Tibetan
འི་ལུགས་ཀྱི། རྙེད་དང་བཀུར་སྟིར་ཆགས་པ་ཡིས། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང༌། །སྡུག་བསྔལ་མགོན་མེད་གྱུར་པ་ལ། །སེར་སྣས་ཆོས་ནོར་མི་སྦྱིན་དང༌། །གཞན་གྱིས་བཤགས་ཀྱང་མི་ཉན་པར། །ཁྲོས་ནས་གཞན་ལ་འཚོགས་པ་དང༌། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་བྱེད་ཅིང༌། །དམ་ཆོས་འདྲར་སྣང་སྟོན་པའོ། །ཞེས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་ཡང་ཀུན་སློང་ཉོན་མོངས་པ་མཐུན་པས་བཞིར་བྱས། སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་བརྒྱད་ཡིན། དེ་ལྟ་ཡིན་པར་ཡང་པཎྜི་ཏ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་བཟོད་གསོལ་མ་བཞེས་པ་ཙམ་གྱིས་སྡོམ་པ་བཏང་བར་གསུངས་པ་དེས་ཤེས་པ་ཡིན་པས། སྙིང་ཐང་དུ་ཁུ་ཆེན་པོ་དང་དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་བགྲོ་བ་མཛད་པར་བཞེད་པའི་དུས་གཏམ་རྒྱུད་དེ་དང་བཅས་པའི་གདམས་པ་གནང་ནས་བཅག ཅེས་པུ་ཏོ་བ་གསུངས། སྤྱན་སྔ་སོ་སོར་ཐར་པའི་བཞི། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ལེའུ་ནས་གསུངས་པ་བཞི་དང་བརྒྱད་ཡིན་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུའི་འགྲེལ་བ་ཞིག་ན། རྙེད་དང་བཀུར་སྟིར་ཆགས་པ་ཡིས་བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་འཆོར་ན། གྲོང་པའི་ཆོས་སྤྱད་ན་ཅི་སྟེ་མི་འཆོར། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ནས་སྦྱར་བ་གསུངས། ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས། སྨོན་པ་ཤོར་གྱིན་ལེན་ན་ལན་དྲུག དང་པོའི་དང་བདུན། དེ་ཕན་ཆད་བསྐྱར་དུ་མི་རུང༌། མ་ཤོར་ན་ཇི་ཙམ་གྲུབ་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་ཉིད་ཡིན། འཇུག་པ་ཤོར་གྱིན་ལེན་ན་ལན་གཉིས། དང་པོ་དང་གསུམ། དེ་ཕན་ཆད་བསྐྱར་རུ་མི་རུང་གསུངས་ཏེ་དེ་གཞུང་ཉིད་ན་ཡང་བཞུགས། ཤོར་ངེས་པའམ་མ་སྐྱེས་ངེས་པ་མེད་པར་བསྐྱར་དུ་མི་རུང༌། ཇོ་བོ་ལས་ཞལ་མ་ལོག་ཆེ་བ་མེད་དེ་ཡང་དེ་མ་གནང་དེ་དག་བསྟན་པའི་རྒྱ་ཡིན་གསུངས། རྭ་སྒྲེང་བའི་སྒོམ་པ་དབང་ཕྱུག་འོད་ཀྱིས་དགེ་བཤེས་དགོན་པ་བ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ཞུས་པ་ལ། དེ་འདས་ནས་སྨོན་པ་ཤོར། པུ་ཏོ་བ་ན་མགོ་ན་བཞུགས་པའི་དུས་སུ་གདམས་ངག་ཞུས་པས་དེ་ཙ་ན་པུ་ཏོ་བ་དང་སྤྱན་སྔ་གཉིས་མི་གནང་བས་རང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་སམ། དགོན་པ་བའི་གདུང་གི་སྤྱན་སྔ་གང་དུ་བློ་འཁུལ་བ་ཞིག་ཏུ་ལོང་གསུངས་པ་ལ་ཁོ་བོ་སེའུ་ཐུང་བ་རང་གི་གདུང་གི་སྤྱན་སྔར་བློ་ཁུལ་ཏེ་འོང་བར་འདུག་ཟེར་ནས་དེར་ལེན་པའི་གདམས་པ་གནང་གསུངས་པར་གདའ། ཐུན་ཚོད་ཀྱི་ནང་དུ་གཉེན་པོས་སླེབས་ན་སྡོམ་པ་མི་གཏོང༌། ཐུན་ཚོད་དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་ལ་ཞུ་བ་ལ་རིང་རབ་ཅིག་ཡོད་ཀྱིས། སྨོན་པའི་བསླབ་བྱ་ཐུབ་ན་རྩ་ལྟུང་མི་ཡོང་དུ་རིང་བ་ཞིག་ཡོད་ཀྱིས་གསུངས། སྨོན་པ་བས་རི
Chinese
以……的方式。由于执着于名利和恭敬，自赞毁他，对于痛苦无依者，吝啬而不布施财物和佛法，即使他人忏悔也不听，愤怒地攻击他人，舍弃大乘，宣扬相似的假佛法。这些都是。也就是说，由于发心与烦恼一致，所以分为四种。由于行为的差别，分为八种。正如班智达菩提萨埵仅仅因为没有接受忍耐和请求，就说已经舍弃了戒律，由此可知。布多瓦说，在聂塘，库钦波和格西顿巴辩论时，给予了包括那个故事在内的教诲，然后制止了。 绛巴仁波切说，从《别解脱经·戒律品》中所说的四种和八种。也就是说，在戒律品的注释中说，仅仅因为执着于名利和恭敬而自赞毁他，就已经堕落了，如果享用僧众的财物，怎么会不堕落呢？据说这些都是逐一对应的。 觉沃仁波切说，如果发愿菩提心已失而复受，可以受六次，第一次和第七次，此后不能再受。如果没有失坏，无论修成多少，都是修持菩提心。如果行入菩提心已失而复受，可以受两次，第一次和第三次，此后不能再受。这些都记载在经书中。在不能确定是否已失坏或尚未生起的情况下，不能重复受。没有比觉沃仁波切更不改变说法的人了，他说不给予这些是因为这些是教法的障碍。 热振寺的修行者旺秋沃向格西衮巴瓦请求受菩提心戒，之后失坏了发愿菩提心。当布多瓦在果纳时，向他请求教诲，当时布多瓦和绛巴仁波切都不允许，说你自己去向如来佛像，或者衮巴瓦的遗骨舍利塔前，在任何你喜欢的地方受戒。据说那个名叫色乌通巴的人说他要在自己家族的遗骨舍利塔前受戒，然后就在那里接受了教诲。如果在座中对治生起，就不会舍弃戒律。据说，向格西顿巴请求（教诲）的时间非常长，如果能够遵守发愿菩提心的学处，就不会有根本堕落，（这个时间）非常长。发愿菩提心比……
English
In the manner of... Due to attachment to fame, gain, and respect, praising oneself and disparaging others, to those who are suffering and helpless, being miserly and not giving wealth or Dharma, not listening even when others confess, angrily attacking others, abandoning the Great Vehicle, and proclaiming similar false Dharmas. These are all. That is to say, because the motivation is in accordance with afflictions, it is divided into four types. Due to the differences in actions, it is divided into eight types. It is known that the Pandit Bodhisattva said that the vows were abandoned simply because he did not accept patience and requests. Putowa said that in Nyetang, when Khuchenpo and Geshe Tonpa were debating, he gave instructions including that story, and then stopped it. Jangpa Rinpoche said that the four and eight mentioned in the Vinaya Sutra, Chapter on Ethics. That is to say, in a commentary on the Chapter on Ethics, it is said that merely praising oneself and disparaging others due to attachment to fame, gain, and respect is already a downfall. If one enjoys the wealth of the Sangha, how could one not fall? It is said that these are all applied one by one. Jowo Rinpoche said, if the aspiration Bodhicitta is lost and then retaken, it can be taken six times, the first and the seventh time, and after that it cannot be taken again. If it is not lost, no matter how much is accomplished, it is still the practice of Bodhicitta. If the entering Bodhicitta is lost and then retaken, it can be taken twice, the first and the third time, and after that it cannot be taken again. These are all recorded in the scriptures. If it cannot be determined whether it has been lost or has not yet arisen, it cannot be taken again. There is no one who changes his words more than Jowo Rinpoche, and he said that not giving these is because these are obstacles to the teachings. The practitioner Wangchuk Wo of Rateng Monastery requested Bodhicitta vows from Geshe Gonpawa, and afterwards lost the aspiration Bodhicitta. When Putowa was in Gona, he requested instructions from him. At that time, Putowa and Jangpa Rinpoche did not allow it, saying that you should go to the statue of the Thus-Gone One, or to the stupa of Gonpawa's relics, and take the vows wherever you like. It is said that the person named Se'utongba said that he would take the vows in front of the stupa of his own family's relics, and then he received the instructions there. If the antidote arises in the session, the vows will not be abandoned. It is said that the time to request (instructions) from Geshe Tonpa is very long, and if one can keep the precepts of aspiration Bodhicitta, there will be no root downfall, (this time) is very long. Aspiration Bodhicitta is more...
Tibetan
ང་བ་ཞིག་བཞེད་པ་འདྲ་པད་ཀྱིས་བཅད་པ་མི་གསུངས། ཕུ་ཆུང་བས་ཡེར་པ་ལ་ཞུས་པས་ངས་ཇོ་བོ་ལ་ཞུས་ཏེ་མཉམ་གསུངས་གསུངས་པར་གདའ་གསུངས་ཤིང༌། དགེ་བཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱི་གསུང་སྒྲོས་ལམ་རིམ་དོན་ཁྲིད་དུ་བཀོད་པ་དག་ལས་སྔ་མའི་དོན་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བ། རྙེད་དང་བཀུར་སྟིར་ཆགས་པ་ཡིས་བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་བརྒྱད། བསམ་པའི་སྒོ་ནས་བཞི་ཡིན་གསུངས། དེ་ལ་འདོད་པས་བསླང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསམ་པ་རྙེད་པ་འོང་ལ་རེ་བས་དངོས་པོ་བདག་ལ་བསྟོད་པ་དང་གཞན་ལ་སྨོད་པ་གཉིས་ཀས་འཆོར། དེ་ཡན་ལག་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ། དགའ་ཞིང་མགུུ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བ།ངོ་ཚ་དང་འཇིགས་པ་ཆུང་ངུ་ཙམ་ཡང་མི་སྐྱེ་ན་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཆེན་པོས་བསླང་བ་ཡིན་པས། ཐུན་ཚོད་ལས་འདས་ན་འཆོར་བས། སྡོམ་པ་སླར་ཡང་བླང་བར་བྱ། །དེ་ལས་གཞན། ཟག་པ་འབྲིང་ནི་གསུམ་ལ་བཤགས། །གཅིག་གི་མདུན་དུ་ལྷག་མའོ། །ཉོན་མོངས་མ་ཡིན་བདག་སེམས་བཞིན། །བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་གཞན་གྱིས་བསྐུལ་ནས་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་སྐྱེས་ན་འབྲིང༌། རང་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེས་ན་ཆུང་ངུུ༌། གང་ཡང་མེད་ན་ཆེན་པོ་རུ་སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་བཟང་པོས་བཤད། སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་ལྟར་རང་ལ་བསྟོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ་ད་ལྟ་སྐུ་གཉེར་མེད། བུདྡྷས་ལྷས་བྱིན་ངན་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའི་གཉེར་ཡང་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་དཀའ། དེས་ན་འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས། བདག་ཅི་རི་ཞེས་ཡོངས་སུ་འཇལ་ཞིང་གཞན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་མི་སྨོད་པ་སྟེ། རིའམ་མི་རི་སྙམ་དུ་བདག་ལ་དཔོག །སྨོད་པ་མེད་ཅིང་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་རྟོག་པ་གལ་ཆེ་གསུངས་ཏེ། རང་ལ་དད་པ་དང་རྒྱུ་འབྲས་དང་བསླབ་པ་ལ་གུས་སམ་མི་གུས་ཞེས་རྟག་ཏུ་གཞལ། རང་གིས་ཚོད་ཤེས་ན་མཐོ་ལ་ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་པ་མི་འོང་གསུངས། ཆགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས་པ། སྡུག་བསྔལ་མགོན་མེད་གྱུར་པ་ལ། །སེར་སྣས་ཆོས་ནོར་མི་སྟེར་དང༌། །ཞེས་པས་རང་ལ་ནུས་པ་ཡོད་བཞིན་ཡུལ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བསམ་པ་སེར་སྣས་ཆོས་སམ་ནོར་མི་སྟེར་བ་དང་དཔེ་མཁྱུད་བྱེད་ན་ཡང་ལྟུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཆོས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་སེར་སྣས་མི་སྟེར་ན་ཡིན། མ་གུས་པ་ལ་ཆོས་འཆད་པ་ཡང་མིན་གསུངས། སེར་སྣས་ནོར་མི་སྟེར་བ་ཡང༌།སྤྱིར་སློང་མོ་པ་མ་སྤངས་པ་ཞིག་དགོས་གསུངས། བྱང་བའི་སྒོ་དྲག་པོ་ལྟར་གནོད་མེད་ལ་ཕྲོགས་ནས་ཕན་མེད
Chinese
似乎是想阻止什么，但帕（人名）没有说话。普琼（人名）向耶巴（地名）请求后说：“我已经向觉沃（人名）请求了，一起说吧。” 格西（学位）的语录《道次第论》中，详细解释了之前的意义，与戒律相违背。贪恋名利，通过赞美自己、诽谤他人等方式有八种，从意念上有四种。其中，由欲望引起的有两种：希望获得名利，以及因赞美自己和诽谤他人而失毁。这需要具备三个条件：持续不断地行持，欢喜并视为功德，如果连丝毫的羞耻和畏惧都不生起，那就是被极大的缠缚所驱使。如果超过了时间限制，就会失毁，所以要重新受戒。除此之外，中等的堕落要在三人面前忏悔，剩余的在一个人的面前忏悔。如同非烦恼的自心一般。行为方面：如果被他人劝说而生起羞耻和惭愧，就是中等；自己生起就是小；如果什么都没有，就是大的，学问家绛曲桑布（人名）这样说。如同慈悲的药王一样，赞美自己没有过错，但现在没有侍者。如同佛陀说提婆达多坏一样，没有这样的侍奉也很困难。因此，光明守护者（迦叶波尊者）请示说：我如何才能完全衡量自己，而不诽谤他人的智慧呢？像山或不像山一样衡量自己，没有诽谤，也没有过分的傲慢。因此，他说认识自己的特点非常重要，要经常衡量自己对自己的信仰、因果和学业是否恭敬。他说，如果自己知道分寸，就不会产生嫉妒等情绪。第二是依赖贪执：对于痛苦无依的人，吝啬而不给予佛法和财物。因此，即使自己有能力，如果吝啬而不给予这样的对象佛法或财物，或者隐瞒不教，也是一种堕落。这是指对于寻求佛法的人，因为吝啬而不给予。对于不恭敬的人，也不应该讲法。吝啬而不给予财物，一般来说，需要不拒绝乞丐。像强盗一样强行夺取没有害处的东西，没有任何利益。
English
It seems like he wanted to prevent something, but Pa (name) didn't speak. Phuchung (name) asked Yerpa (place name), saying, "I have asked Jowo (name), let's speak together." In the sayings of the Geshe (degree), the Lamrim (Stages of the Path) explains the previous meaning in detail, which contradicts the precepts. Being attached to gain and respect, there are eight ways through praising oneself and slandering others, and four ways through intention. Among them, there are two caused by desire: hoping to gain profit, and losing it through praising oneself and slandering others. This requires three conditions: practicing continuously, rejoicing and regarding it as a virtue, and if even the slightest shame and fear do not arise, then it is driven by great entanglement. If it exceeds the time limit, it will be lost, so one must take the vows again. Apart from that, a medium downfall is confessed in front of three people, and the remainder in front of one person. Like a non-afflicted self-mind. Regarding actions: if shame and embarrassment arise when persuaded by others, it is medium; if it arises by oneself, it is small; if there is nothing, it is great, as the scholar Jangchub Zangpo (name) said. Like a compassionate king of medicine, there is no fault in praising oneself, but now there is no attendant. Like the Buddha saying that Devadatta is bad, it is very difficult without such attendance. Therefore, Kashyapa asked: How can I fully measure myself without slandering the wisdom of others? Measure oneself like a mountain or not like a mountain, without slander and without excessive pride. Therefore, he said that it is very important to recognize one's own characteristics, and to constantly measure whether one is respectful or disrespectful to one's own faith, cause and effect, and studies. He said that if one knows one's own limits, jealousy and other emotions will not arise. The second is relying on attachment: For those who are suffering and helpless, being stingy and not giving Dharma and wealth. Therefore, even if one has the ability, if one is stingy and does not give Dharma or wealth to such objects, or conceals and does not teach, it is also a downfall. This refers to those who seek the Dharma, but are not given it due to stinginess. One should not teach the Dharma to those who are disrespectful. Not giving wealth due to stinginess, generally speaking, requires not rejecting beggars. Like a violent door of purification, forcibly taking what is harmless is of no benefit.