐的推测和考量。如果信仰外道神，那么无论做了什么善事，都只能回向给那位善知识，根本无法回向以求得解脱。据说斯茹荣巴认为，不把善事回向给势力神这件事本身就很困难。对此，普多瓦尊者说：“你这种急躁的想法是怎么产生的？应该修习对治对神的贪恋。”这说明他有来自神的习气。其他人没有这种习气，即使是占卜也不好。他说：“信仰是火烧物。”也就是说，如果现在早上想要得到的东西到手了，下午也会被风吹走，甚至会掉进一群恶人之中。即使第二天早上就献给亡者，仍然期望未来的欲望能够实现，因此不顾及罪恶、痛苦和恶语这三者，受持居士戒才能成就。第三，对现在没有特别的贪恋：把现在五根所感受的欲望，看作是食物的呕吐物一样。现在，噶当派的人都自称“昆察”，但真正不喝酒的人也很少。所有不喝酒的祈愿，都像不愿依靠长柄勺一样，把一切难易之事都寄托于此。如果这样下去，连比菩萨戒更低等的善趣果位也无法成就。即使在今生，也会因为这些而丧失羞耻、正法和名声，所以要看到欲望的过患，即使在需要享用食物和饮料等时，也要以船的漏洞或车轮的轴承之类的想法来享用。即使自称是未被《律藏》四部所说的过失玷污的比丘，但如果违背过去、现在、未来的欲望，这似乎也很困难。如果没有做到这一点，那就算作是破戒。即使具备了以上三点，如果仍然住在僧团和喧嚣之中，身心没有处于寂静的状态，那么菩萨戒也无法最终确定。第四，喜爱寂静。要修习身体远离喧嚣，心远离分别念。关于身体远离喧嚣，阿底峡尊者说：“现在在印度，独自居住也常常会遇到障碍。”普多瓦也说：“不要少于四人，不要多于十人。”但没有人听从他的话，依靠僧团的这种修行体验
English
In accomplishment, there isn't even speculation or consideration of whether the future will be happy or not. If you believe in external deities, no matter what good deeds you do, you can only dedicate them to that virtuous teacher, and you can't dedicate them to achieve liberation at all. It is said that Serlingpa thought that not dedicating good deeds to powerful deities was difficult in itself. To this, Potowa said, "How did that hasty thought of yours arise? You should practice the antidote to attachment to deities." This shows that he had the habit of coming from deities. Others don't have this habit, and even divination is not good. He said, "Faith is fire-burnt matter." That is, if you get something you want in the morning now, it will be blown away by the wind in the afternoon, and it will even fall into a group of bad people. Even if you offer it to the dead the next morning, you still hope that future desires can be realized, so you take the vows of a layperson without regard to sin, suffering, and bad words. Third, there is no special attachment to the present: to view the desires experienced by the five senses as vomit from food. Now, the Kadampa people all call themselves "Kuntsar," but there are very few who really don't drink alcohol. All prayers that don't involve drinking alcohol are like not wanting to rely on a long-handled spoon, and all difficulties are entrusted to it. If it goes on like this, even the happiness of a lower realm than the Bodhisattva vows cannot be achieved. Even in this life, you will lose shame, Dharma, and fame because of these, so you must see the faults of desire, and even when you need to enjoy food and drink, you must enjoy it with the thought of a leak in a boat or the axle of a wheel. Even if you claim to be a monk who is not defiled by the faults mentioned in the four parts of the Vinaya, it seems difficult to turn away from the desires of the past, present, and future. If this is not done, it is considered a violation of vows. Even if you have the above three points, if you still live in a sangha and noise, and your body and mind are not in a state of solitude, then the Bodhisattva vows cannot be finalized. Fourth, loving solitude. You must practice separating the body from noise and the mind from conceptual thoughts. Regarding separating the body from noise, Atisha said, "Now in India, there are often obstacles to living alone." Potowa also said, "Don't be less than four people, don't be more than ten people." But no one listened to him, and this practice experience of relying on the sangha
Chinese
因为看起来是正确的，所以不要做依赖于群体的隐居。就像在人少的地方，也像觉得自己身处大战之中一样，从中也能找到隐居之处。如果没有住在隐居处，就连各自解脱的戒律也无法守护。那也是因为舍弃了三时的欲望，如果没有舍弃欲望，就没有机会。心从分别念中隐居，如果比小乘的作意还要隐居，那更不用说要从普通人的分别念中隐居了。隐居的必要性在于，对于远离五种欲望功德的心进行阐述。第五，语言和分别念清净。语言清净是指，共同的妄语等四种清净，以及非共同的为了他人的利益和不会变成一切智智的集合的一切也都是清净的。分别念清净是指，共同的对境和亲属的分别念等八种恶分别念清净，以及非共同的舍弃小乘的作意和执着事物的一切，成为空性大悲的精华，为了他人的利益，只使用获得一切智智的方法。第六，不轻视自己是指，我为了他人的利益无法成就一切智智。为了成就它，菩萨要行持难行之行，甚至要布施头和眼睛，为了守护每一个罪行，也要舍弃生命，即使肢体被砍成碎片也毫无怨言，还要对他们修慈悲心，并回报恩情等，必须无时无刻地行持。如果觉得自己做不到而轻视自己，如《经庄严论》中所说：因为众生成为人，在每一个无限的刹那，都能获得圆满菩提，因此，不要接受沮丧。按照这种方式，以前的佛和菩萨们也不是一开始就成为那样的。而是像我一样，通过逐渐习惯而变成那样的，因此，如果我也习惯了，就没有做不到的事情，这样进行修持。现在住在地上菩萨的行为，就像箭射出去又回到眼睛一样，感到沮丧。
English
Because it seems right, do not do seclusion that depends on the group. Just as in a place with few people, one can find seclusion even when feeling like being in the midst of a great battle. If one does not dwell in seclusion, one cannot even protect the individual liberation vows. That is because it exists in abandoning the desires of the three times, and there is no opportunity if one does not abandon desires. Secluding the mind from conceptual thoughts, if it is necessary to be more secluded than the attention of the Lesser Vehicle, then it goes without saying that one must be secluded from the conceptual thoughts of ordinary people. The necessity of seclusion lies in explaining how the mind becomes distant from the five qualities of desire. Fifth, purification of speech and conceptual thought. Purification of speech means that the four common falsehoods, etc., are pure, and all that is uncommon, for the benefit of others and does not become a collection of omniscient wisdom, is also pure. Purification of conceptual thought means that the eight evil conceptual thoughts, such as common conceptual thoughts of objects and relatives, are pure, and that all that is uncommon, abandoning the attention of the Lesser Vehicle and clinging to things, becoming the essence of emptiness and great compassion, and using only the methods to attain omniscience for the benefit of others. Sixth, not despising oneself means that I cannot achieve omniscience for the benefit of others. To achieve it, Bodhisattvas must practice difficult practices, even giving away their heads and eyes, and even sacrificing their lives to protect each sin, and even if their limbs are cut into pieces, they must have no complaints, and they must cultivate compassion for them and repay their kindness, etc., which must be practiced without end. If one despises oneself thinking that one cannot do it, as it is said in the Ornament of the Sutras: Because sentient beings become human, in each infinite moment, they can attain perfect enlightenment, therefore, do not accept discouragement. In this way, the Buddhas and Bodhisattvas of the past were not already like that from the beginning. Rather, they became like that by gradually becoming accustomed to it, like me, so if I also become accustomed to it, there is nothing that I cannot do, and I cultivate in this way. The actions of the Bodhisattvas who are now dwelling on the earth are like an arrow shot and returning to the eye, feeling discouraged.